24

อวิกาส่งแบบชิ้นงานที่รองแก้วที่มีในร้านให้เตชิตดู  เขาเป็นเจ้าของโฮมสเตย์ที่เชียงราย  สนใจงานของใช้ที่ต่อยอดจากผ้าทอแบบล้านนาที่ร้านเธอผลิต

“จริงๆ การเอามาขึ้นชิ้นงานไม่ยากนะคะ  จ้างชาวบ้านก็ทำได้  จะได้ช่วยกระจายรายได้ให้ท้องถิ่นได้ด้วย”  เธอออกความเห็น

เตชิตมองอวิกาอย่างนึกชื่นชม แทนที่เธอจะเสนอขายสินค้าของตนเอง กลับบอกให้เขาไปจ้างชาวบ้านทำเพื่อกระจายรายได้

“ผมไม่ค่อยถนัดงานพวกนี้ครับ ถ้าจะจ้างชาวบ้านทำก็ต้องมีผ้าต้นแบบไป  มีแบบไปสอนให้พวกเขาทำอีก” 

“ไม่ยากหรอกค่ะ  นอกจากผลิตเพื่อใช้เองในโฮมสเตย์ยังวางขายเป็นที่ระลึกได้ด้วย  คุณเตชิตเป็นเพื่อนพี่ช้าง ซื้อผ้าโดยตรงจากพี่ช้างน่าจะได้ราคาดีกว่าซื้อจากอ้อมด้วยซ้ำ” 

“งั้นผมรบกวนให้คุณอ้อมเป็นที่ปรึกษาเรื่องนี้ได้ไหมครับ  ไม่ทราบว่าเคยไปเชียงรายไหม  อยากเชิญไปเที่ยวที่โฮมสเตย์ครับ  คุณอ้อมจะได้มองภาพรวมๆ ของงานได้ชัดขึ้น” 

“ยังไม่เคยไปเชียงรายเลยค่ะ  ลูกสาวยังเล็กน่ะค่ะ”  อวิกาบอกตรงๆ ว่าเธอมีลูกแล้ว

เตชิตผิดหวังวูบหนึ่ง  ไอยเรศไม่เคยบอกเขาว่าอวิกามีครอบครัวแล้ว   แต่เขาสลัดความรู้สึกทิ้งไปเขาเดินเข้ามาหาเธอเพราะเรื่องงานเป็นหลัก 

“เด็กไปได้นะครับ  ไม่ทราบว่าน้องอายุประมาณเท่าไหร่” 

“น้องเอื้อจะขวบครึ่งแล้วค่ะ  ถ้าพาไปด้วยก็คงต้องมีพี่เลี้ยง  ช่วงนี้เพิ่งหายป่วยจะโยเยมากสักหน่อย  อาจจะรบกวนแขกคนอื่นๆ ค่ะอ้อมเกรงใจ” 

“แล้วสามีคุณอ้อมทำงานอะไรครับ  ไม่ทราบว่าผมละลาบละล้วงไปไหม  เผื่อจะชวนคุณอ้อมไปดูโฮมสเตย์ คงจะต้องเชิญสามีด้วย”  เตชิตถามตรงๆ ไหนๆ จะรู้ก็ควรรู้ให้หมด

เธอยิ้ม  “พ่อน้องเอื้อเป็นหมอค่ะ  แต่เราหย่ากันแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเขาหรอก”

คำตอบของอวิกาทำให้เตชิตโล่งใจในระดับหนึ่ง แต่เขาก็อดแปลกใจไม่ได้ ลูกยังเล็กมาก สองคนนี้มีปัญหาอะไรกันถึงต้องหย่า มันดูว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมเลย

เตชิตเลือกซื้อสินค้าในร้านไปมากพอสมควร  เขาบอกว่าจะเอาไปใช้จริงก่อน  ส่วนเรื่องผลิตคงต้องขอความรู้จากอวิกาในภายหลัง  เมื่อคุยเรื่องงานเสร็จแล้วเขาจึงเชิญหญิงสาวทานอาหารด้วยกัน

“ผมอยากชวนคุณอ้อมไปทานข้าว แต่ไม่ทราบว่าจะต้องรีบกลับไปดูน้องไหมครับ” 

“ไม่เป็นไรค่ะน้องเอื้อมีพี่เลี้ยง  แล้วก็พ่อเขาก็คงอยู่ดูลูก” เธอพูดทำให้เตชิตยิ่งไม่เข้าใจ 

“เราหย่ากันแล้วค่ะ แต่ตกลงกันว่าจะทำหน้าที่พ่อและแม่ของลูก  เกี่ยวข้องกันแค่นั้น” 

“คนที่ผมเจอตอนไปรับคุณอ้อมที่บ้านรึเปล่าครับ”  ชายหนุ่มนึกถึงชายอีกคนที่เขาเห็นเปิดประตูบ้านเธอ ตอนเขาไปรับอวิกา

“ใช่ค่ะ  เราอยู่กันคนละบ้านแต่ติดกัน   เขาจะมาดูน้องเอื้อช่วงเย็นน่ะค่ะ”  เธออธิบาย

“อ้อ  ครับ”

อดีตสามีที่อยู่บ้านหลังติดกัน แต่บอกว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันนอกจากเป็นแค่พ่อและแม่ของลูก  เตชิตเพิ่งเคยได้ยินความสัมพันธ์แบบนี้  เขาไม่รู้ว่าพ่อของลูกคนนั้นโง่หรือบ้ากันแน่