Share

นักศึกษาฝึกงาน ตอนที่1

last update publish date: 2025-08-12 23:51:54

"เรื่องฝึกงานไปถึงไหนแล้วยัยนิด"

"กำลังหาอยู่ค่ะพ่อ"

"แกอย่าทำให้ฉันผิดหวังนะ"

"ค่ะ"

นิดปิดประตูห้องลงอย่างเงียบๆก่อนจะนั่งลงที่เตียงนุ่ม พ่อของเธอเป็นคนเคร่งเรื่องกฏระเบียบมาก ทั้งเรื่องที่เธอต้องยื่นฝึกงาน เธอไปคุยมาหลายที่จนตอนนี้ก็ยังไม่มีที่ไหนรับ

หลายวันผ่านไป...

"นี่แกยังไม่ได้ที่ฝึกงานอีกเหรอ"

"ยังค่ะพ่อ คือ..."

"เอาล่ะๆ งั้นฉันจะหาให้เอง เป็นบริษัทเพื่อนพ่อ ลูกชายเขาเป็นผู้บริหาร แกน่าจะทำได้"

"ได้จริงๆหรอคะ"

"อืม เดี๋ยวพ่อคุยกับเพื่อนก่อนจะบอกอีกที"

"ขอบคุณค่ะพ่อ"

นิดเข้าไปกอดผู้เป็นพ่อ ถึงแม้เขาจะเข้มงวดกับเธอตั้งเเต่เล็กจนโตแต่นั่นก็เพราะเขารักเธอมาก แม่ของนิดเสียไปตอนเธออายุได้10ขวบ พ่อก็ป่วยนานหลายเดือนยังดีที่มีลูกน้องคนสนิทของพ่อที่คอยจัดการเรื่องธุรกิจเล็กๆของครอบครัวเราไว้

"อาทิตย์หน้าพ่อจะพาไปหาลูกชายเพื่อนพ่อนะ"

"ค่ะพ่อ"

"พี่เขาอายุก็ว่าแก7ปี ต้องทำตัวดีๆนะรู้ไหม"

"รู้แล้วน่าพ่อ ทำเหมือนนิดเป็นเด็กไปได้"

"ก็ใช่นะสิ แกโตไหนกัน"

อาทิตย์ต่อมา...

"สวัสดีครับคุณอา"

หนุ่มหล่อยกมือไหว้อีกฝ่ายพร้อมกับหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา

อติ หนุ่มไฟแรงเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่คู่แข่งกับบริษัทดังๆหลายแห่งในประเทศไทย ปีนี้เขาอายุย่างเข้า38ปีแต่ยังคงความหล่อเหลา มาดเข้มไม่เคยเปลี่ยน อติเป็นที่หมายตาของสาวๆในออฟฟิศเพราะว่าเขายังไม่ยอมเอาใครจริงๆจังๆสักที ถึงขั้นผู้เป็นพ่อพยายามหาสาวมาให้เขาดูตัวหลายคนแต่อติก็ไม่สนใจและยืนกรานกับพ่อของเขาว่าจะไม่ยอมเอาเมีย

"อ๋อนี่ ลูกสาวอาเอง"

"สวัสดีค่ะ" นิดยกมือไหว้ด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"คนที่จะมาฝึกงานกับผมใช่ไหมครับ"

"ลูกสาวอาค่อนข้างจะดื้อ ยังไงฝากดูน้องด้วยนะ"

"ไม่ต้องห่วงครับ"

"คุณพ่อ" นิดทำหน้ามุ้ยใส่ผู้เป็นพ่อ

"เชิญคุณนิดด้านในเลยครับ"

"ด้านในหรอคะ..."

"งั้นพ่อกลับก่อนนะลูก ตั้งใจทำงานนะลูก "

"ค่ะพ่อ"

ในห้องทำงาน

"คุณอติจะให้นิดมาช่วยตำแหน่งไหนบอกมาได้เลยนะคะ"

"ไม่ต้องมากพิธี เดี๋ยวผมจะให้คุณมาเรียนงานกับผม

"ค่ะคุณอติ"

"เลขาผมเพิ่งลาออกไป คุณมาช่วยผมดูพวกเอกสารก็แล้วกันครับ"

"ได้ค่ะ จะทำให้เต็มที่เลยค่ะ" นิดโน้มศีรษะลงเล็กน้อยตามมารยาท เขาแอบมองเธอเล็กน้อยด้วยความสนใจ ไม่เพียงแต่เธอจะเป็นลูกสาวของเพื่อนพ่อแล้วเธอยังเป็นผู้หญิงที่สวยและน่าดึงดูดมากอีกด้วย แต่ถึงอย่างไรเขาก็ยังคงทำเป็นมาดนิ่งเอาไว้ไม่ให้เธอรับรู้ว่าเขานั้นแอบสนใจเธออยู่ไม่น้อย

"เดี๋ยวผมมีประชุม คุณรอที่นี่ไปก่อนนะ ผมจะกลับมาพาไปกินข้าว"

"แล้วไม่ต้องให้นิดไปด้วยหรอคะ"

"ยังก่อน พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงาน วันนี้อนุญาตให้ชิลล์1วันครับ"

"ขอบคุณค่ะ" เธอยิ้มให้เขาก่อนที่มือใหญ่จะรวบเอกสารแล้วเดินออกไป

ปัง

13.00 น.

"มาแล้วหรอคะ"

"ครับ รอนานไหม คุณหิวหรือยัง"

"ก็นิดหน่อยค่ะ"

"ไปกินข้าวกันครับ เดี๋ยวกลับมาจะพาไปแนะนำให้รู้จักพนักงานทุกคนครับ"

"ค่ะ"

อติพาเธอไปทานข้าวแล้วกลับมาที่บริษัท ก่อนจะเดินไปแผนกต่างๆแนะนำหญิงสาวที่มาใหม่ให้รู้จักพนักงานทุกคน นิดยิ้มหวานให้ทุกคนอย่างเป็นมิตร มีเสียงวี๊ดวิ่วตามหลังเธอไปเป็นระยะๆ ก็เธอนั้นสวยขนาดนี้ทำเอาหนุ่มน้อยใหญ่พากันมองตามกันเป็นแถว อติหันควับไปมองลูกน้องอย่างเคร่งขรึม

"สำรวมด้วยครับ กลับไปนั่งที่ทำงานได้แล้วครับ"

"ครับบอส" ทุกคน

"สวยมากกก ใครวะ"

"สวยจริงๆด้วย เลขใหม่บอสเหรอวะ"

"ไม่รู้ๆ ทำงานต่อเถอะแก"

เสียงพนักงานคุยกันซุบซิบกันไม่หยุด นิดมุดหน้าเดินตามอติกลับมาที่ห้องทำงานอย่างอายๆ เธอไม่เคยถูกมองจากสายตาคนมากมายเช่นนี้มาก่อน

"อึ้มมม เป็นอะไรไหมคะ"

"เปล่าค่ะ นิดแค่ทำตัวไม่ถูกค่ะ"

"เดี๋ยวก็ชินครับ ส่วนมากคุณจะทำงานกับผมไม่ค่อยได้ไปสุงสิงกับพวกเขาหรอกไม่ต้องกังวลครับ"

"ค่ะคุณอติ"

"จริงๆ เรียกพี่อติเฉยๆก็ได้นะ"

"คะ? จะไม่สนิทไปหรอคะ"

"ทำไม สนิทกับผมแล้วมันทำไมครับ"

"เปล่าค่ะ นิดแค่เกรงใจเพราะคุณเป็นเจ้านายค่ะ"

"ผมไม่ถือ ตามนั้นก็แล้วกัน"

"ค่ะพี่อติ"

"ครับหนูนิด" เขาลอบยิ้มที่มุมปาก

"พี่อติ นอกจากคุณพ่อแล้วไม่มีใครเรียกนิดแบบนั้นเลยนะคะ"

"มีพี่เรียกอีกคนคงไม่เป็นไรนะครับ"

"ก็ได้ค่ะ"

อติเริ่มสนิทกับนิดมากขึ้น พวกเขาพูดคุยหยอกล้อกันจนพนักงานซุบซิบนินทากันว่าเจ้านายหนุ่มใหญ่ที่ไม่เคยสนใจผู้หญิงตอนนี้เปลี่ยนไปมาก เขาดูแลเอาใจใส่เลขาคนใหม่ดีมาก จนเวลาผ่านไปหลายเดือนอติก็เริ่มชอบนิด เขาเปิดใจและเริ่มรุกจีบนิดแบบเปิดเผย ตอนแรกนิดก็ไม่ได้คิดอะไรกับเขาแต่พอถูกเอาใจ ดูแลเป็นอย่างดีมันก็ทำให้เธอใจอ่อน และยอมศึกษาดูใจกับอติโดยที่มีผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายรับรู้

"หนูนิดครับ" เขามองหญิงสาวที่นั่งทำงานด้วยใบหน้าเคร่งเครียด

"คะ" เธอหันมามองเขาด้วยสีหน้าที่จะกังวล

"เป็นอะไรครับ"

"ก็ตัวเลขตรงนี้นะสิคะ มันแปลกๆ นิดว่าจะเอาไปให้บัญชีตรวจสอบดูหน่อยค่ะ"

"ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นครับ มานี่มา"

นิดลุกขึ้นแล้วเดินไปหาเขาอย่างว่าง่าย อติดึงคนตัวเล็กให้นั่งลงบนตักแกร่ง เขาโอบเอวบางก่อนจะรั้งเบาๆเข้าหาตัวแล้วซุกใบหน้าคมที่ไหล่ของเธอ

"พี่อติ เดี๋ยวมีคนมาเห็นค่ะ"

"ไม่มีหรอกน่า"

"แต่พี่อติคะ"

"อื้มมม หอมจัง"

"พี่อติ"

อติจูบพรมเบาๆที่ต้นแขนเล็กเขาสูดกลิ่นหอมจางๆบนตัวหญิงสาว

"ก็พี่คิดถึงนิดนี่นา"

"เรานั่งห่างกันแค่นี้เองนะคะ"

"พี่ยังคิดเลยนะ ว่าเมื่อไหร่พี่จะตื่นนอนแล้วเจอนิดนอนอยู่ข้างๆ"

"พี่อติ..."

"ทำไม ไม่ดีเหรอครับ"

"พี่หมายความว่าไงคะ"

"พี่อยากแต่งงานกับหนูนิด"

"แต่ว่าเราเพิ่งดูใจกันได้ไม่นานนะคะ จะไม่เร็วไปหน่อยหรอ"

"ไม่นะ ปี่อายุเยอะเเล้ว ถ้าจะมีก็ตอนนี้แหละ"

"แต่นิดยังเรียนไม่จบเลยนะคะ"

"นิดก็อยู่ปี3แล้วไม่ใช่หรอ ฝึกงานอีกปีเดียวเอง"

"ก็ใช่ค่ะแต่ว่านิดยัง..."

"หรือว่านิดยังไม่เชื่อใจพี่ครับ หืมมม"

เขาหอมแก้มของเธอพร้อมกับกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น

"นิดเชื่อพี่อติค่ะ แต่ขอเวลานิดอีกสักนิดนะคะ"

"งั้นก็ได้ครับ แต่นิดต้องสัญญากับพี่นะ"

"สัญญาอะไรคะ" เธอเอี้ยวตัวมองมาที่เขาอย่างสนใจ

"พี่ให้เวลานิดทำใจอีก1ปี หลังจากนั้นพี่จะทบต้นทบดอกกับนิดให้หนำใจเลย"

"พี่อติพูดบ้าอะไรคะ" เธอตีแขนเขาเบาๆ แต่ก็แอบยิ้มออกมา

"ใครบอกว่าพี่พูดเล่นครับ"

"แต่ถึงยังไงพี่อติก็ต้องรอไปอีก1ปีค่ะ รอให้เฉาไปเลย" นิดยิ้มอย่างคนมีชัย

ฟอดดด

"พี่อติ"

"แค่หอมแก้มก็ไม่ได้เหรอ พี่น้อยใจได้ไหมเนี่ย"

"นิดกลัวก็แต่...พี่อติจะรอนานจนแอบไปมีสาวๆมากกว่า"

"ไม่มีหรอกน่า ทุกวันนี้พี่ตัวติดกับเราตลอดจะเอาเวลาไหนไปมีคะ หืมมมแม่สาวน้อย" เขาขยี้หมูกเธอแล้วกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น

"ให้มันจริงนะคะ ไม่งั้นนิดจะฉีกอกพี่"

"สัญญาครับ"

1ปีผ่านไป...

หลังจากนิดเรียนจบอติก็รีบขอเธอแต่งงานราวกับว่ากลัวจะมีคนแย่งของรักชิ้นโปรดเขาไปอย่างนั้น

บนเตียง

"พี่อติไปอาบน้ำแล้วมานอนดีๆดีกว่าไหมคะ"

"ขอโทษครับ วันนี้พี่เหนื่อยมากจริงๆ หนูนิดละครับเหนื่อยไหม"

"นิดหน่อยค่ะ ถ้าอย่างนั้นให้นิดอาบน้ำให้ไหมคะ"

"หืมม แน่ใจหรอครับ"

นี่เป็นครั้งแรกที่ทั้งสองจะได้ใกล้ชิดกันแบบไม่ต้องอายใครและถูกต้องที่สุด อติรอวันนี้มานานมากแล้ว วันนี้เขาจะทำให้เธอได้รู้ว่าเธอทำให้เขาอดอยากมานานแค่ไหน

"ว้ายยย"

อติอุ้มนิดขึ้นไว้ในอ้อมแขนก่อนจะวางเธอลงบนเตียงนุ่มที่มีกลีบกุหลาบสีแดงสดโปรยไว้อย่างสวยงาม

"พี่ช่วยถอดชุดให้นะ"

นิดตกใจกับการกระทำของเขาและเผลอยิ้มออกมา เขาเอาใจใส่เธอเป็นอย่างดีมาตลอด นั่นทำให้นิดมีเขาอยู่เต็มหัวใจมาตลอดเช่นกัน...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 8

    ​"เดี๋ยวพิมลเช็ดตัวให้นะคะผู้ใหญ่..." พิมลส่งสายตาแพรวพราว พลางลงมือแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของขุนออก ชายหนุ่มที่สติสับสนพยายามผลักออก แต่น้ำฤทธิ์ยาทำให้ร่างกายของเขาร้อนรุ่มและไร้เรื้อแรง พิมลถือโอกาสโน้มตัวลงหวังจะซุกไซ้และมีความสัมพันธ์กับขุนให้ตกเป็นของเธอในคืนนี้!​หมับ!​"ทำอะไรน่ะ!"​เสียงหวานเข้มดังขึ้นตรงหน้าประตูห้องนอน! แก้วตา ในชุดเสื้อคลุมเดินเข้ามาเห็นภาพพิมลกำลังก้มลงซุกไซ้อกเปลือยเปล่าของขุนที่นอนหายใจกระเส่าอยู่บนเตียง แก้วตาใจสลายไปวูบหนึ่ง แต่ด้วยสติและสายตาตาคมของเธอที่มองเห็นอาการทรมานผิดปกติของขุน ดวงตาแดงซ่าน เหงื่อแตกพล่าน และมือหนาที่พยายามดันพิมลออก เธอจึงรู้ทันทีว่าเกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลขึ้น!​แก้วตาตรงเข้าไปดึงตัวพิมลออกอย่างแรง! "ออกไปให้พ้นจากตัวผู้ใหญ่ขุนเดี๋ยวนี้นะพิมล!"​"คุณหนูแก้วตา! เข้ามาได้ยังไงคะ!" พิมลลนลาน หน้าซีด​แก้วตาสบตาพิมลด้วยความเด็ดเดี่ยว "ฉันสังเกตเห็นขวดยาแปลกๆ ในกระเป๋าเธอตั้งแต่ตอนช่วยถือของแล้ว! คิดจะใช้วิธีต่ำช้าแบบนี้กับคนของฉันงั้นเหรอ? ออกไปจากบ้านพักเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ฉันจะแจ้งตำรวจและพ่อเลี้ยงให้มาลากตัวเธอไป!"​พิมลเห็นสายตาจริงจั

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 7

    ​พ่อเลี้ยงพิพัฒน์หัวเราะร่าด้วยความสุขใจ เสียงจิ้งหรีดเรไรร้องประสานเสียง แสงจันทร์คืนวันเพ็ญฉายลอดเข้ามาบนเรือนไทย โอบล้อมร่างของทั้งสองคนที่กุมมือกันไว้แน่นจุมพิตที่เคยเกิดจากความจำเป็นในคืนเกิดเรื่อง บัดนี้ได้ถักทอ กลายเป็นความรักอันมั่นคงที่จะคงอยู่ตราบนานเท่านานหลังจากคืนที่ความจริงทุกอย่างคลี่คลาย เรือนไทยหลังใหญ่กลับมาสงบร่มเย็นอีกครั้ง ขุนในฐานะผู้ใหญ่บ้านคนใหม่เร่งตระเตรียมสินสอดทองหมั้นเพื่อก้าวเข้ามาสู่ขอแก้วตาอย่างเป็นทางการในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ทว่า... เรื่องราวกลับไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด​บ่ายวันนั้น อากาศอบอ้าวเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะดังมาจากเรือนรับรองเมื่อ คุณชายวัชระ ลูกชายของเพื่อนสนิทพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ เศรษฐีหนุ่มดีกรีนอกเพิ่งเดินทางกลับมาจากกรุงเทพฯ พร้อมขนขบวนขันหมากและเครื่องเพชรชุดใหญ่มาสู่ขอแก้วตาตัดหน้าอย่างกระทันหัน!​"พ่อเลี้ยงครับ ผมชอบพอน้องแก้วตามาตั้งแต่เด็กๆ พอกลับมาจากเมืองนอกเลยรีบให้คุณพ่อมาสู่ขอทันที" วัชระเอ่ยด้วยท่าทีทะนงตน พลางส่งยิ้มให้แก้วตาที่ยืนหน้าซีดอยู่ข้างๆ​บังเอิญเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่ขุนตั้งใจเดินขึ้นเรือนไทยมาเพื่อแจ้งข่าวเรื่องเอกสา

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 6

    ​"คุณหนูอาจจะไม่ได้ตั้งใจแต่ถูกมันล่อลวงครับพ่อเลี้ยง!" นายจ้อยได้ทีรีบเสี้ยมต่อ "มันรู้ว่าคุณหนูไร้เดียงสา เลยใช้เสน่ห์โจรหลอกล่อ แถมตอนนี้มันยังใช้ตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านมาบังหน้าเพื่อจะฮุบไร่นาของพ่อเลี้ยงอีก! ถ้าพ่อเลี้ยงไม่เชื่อ คืนนี้ลองเรียกมันมาคุย แล้วให้พวกผมค้นตัวมันดูสิครับ ผมสืบมาว่ามันชอบพกผ้าโพกหน้าสีดำผืนที่ใช้ปล้นติดตัวไว้ตลอดเวลา!"​พ่อเลี้ยงพิพัฒน์กำหมัดแน่น สายตาทรงอำนาจเต็มไปด้วยความผิดหวังและความเกรี้ยวเกรี้ยว "ถ้าเป็นจริงอย่างที่มึงพูด... กูจะไม่ละเว้นมันไว้แน่! ไปตามตัวไอ้ขุนกับแก้วตาขึ้นมาบนเรือนเดี๋ยวนี้!"​ไม่นานนัก แสงตะเกียงเจ้าพายุบนเรือนไทยสว่างโล่ง บรรยากาศกดดันและตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก แก้วตาเดินขึ้นเรือนมาด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะพบขุนที่เดินตามขึ้นมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าดวงตาคมกริบกลับกวาดมองนายจ้อยที่ยิ้มกริ่มอยู่ข้างกายพ่อเลี้ยงอย่างจับสังเกต​"พ่อคะ... มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ เรียกพวกเราขึ้นมารวมกันดึกดื่นแบบนี้" แก้วตาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสับสน​ตึง!​พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก้าวเข้ามาหาลูกสาว สายตาคาดเค้นจนแก้วตาสะดุ้ง "แก้วตา... บอกพ่อมาตามตรง คืนเกิดเหตุ

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 5

    ยามเย็นของวันเดียวกัน แสงอาทิตย์สีอัศดงฉาบท้องฟ้าทุ่งนาเป็นสีส้มอมทอง ลมพัดไอเย็นยามโพล้เพล้พัดผ่านทิวไผ่รอบสะพานไม้เก่าท้ายสวนผลไม้ เสียงตักนกและจิ้งหรีดเริ่มออกร้องประสานเสียงขัดความเงียบสงบ​แก้วตาเดินก้าวสั้นๆ มาตามคันนา หัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ มือบางกระชับผ้าพันคอไว้แน่น ในกระเป๋าเสื้อคลุมมี ผ้าโพกหน้าสีดำ ผืนนั้นติดตัวมาด้วย เธอพยายามบอกตัวเองว่าที่มา... เพียงเพราะต้องการมาเคลียร์ให้จบและขู่ไม่ให้เขามาวุ่นวายกับครอบครัวเธออีกเท่านั้น​บนสะพานไม้สักเก่า ร่างสูงใหญ่ของผู้ใหญ่ขุนยืนพิงราวสะพาน ทอดสายตามองลำน้ำที่ไหลผ่านอย่างเคลิบเคลิ้ม เมื่อได้ยินเสียงก้าวเท้า ชายหนุ่มจึงหันกลับมา ยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมเข้ม​"ในที่สุดเธอก็มา... คุณหนูแก้วตา" ขุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม​แก้วตาหยุดเดิน ห่างจากเขาพอสมควร เธอเชิดหน้าขึ้นพยายามทำเสียงแข็ง "ฉันมาเพื่อฟังความจริง! แล้วก็มาบอกแกด้วยว่าอย่าเอารเรื่องคืนนั้นมาขู่ฉันอีก พูดมาสิ... ทำไมวันนั้นโจรอย่างแกถึงต้องบุกขึ้นเรือนไทยของพ่อฉัน!"​ขุนถอนหายใจยาว ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้แก้วตาทีละก้าว แต่คราวนี้ไร้ซึ่งคราบของโจรผู้ก้าวร้าว ดวงตา

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 4

    หนึ่งเดือนผ่านไป... ไอเย็นของฤดูหนาวเริ่มจางหาย เปลี่ยนเป็นลมแล้งยามต้นปี​ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา แก้วตาไม่เคยลืมเรื่องราวในคืนนั้นได้เลย ผ้าโพกหน้าสีดำผืนนั้นถูกซ่อนไว้ลึกที่สุดในลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง ทุกครั้งที่เธอส่องกระจก สัมผัสอุ่นร้อนที่ริมฝีปากและสายตาคมกริบคู่ นั้นยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ ราวกับเป็นตราบาปที่สลักลึกอยู่กลางใจ​วันนี้เรือนไทยของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์คึกคักเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะและบทสนทนาดังมาจากเรือนรับรองด้านหน้า เมื่อคหบดีใหญ่กำลังต้อนรับ "ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่" ที่เพิ่งได้รับเลือกตั้งเข้ามาดูแลสุขทุกข์ของชาวบ้านในตำบล​"แก้วตา... ยกน้ำชาและมารยาทอบอุ่นไปให้ผู้ใหญ่เขาหน่อยสิลูก" เสียงแม่นมเอ่ยเรียกแก้วตาที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ตรงระเบียงเรือนไทย​"ค่ะแม่นม..." แก้วตารับถาดไม้สักประดิดประดอย ถือแก้วน้ำชาควันฉุยเดินลงบันไดเรือนไทยอย่างเรียบร้อย กิริยาอ่อนช้อยของลูกสาวคหบดีใหญ่เป็นที่เลื่องลือไปทั่วแปดบ้านสองเมือง​เมื่อก้าวเข้าไปในเรือนรับรอง สายตาของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ก็หันมามองด้วยความภาคภูมิใจ "มาพอดีเลยแก้วตา... มาทำความรู้จักกับ ผู้ใหญ่ขุน ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ของเราสิ อายุน้

  • รวมเรื่องสั้นเสียวๆจบในตอน เล่ม3   โจรหนุ่มมัดใจ 3

    แสงขมุกขมัวของรุ่งอรุณ ค่อยๆ ลอดผ่านร่องม่านไม้สักเข้ามาในห้องนอน ไอเย็นจัดภายนอกทำให้อากาศด้านในยิ่งสงบเงียบ ขุนยังคงนั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้มุมห้อง สองตาสว่างโล่งตลอดทั้งคืน มือแกร่งกระชับด้ามปืนสั้นเสือพรานไว้ไม่ห่างกาย ขณะที่แก้วตานอนเคลิ้มหลับไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงด้วยความอ่อนล้า​ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!​เสียงเคาะประตูไม้ดังขึ้นหนักแน่นและมีจังหวะขัดความเงียบในยามเช้าตรู่ ทำเอาทั้งสองร่างในห้องสะดุ้งโหยงพร้อมกัน​"แก้วตา... ตื่นหรือยังลูก?"​เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของ พ่อเลี้ยงพิพัฒน์ เจ้าของเรือนไทยและคหบดีใหญ่แห่งย่านนี้ ดังแทรกผ่านประตูเข้ามา แก้วตาเบิ่งตากว้าง ตัวเกร็งกาจด้วยความตื่นตระหนก หัวใจล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที​ขุนดีดตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างรวดเร็วและไร้เสียง ชายหนุ่มสบตาแก้วตาพร้อมส่งสัญญาณมือให้เธอตั้งสติ เขาพุ่งตัวเข้าหาตู้เสื้อผ้าไม้สักใบเดิม แต่ทว่า...​"เมื่อคืนจ้อยมันบอกว่ามีคนร้ายแอบขึ้นเรือน พ่อเลยแวะมาดูตั้งแต่เช้า..." เสียงก้าวเท้าของพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ขยับเข้าใกล้ประตูมากขึ้น "เปิดประตูให้พ่อหน่อยสิลูก พ่อจะเข้าไปดูแจกันที่ลูกทำตกเมื่อคืนด้วย"​แก้วตาหน้าซีดสลด ตู้เสื

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status