LOGINShare
22.ขอแยมแต่งงาน
Last Updated:
2026-01-01 23:30:04*บริเวณห้องนั่งเล่น..บ้านยูโรเมืองเหลามาจะฟัง*
ภาพยนตร์สุดแสนจะโรแมนติก กำลังดำเนินเนื้อเรื่องมาถึงฉากสำคัญ พระเอกภายในจอภาพขนาดใหญ่ เขาค่อยๆ คุกเข่าลงต่อหน้านางเอก เสียงดนตรีหวานซึ้งดังคลอไปทั่วห้องนั่งเล่น "ฉากนี้..ให้ฉันดูกี่รอบก็ชอบนะคะคุณ! พระเอกเขากล้าหาญดี!!!" ดีนาร์ยกถ้วยชาขึ้นจิบอย่างมีความสุข แอบเหล่ตามองลูกชายสุดที่รักทันที เปโซพยักหน้าเห็นด้วย แต่สายตากลับเหลือบมองไปยังลูกชาย ซึ่งยังนั่งหลังแข็งเป็นไม้กระดานอยู่ข้างหญิงสาว "ยูโร.." คนโดนเรียกสะดุ้งโหยงก่อนจะขานรับ "ครับพ่อ!" "ทำไมตกใจขนาดนั้นล่ะนาย!!! หนังไม่ได้เป็นฉากสยองขวัญน่ากลัวสักหน่อย" แยมกล่าวถามอย่างสงสัยขณะนั่งอยู่ด้านข้างเขา เธอต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย "เปล่าหรอก!!! เราแค่… กำลังกลัวพระเอกจะโดนนางเอกปฏิเสธน่ะ" ยูโรกล่าวพลางหัวเราะแห้งๆ อย่างกลบเกลื่อนความผิดปกติทางพฤติกรรมอยู่ "พูดเหมือนมีประสบการณ์เลยนะจ๊ะ" ดีนาร์เอ่ยพร้อมหันมามองทันที "หรือแกกลัว.. เพราะคิดจะทำตามในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า?" เปโซพยักหน้าเสริมเสียงเรียบ "ทำตามอะไรคะ?" แยมเลิกคิ้วสูงสงสัยหนักยิ่งขึ้น "ไม่มีอะไรทั้งนั้นครับ!! พ่อแม่..เราชอบพูดอะไรแปลกๆ ก่อนนอนต่างหาก" ยูโรรีบโบกมือพัลวัน แต่ก่อนจะมีใครได้ซักหาความจริงต่อ ภาพบนจอโทรทัศน์ก็เปลี่ยนเป็นฉาก.. นางเอกน้ำตาคลอเบ้าได้รับแหวนแล้ว ท่ามกลางเสียงปรบมือภายในห้องนั่งเล่นเริ่มดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง "โอ๊ย~ โรแมนติกจังเลยนะ ถ้ามีใครสักคนภายในบ้านหลังนี้.. ทำตามแบบอย่างให้ชมบ้างก็คงจะดี เฮ้อ~" ดีนาร์กล่าวพลางถอนหายใจอย่างมีอารมณ์ร่วม "ใช่!! ถ้ามีใครสักคน… ที่ไม่ใช่แค่คนดูอย่างเดียว แต่เป็นคนหัดทำบ้าง" เปโซพยักหน้าตอบภรรยา แต่บรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นกลับเงียบกริบ ยูโรจึงกัดฟันกรอด เขาขมวดคิ้วมุ่นพร้อมสูดลมหายใจเข้าลึกจนเต็มปอด และลุกพรวดยืนตรงหลังถูกพ่อและแม่กดดันอย่างหนัก "หยุดหนังเลยครับ!!!" แยมสะดุ้งก่อนจะกล่าวขัดอีกฝ่าย เพราะเธอกำลังอารมณ์ค้างคาอยู่ "เอ๊ะ?! นายจะไม่ดูให้จบก่อนเหรอ.. เหลือแค่เพียงอีกไม่กี่อึดใจเท่านั้นเองนะ" ดีนาร์กดหยุดภาพยนตร์ทันทีอย่างรู้ทัน ก่อนจะเอ่ยอย่างท้าทายความกล้าหาญของลูกชายตัวดี "เอาสิ!! แม่ก็อยากรู้เหมือนกัน!! ว่าลูกจะทำอะไร.." "พ่อกับแม่ช่วยทำหน้าเหมือนไม่รู้เรื่อง.. จะได้ไหมครับ อย่างน้อยสักหนึ่งนาทีก็พอ!!!" ยูโรกล่าวพร้อมหันไปมองหน้าผู้ให้กำเนิดทั้งสอง "พ่อทำไม่ได้หรอกนะ! หน้าตานี้มันตื่นเต้นเองน่ะ!" เปโซกล่าวพลางส่ายหน้าปฏิเสธคำขอร้องจากลูกชาย "แม่ก็เหมือนกัน.." ดีนาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นพร้อมยิ้มกว้าง จนยูโรต้องถอนหายใจราวกับเอือมระอาทั้งคู่ ก่อนจะหันกลับมาหาแยมต่อ "คือ… เรามีเรื่องสำคัญมากจะพูดน่ะ!!" "ยะยะยูโร…" แยมกล่าวตะกุกตะกัก เธอเริ่มใจเต้นแรงถี่ระรัว ดวงหน้าเห่อร้อนไปชั่วขณะ ยังไม่ทันกล่าวจบประโยคเลยด้วยซ้ำ เขาก็ทรุดลำตัวลงพื้นกระเบื้องลายหินอ่อนรีบคุกเข่าทันที ปึก!!! "โอ๊ย~" ยูโรหน้าเหยเกฝ่ามือหนากุมเข่าตัวเอง "ตายแล้วลูก! แม่บอกแล้วให้ซ้อมก่อน!" ดีนาร์อุทานอย่างตื่นตระหนก "เป็นอะไรไหม?" แยมรีบลุกขึ้นวิ่งไปหาเขา "ไม่เป็นไร… เจ็บเข่าแต่หัวใจยังไหวอยู่!" ยูโรโบกมือทั้งที่หน้าบิดเบี้ยวราวกับเจ็บปวด "นี่มันเป็นการ..คุกเข่าขอแต่งงาน! หรือทดสอบความแข็งแรงของข้อเข่ากันแน่นะ!" เปโซกล่าวพร้อมหลุดหัวเราะลูกชายตนเอง "พ่อครับ… วันนี้ผมจะไม่เถียงนะครับ ขอให้ผ่านไปก่อนเถอะ!!!" ยูโรหรี่ตามองพ่ออย่างรวดเร็ว เขาสูดลมหายใจอีกครั้ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองแยมด้วยแววตาจริงจัง มือหนึ่งล้วงหยิบกล่องกำมะหยี่สีแดงออกมา "แยม…เราอาจจะพูดไม่เก่งนะ แถมยังไม่โรแมนติกเหมือนผู้ชายคนอื่นอีกด้วย และคงดูเปิ่นกว่าพระเอกในหนังเรื่องที่ดูนิดหน่อย!" "นิดเดียวจริ๊งๆ นะ" ดีนาร์กล่าวเสริมเสียงสูงทันที "แต่เรารักแยมจริงๆ รักแบบอยากดูแล อยากทะเลาะ อยากง้อ และอยากแก่ไปด้วยกัน" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเป็นธรรมชาติ เขาเปิดกล่อง แหวนเพชรสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ "แต่งงานกับเรานะ ถึงจะเงอะงะ แต่ขอสัญญาว่า..จะรักแยมคนเดียว" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน แยมยกฝ่ามือเล็กปิดปากตน หัวใจเธอเต้นแรงตึกตัก น้ำตาคลออย่างไม่รู้ตัวเสียอย่างนั้น วูบหนึ่งแอบคิดว่าควรลังเลดีหรือไม่ แต่เมื่อได้ยิน..คุณแม่กล่าวทำให้เธอยอมตกลงอย่างง่ายดาย "หนูแยม.. ถ้ายังไม่ตอบ.. เขาคงจะคุกเข่าจนเดินไม่ได้จริงๆ นะจ๊ะ" ดีนาร์กล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่น เธอเอียงหัวอย่างคาดหวังคำตอบด้วย "ค่ารักษาแพงด้วย" เปโซรีบพยักหน้า "เอ่อ…ค่ะ!!!" แยมเผลอหลุดหัวเราะทั้งน้ำตารื้นคลอหน่วย ก่อนจะพยักหน้าแรงๆ เพียงเพื่อให้ทุกคนได้หายใจสะดวก เพราะดูแล้วยามนี้..ทั้งครอบครัวกำลังเกร็งตัวกันไปหมด "อย่าขยับนะยูโร!! แม่จะเก็บหลักฐานเอาไว้!! เผื่อวันไหนลูกเถียง.. แม่จะเปิดคลิปนี้เตือนสติ!!" ดีนาร์รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรัวๆ ราวกับช่างถ่ายรูปมือโปรเสียอย่างนั้น "ค่าสินสอด… หนูจะเรียกเท่าไหร่ก็ได้เต็มที่เลยนะ ขอแค่ดูแลกันให้ดีกว่า.. เจ้าลูกชายของพ่อดูแลเข่าตัวเองเมื่อกี้ก็พอ" เปโซกระแอมเบาๆ ก่อนพูดจริงจังผิดจังหวะ "พ่อแม่ครับ~ นี่ผมขอแต่งงานอยู่นะ ไม่ใช่โดนซ้อมสัมภาษณ์งาน!!!" ยูโรหันไปมองพ่อแม่หน้ามุ่ย "จริงนะ?! เธอพูดแล้วห้ามคืนคำเด็ดขาดเชียว!!!" เขารีบคว้าเรียวแขนเล็กเอาไว้ พร้อมแววตาระยิบระยับราวกับมีความสุขมาก "ใจเย็นสิ!!! มือเธอสั่นหมดแล้ว!!" ยูโรกล่าวด้วยโทนเสียงนุ่มลึก เขารีบสวมแหวนให้มือเล็กที่กำลังสั่นสะท้าน เพราะเธอกำลังหลั่งน้ำตาด้วยความปีติยินดี "เย้!!! ฉันได้ลูกสะใภ้แล้ว!!!" ดีนาร์กล่าวเสียงดังลั่น เหล่าพวกคนรับใช้ที่กำลังยืนอยู่บริเวณด้านหลังภายในห้องนั่งเล่น ซึ่งเป็นสักขีพยานรักครั้งนี้ต่างพากันปรบมือรัวเสียงสนั่นด้วย "ในที่สุด!!! พระเอกบ้านเราก็ทำสำเร็จ… ถึงจะเกือบเข่าแตกก็ตาม ฮ่า ๆ ลุ้นแทบตาย!!!" เปโซกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสเขายิ้มอย่างพอใจ "ตั้งแต่วันนี้ไป… ผมจะไม่ดูหนังขอแต่งงานแล้วครับ!!! อายเหลือเกินให้ตายเหอะ!!!" ยูโรลุกขึ้นยืนกอดแยมแน่น ใบหน้าหล่อคมซุกหลบบนช่วงหัวไหล่เล็กทันที "ทำไมล่ะ!? เรื่องแค่นี้เอง.. ถ้ามีลูกแล้วเล่าให้ฟังจะขนาดไหนนะ ฉันนึกภาพนายวันนั้นไม่ออกเลย" แยมกล่าวพลางยิ้มหวาน "โหคิดไปถึงอนาคตแล้ว!!! ของจริงมันตื่นเต้นกว่าเยอะเลยนะเนี่ย!!!" เขากระซิบข้างหูเธอ เสียงหัวเราะทั้งสี่คนดังกลบภาพยนตร์ ซึ่งยังฉายค้างอยู่บนจอใหญ่ และห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หลังนี้ เต็มไปด้วยความสุขแบบโกลาหลเล็กๆ แต่เป็นความจริงใจที่สุดในโลกทั้งใบของแยม "ความจริงแม่เองก็มีเรื่องจะสารภาพด้วย.." ดีนาร์กล่าวราวกับมีเงื่อนงำ ทำให้ทุกคนหน้าเหวอหันขวับไปมองอย่างสนใจ
Latest chapter
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 39.ฝังใจ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*แยมนั่งทำตารางบัญชีรายจ่ายประจำเดือน อยู่แถวบริเวณโซฟาตัวยาว สองนิ้วเรียวเล็กกดแป้นพิมพ์บนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์แบบพกพา เธอหันมองภายในห้องเพื่อหาคนหยิบของให้ เจอยูโรนั่งตรวจบิลสินค้าอยู่บนโต๊ะเอกสาร"คุณสามี! รบกวนหยิบแฟลชไดรฟ์ในลิ้นชักฝั่งขวาให้หน่อยค่ะ" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใสและรอยยิ้มหวาน"ได้สิ!" เขาตอบกลับทันควัน พร้อมเปิดลิ้นชักหยิบสิ่งของที่ภรรยาต้องการ แต่สายตาคมกริบเหลือบเห็นปืนหนึ่งกระบอก เขาจึงคว้ามาถามเธออย่างสงสัย"ขอบคุณมากนะคะ..." เธอกล่าวยังไม่ทันจบ เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยประโยคถัดมา"พกของแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย? ถึงว่า..วันแรกที่เราเจอกันด้วยความบังเอิญ เธอถึงไม่รู้สึกกลัวหรือคิดป้องกันตัวเองเลยสักนิด"เขาเลิกคิ้วรอฟังคำตอบจากเธอ แต่แยมกลับขมวดคิ้วจ้องวัตถุอันตราย ก่อนจะเม้มริมฝีปากแน่นและคิดถึงสิ่งที่เคยเกิดขึ้น ด้วยหัวใจเต้นตุบตับราวกับเป็นประสบการณ์ที่เธอจำได้ไม่เคยลืม#ย้อนอดีต#หลังจากเรียนจบปริญญาตรีที่ต่างประเทศ หญิงสาวเลือกตั๋วเที่ยวบินกลับร้านด้วยหัวใจแตกสลายอีกครั้ง เพราะคุณลุงและคุณป้าผู้เป็นครอบครัวที่เหลืออยู่บนโลก ได้ลาจากด้วยโรคภัยไข้เจ็บเ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 38.พาน้องสาวไปหาพี่ชาย
#ย้อนกลับไปหนึ่งวันก่อนเกิดเหตุ..#*ร้านคาราโอเกะ*แสงไฟนีออนสีม่วงอมชมพู กำลังหมุนเลื้อยตามบนผนังร้านคาราโอเกะ คล้ายดั่งเจ้างูยักษ์กับเจ้างูเล็กกำลังเคลื่อนไหว เสียงหัวเราะของผู้หญิงดังอยู่เป็นระยะ เหมือนน้ำหวานเคลือบคมมีดเอาไว้แยมยืนนิ่งตรงบริเวณมุมหนึ่งของร้าน.. ไม่ใช่ฐานะลูกค้าแต่เป็นฐานะคนเลือกเหยื่อ เธอมองโต๊ะตัวหนึ่งอย่างไม่วางตา ทุกคนไร้ซึ่งความหมายเมื่อผ่านสายตาเธอชายวัยกลางคน สวมเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมเพียงแค่สองเม็ดอย่างผ่อนคลาย พุงยื่นเล็กน้อยตามอายุชายขี้เมา มือหนึ่งถือแก้วเหล้า ส่วนอีกมือโอบเอวผู้หญิงอย่างเคยชิน ดวงตาเขาวาววับไม่ใช่เพราะแสงไฟ แต่เพราะความมั่นใจว่า..ตัวเองยังเหนือกว่าใครบนโลก"ผู้ชายแบบนี้.. ไม่ต้องผลักไสก็พร้อมล้มอยู่แล้ว" แยมกล่าวพึมพำเบาๆส่วนยูโรยืนพิงเสาอยู่ไม่ไกลมากนัก เขาไม่ได้ห้ามหรือเร่งเธอให้รีบกลับร้าน เขาแค่มองภรรยาของตัวเอง ซึ่งกำลังอยู่ภายใต้โหมด..เจ้าหนี้ทวงแค้นโหดแยมเดินไปที่บาร์ก่อนจะนั่งลงอย่างนวยนาด เธอเลือกสั่งน้ำอัดลมธรรมดาไม่ใช่เหล้า เพราะเธอต้องการสติครบทุกวินาทีต่อแผนการ ผู้หญิงร้านคาราโอเกะคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ มีผิวกายขาวจั๊วะและแ
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 37.จะไม่เอาคืนได้จริงเหรอ
*ร้านค้าขายปลีกส่งแยมมี่*"พี่ยอด! ช่วยไปส่งของที่ตลาดกับร้านคาราโอเกะหน่อยสิ"แพนด้าเอ่ยขอความช่วยเหลือจากคนรัก หลังจากตรวจสอบสินค้าและทำใบเสร็จเรียบร้อย แต่เพราะลูกน้องฝ่ายขนส่งไม่พอ ทำให้สาวน้อยต้องกุมขมับ"พี่ติดบิลอื่นอยู่น่ะสิ ต้องแวะอีกเจ็ดแห่งเลยด้วย น่าจะไปส่งไม่ทันแน่เลย ทำยังไงดีล่ะ?"ยอดกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพราะเขาแยกร่างไม่ได้จริงๆ ก่อนจะยืนเท้าสะเอวขมวดคิ้วมองสินค้าสองชุดใหญ่นี้"เดี๋ยวกูไปส่งของกับเมียเอง มึงไปทำหน้าที่ตนเองเถอะ ขับรถอย่ารีบมากเน้นความปลอดภัยด้วย เข้าใจไหม?" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมก่อนจะเดินมาใกล้พร้อมกับแยม"แพนด้าฝากดูแลร้านด้วยนะ เจ๊จะจัดการส่วนนี้แทนเอง" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงสดใส"ครับเฮีย! งั้น..ผมไปล่ะ!""ค่ะเจ๊! หนูจะไปตรวจสอบบิลของวันพรุ่งนี้ต่อ""แผนกยกสินค้าจัดการด้วย!" ยูโรกล่าวสั่งทันทีลูกน้องทั้งสองจึงเข้าสู่โหมดทำงานอื่นตามหน้าที่ต่อไป.."คงต้องรับสมัครพนักงานเพิ่มแล้วแหละ!" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อยหลังจากยูโรลงทุนร่วมกัน ลูกค้าก็มีปริมาณมากยิ่งขึ้น เพราะตัวเลือกของสินค้ามีหลากหลาย ทำให้กิจการรุ่งเรืองกว่าเมื่อก่อนเข้
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 36.ยังไม่พออีกเหรอ..
เหมือนว่าจะจบแค่ตรงนี้.. แต่ทว่าคนเจ้าเล่ห์กลับพลิกร่างกายเธอนอนคว่ำแทน คนด้านหลังจับลำแข็งเขื่อนจ่อร่องสวาทอีกครั้ง ก่อนจะสอดใส่เข้าลึกจนสุดลำอวบเด้ง ความจุกเริ่มแผ่ซ่านทั่วเรือนร่างคนด้านหน้า ฝ่ามือเล็กจึงกำผ้าปูที่นอนระบายอารมณ์ "ลึกจัง!" แยมร้องครวญครางจนร่างกายสั่นสะท้าน "หืม..ถึงใจดีไหมครับ คุณภรรยา! ฮึก!" ยูโรโน้มตัวลงไปกระซิบข้างใบหูเธอทันที ร่างกำยำกระหน่ำแทงท่อนรักถี่ยิบอย่างบ้าคลั่ง ไล่แตะคว้านชนผนังโพรงนุ่มลึก จุกจนต้องปวดหน่วงตรงท้องน้อย ความรุนแรงถาโถมไม่หยุดหย่อน ใบหน้าร่างบางต้องบิดเบี้ยวเสียวกระสันหนักขึ้น คนดิบเถื่อนควงสะโพกกระทุ้งร่องสวาท ราวกับเป็นแม่เหล็กดึงดูดคุณภาพดี ร่องรักคนบอบบางขมิบรัดลำอวบอ้วนทุกครั้งที่โดนกระแทก ฝ่ามือหนาขยับแถวบริเวณเอวคอดกิ่วจับจนแน่นถนัด พร้อมเสียดสีโพรงเนื้อเยื่ออย่างไร้ความปราณี "กรี๊ด! เสียวเกินไปแล้ว!" แยมกล่าวด้วยเสียงกระเส่า "แตกออกมาสิ! ถึงยังไงก็ต้องโดนตอกยันสว่างอยู่ดีแหละ" เขากดเสียงต่ำพร่ำบอกเธอ "อา..ขอพักหน่อย ไม่ได้เหรอ.." เธอทักท้วงด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "อะไรกัน..ไหนบอกจะชดเชย?" เขากล่าวอย่างเย้ยหยัน ความซาบซ่านแล
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 35.ของขวัญจากสามี
ดวงตากลมโตแอบเหล่มอง เพราะกล่องกระดาษวางอยู่ตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว หลังจากเปิดทำให้เธอตะโกนใส่เขาทันที"ไอ้บ้านี่!!!""เธอ..ไม่ชอบมันเหรอ?""ฉันค้นหาสินค้าชิ้นนี้ภายในอินเทอร์เน็ตตั้งนาน..""ทำไมเป็นคนไร้สาระได้ขนาดนี้นะ!!!""พวกเรายังไม่ทันได้เข้าหอกันดีๆ เลยนะแยม!" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย เขาก้มหน้ามองพื้นคุกเข่าต่อหน้าเธอทันที"ฉันขอโทษ..อย่าน้อยใจกันสิ! หลายเดือนก่อนพวกเราเจอมรสุมกันนี่นา กว่าจะจัดการทุกอย่างได้ลงตัว ทำให้ล่วงเลยเวลาจนละเลยความรู้สึกของนาย แต่ว่าตอนนี้ยังไม่สายหรอกเนอะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อนดวงหน้าหวานส่งยิ้มแย้ม ฝ่ามือเล็กสัมผัสแผงอกล่ำอย่างเชื่องช้า สายตาหยาดเยิ้มทำให้อารมณ์ยูโรผ่อนคลายลง เขากลับเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ต่อเธอเสียอย่างนั้น"ถ้าอย่างนั้น..ชุดนี้เธอต้องสวมนะ!" เขากล่าวเสียงอ่อนเสียงหวาน ฝ่ามือหนาดึงชายเสื้อเธอราวกับเป็นเด็กน้อย คล้ายว่าจะขัดกับอุปนิสัยของเขาที่ผู้อื่นเห็นมากอยู่"ก็ได้! เลิกดึงชายเสื้อสักที! ส่วนงานค่อยไปทำต่อพรุ่งนี้แทน ขอไปอาบน้ำก่อนนะ" แยมกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอวิ่งเข้าห้องน้ำพร้อมชุดนอนลายลูกไม้สีดำ ซึ่งมันเป็นข
ยูโรเบื่อคิดดอกเบี้ยแต่อยากคิดถึงแยมแทน 34.รักมากจนเข้าใจกัน
ยูโรไม่ได้บอกจุดหมายปลายทาง เขาแค่บอกให้แยม เตรียมตัวและออกจากเมืองตั้งแต่เช้าตรู่ รถยนต์แล่นผ่านถนนโล่งมีต้นไม้ขนาบตลอดทาง เสียงเพลงเบาๆ คลอไปกับแสงแดดอ่อนของเช้าวันใหม่ แยมพิงกระจกมองดูทิวทัศน์ที่ค่อยๆ เปลี่ยนจากบ้านเรือนกลายเป็นทุ่งหญ้าเขียวขจี โดยไม่ถามอะไรสักคำ.. เธอไม่มีแรงจะถามและยูโรก็ไม่เร่งให้เธอพูด จนกระทั่งรถจอดสนิทตรงเนินเขาเล็กๆ เธอมองเห็นอ่างเก็บน้ำทอดยาวสุดสายตา ลมเย็นพัดเอื่อยจนกระทบดวงหน้าสวย กลิ่นหญ้าชื้นยามเช้าทำให้หัวใจที่อัดแน่นของแยมคลายลงอย่างประหลาด "ลงมาเถอะ" ยูโรกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เขายังเปิดประตูให้เธอก่อนเสมอ แยมก้าวลงจากรถยนต์ทันที ความเงียบที่นี่ไม่น่าอึดอัด มันเป็นความเงียบที่ไม่ถาม ไม่ตัดสิน และไม่คาดหวังอะไร.. ยูโรปูเสื่อผืนเล็กใต้ต้นไม้ใหญ่ เขาวางกระติกน้ำกับถุงกระดาษ ซึ่งเต็มไปด้วยขนมทานเล่นเยอะแยะ ทุกอย่างคล้ายจะดูธรรมดา…แต่คนพามาคงตั้งใจอยู่ไม่น้อยเลย "ที่นี่ไม่มีใครรู้จักเธอ" เขาพูดขึ้นขณะนั่งลง "ไม่มีข่าวซุบซิบ ไม่มีอดีต ไม่มีใครเรียกร้องคำอธิบายด้วย" แยมยืนหลับตาพริ้มฟังเขาอย่างใส่ใจ ลมพัดผมเธอปลิวปะหน้า ดวงตาที่เคยแห้งกลับร้อนผ
You may also like
รักร้ายพี่ชายข้างบ้าน
ดอกอ้อลู่ลม49.3K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat53.0K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์76.7K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn77.0K viewsDesigned Freedom อิสระที่ออกแบบได้
พรหมาณีจันทรา107 viewsองศานี้มีเวลา
ใจดินสอ / เดือนสิบสอง436 viewsพันธะร้ายพ่ายรักภรรยาสมรส
Duangkwan1.4K viewsแป้งโร
Kamonphit132 views
