MasukShare
ลูกใคร
Tanggal publikasi:
2026-06-22 11:21:19
Bab terbaru
ม่านหมอก บทส่งท้าย
“ทั้งที่หมอกยอมพี่ทุกอย่างแล้ว ยอมถึงขั้นขนาดนี้ พี่ยัง….” ทัพพ์ดึงมือคนตัวเล็กออกมาจากห้องทันทีที่ได้ยินแบบนั้น เขาเลือกที่จะพาเธอลงมามายังชั้นล่างมาในที่ที่มีทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ทั้งแทนคุณ ม่าน และคุณย่า หมอกเองก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะทำแบบนี้“พี่ทัพพ์….” “พี่อยากให้หมอกฟังพี่ ฟังพี่สักครั้ง ให้โอกาสพี่ได้พูดเถอะหมอก” ทุกคนหันมามองที่เธอและเขา วันนี้ทัพพ์พร้อมที่จะเปิดอกคุยกับทุกคนแบบพร้อมหน้ากัน “คุณย่าครับ วันนี้ผมพร้อมแล้วนะครับ ผมพร้อมที่จะดูแลหมอกและลูกในฐานะครอบครัว ไม่ใช่ทำเพราะมันคือหน้าที่หรือข้อตกลงอะไรกับใครไว้ทั้งนั้น ผมรักหมอกครับคุณย่า รักจริงๆ” คุณย่ายิ้มบางๆ พร้อมกับพยักหน้ารับ เอาจริงๆ เหตุผลที่ท่านไม่ปล่อยให้หมอกเดินออกไปง่ายๆ ท่านรู้อยู่แล้วว่าเด็กสองคนมีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ทัพพ์รับส่งหมอกมาแต่ไหนแต่ไร เจอกันทุกวัน เอาจริงๆ ทัพพ์สนิทกับหมอกมากกว่าม่านด้วยซ้ำ แต่ทัพพ์แค่ไม่รู้ใจตัวเอง ท่านเลือกที่จะประวิงเวลา อย่างน้อยๆ ก็เพื่อให้หลานชายตัวดีรู้ใจตัวเอง และได้กลับมารับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำด้วยความเต็มใจ สุดท้ายวันนี้ก็มาถึงจริงๆ “และสิ่งที่พี่จะบอกให้หมอกรู้ เ
ม่านหมอก เคลียร์ใจ
หมอกผลักคนตัวโตออกห่างจนสุดแรง ในเมื่อเขาเป็นคนจุดประเด็นเพื่อให้เธอพูด จุดประเด็นให้เธอตอบในสิ่งที่เขาอยากฟัง ในเมื่อเธอพูดให้แล้วทำไมเขาถึงไม่ยอมจบ เขาจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร “พี่ไม่เลิก” ทัพพ์ยืนยันออกมาอย่างหนักแน่นพร้อมกับรั้งต้นคอหมอก ดึงเธอเข้ามาจูบอีกรอบ บดขยี้ลงไปบนปากนุ่มซ้ำๆ แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนตอนที่เราทั้งคู่อยู่ที่เขาใหญ่ด้วยกัน “อย่ามาทำแบบนี้กับหมอกนะพี่ทัพพ์” “จำไว้ว่าพี่ไม่เลิกกับเธอ ลูกก็ลูกพี่ คิดจะให้ใครมาเป็นพ่อของลูกพี่ก็ได้งั้นเหรอ พี่ไม่ยอมเด็ดขาด ต่อให้จะเป็นใครพี่ก็ไม่ยอม แม้แต่แทนคุณพี่ก็ไม่ยอม” ทัพพ์เว้นระยะห่างตอนที่พูดก่อนจะตะโบมจูบปากนุ่มซ้ำๆ จูบให้เธอจำว่าเธอเป็นเมียเขา เป็นของเขาแค่คนเดียวเท่านั้น “ในท้องเธอน่ะลูกพี่ ส่วนเธอก็เมียพี่นะหมอก จำไว้ว่าเธอเป็นเมียพี่ หรือพอใจจะไปเป็นเมียคนอื่นต่อ” ไม่รู้เลยความหึงความหวงมันทำให้เขาโกรธจนหูแทบดับ เขาคิดอยู่ว่าเหตุผลที่ทำให้หมอกเปลี่ยนไปมันเป็นเพราะเขา เขารู้ และเขาเคลียร์แน่ๆ แต่แทนคุณเข้ามาแทรกซะก่อน และเขาก็เห็นซะก่อนว่าหมอกเองก็เปลี่ยนที่เจอมันเหมือนกัน “แล้วพี่ล่ะ พี่พอใจอะไรบ้างเหรอ พอใจจะทำอะไร
ม่านหมอก หึง
บนโต๊ะอาหารในวันนี้มีสมาชิกเพิ่มขึ้นนั่นคือแทนคุณ และทันทีที่พบว่าหมอกเดินลงมาจากชั้นสอง คนที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านก็รีบเดินเข้ามาเสนอหน้าทันที “ไง เมื่อวานกลับมาถึงบ้านตอนกี่โมง ไม่เห็นโทรบอกพี่” แทนคุณตั้งใจเดินมารับหมอกด้วยตัวเอง เขาไม่ได้สนใจพี่ชายตัวเองที่เดินลงมาพร้อมกับหมอกด้วยซ้ำ “กลับมาถึงช่วงบ่ายค่ะ พี่แทนมาตอนไหน”“มาถึงตั้งแต่เช้าแล้ว เป็นไรไหมเนี่ย ไม่สบายหรือเปล่า ทำไมหน้าซีด” คนถามถือวิสาสะใช้หลังมืออังหน้าผากมนของคนตัวเล็ก การกระทำนั้นทำให้คนที่มองอยู่ตลอดเวลาหน้าตึงขึ้นมาทันที “เมื่อเช้ามึนหัวนิดหน่อยน่ะพี่แทน” หมอกไม่ได้ดันมืออีกคนออก อีกทั้งยังเลือกที่จะคว้ามือเขาเพื่อเป็นที่พึ่งเพื่อเดินไปที่โต๊ะอาหารด้วยซ้ำ อีกคนที่เห็นแบบนั้นคือยืนงงเลย ตั้งแต่เช้ามาจนถึงตอนนี้หมอกคุยกับเขาแทบนับคำได้ แตกต่างจากตอนที่พบว่าแทนคุณอยู่ที่นี่ แล้วทั้งคู่เจอหน้ากันสีหน้าหมอกดีขึ้นมาทันตาเห็นเลย “พี่แทนกลับมาอยู่บ้านกี่วันอ่ะ”“รอบนี้จะมาอยู่หลายวันเลย ทำไม คิดถึงพี่เหรอ” แทนคุณเอ่ยถาม แววตาอ่อนโยนตอนที่มองหมอก ก่อนที่สายตาคู่นั้นจะเปลี่ยนไปในยามที่หันมองพี่ชายของตัวเอง“ก็คงจะคิดถึง
ม่านหมอก เปลี่ยนไป
หมอกหลับอยู่บนเตียงในบ้านพักริมน้ำ รู้สึกว่าโดนแตะตัวจากสัมผัสที่คุ้นเคยจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง วินาทีนั้นเธอเห็นพ่อของลูก เขายังอยู่ในชุดเดิมของเมื่อวาน สายตาที่มองเธอก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน“ทำไมถึงมานอนที่นี่” หมอกเม้มริมฝีปากแน่น เธอเบนสายตามองออกไปนอกหน้าต่างเลยเห็นว่ามันสว่างแล้ว เธอจำได้ว่าเขากลับมาประมาณห้าทุ่มกว่า และคงเคลียร์กับพี่สาวเธอยาวจนมาว่างเอาตอนนี้แหละ“หมอก” ทัพพ์กำลังจะวางมือแตะหน้าผากมนเพื่อเช็กว่าเธอตัวร้อน หรือไม่สบายหรือเปล่า แต่อีกคนก็เลือกที่จะยกมือขึ้นมาปัดมือเขาออกทัพพ์ชะงักไปทันที เขามองหน้าคนบนเตียง ในขณะที่อีกคนไม่มองเขาเลย “แค่อยากมานอนที่นี่เฉยๆ ไม่มีอะไรหรอก” ทัพพ์พยักหน้าเบาๆ ทั้งที่เขาเห็นแล้วว่าเธอดูแปลกไป แต่ถ้าเธอบอกแบบนั้นเขาก็จะพยายามเชื่อ “เมื่อคืนกว่าพี่จะกลับก็ดึก แวะพักรถหลายรอบเลยกลับมาถึงบ้าน….”“ช่างเถอะ ไม่เป็นไรหรอกพี่ทัพพ์ ถ้าพี่มีงานพี่ก็ทำงานได้เลยนะ หมอกดูแลตัวเองได้” “เป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย ไม่สบายหรือเปล่า หรือโกรธพี่ที่กลับช้า เมื่อคืนปวดขาไหม อยากให้พี่ช่วยนวดให้หรือเปล่า”“หมอกไม่ได้เป็นอะไร ไม่ได้ปวดขาและสบายดีค่ะ เดี๋ยว
ม่านหมอก ภาพบาดตา
เป็นคืนแรกในรอบสองเดือนที่ผ่านมาที่หมอกนอนไม่หลับ ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าพ่อของลูกยังไม่กลับบ้าน เขาไม่ได้โทรหาเธอ ไม่ได้ส่งข้อความอะไรกลับมาหาทั้งนั้น คนรู้สึกกระวนกระวายทนไม่ไหวจนลุกจากเตียงอีกครั้ง หมอกเดินไปยืนที่ริมหน้าต่าง ในจุดเดิมที่สามารถมองออกไปยังโซนหน้าบ้านได้ และแล้วเธอก็เห็นว่าพี่สาวเธอกำลังออกจากบ้าน แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องปกติ ปกติพี่ม่านไม่ออกจากบ้านดึกดื่นขนาดนี้ และยิ่งออกไปเงียบๆ ตามลำพังมันก็ยิ่งไม่ควร หากเธอจะเดินตามออกไปตอนนี้ แน่นอนว่าไม่ทันเด็ดขาด หมอกเลยหมุนตัวกลับไปคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วกดโทรออกหาพี่สาวตัวเอง เธอโทรติด แต่พี่สาวเธอไม่ยอมรับสาย เธอไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ไม่รู้ว่าพี่ม่านออกไปไหน เลยตัดสินใจเดินออกจากห้องและเดินลงไปที่ชั้นล่าง ปรากฏว่าไฟในบ้านปิดหมดแล้ว นั่นหมายความว่าไม่มีใครรู้ว่าพี่สาวเธอออกไปไหน คุณย่าก็คงไม่รู้ และพี่ทัพพ์เองก็ยังไม่กลับมา เธอเองก็ไม่รู้เลยว่าสรุปมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หมอกโทรหาพี่สาวตัวเองอีกครั้ง พี่ม่านก็ยังไม่รับสายเธออยู่ดี จากนั้นเธอเลยลองโทรหาพ่อของลูกแทน (หมอก ทำไมถึงยังไม่นอน เป็นอะไรหรือเปล่า….) พ่อของลูกรับสายเธอ
ม่านหมอก ขอเวลาอีกสักหน่อย
ทัพพ์ถือกระเป๋าเดินกลับมาที่ห้อง มาถึงก็ปรากฏว่าหมอกเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่เรียบร้อยแล้ว หมอกสวมชุดคลุมสบายๆ สีขาว มัดผมรวบๆ สบายๆ บนใบหน้าไม่ได้มีรอยยิ้มเหมือนตอนที่เธอและเขาอยู่ด้วยกันตามลำพัง “อาบน้ำเสร็จแล้วเหรอ พี่ว่าจะขึ้นมาช่วย”“อาบเสร็จแล้ว” หมอกฝืนยิ้มให้คนตรงหน้า เห็นเขาหอบหิ้วของพระลุงพลังแล้วรู้สึกสงสารขึ้นมาเลย “ยังเหลืออีกเยอะไหมคะ ให้หมอกช่วยอะไรไหม”“เหลือไม่เยอะแล้ว เราไม่ต้องช่วยอะไรหรอก นั่งอยู่เฉยๆ เดี๋ยวพี่ทำเอง” ทัพพ์ถือกระเป๋าเข้าไปเก็บให้เป็นที่เป็นทาง สังเกตเห็นว่าเขาถือของของลูกติดมือขึ้นมาด้วย “หมอนัดอีกทีวันไหนนะ พี่จำวันที่ไม่ชัดชัดเจน กลัวพลาด” หมอกสบตากับคนถาม ทั้งที่มันก็ดีแหละที่เขาถามไถ่ แต่การที่หมอนัดครั้งนี้มันกับการเป็นนัดสุดท้ายก่อนคลอด “อีกสองอาทิตย์ค่ะ ถ้าพี่ทัพพ์ไม่ว่าง หมอกไปเองก็ได้นะ”“ไม่ใช่แบบนั้น พี่ถามวันไว้เพื่อความมั่นใจ พี่ว่าจะเข้าไปดูโกดังสักหน่อย ไม่ได้เข้าไปตั้งสองเดือนไม่รู้ว่ามีปัญหาอะไรที่ไม่รู้หรือเปล่า” เพราะเห็นสีหน้าเครียดๆ ของเขา เธอเลยไม่กล้าถามอะไรไปมากกว่านี้ ก่อนหน้านี้เขาให้เวลากับเธอมากอยู่เหมือนกัน ทั้
ม่านหมอก ไม่มีวันพลาดอีก
“แบบนั้นเหรอคือสิ่งที่พี่ต้องการ พี่แค่อยากเห็นหมอกถูกทิ้ง ไม่มีใครรัก ไม่มีใครสนใจแบบนั้นใช่ไหม” หมอกยกแขนเรียวขึ้นกอดอกพลางปรายสายตามองขณะถาม เธอไม่รู้ว่าทัพพ์มาอยู่ที่นี่ในเวลานี้ได้ยังไง แต่ถ้าเป็นแทนคุณเธอจะไม่แปลกใจเลยแม้แต่นิดเดียว “แล้วดูจากสิ่งที่เธอทำ มันควรได้รับความรักความเมตตาจากคุณย่
ม่านหมอก มาลา
“สิบล้าน?” ทัพพ์ทวนคำที่อีกคนเอ่ยออกมาพร้อมกับกลืนน้ำลายเหนียวลงคอหนักๆ “จะบอกว่าที่บอกพี่คือต้องการแค่นั้นเหรอ”“ใช่ หมอกต้องการแค่นั้น” และเพราะรู้อยู่แล้วว่าต่อให้ต้องการมากกว่านี้เขาก็ให้ไม่ได้อยู่ดี อย่าไปยื่นข้อเสนออื่นเลย แค่คิดก็โคตรผิดแล้ว มันไม่มีวันเป็นไปได้หรอก“เงินมาทุกอย่างจบ แยกย้า
ม่านหมอก เหม็นคุกกี้
หมอกต้องร่วมทางกับอีกคนในตอนกลับบ้านอย่างไม่มีทางเลือก ตลอดการเดินทางคนตัวเล็กยัดแอร์พอดส์ใส่หูแล้วเปิดเพลงให้ดังที่สุดแล้วเอียงตัวซบประตูฝั่งของตัวเองตลอดการเดินทาง ไม่อยากวอแวหรือวุ่นวายกับเขา แม้แต่คุยก็ไม่อยากจะคุย ในช่วงเวลาเดินทางทัพพ์แวะร้านกาแฟตามปกติ เขายื่นกาแฟเมนูที่เธอดื่มเป็นประจำให้กั
ม่านหมอก ถ้าวันหนึ่งมีคนรู้
“สรุปคือหมอกต้องรอจนกว่าพี่จะสมหวังสินะ” โคตรเห็นแก่ตัว! หมอกกร่นด่าคนตัวโตในใจ แต่ก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ เธอไม่อยากต่อความยาวให้มันน่ารำคาญไปมากกว่านี้ ยืดเยื้อก็มีแต่จะเสียเวลา “งั้นก็แล้วแต่พี่ทัพพ์เถอะค่ะ หมอกไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรอยู่แล้วนี่” “ถ้าตัดเรื่องที่พี่พลาดกับหมอกคืนนั้นออกไป พี่แย
Anda juga akan menyukai
พิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย122.9K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์349.3K Dibacaรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด316.8K Dibacaในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ66.2K Dibacaเจ้าสาวแวมไพร์ [PWP] + [NC30+]
ณ ธารา64 Dibacaรัก หลงใหล ทรมาน
Laine Martin393 DibacaCEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง
ชะนีติดมันส์477 Dibacaกุหลาบร่านไฟ
จินต์พิชา339 Dibaca
