LOGINShare
3
Last Updated:
2025-12-13 14:15:40“มีแล้ว” เธอตอบจริงจังเกินเหตุ
“ตอบแบบนี้แสดงว่ายังไม่มี แต่ถ้ามีแล้วจริงๆ ไปบอกเลิกมันซะ”
เขาดักคอแกมข่มขู่ หึ! ก็ไหนไอ้กฤษณะพี่ชายของเธอ มันนั่งยัน นอนยันว่าไม่มียังไงเล่า หรือจะได้ข้อมูลผิดๆ มาบอกเขา แต่เขาไม่แคร์ มีได้ก็เลิกได้ ในเมื่อยังไม่แต่งงาน เขาไม่ได้ไปพรากผัวพรากเมียใครเสียหน่อย
“เอ๊ะ!” อรนภัสทำสีหน้าขัดใจ
“ชื่อจริงๆ ว่าอะไรนะ บ้านอยู่ที่ไหน เดี๋ยวจะให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอเร็วๆ นี้แหละ อยากมีเมียไว้นอนกอดเวลาหนาวๆ อยากมีลูกวิ่งให้เต็มบ้านไปเลย”
เขารุกถาม กลั่นแกล้งคนที่นั่งหน้างออยู่ตรงหน้า อรนภัสหน้าแดงแล้วแดงอีก เขาจะมาขอเธอไปเป็นเมียหรือเป็นแม่พันธุ์กันแน่
“ใครเขาอยากจะไปเป็นเมียคุณ ฉันบอกแล้วไงว่ามีแฟนแล้ว”
เธอเถียงเสียงแข็ง
“เธอแต่งงานหรือยังล่ะ แฟนแบบไหน แค่คบกัน อยู่ด้วยกัน หรือ...” ชายหนุ่มเลิกคิ้วถาม
“คบกันอยู่” เธอรีบบอก
“งั้นแสดงว่ายังไม่ได้แต่งงาน ฉันมีสิทธิ์น่ะสิ คบได้ก็เลิกได้ หากไปกันไม่รอด เค้าเลิกกันเยอะแยะ เลิกแล้วมาแต่งกับฉันนะ”
ภวัตพูดคล้ายกวนโมโหอีกฝ่าย แต่จริงๆ เป็นการจีบเธอไปเป็นเมีย
อรนภัสหน้าแดงอมชมพูระเรื่อ คิดในใจว่า คนบ้า! พูดออกมาได้ แต่กลับตอบชายหนุ่มออกไปทันทีโดยไม่คิดว่าคำพูดนั้นมันจะเป็นการผูกมัดตัวเธอเองไปตลอดชีวิต
“อืมตกลง ถ้าคุณกล้ามาขอฉันกับคุณพ่อจริงๆ ฉันจะยอมแต่งงานกับคุณ”
อรนภัสตอบไปเช่นนั้นเพราะคิดว่าเขาแค่ยั่วแหย่เธอให้โมโหเล่น คงไม่กล้ามาสู่ขอจริงๆ หรอก คนไม่เคยรู้จักกัน เธอเคยได้ยินเพื่อนๆ พูดกันว่า ผู้ชายมักจะหวงความโสด รักชีวิตอิสระจะตายไป
“จริงนะ ฉันเป็นคนยึดถือสัจจะวาจาเป็นสำคัญ เร็วๆ นี้ฉันจะให้ผู้ใหญ่ไปสู่ขอเธอ ขอกลับไปปรึกษาพ่อเพื่อหาฤกษ์หายามก่อน ฉันเองใจร้อน แต่ไม่คิดว่าเธอจะใจตรงกับฉันเหมือนกัน พูดกันง่ายๆ แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย ไม่ต้องตามจีบนานๆ จนขึ้นคาน”
ภวัตรวบรัดสรุปเข้าข้างตัวเองเสร็จสรรพ ดีใจที่หญิงสาวยอมตกลงง่ายๆ อุตส่าห์แอบมองเธอมาตั้งนาน ไม่คิดว่าการที่เขาพูดตรงๆ จะทำให้เธอยอมตกลงทันทีอย่างง่ายดาย เขากำลังแอบนึกหวั่นใจกับผู้ชายหลายๆ คนที่มาติดพันเธออยู่ โดยเฉพาะศัตรูคู่อาฆาตที่ไม่มีวันญาติดีกันได้อย่างไวกูรณ์!!!
“คุณ!”
อรนภัสร้องเสียงหลง ไม่คิดว่าเขาจะจริงจัง แล้วจะทำไงดีหว่า เธอดันไปตบปากรับคำอีตาบ้านี่เข้าให้แล้ว
“ฉันชื่อภวัต จำเอาไว้ให้ดี”
“คะ...คุณพูดเล่นใช่ไหมคะ” อรนภัสละล่ำละลักถาม
“คนอย่างฉันไม่เคยพูดเล่น ตอนนี้ฉันขึ้นมาเยี่ยมน้องสาวที่เรียนอยู่มหา’ลัย คงจะอยู่นานอีกหลายวัน ฉันจะแวะมาหาเธอบ่อยๆ เราสองคนจะได้ทำความรู้จักกันก่อนแต่งงาน เธอควรจะเรียกฉันว่าพี่นะ ฉันอายุมากกว่าเธอประมาณสิบกว่าปี ถือว่ายังไม่แก่ ยังเตะปี๊บดังอยู่ ฉันออกกำลังกายทุกวัน ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บหรือโรคประจำตัวอะไร ขอรับรองเลยว่าเธอไม่ผิดหวังแน่นอนที่ตกลงแต่งงานกับฉัน” ภวัตอวดอ้างสรรพคุณของตัวเองยาวเหยียด เพื่อยืนยันให้หญิงสาวมั่นใจว่าเธอเลือกสามีไม่ผิดแน่นอน
เล่นเอาอรนภัสอ้าปากค้าง เขาพูดอะไรนี่ น่าสยิว เอ๊ย สยอง!!!
หญิงสาวได้แต่อึ้งกะพริบตาปริบๆ อย่าบอกนะว่าเขาเอาจริง แต่ดูท่าไม่ได้ล้อเล่นแน่นอน ซวยแล้วอรนภัส เธอไม่น่าไปบ้าจี้ ท้าทายเขาแบบนั้นเลย เขาดันรับปากบอกว่าจะมาขอ พ่อกับแม่มิตกใจแย่หรือ ที่จู่ๆ เขาโผล่ไปที่บ้านพร้อมกับผู้ใหญ่เพื่อสู่ขอเธอแต่งงาน เขาทำงานทำการอะไร เป็นมิจฉาชีพหรือเปล่าก็ไม่รู้
โอ๊ย! ตายแล้วยัยอรนภัส
หญิงสาวมัวแต่คิดฟุ้งซ่านอยู่คนเดียว จนทำให้ภวัตอดที่จะยิ้มอย่างเอ็นดูเสียไม่ได้ ผู้หญิงเข้าใจยาก แล้วชอบคิดเองเออเองคนเดียว
“ถ้าไม่บอกชื่อนามสกุล และที่อยู่มาเดี๋ยวนี้ ฉันจะจูบเธอให้ปากช้ำเลย” ชายหนุ่มมองริมฝีปากอิ่มแดงเรื่อไม่วางตา
“ฉันชื่ออรนภัส รักษ์เกียรติค่ะ”
อรนภัสรีบบอกทันทีเมื่อเขาแสดงท่าทางว่าจะทำอย่างที่พูดจริงๆ
คนบ้า คนเถื่อน คนห่าม คนหื่น!!! อรนภัสค้อนหน้าคว่ำ...
“ชื่อเพราะดีนี่ เอาเบอร์โทรศัพท์ของอรมาด้วย แล้วพี่จะโทรหา”
ภวัตบอกเธอเหมือนสั่งมากกว่าจะขอร้อง อรนภัสจำต้องเขียนเบอร์โทรศัพท์ให้เขาอย่างไม่เต็มใจ เธอแกล้งเขียนเบอร์โทรมั่วๆ ก่อนจะยิ้มกริ่ม
“พี่ต้องการเบอร์โทรศัพท์จริงๆ ของอรนะ ถ้าเขียนมั่วๆ มา โดนแน่”
ชายหนุ่มดักคออย่างรู้ทัน ความฉลาดของเขาทำให้อีกฝ่ายชะงักไป ภวัตมีเบอร์โทรศัพท์ของเธอแล้ว แต่เพียงอยากจะขอเธอตรงๆ เวลาโทรไปจะได้ไม่ต้องอธิบายให้มากความว่าได้เบอร์มาจากไหน
อรนภัสได้แต่ยืนอึ้งอ้าปากค้างให้กับคนเผด็จการ หญิงสาวกระแทกกระทั้นเขียนเบอร์โทรศัพท์ใหม่ ก่อนจะยื่นส่งให้เขา ภวัตเอื้อมมือไปรับ กุมมือเธอไว้ หญิงสาวสะบัดมือออกจากการเกาะกุมด้วยหัวใจที่เต้นโครมคราม
เขายกมือหนาขึ้นดมก่อนจ้องคนตรงหน้านิ่ง “หอมนะ ขนาดมือยังหอมขนาดนี้ แล้วตัวจะหอมขนาดไหน”
ตาคมหรี่มองนิ่งจนเธอเขิน อรนภัสตาวาวมองอย่างโกรธๆ ทั้งๆ ที่อายแสนอาย
“เวลาโกรธก็น่ารักดี แต่พี่ชอบให้อรยิ้มมากกว่านะ”
ภวัตลุกขึ้นเต็มความสูง ชายหนุ่มสูงมาก ร่างกายแข็งแรงกำยำ ผิวสีแทน ดวงตาคมเข้มดุดัน ริมฝีปากหยักหนา จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วเข้ม ผมดกหนายาวประบ่า เธอหลุบตาลงมองหน้าอกกว้าง และลำแขนที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตที่เขาพับแขนขึ้น เขาดูอุดมไปด้วยเส้นขนและมัดกล้าม อรนภัสลอบกลืนน้ำลายลงคอ ทำท่าเหมือนจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว “ถ้าแต่งงานจะได้ดูเต็มๆ ตา ตอนนี้ดูแค่ภายนอกไปก่อนนะ” เขาแหย่หญิงสาวเล่น แล้วมันก็ได้ผล
อรนภัสตาโตแก้มแดงปลั่ง เขาตีหน้านิ่ง คำพูดแต่ละคำบาดลึกไปถึงหัวใจ มือหนาหยิบธนบัตรออกมาวางบนโต๊ะ พร้อมกับจรดปากกาเขียนเบอร์โทรศัพท์ลงบนกระดาษแล้วฉีกยื่นให้เธอ
“รับไปสิ ถ้าไม่รับจะจูบให้”
เขาไม่ยอมให้เธอปฏิเสธ แถมขู่กลับอย่างมันเขี้ยวในความน่ารักนั้น
อรนภัสรีบดึงมาถือเอาไว้ สะบัดค้อนให้กับคนเผด็จการวางอำนาจ ขออย่าได้เจอเขาอีกเลย เอ! แต่เขาบอกว่าจะอยู่กรุงเทพอีกหลายวันนี่นา แย่แล้ว จะทำไงดี?
“ไม่ต้องทำยังไง แค่คอยต้อนรับพี่ทุกวันก็พอ”
ภวัตยังมีแก่ใจหันมาบอกขณะก้าวเดินออกจากร้าน หญิงสาวทำตาโตได้แต่มองตามร่างสูงไป เฮ้ย! เธอเผลอคิดดังไปหน่อยจนทำให้เขารู้เหรอ
คนอะไรรู้ทันคนอื่นไปหมด!
เธออยากจะฉีกเนื้อเขาให้กระจุยนัก ผู้ชายอะไรทั้งหล่อ ทั้งเถื่อน ทั้งบ้า ทั้งห่าม แถมยังมีเสน่ห์ทางเพศถึงขั้นรุนแรงเลยก็ว่าได้ นี่เธอคงจะอ่านนิยายโรมานซ์เยอะเกินไปมั้ง เลยคิดว่าเขาเหมือนพระเอกในนิยายของเธอ?
หญิงสาวยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเอง เพื่อสำรวจว่าหัวใจดวงน้อยๆ นั้นกระโดดออกมาวิ่งเล่นอยู่ข้างนอกหรือเปล่า แต่ก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจนี้ยังกระหน่ำเต้นเป็นจังหวะอยู่ในอกด้านซ้ายเช่นเดิม
เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำให้อรนภัสจำต้องวางหนังสือนิยายที่ติดพันอยู่ลงบนเตียง แล้วเอื้อมมือไปหยิบมือถือมาดู หัวใจเต้นโครมครามเมื่อเห็นเบอร์ที่เธอจำได้และแอบบันทึกไว้ หญิงสาวอมยิ้มปล่อยให้เสียงโทรศัพท์ดังจนเงียบไป สักพักก็มีข้อความเข้ามาแทน เธอจึงต้องเปิดอ่าน
ถ้าโทรไปหาอีกครั้งยังไม่รับสาย พรุ่งนี้จะบุกไปหาถึงบ้าน และจะฉุดไปทำเมีย ฟัดให้ท้องโย้ เลี้ยงลูกสักครอกสองครอก
พี่วัต
Latest chapter
ยอดดวงใจคนเถื่อน 15
พีระอวยพรให้บุตรชายคนโตและสะใภ้ด้วยความสุขที่ได้เห็นลูกชายเป็นฝังเป็นฝากับเขาเสียที“โธ่... พ่อ ไม่ต้องฝาก อรก็ดูแลฉันดีอยู่แล้วน่า”ภวัตพูดแก้เก้อเมื่อเห็นสายตาของบิดา ทุกคนหัวเราะชอบใจ อรนภัสยิ้มอายๆ ไม่กล้าสบตาคมๆ ของคนข้างๆ“ขอให้คุณวัตมีความสุขมากๆ นะคะ”เขมจิราเอ่ยบอกเสียงสั่นๆ ภวัตเมินเฉยไม่ยินดียินร้ายกับประโยคของแม่เลี้ยงสาวที่อายุน้อยกว่าเขาเสียอีก จนอรนภัสต้องรีบแก้สถานการณ์ตึงเครียดเหล่านั้นลง“ขอบคุณค่ะคุณเขม” อรนภัสยิ้มหวานให้อีกฝ่าย“ค่ะ” เขมจิราหน้าเจื่อนเล็กน้อย ฝืนยิ้มแกนๆ ให้ทั้งสอง“วัต พ่อฝากยัยอรด้วยนะ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกันนะ อร... หนูก็อย่าเอาแต่ใจตัวเองนะลูก”ภวัตและอรนภัสกราบคุณไกรสร ก่อนที่คุณอรนุชจะอวยพรเป็นคนถัดไป“ขอให้ลูกทั้งสองมีความสุข รีบมีหลานให้แม่อุ้มไวๆ นะจ๊ะ”“วัตฝากน้องฉันด้วยนะ”กฤษณะตบไหล่เพื่อนเบาๆ อรนภัสไหว้พี่ชายก่อนจะโผเข้ากอดเต็มอ้อมแขน คนขี้หวงข้างๆ รีบดึงเจ้าสาวออกมาด้วยใบหน้าขึงขังทำให้ทุกคนลอบอมยิ้มญาติผู้ใหญ่อีกหลายคนต่างอวยพรคู่บ่าวสาวก่อนจะเลี่ยงออกจากห้อง…แขนภายิ้มให้พี่สาว บีบมืออย่างให้กำลังใจ รู้ดีว่าอีกฝ่ายเสียใจแค่ไหน
ยอดดวงใจคนเถื่อน 14
“คิดถึง” เขาบอกเสียงทุ้ม แตกต่างจากใบหน้าดุๆ นั้น“คะ” เธอขานรับงงๆ ทำให้เขามองอย่างเอ็นดู“พี่บอกว่าคิดถึงอรไง”เขาสำทับอีกครั้ง มองสบดวงตากลมโต แล้วหน้าแดงน้อยๆ“พี่วัต”อรนภัสมองใบหน้าแดงจัดที่ลามไปถึงใบหูของชายหนุ่มแล้วอดอมยิ้มไม่ได้“คิดถึงพี่บ้างหรือเปล่า” ภวัตกระซิบถามเสียงติดจะพร่าเล็กน้อย ส่วนอรนภัสหัวใจสั่นรัวได้แต่ยืนให้เขากอดเพราะทำอะไรไม่ถูก“ใครเค้าจะไปคิดถึงกันคะ”เธอปากแข็งก้มหน้างุดด้วยความอาย ใบหน้าแดงเรื่อร้อนระอุจนรู้สึกเหมือนจะเป็นไข้“งั้นแปลว่าคิดถึงมาก”เขาพูดอย่างมั่นอกมั่นใจจนเธอนึกหมั่นไส้“บอกว่าไม่สักหน่อย” เธอบ่นอุบชิดอกเขา“ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้... ปากแข็ง”ภวัตมีความสุขที่ได้ต่อล่อต่อเถียง“แล้วผู้ชายล่ะคะ”อรนภัสเองก็ไม่ต่างกัน เธอมีความสุขที่ได้พูดคุยกับเขาแบบนี้มากกว่าการคุยโทรศัพท์ การได้เห็นหน้าทำให้ความรู้สึกคิดถึงแทบจะจางหายไป“ผู้ชายคนอื่นเป็นไงพี่ไม่รู้ แต่สำหรับพี่ ถ้าพี่บอกว่าคิดถึง ก็หมายความว่าคิดถึงจริงๆ” ภวัตพูดจริงจัง“หึ! จะเชื่อได้หรือเปล่าก็ไม่รู้”อรนภัสย่นจมูกใส่ ค้อนให้อย่างน่ารัก“ก็แล้วแต่จะคิดนะ”เขาบอกเหมือนไม่ใส่ใ
ยอดดวงใจคนเถื่อน 13
“ไม่อร่อยเหรอคะพี่วัต”อรนภัสมองตามเมื่อเห็นภวัตตักทานเพียงคำเดียวก็วางช้อน ชายหนุ่มไม่ตอบแต่หยิบทิชชูยื่นมาตรงหน้า หญิงสาวทำท่าจะยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก เขาจึงกุมเอาไว้เช็ดปากให้เธอเบาๆ อรนภัสหน้าแดงอีกรอบในการกระทำของอีกฝ่าย“ที่กินเลอะให้ไอติมติดปากแบบนี้ อยากให้พี่จูบให้เกลี้ยงล่ะสิ เสียดายคนในร้านเยอะ” ภวัตแหย่ อรนภัสตาโต“ไม่ใช่เสียหน่อย คนหลงตัวเอง แต่ยังไงก็ขอบคุณค่ะ”เธอตอบอย่างงอนๆ“เปลี่ยนจากขอบคุณเป็นอย่างอื่นได้ไหม”เขาถามตาพราว อรนภัสมองสบตาก็หลบวูบแทบไม่ทัน เขาคงไม่ขอเธอแบบเมื่อคืนอีกนะ “ใช่” เขาเหมือนรู้ใจ หญิงสาวเงยหน้ามองตาโต พวงแก้มแดงจัด บิดมือไปมา“พี่วัตน่ะ”อรนภัสเรียกชายหนุ่ม ไม่รู้จะทำอะไรดี ภวัตกอดอกพิงหลังกับพนักเก้าอี้ มองคนขี้อายอย่างเอ็นดู อรนภัสเสไปหยิบน้ำขึ้นดื่ม กินต่อไปก็ถูกเขามองไม่วางตา“อิ่มแล้วค่ะ” หญิงสาวโพล่งออกไป“อ้าวไหงอิ่มเร็วจัง เพิ่งกินไปเอง”“อรอยากเข้าห้องน้ำค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ”คนขี้อายเอ่ยบอกแล้วรีบลุกไปทันที ภวัตมองตามอย่างหวงๆ ก่อนจะเดินตามไปไม่ให้เธอคลาดสายตาทางด้านอรนภัสเข้าห้องน้ำมาได้ก็เอาแต่ยืนลูบแก้มแดงๆ ของตัวเอง หญิงสาวบิดไปบิดมา
ยอดดวงใจคนเถื่อน 12
“ไม่ต้องใส่แล้วกางเกงใน มันขาดจนใส่ไม่ได้ ใส่กระโปรงยาวแบบนี้ไม่มีใครรู้หรอกว่าไม่ใส่อะไรข้างใน นอกจากพี่คนเดียว”เอากับเขาสิ อรนภัสบิดไปบิดมาทำอันใดไม่ถูก จะให้เธอตอบว่าไงล่ะ ก็มันขาดไปแล้วนี่นาภวัตขับรถมาส่งอรนภัสที่บ้านในเวลาดึกพอสมควร ระหว่างทางหญิงสาวเอาแต่มองออกไปนอกรถด้วยความอาย บิดามารดาที่ยังไม่นอนมองว่าที่ลูกเขยและลูกสาวอย่างเอ็นดู ภวัตนั่งคุยกับท่านทั้งสองอีกครู่จึงขอตัวกลับอรนภัสยืนส่งชายหนุ่มที่บ้านก่อนจะขึ้นไปอาบน้ำนอน เธอพลิกไปพลิกมาอย่างกระสับกระส่าย ความรู้สึกวาบหวามยังตราตรึงอยู่ในหัวใจ เผลอยกมือขึ้นลูบแก้มตัวเองไปมา สะบัดหัวกับหมอนเมื่อในหัวคิดแต่เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ อรนภัสกดรับด้วยความรู้สึกหัวใจพองโต ได้ยินเสียงแหบห้าวทักทายมาตามสายเหมือนดั่งเช่นทุกครั้ง“ทำอะไรอยู่”ภวัตกำลังนอนอยู่บนเตียงกว้างด้วยใบหน้าที่บ่งบอกถึงความสุขอย่างที่สุด“กำลังคิดถึงพี่วัต อุ๊ย! ไม่ใช่ๆ อรกำลังจะนอนค่ะ”อรนภัสเผลอพูดความคิดของตัวเองออกไป ภวัตเผลอยิ้มเอ็นดูหญิงสาว ใบหน้าหล่อเหลาแดงจัดลามไปถึงใบหู เขาเองกำลังคิดถึงเธอใจแทบขาดเ
ยอดดวงใจคนเถื่อน 11
“อร”ภวัตบีบปลายคางหญิงสาวเบาๆ ใบหน้าก้มลงทำท่าจะประทับกับริมฝีปากสีหวาน“พี่วัต อย่าค่ะ”อรนภัสเบี่ยงหลบ ริมฝีปากร้อนจึงพลาดไปประทับที่พวงแก้มแดงเรื่อแทน ภวัตกระชับร่างบางเข้าหา กดจุมพิตหนักๆ ที่พวงแก้มนวล “อื้อ พี่วัตขา...”“ขา...”ภวัตขานรับแล้วงับใบหูขาวเนียนของหญิงสาวอย่างมันเขี้ยว อรนภัสเบี่ยงหลบด้วยความเสียวซ่าน สัมผัสได้ถึงแรงหอบสะท้อนรุนแรงของเขา ชายหนุ่มควบคุมสติของตนอีกต่อไปไม่ไหว เขาขอแค่ได้ชื่นใจเล็กๆ น้อยๆ ไม่เช่นนั้นคืนนี้คงขาดใจเป็นแน่“อร... พี่ขอนะคนดี”เสียงแหบห้าวดูพร่าสะท้านไม่เป็นตัวของตัวเอง อรนภัสนอนนิ่งอยู่กับที่อย่างทำอันใดไม่ถูก ลึกๆ คือความตื่นเต้นยากที่จะบรรยาย หัวใจเธอมันเต้นแรงจนต้องเผยอริมฝีปากหอบอย่างไม่รู้ตัว นั่นเป็นสัญญาณให้ภวัตประคองใบหน้าหวานไว้ในอุ้งมือร้อนทั้งสอง บดขยี้ริมฝีปากสวยอย่างกระหายเร่าร้อน ปากบนล่างของเธอร่านร้อนด้วยการขบเม้มของชายหนุ่ม ก่อนที่ลิ้นสากจะสอดแทรกเข้าหา กระหวัดรัดรึงคุกคามแสดงความเป็นเจ้าของอย่างแท้จริงภวัตรุกเร้าเอาแต่ใจ เปิดเผยความดิบเถื่อนต้อนให้อีกฝ่ายยินยอม มือหนาเริ่มเกาะกุมทรวงสาวที่สะท้อนขึ้นลงด้วยแรงหอบหายใจ อรนภ
ยอดดวงใจคนเถื่อน 10
“นึกว่าเมียจะยืนเป็นตุ๊กตาหน้าร้านอยู่แบบนั้น เห็นไม่ขึ้นรถมาเสียที” ภวัตหัวเราะชอบใจ ขับรถออกไปจากบริเวณร้าน“บอกแล้วไงว่าอรยังไม่ได้เป็นเมียพี่วัตนะ” เธอว่าให้“กำลังจะเป็น พี่หาฤกษ์หมั้นได้แล้วนะ หมั้นแล้วแต่งเลย”“เร็วจังเลยค่ะ” อรนภัสตาโตหันไปมอง“ช้าจะตาย อยากกอดเมียปล้ำเมียจะแย่”“พี่วัตน่ะ พูดอะไร คนบ้าๆๆ”อรนภัสตีแขนล่ำๆ ให้หลายที หน้าแดงแล้วแดงอีก ภวัตหัวเราะชอบใจ อยากจะปล้ำจูบนัก เดี๋ยวเถอะแม่ตัวดี มาทำหน้าแดงใส่“จะพาไปกินข้าว แล้วอยากไปไหนต่อหรือเปล่า พี่เคลียร์งานเรียบร้อยแล้ว มีเวลาให้อรเป็นเดือนๆ เลยนะ”“โห... คนอู้งาน” อรนภัสตาโต แต่ก็พอใจในคำพูดของชายหนุ่ม“ไม่ชอบหรือไงที่พี่มาหา”“ไม่ได้บอกว่าไม่ชอบเสียหน่อย” อรนภัสอุบอิบตอบ“อะไรนะ อยากให้พี่มาหาทุกวันเหรอ” คนอยากแหย่พูดขึ้น“อรไม่ได้พูดแบบนั้นนะ อย่ามาทำเนียน” เธอว่าให้แบบงอนๆ“กินข้าวเสร็จเดี๋ยวพาไปดูหนัง”ภวัตบอกหญิงสาวที่แสนคิดถึงข้างกาย เขาไม่เคยจีบหญิงมาก่อนเพราะในชีวิตมีแต่งานกับงาน ไม่เคยคิดว่าการจีบกันต้องไปทำอะไรพวกนี้ด้วย ลองสอบถามน้องสาวดู ยัยตัวแสบบอกเขาเอาไว้ว่าให้ทำแบบนี้ ผู้หญิงชอบให้เอาอกเอาใจ เสมอ
You may also like
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat38.6K viewsห้ามรัก(เซตวิศวะ)
พลอยแพรวา36.7K viewsเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.4K viewsลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข59.2K viewsรักรอวันจาง
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว355 viewsมนตร์เสน่หาอสูร
จิ่วเทียนอี้อี298 viewsกระชากรักนางซิน
นศามณี บุษบาบัณ147 viewsBAD BABY (ROCCO) 💊 จะรัก (ร้าย) แค่กับเธอ
P*PANIC(ปภาสรินทร์)797 views
