LOGINShare
ตัดสินใจเเล้ว
publish date:
2026-09-12 08:41:20
Latest chapter
รัก(ลับ)ของมาเฟีย เขาเป็นห่วงเธองั้นหรอ
เวลาสองสัปดาห์ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็วภายใต้ท้องฟ้าสีเทาหม่นของกรุงลอนดอน สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างต่อเนื่องราวกับเป็นเรื่องปกติของสภาพอากาศที่นี่ ทว่าสำหรับ 'เชอเบลล์' แล้ว ความมืดมนของสภาพอากาศกลับไม่สามารถบดบังแสงสว่างแห่งความหวังและอิสรภาพในใจเธอได้เลยหญิงสาวเริ่มปรับตัวและคุ้นชินกับการใช้ชีวิตเพียงลำพังในทาวน์เฮาส์หลังใหญ่ได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีแม่บ้านชาวไทยและคนขับรถอย่างกวินคอยดูแลอำนวยความสะดวก แต่ส่วนใหญ่เธอก็มักจะใช้เวลาหมกตัวอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวเพื่อนั่งตรวจแฟ้มเอกสารและบริหารงานของบริษัทรับเหมาก่อสร้างผ่านระบบออนไลน์ตามที่อัครเดชจัดเตรียมไว้ให้การทำงานอย่างหนักหน่วงในฐานะ 'ผู้บริหารสาว' ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับช่วยดึงความสนใจและทำให้เธอไม่มีเวลาว่างไปนั่งคิดฟุ้งซ่านถึงเรื่องราวเลวร้ายในอดีต ยิ่งไปกว่านั้น ร่างกายของเธอกลับแข็งแรงสมบูรณ์อย่างไม่น่าเชื่อ เธอไม่มีอาการแพ้ท้อง คลื่นไส้ หรือวิงเวียนศีรษะเหมือนที่หญิงตั้งครรภ์คนอื่นๆ มักจะเป็นกัน เธอสามารถทานอาหารได้ทุกอย่าง นอนหลับสนิททุกคืน และน้ำหนักตัวก็เริ่มเพิ่มขึ้นเล็กน้อยตามเกณฑ์ที่แ
รัก(ลับ)ของมาเฟีย เธอสบายดีรึเปล่า
เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า... อันเกรี้ยวกราดของมาเฟียหนุ่มที่เคยแผดเผาทุกสิ่งรอบกาย บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความพ่ายแพ้ต่อสภาวะทางร่างกายอย่างราบคาบ อาการวิงเวียนศีรษะและคลื่นไส้อย่างรุนแรงไม่ได้เกิดขึ้นแค่เพียงวันเดียว แต่มันกลับโจมตีร่างสูงใหญ่ของอคินอย่างต่อเนื่องมาหลายวันติด ทุกๆ เช้าที่ลืมตาตื่น โลกทั้งใบของเขาจะหมุนคว้าง กลิ่นน้ำหอมราคาแพง กลิ่นสบู่ หรือแม้แต่กลิ่นอาหารเช้าที่เคยโปรดปราน ล้วนกลายเป็นกลิ่นเหม็นเน่าชวนสะอิดสะเอียนที่ทำให้เขาต้องวิ่งหน้าตั้งไปกอดโถสุขภัณฑ์ โก่งคออาเจียนจนหมดไส้หมดพุงแทบทุกเช้าเย็น สภาพมาเฟียใจร้าย บัดนี้อิดโรยและซูบผอมลงไปถนัดตา อคินไม่สามารถก้าวเท้าออกจากคฤหาสน์ไปตรวจงานที่ท่าเรือน้ำลึกได้เลยแม้แต่วันเดียว ภาระงานทุกอย่างถูกโยนไปให้ พายุ มือขวาคนสนิทรับหน้าแทนทั้งหมด ส่วนตัวเขาก็ทำได้เพียงหมกตัวอยู่แต่ในห้องนอน สลับกับการคลานไปเข้าห้องน้ำอย่างหมดสภาพ ในความโชคร้ายและความทรมานนั้น กลับมีเรื่องน่าแปลกประหลาดเกิดขึ้น ทุกครั้งที่อคินรู้สึกพะอืดพะอมจนหน้ามืด หรือมีอาการอยากจะอ้วกจนทนไม่ไหว บานประตูห้องนอนของเขาจะถูกเคาะเบาๆ พร้อมกับการปรากฏตัว
รัก(ลับ)ของมาเฟีย น้ำลายไหล
ประไพลุกจากโต๊ะอาหาร รีบเดินตรงเข้าไปในห้องครัวใหญ่ทันที หญิงวัยกลางคนเปิดตู้เย็นกวาดสายตาหาผลไม้รสเปรี้ยวจี๊ด แต่กลับพบว่าในตู้มีเพียงผลไม้รสหวานที่อคินโปรดปรานเท่านั้น เธอจึงรีบกวักมือเรียกแม่บ้านให้รีบวิ่งออกไปตลาดหน้าหมู่บ้าน เพื่อซื้อ 'มะม่วงเปรี้ยวจี๊ด' และเครื่องจิ้มมาให้ด่วนที่สุด รอไม่นาน แม่บ้านก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมาพร้อมกับถุงมะม่วงน้ำดอกไม้ดิบรสเปรี้ยวเข็ดฟัน ประไพจัดการปอกเปลือก ฝานเป็นชิ้นพอดีคำ จัดเรียงใส่จานอย่างสวยงาม พร้อมกับถ้วยใส่ 'พริกเกลือ รสชาติเผ็ดเค็มหวานกำลังดี เมื่อเตรียมเสร็จ ประไพก็ยกถาดของว่างรสเปรี้ยวจี๊ด เดินตรงขึ้นไปยังห้องนอนของอคินบนชั้นสองทันที ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ ภายในห้อง อคินที่เพิ่งคลานกลับมาจากห้องน้ำ ทิ้งตัวนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงกว้างอย่างหมดเรี่ยวแรง ร่างกายกำยำอ่อนปวกเปียกราวกับถูกสูบวิญญาณ ชายหนุ่มปรือตาขึ้นด้วยความรำคาญ ก่อนจะฝืนพยุงสังขารเดินลากเท้าไปเปิดประตูด้วยใบหน้าที่บึ้งตึงสุดขีด ทันทีที่ประตูเปิดออก อคินก็ต้องชะงักและขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ เมื่อเห็นว่าคนที่ยืนอยู่หน้าประตูไม่ใช่แม่บ้าน แต่กลับเป็น 'ป
รัก(ลับ)ของมาเฟีย เเพ้ท้องเเทนอีกคน
ความมืดมิดภายในห้องทำงานส่วนตัวของมาเฟียหนุ่มเต็มไปด้วยรังสีความกดดันอันหนักอึ้ง หลังจากที่สั่งการให้ลูกน้องคนสนิทไปสืบเสาะหาร่องรอยการเดินทางของเชอเบลล์ อคินก็นั่งแทบไม่ติดเก้าอี้ ชายหนุ่มเดินวนเวียนไปมาพร้อมกับแก้วบรั่นดีในมือ รอคอยสายโทรศัพท์รายงานผลด้วยความร้อนรนราวกับถูกไฟสุมทรวงจนกระทั่งเสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้น อคินรีบกดรับสายทันที"ได้เรื่องว่ายังไงไอ้พายุ! แกหาพิกัดยัยนั่นเจอหรือยัง " น้ำเสียงดุดันตวาดถามแทบจะทะลุคลื่นสัญญาณ"เอ่อ... เจ้านายครับ..." เสียงของพายุสั่นเครือและเต็มไปด้วยความลำบากใจ "สายสืบของเราเจาะข้อมูลสายการบินและตรวจเช็กกล้องวงจรปิดได้แล้วครับ คุณเชอเบลล์บินไปลอนดอน ประเทศอังกฤษจริงๆ ด้วยเที่ยวบินชั้นธุรกิจเมื่อเช้าตรู่นี้เองครับ แต่ว่า...""แต่อะไร! พูดมาให้หมดเดี๋ยวนี้!""แต่หลังจากที่เครื่องแล่นลงจอดที่สนามบินฮีทโธรว์แล้ว ร่องรอยทุกอย่างก็ถูกลบหายไปหมดเลยครับเจ้านาย"พายุรายงานด้วยความหวาดหวั่น "คนของท่านอัครเดชที่ประจำอยู่ที่ลอนดอนทำงานกันอย่างมิดชิดมาก พวกเขาเปลี่ยนรถหลายคันและใช้เส้นทางหลบหลีกสายตาคน ทำให้คนของเราที่ตามสืบที่นั่นไม่สามารถ
รัก(ลับ)ของมาเฟีย พ่อคิดได้ไงว่าผมจะเกลียดลูกตัวเอง
เธอยอมทิ้งบริษัทพ่อเธอ ทิ้งทุกอย่าง เพื่อหนีเขาไปงั้นเหรอ? ความรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางสี่แยก มันเจ็บแสบและชาดิกไปทั่วทั้งร่าง ผู้หญิงที่เขาคิดว่าเป็นแค่ของเล่นในกำมือ กลับกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวถึงขั้นยอมสละสมบัติล้ำค่าที่สุดในชีวิต เพียงเพื่อแลกกับการไม่ต้องทนอยู่ใต้ร่างของเขาอีกต่อไป การกระทำนี้มันบ่งบอกชัดเจนว่า เธอรังเกียจและหวาดกลัวเขามากแค่ไหนทว่าความเจ็บปวดนั้นกลับถูกกลบเกลื่อนด้วยทิฐิและความเย่อหยิ่งอันมืดบอดในเวลาอันรวดเร็ว"แต่แก... กลับมาตามราวีเขาอีก" อัครเดชถอนหายใจยาวเหยียด แววตาเต็มไปด้วยการร้องขอและตักเตือนในฐานะพ่อคนหนึ่ง "หยุดเถอะนะอคินถ้าแกเกลียดเขา เกลียดลูกที่เกิดมากับน้องเขา แกก็ควรปล่อยเขาไปนะอย่าสร้างเวรสร้างกรรมให้กันและกันไปมากกว่านี้เลย ถือซะว่าปล่อยนกปล่อยกา ให้แม่ลูกเขาได้ไปมีชีวิตที่ดีเถอะ" กึก...คำว่า 'เกลียดที่หลุดออกมาจากปากของผู้เป็นพ่อ เปรียบเสมือนสวิตช์ระเบิดที่กดทำลายสติเส้นสุดท้ายของอคินให้ขาดสะบั้นลงมาเฟียหนุ่มเบิกตากว้าง เส้นเลือดที่คอและขมับปูดโปนจนเห็นได้ชัด ร่างกายกำยำสั่นสะท้านไปด้วยพายุอารมณ์ที่พุ่งทะยานจนเกินขีดจำกัด ช
รัก(ลับ)ของมาเฟีย รู้เเล้วสินะ
เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่กระแทกกระทั้นลงบนพื้นพรมหนานุ่มบนทางเดินชั้นสองของคฤหาสน์ บ่งบอกถึงพายุอารมณ์อันบ้าคลั่งที่กำลังก่อตัวขึ้นจนถึงขีดสุด ร่างสูงใหญ่ของอคินก้าวย่างด้วยความเร็วและดุดันราวกับมัจจุราชที่กำลังออกล่าวิญญาณ ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยประดับด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่ง บัดนี้ถมึงทึงและแดงก่ำไปด้วยเพลิงโทสะ ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ดุจสัตว์ป่าที่กำลังคลุ้มคลั่งเมื่อถูกกระตุกหนวดอย่างแรง มือหนากำถุงยาพลาสติกจากโรงพยาบาลไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีดเป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่ไหนไกล แต่คือห้องทำงานส่วนตัวของผู้เป็นพ่อที่ตั้งอยู่สุดทางเดิปัง!!มือแกร่งผลักบานประตูไม้สักทองสลักลายให้เปิดออกอย่างแรงโดยไม่มีการเคาะขออนุญาตใดๆ ทั้งสิ้น เสียงประตูกระแทกผนังดังสนั่นลั่นห้อง บรรยากาศภายในห้องทำงานที่เคยเงียบสงบพลันตึงเครียดขึ้นมาทันทีภายในห้องนั้น ไม่ได้มีเพียงอัครเดชที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่เพียงลำพัง แต่ยังมี ประไพเเม่ของเชอเบลล์ ที่กำลังยืนจัดเตรียมนำถาดของว่างและน้ำชามาเสิร์ฟให้กับพ่อของเขาอยู่พอดีทันทีที่เสียงประตูเปิดผางออก ประไพสะดุ้งสุดตัว หญิงวัยกลางคนหันขวับมามองผู้บุกรุก สีหน้าของประไพซีด
You May Also Like
โหดเลวดี nc35+
ณิการ์15.2K viewsคู่หมั้นทายาทมาเฟีย
มายาตรี11.4K viewsเล่ห์ร้าย(นาย)คนเลว | นายน์xฟ้าใส
พิชา - Phicha15.4K viewsBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.4K viewsปมรัก มาเฟียร้าย (ซีรีส์ชุด Psycho’Bad ความรัก ป่าสน..
ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า826 viewsRain Over Me ติดฝน
Melyssa318 viewsรักษาหัวใจนายมาเฟีย
เลคเชอร์149 viewsล่ามรักมัจจุราช NC20+
ลิลลี่สีกุหลาบ742 views
