หัวใจวิศรุต (วิศรุต&แพรพรรณ)

หัวใจวิศรุต (วิศรุต&แพรพรรณ)

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-01-18
Oleh:  เดลิลOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 Peringkat. 1 Ulasan
64Bab
2.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่ออดีตคนรักกลับมาพร้อมเด็กผู้หญิงตาโตผิวขาวหน้าตาจิ้มลิ้มและขอร้องให้เขาช่วยเหลือเธอ "ได้สิ! มันจะไปยากอะไร ก็แค่ช่วยคนรักเก่าที่มีลูกกับชายชู้แค่นั้นเอง"

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 ความเชื่อใจ [1]

لقد أمضيتُ ثلاثة أيام وليالٍ أتعذب في الفراش بفعل شهاب أبو العزم.

كان في السابق صهرًا وضيعًا، لم أكن أسمح له بلمسي فحسب، بل كنت أدفعه تحت أقدامي وأهينه.

الآن أنا في حالة بؤس بينما هو في ازدهار، وكأنه ينتقم، لديه طاقة لا تنضب يستخدمها عليّ.

زوجي هو الرجل الذي انتقل للعيش في بيت عائلتي.

في الأصل كنت أحب شقيقه، ولكن بسبب حفل اجتماع الزملاء، استغل سكري وشاركني الفراش.

وانتشر الخبر بين الجميع.

لم يجد والدي بُدًّا من تزويجي منه، لكن بشرط أن ينتقل للعيش في منزل عائلتنا.

وهو ابن والده من زوجته السابقة، بعد طلاق والده وزواجه مرة أخرى، لم يعره والده اهتمامًا يذكر.

لكن ظروف عائلتي المالية جيدة جدًا، وأنا كنت دائمًا مدللة والديّ منذ طفولتي، فطلبنا منه أن يسكن في منزل عائلتنا كان أمرًا يرغب فيه والده بشدة.

وهكذا تزوجنا.

لكنني لم أكن راضية، فأنا أحب شقيقه.

وبسبب استيائي، كنت أهاجمه على جميع الأصعدة، أجبره على النوم على الأرض ليلًا، ولم أسمح له مطلقًا بأن يشاركني السرير.

أثناء تناول الطعام، كنت أنا وأخي نستهزئ به ونضطهده باستمرار، ولا نسمح له بتناول الطعام من الأطباق.

عندما ألتقي بأصدقائي وكانت تمطر، كان يأتي بلطف ليحضر لي المظلة، لكنني كنت أصرخ عليه.

باختصار، إذا لم أشتمه، فإن قلبي لا يهدأ.

لكنه كان شخصًا غريبًا بعض الشيء، وكأنه لا يملك أي غضب، فبغض النظر عن كيفية قمعي أنا وعائلتي له وإذلاله، لم يغضب أبدًا، وكان دائمًا هادئًا.

على الرغم من أنه كان وسيمًا، إلا أنه في أيام الدراسة كان انطوائيًا للغاية، وكانت نتائجه الدراسية متدنية، وكثيرًا ما كرر الصفوف، وكان وجوده في المدرسة شيئًا يثير الازدراء.

أما شقيقه فكان مختلفًا تمامًا، كان مشرقًا وسيمًا، ونتائجه الدراسية ممتازة، وكان شخصية بارزة في المدرسة.

عندما أتذكر أن شعلة الحب التي كانت قد بدأت تتقد بيني وبين شقيقه قد خمدها هو، استولى على قلبي مرة أخرى شعور بعدم الرضا.

في منتصف الليل، نزلت من السرير وركلته ليستيقظ من نومه العميق على الأرض، وقلت إنني عطشانة.

فاستيقظ على الفور وذهب ليحضر لي الماء.

كان شديد الرعاية، ففي فصل الخريف كان يتذكر دائمًا أن يحضر لي كوبًا من الماء الدافئ.

لكن عندما تذكرت كيف استغل ضعفي في تلك الليلة، ثار غضبي ورفعت يدي وسكبت الكوب كله على وجهه.

حتى بعد كل هذا لم يغضب، بل ذهب بهدوء إلى الحمام.

بينما أنظر إلى ظهره الطويل والصامت، شعرت ببعض الذنب في أعماقي، لكنني ما إن تذكرت كيف دمر سعادتي مدى الحياة، حتى تبخر ذلك الذنب دون أثر.

وهكذا، ظللت أقمعهُ وأذله لمدة ثلاث سنوات.

لكن ثلاث سنوات تكفي لحدوث الكثير: عائلتي أفلسَت، بدأت أُحبّه، والأهم... أنه طلب مني الطلاق.

عندما قدم لي اتفاقية الطلاق، قال إن حبيبته القديمة قد عادت.

أعترف، في تلك اللحظة، كنت أشعر بألم كبير، وكأن يدًا كبيرة قبضت على قلبي، وشعرت بضيق لا يحتمل.

لكنّي، ونظرًا لنشأتي المدللة وكبريائي، لم أظهر أمامه أي حزن أو أسى، بل وقّعت على وثيقة الطلاق بلا تردد.

بعد التوقيع، سمعت صوته الهادئ والبارد بجانبي فجأة: "هل تريدين أن أرسل السائق ليوصلكِ؟"

استغرقت وقتًا حتى أدركت ما قاله.

نعم، هذه الفيلا التي عشت فيها لأكثر من عشرين عامًا لم تعد ملكًا لعائلتي بعد الآن.

فقد أفلسَت عائلتي، وتم بيع جميع الأصول.

أما هو، ذلك الرجل الذي تزوجني بحيلة واحتقرته عائلتي بأكملها، فقد أسس شركة سرًا دون علمنا، والآن أصبحت أعماله ناجحة جدًا لدرجة أنه اشترى هذه الفيلا.

لكنني لا أملك الحق لألومه، ولا لأطالبه بتقسيم الممتلكات، لأن كل ما حصل عليه كان نتيجة صبره وتحمله لسنوات عديدة، وجاء بجهوده الخاصة، حتى أنه لم يستخدم فلسًا واحدًا من عائلتنا.

كان ينظر إلي بهدوء دون أن يستعجلني.

وهذا الهدوء الذي يتحلى به جعلني أتذكر كل ما فعلته معه في الماضي، وشعرت بالخجل.

ففي مثل هذه الظروف، بعد أن أصبحت أنا في حالة بؤس وهو في ازدهار، كان ينبغي عليه أن يرد إليّ الإهانات التي تعرض لها مضاعفة.

لكنه لم يفعل، بل حتى أنه كان هادئًا كالمعتاد.

فقلت على الفور: "لا حاجة، يمكنني العودة بنفسي."

وبعد أن قلت ذلك، هرعت إلى الخارج في ذعر.

وسمعت صوت استفساره الخافت من خلفي: "هل أتيتِ لرؤيتي لسبب ما هذا المساء؟"

"لا"، واندفعت خارج السور دون أن ألتفت.

كان المطر يتساقط في الخارج، فشددت قبضتي على الهدية في يدي.

اليوم هو ذكرى زواجنا الثالثة.

لم أكن أحسنُ معاملته في الماضي، ولكن عندما أدركتُ أنني بدأت أشعر بالإعجاب نحوه، أردت أن أحتفل معه بهذه المناسبة بشكل لائق.

لكن لم أكن أتوقع أن ما كان ينتظرني هو وثيقة الطلاق.

ابتسمت ابتسامة ساخرة وتركت المطر الغزير يهطل عليَّ، حتى أصبحت في حالة مُزرية.

وفي اليوم التالي، مرضت واضطررت إلى البقاء في الفراش دون القدرة على النهوض.

وفجأة سمعت ضجة وصياحًا من الخارج.

سحبت جسدي الضعيف إلى الخارج لأرى، فشاهدت والدي جالسًا على سور الجدار المقشر، يقول إنه لا يريد العيش بعد الآن.

نحن نعيش الآن في مبنى سكني قديم، بيئته قذرة وفوضوية، لكن الإيجار رخيص.

بكت أمي بحرقة أمام والدي، قائلة إذا قفز فهي ستقفز أيضًا، ولن يعيش أحد بعد ذلك.

ذهبت لأقنع والدي برأس يكاد ينفجر من الألم، وقلت له إنه مجرد إفلاس، طالما نحن أحياء، فالأمل لا يزال موجودًا.

لكن والدي حدق في فجأة بنظرة ثقيلة، تلك النظرة الحارقة جعلت قلبي يرتجف.

ثم قال: "اذهبي لتتوسلي إلى شهاب ليساعدني، هو صهر عائلتنا، سيساعدنا لا محالة."

وأسرعت أمي قائلة: "نعم، على الرغم من أننا لم نكن طيبين معه في الماضي، لكن نظرًا لمكانتكِ، سيساعدنا بالتأكيد، لذا توسلي إليه."

ابتسمت ابتسامة مريرة، فوالداي لا يزالان لا يعلمان أن شهاب قد طلقني.

رفضت التوسل إلى ذلك الرجل، لكن والدي هددني بالانتحار مرة أخرى.

بلا خيار، وافقت في النهاية.

قبل خروجي، أنفقت أمي القليل من المال المتبقي لشراء ملابس لي: فستان طويل بخط عنق عميق، وأحذية أنيقة مدببة.

حتى أن أمي استعانت بشخص ما ليضع لي مكياجًا جميلًا ويصفف شعري بإتقان.

نظرت إلى نفسي في المرآة، وارتسمت ابتسامة ساخرة على شفتي.

لا يبدو هذا كما لو أنني ذاهبة لأتوسل، بل كما لو أنني ذاهبة للإغواء.

لكن الآن، حتى لو وقفت عارية أمام ذلك الرجل، فلن يمنحني حتى نظرة.

حتى الآن لا أفهم، لماذا شاركني الفراش في ليلة لقاء الزملاء؟ هل كان هو أيضًا سكرانًا فظنني حبيبته القديمة؟

بعد أن طردت تلك الأفكار المزعجة، ومن أجل جعل والديّ ييأسان، قررت أن أتظاهر بالذهاب للتوسل إلى شهاب.

علمت أن شهاب موجود الآن في شركته، لذا ذهبت مباشرة إلى شركته بهذا المظهر.

كان والداي ينتظران "الأخبار السارة" عند مدخل الشركة.

عندما رأيت التعبير المتوقع على وجهي والديّ، لم أعرف ماذا أقول للحظة، شعرت فقط ببعض الحزن.

عندما وصلت إلى الطابق الذي يوجد فيه، ألقى الكثير من الناس عليّ نظرات غريبة، وانتشرت في الهواء مناقشات وتعليقات سيئة.

تظاهرت بعدم السماع، شددت ظهري، وذهبت مباشرة إلى مكتب شهاب.

لكن بمجرد أن رأيته، جُبِنت، وانحنى ظهري قليلًا.

في تلك اللحظة، كان يجلس على الكرسي، بأناقة ووقار، يبتسم وينظر إليّ...
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Damis Mis
Damis Mis
อัพเดทหลายตอนหน่อยก็ได้ค่ะ
2025-12-17 21:12:15
1
0
64 Bab
ตอนที่ 1 ความเชื่อใจ [1]
@โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยาห้องสวีตชั้นบนสุดของโรงแรมพรึบ! แสงสว่างจากไฟเพดานสาดลงมาในทันทีที่สวิตช์ถูกเปิดทำให้เห็นสองร่างที่นอนกอดกันอยู่บนเตียงใหญ่ ตามมาด้วยเสียงร้องลั่นด้วยความตกใจของคนที่เดินเข้ามา“ว๊าย! ตายแล้ว...นี่มันเกิดเรื่องบัดสีบัดเถลิงแบบนี้ได้ยังไง ศศิลุกขึ้นมาคุยกับแม่เดี๋ยวนี้นะ!”หญิงวัยกลางคนยกมือทาบอก สีหน้าตื่นตระหนกราวกับโลกถล่มตรงหน้า ท่าทีโอเวอร์ยิ่งกว่าฉากละครน้ำเน่า ดวงตาเบิกโพลงมองภาพตรงหน้าราวกับไม่เชื่อสิ่งที่เห็น ก่อนจะเหลือบไปมองความเคลื่อนไหวด้านหลังเธอยิ้มน้อย ๆ อย่างพึงใจเมื่อเห็นกลุ่มนักข่าวเดินตามกันเข้ามา หญิงสูงวัยพยักหน้าเพียงนิดเดียวเป็นสัญญาณ จากนั้นเสียงกดชัตเตอร์ก็ดังระรัวพร้อมกับแสงแฟลชสว่างวาบเป็นระยะแชะ! แชะ! แชะ!ทุกช็อต ทุกมุม ถูกบันทึกไว้ โดยที่คนบนเตียงยังไม่ทันรู้ตัวเสียงแฟลชและความเคลื่อนไหวรอบห้อง ทำให้หญิงสาวที่นอนซบอยู่ในอ้อมแขนชายหนุ่มเริ่มขยับตัวงัวเงีย“อื้ออ...พี่รุตขา เปิดไฟทำไมเหรอ ศศิยังง่วงอยู่เลย”เสียงออดอ้อนงัวเงียของหญิงสาวดังขึ้น ขณะที่เธอยังนอนซุกอยู่ในอ้อมแขนแข็งแกร่ง ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย น้ำเสียงหวานเจือควา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 ความเชื่อใจ [2]
“แพร! คุณมาที่นี่ได้ยังไง!”เสียงของวิศรุตดังขึ้นอย่างตกตะลึง เมื่อเห็นร่างบางที่ยืนอยู่ตรงประตู ใบหน้าซีดเซียวของหญิงสาวที่เขารักที่สุดในชีวิต ทำเอาหัวใจเขาแทบหยุดเต้นแพรพรรณ ลูกเลี้ยงของรังรองและคุณวิชัย คนที่เขาคบหากันมาตั้งแต่สมัยมัธยมและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสี่เดือนก่อน แต่ตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าสวยเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ไหลอาบลงมาไม่ขาดสาย“รุต แพรไม่นึกเลยว่าคุณจะทำแบบนี้ นี่น้องสาวของแพรนะ” เสียงหวานปนสะอื้นเจือความเจ็บปวด ดวงตาฉายแววร้าวรานเอ่ยถามคนรักด้วยสีหน้าสิ้นหวัง หัวใจเจ็บร้าวทรมานเกินทนเมื่อเห็นคนรักกับน้องสาวอยู่บนเตียงเดียวกัน สภาพตอนนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทั้งสองคนทำอะไรกันไปบ้างทันทีที่วิศรุตเห็นหน้าคนรักกำลังเข้าใจผิดเขาก็ร้อนรนรีบอธิบาย“ไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดนะแพร คุณต้องฟังผมนะ” ชายหนุ่มรีบลุกแล้วเพื่อจะเข้าไปหาคนรัก แต่ไม่คิดว่าหญิงสาวอีกคนจะเข้ามากอดรั้งตัวเขาเอาไว้แน่น"พี่รุต อย่าไปนะ พี่รุตต้องรับผิดชอบศศินะคะ!" เสียงของศศิจันทร์แทรกเข้ามา พร้อมกับแรงกอดที่รัดเขาแน่นไม่ยอมปล่อย เธอซุกหน้าลงกับแผ่นหลังของเขาอย่างแนบชิด ร่างกายสั่นไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 ความเชื่อใจ [3]
“พรุ่งนี้ผมจะส่งทนายมาจัดการ พวกคุณเตรียมตัวเอาไว้ก็แล้วกัน!”เสียงเขาเย็นจัด พูดจบก็เดินออกมาจากห้องนั้น ก้าวผ่านหญิงสาวที่ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น คนที่เขารักมากแต่ในเมื่อเธอเลือกจะไม่เชื่อใจเขา เขาก็ไม่คิดจะแก้ตัวอะไรอีกเมื่อก้าวพ้นประตูห้องนั้นมาได้ วิศรุตก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาทนายส่วนตัวทันทีวิศรุต เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลภักดีกานต์ บิดาของเขาเป็นเจ้าของธุรกิจขนาดใหญ่มีทั้งอสังหาริมทรัพย์ การส่งออก-นำเข้าอุปกรณ์ก่อสร้าง และเครือข่ายการค้าอีกมากมาย เขาเรียนจบและเข้ามาบริหารงานที่บริษัท ตอนนี้ก็เข้าสู่ปีที่สองส่วนแพรพรรณเป็นลูกสาวของคุณวิชัยเพิ่งเรียนจบหมาด ๆ พ่อของเธอก็เป็นเจ้าของธุรกิจส่งออกอุปกรณ์ก่อสร้างรายใหญ่เช่นกัน นับได้ว่าทั้งสองครอบครัวเป็นคู่แข่งกันมาตลอดวิศรุตรีบเดินออกมาจนถึงลานจอดรถอย่างหัวเสีย แต่แล้วก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตนเองไม่ได้ขับรถมาที่นี่ด้วยซ้ำ ฝ่ามือใหญ่ยกขึ้นกุมขมับ ก่อนจะถอนหายใจหนัก ๆ อย่างเหนื่อยหน่ายชายหนุ่มก้มมองโทรศัพท์ในมือ ที่เพิ่งวางสายจากทนายส่วนตัว เขากดโทรออกอีกครั้งทันทีคราวนี้เป็นเบอร์ของเพื่อนสนิท“ฮัลโหลไอ้วุฒิ มารับกูที่โรงแรม
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 แม่ลูกมหาภัย [1]
หลังจากผ่านไปสองวันแต่เรื่องราวกลับเงียบลงตั้งแต่วันนั้น เพราะเส้นสายและอำนาจของวิศรุตนั้นมีมากกว่า ขนาดพวกนักข่าวที่จ้างมายังไม่สามารถเอาข่าวออกมาลงได้ เรื่องนี้ทำให้รังรองร้อนรุ่ม แต่เธอก็ไม่คิดจะยอมแพ้เธอยังยื่นเรื่องนี้และหลักฐานให้ทนายเพื่อบีบให้วิศรุตยอมรับการกระทำที่เกิดขึ้นทั้งหมด“คุณแม่คะ! ทำแบบนี้แล้วพี่รุตเขาจะยอมทำตามเงื่อนไขของเราเหรอคะ ฮึก...ศศิคิดว่าพี่รุตคงเกลียดศศิไปแล้วแน่ ๆ ฮือออ...”เสียงสะอื้นปนความสิ้นหวังดังลอดจากริมฝีปากของศศิจันทร์ เธอก้มหน้า ร่างไหวสั่นราวกับคนแตกสลาย ก่อนที่ร่างของแม่จะเข้ามาปลอบโยนพูดจาเอาอกเอาใจ ยกมือลูบหลังของลูกสาวคนเดียวอย่างอ่อนโยน"อย่าคิดแบบนั้นเลยลูก อย่างน้อยเราก็เป็นผู้หญิง หากเรื่องนี้เผยแพร่ออกไปยังไงเสียสังคมก็ต้องตราหน้าผู้ชายและเห็นใจฝ่ายหญิงอยู่แล้ว เชื่อแม่นะ ยังไงแม่ก็ไม่ยอมอยู่แล้ว เชื่อแม่นะลูกทนอีกนิดแล้วลูกจะได้ในสิ่งที่ต้องการ" รังรองพูดอย่างเอาใจลูกสาวสุดที่รัก เพียงแค่นั้นคนที่กำลังร้องไห้ก็เผยรอยยิ้มเหยียดออกมา"แล้วคุณพ่อจะยอมเหรอคะ?" ศศิจันทร์เอ่ยถามเสียงแผ่ว แววตาสั่นไหวเต็มไปด้วยความกังวล เพราะรู้ดีว่าเรื่อ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 แม่ลูกมหาภัย [2]
ความริษยาผสมปนเปกับความเจ็บใจ กลายเป็นเชื้อเพลิงร้อนแรงที่เผาผลาญอยู่ในอกและกลายเป็นความอยากได้และอะไรที่เธออยากได้ เธอต้องได้!!!เธอปล่อยให้มันเสวยสุขมาพอแล้ว ตอนนี้เป็นทีของเธอบ้างเมื่อเวลาผ่านมาจนวิศรุตเข้าสู่วัยทำงาน เขากลายเป็นคนที่น่าจับตามองเข้าไปใหญ่เขาเป็นหนุ่มไฟแรงอนาคตไกล ยิ่งทำให้ศศิจันทร์รักใคร่หลงใหลและในครั้งนี้เธอต้องการวิศรุตเป็นสามีโดยชอบธรรม และไม่สนใจความชอกช้ำของพี่สาวต่างแม่เลยสักนิดเธอต้องชนะแพรพรรณให้ได้สักครั้ง แน่นอนว่าคนเป็นแม่ย่อมสนับสนุน โดยไม่สนใจว่าจะถูกหรือผิด“อีกสองวัน บริษัทของเจ้าสัวไพบูลย์จะจัดงานเปิดตัวสินค้าใหม่ และวันนั้นเราจะประกาศให้ทุกคนรู้ว่าลูกกับวิศรุตจะหมั้นกัน” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสตรีสูงวัยทันทีที่พูดจบ สำหรับเธอแล้ว ไม่ว่าอะไรที่ลูกสาวต้องการ เธอก็พร้อมที่จะทำ!“ดีจังเลยค่ะคุณแม่ ศศิแทบรอไม่ไหวแล้ว!” หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมสุข ดวงตาเปล่งประกายเมื่อคิดถึงสิ่งที่จะเป็นจริง“พี่รุตจะต้องเป็นของศศิคนเดียว!”ก่อนจะเอ่ยคำสุดท้ายด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบเจือความอาฆาตอย่างน่าขนลุก“นังแพร! แกอย่าได้หวังเลยว่าจะได้พี่รุตไ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 พี่รุตต้องเป็นของศศิ! [1]
เวลาผ่านไปสามชั่วโมงแพรพรรณนอนพักฟื้นอยู่ในห้องส่วนตัวในโรงพยาบาล วิศรุตจัดการเลือกเป็นห้องส่วนตัวให้เธอพัก แต่แพรพรรณกลับไม่อยากเจอหน้าเขา เธอไล่ให้เขากลับอ้างว่าขอเวลาพักผ่อน วิศรุตเองก็จนใจจึงจำต้องถอยออกก่อนหญิงสาวยังคงตั้งตัวไม่ทันกับเรื่องที่ได้ยิน ยังร้องไห้เพราะรู้สึกเสียใจระคนเศร้าอย่างบอกไม่ถูก เพราะไม่ว่าเมื่อไหร่เธอก็ต้องสูญเสียชายหนุ่มคนรักไปอยู่ดี เมื่อหมอเข้ามาตรวจแต่คำพูดของเขากลับทำให้โลกทั้งใบของเธอหยุดนิ่งไปชั่วขณะ“ผมยินดีกับคุณแม่คนใหม่ด้วยนะครับ คุณท้องได้สิบหกสัปดาห์แล้วนะครับคนไข้”แพรพรรณอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ ผสมกับความตื่นเต้นและไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน น้ำตาของคนเป็นแม่เริ่มคลอเบ้า เพราะหมอแจ้งให้ทราบว่าในตอนนี้เธอกำลังท้องลูกของเขาอยู่หมอพูดย้ำเสียงนุ่มพลางยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน “หลังจากพักฟื้นเรียบร้อยแล้ว ถ้าคุณแม่ต้องการฝากครรภ์ติดต่อที่แผนกสูติด้านล่างเลยนะครับ”“ต่อจากนี้คนไข้ต้องดูแลตัวเองให้ดีนะครับ หลีกเลี่ยงการทำงานหนักหรือกิจกรรมที่หักโหมจนเกินไป เพราะอาจส่งผลกระทบกับเด็กในครรภ์ได้” คุณหมอแนะนำอย่างใจ ทำให้แพรพรรณที่นั่งพิงพน
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 พี่รุตต้องเป็นของศศิ! [2]
“ลาก่อนค่ะรุต เราคงมีวาสนาต่อกันเพียงเท่านี้”เธอยืนมองเขาก่อนจะกลืนก้อนแห่งความเจ็บปวดเข้าไปในอก วิศรุตเป็นผู้ชายที่ดี หากเป็นไปได้เธอก็อยากอยู่เคียงคู่กับเขาชั่วชีวิตแต่ตอนนี้มันเป็นไปไม่ได้แล้วแพรพรรณเดินออกมาพร้อมกับตั้งใจจะปิดประตูห้องอย่างเงียบเชียบ แต่เธอไม่นึกว่าจะเจอเข้ากับศศิจันทร์ ซึ่งมายืนรอเจ้าของห้องอยู่ก่อนแล้ว“อยู่นี่เองเหรอพี่สาวตัวดี แกคงอยากกินพี่รุตมากจนทำสำออยในงานแล้วให้เขาพามาที่นี่สินะ ช่างไม่มียางอายเลยจริง ๆ ทั้งที่รู้แล้วว่าฉันกับเขาจะแต่งงานกันไม่ช้านี้ นังหญิงชู้!!”ทันใดนั้น ศศิจันทร์ก็ตรงเข้ามากระชากเส้นผมของพี่สาวสุดแรง ก่อนจะตบเข้าที่ใบหน้าอย่างเต็มแรงเพี๊ยะ!!“โอ๊ย!!... มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิดนะศศิ ปล่อยพี่เถอะ!” แพรพรรณร้องลั่น น้ำตาไหลพรากด้วยความตกใจและเจ็บปวด แต่ศศิจันทร์ไม่ฟังแม้แต่น้อย“หึ! อย่ามาแอ๊บใสฉันเลยอีแพร!” เธอถลึงตาใส่ด้วยความเกลียดชัง “คนอย่างแกมันก็แค่ผู้หญิงต่ำ ๆ ที่วัน ๆ คิดแต่จะมาแย่งของฉัน! แกมันคนขี้โกหก คนอย่างแกต้องเจอแบบนี้แหละถึงจะสำนึกได้!”“เพี๊ยะ!!”เสียงฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าอีกครั้งจนแก้มข้างหนึ่งสะบัดไปตามแรง แพรพรรณท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 พี่รุตต้องเป็นของศศิ! [3]
หลายวันต่อมา ข่าวการหมั้นหมายระหว่างศศิจันทร์กับวิศรุตถูกประโคมกระจายไปทั่วทุกสำนักข่าว ไม่มีใครไม่พูดถึงความสัมพันธ์อันน่าตกตะลึงนี้ ขนาดบิดาของศศิจันทร์เองยังไม่เข้าใจในการกระทำของภรรยา ที่ดึงลูกสาวเข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ อดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น“ผมไม่เข้าใจคุณเลยรังรอง ทำไมถึงต้องให้ลูกสาวเราเปื้อนราคีด้วย คุณก็รู้ว่ามันเป็นคู่แข่งเรา และผมไม่อยากไปเกี่ยวดองอะไรกับคนพวกนั้น" เขาพูดขึ้นด้วยความขุ่นเคือง พลางหันหน้าไปหาภรรยา รังรองหันหน้ามาทำคอแข็งใส่สามีอย่างไม่พอใจ“คุณอยู่เฉย ๆ เถอะค่ะคุณวิชัย เรื่องนี้ใช่ว่าฉันจะชื่นชอบหรอกนะ แต่ลูกสาวเราเสียหายไปแล้วทุกคนรู้ทุกคนเห็น หากว่าฉันไม่เอาพยายามเอาสื่อไปด้วยคิดว่าคนอย่างวิศรุตจะยอมรับเหรอคะ ฉันปกป้องลูกสาวแบบนี้ ยังไม่ดีอีกเหรอไง?”“ปกป้องเหรอ?” วิชัยสวนกลับทันที “คุณกำลังประจานลูกตัวเองอยู่ต่างหาก! เล่นไปนอนแผ่หลาให้ผู้ชายทำสิ่งที่ไม่ควรอย่างนี้ได้อย่างไร ผมถามจริง ๆ เถอะ ในตอนนั้นคุณเอาสติสตังไปไว้ที่ไหนกัน”เขายังต่อว่าภรรยาไม่หยุด ทั้งที่โดยปกติแล้วแทบไม่เคยก้าวก่ายเรื่องของผู้หญิงในบ้าน โดยเฉพาะรังรองและลูกสาวคนเล็ก อาจเ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 จะทำให้มันเสียโฉม[1]
“แล้วยังติดต่อแพรไม่ได้อีกเหรอวะ?”“อืม ไม่งั้นกูจะมานั่งแดกเหล้าแบบนี้ทำไม กูไม่เข้าใจแพรเลยว่ะ ทั้ง ๆ ที่แต่ก่อนมีเรื่องอะไรแพรก็ไม่เคยปิดบังกูเลย แต่ตอนนี้เหมือนกูไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแพรเลย กูอยากจะรู้จริง ๆ ว่าสี่เดือนก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมแพรถึงหายไปจากชีวิตกูแบบนั้น แล้วพอเธอกลับมา กูยังต้องมาเจอเรื่องเหี้ย ๆ ที่กูโดนใส่ร้ายอีก”วิศรุตถอนหายใจยาว ราวกับระบายความอึดอัดในอก เขานึกย้อนกลับไปในตอนนั้น ช่างเป็นจังหวะนรกชัด ๆ วิศรุตรู้ดีว่าสองแม่ลูกวางแผนเอาไว้ก่อนแน่นอน“เอาเหอะ ไว้ค่อยว่ากันถ้าเจอเธออีกที” ธีรวุฒิพูดพลางลุกขึ้นยืน บิดไหล่เล็กน้อยอย่างเหนื่อยล้า “แต่ตอนนี้กูไม่ไหวละ ขอตัวกลับก่อนล่ะนะ” ธีรวุฒิเอ่ยปากฝากเพื่อนให้บาร์เทนเดอร์ดูแลต่อจากเขา“มึงก็กลับได้แล้วเหมือนกันนะ แต่ถ้ายังอยากดื่มต่อก็เรียกแท็กซี่ให้ไปส่งที่คอนโดก็แล้วกัน เฮ้ยน้องชาย!! ฝากดูแลเพื่อนพี่หน่อยนะ ถ้าไม่ไหวก็เรียกแท็กซี่เดี๋ยวพี่โอนตังให้เอง”เด็กหนุ่มผู้ให้บริการหลังเคาน์เตอร์พยักหน้ารับ หลังจากนั้นธีรวุฒิก็เดินออกไปพร้อมกับโทรเรียกแท็กซี่เพื่อให้ไปส่งตัวเองที่บ้าน เขาจอดรถทิ้งไว้ที่นี่โด
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 จะทำให้มันเสียโฉม [2]
คำพูดของเขาเปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง แพรพรรณที่นั่งเงียบมาตลอด หันขวับมามองคนรักทันที ดวงตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจ“แพรทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ คุณก็รู้ดี” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว“รุตคะ...แพรว่าพวกเราควรเลิกกันเถอะ ถึงยังไงเรื่องนี้มันก็ไม่มีทางเป็นไปได้อยู่ดี”เธอเอ่ยปากขึ้น ทุกอย่างมันเกินเลยไปมากแล้ว ตอนนี้วิศรุตมีข่าวกับน้องสาวจนสื่อเล่นโจมตีไม่หยุด และไม่มีทางที่สองไม่ลูกนั้นจะยอมหยุดเหมือนกันหากยังไม่สมหวังและตอนนี้เธอเองก็ไม่ใช่คนตัวคนเดียว เธอมีลูกที่ต้องปกป้องเธอจะไม่ยอมให้สองแม่ลูกนั้นรู้เด็ดขาดเพราะมันหมายถึงความปลอดภัยของเธอกับลูกการที่เธอเลือกที่จะจบความสัมพันธ์จึงเป็นทางเลือกเดียวที่คิดได้ตอนนี้แต่คำว่า 'เลิกกัน' ที่หลุดจากริมฝีปากบาง กลับทำให้ชายหนุ่มที่กำลังขับรถถึงกับชะงัก พวงมาลัยในมือสั่นน้อย ๆ กรามแกร่งขบแน่นจนเห็นเป็นสันเขาชะลอความเร็วลงอย่างรวดเร็วก่อนจะจอดรถสนิทข้างทาง ใบหน้าคมตวัดสายตามามองเธอด้วยแววตาที่ทั้งโกรธ ทั้งเสียใจ ทั้งตกตะลึง“คุณพูดแบบนั้น ง่ายไปไหมแพร” เขากัดฟันแน่น เสียงเข้มเจือสั่น มือหนายื่นออกไปจับหัวไหล่ของเธอทั้งสองข้าง บังคับให้เธอหันมาสบตาเ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status