นอนด้วยกัน

ธิเบศร์ประกบปากจูบเธออีกครั้ง ทว่าครั้งนี้กลับให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป ฟ้าใสรู้สึกว่าเขาอ่อนโยนกับเธอมากกว่าตอนแรก เธอสัมผัสได้ว่าครั้งนี้เขาถนอมเธอมากขึ้น อ่อนโยนกับเธอมากขึ้น ไม่รู้ว่าเพราะอะไร รู้แค่ว่ามันทำให้เธอรู้สึกดี มันทำให้เธอลืมเรื่องราวก่อนหน้านี้ไปจนหมด ลืมไปเลยว่าเคยร้องไห้เสียใจ

“ฉันป้องกัน เธอไม่ต้องห่วง จะได้ไม่ต้องมาอ้างที่หลังว่าท้องกับฉัน” ธิเบศร์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเปิดลิ้นชักที่หัวเตียงก่อนที่จะหยิบถุงป้องกันออกมาสวมใส่ แน่นอนว่าเขาไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะได้ตั้งท้องลูกของเขาเด็ดขาด

“ปากร้ายที่สุด” ฟ้าใสบ่นพึมพำเบาๆ

“พร้อมเรียนหรือยัง” ธิเบศร์เอ่ยถามทันทีที่สวมใส่เครื่องป้องกันเสร็จแล้ว

“ช่วยเบาๆ ด้วยได้มั้ย”

“อืม”

ธิเบศร์ดันความเป็นชายเข้าไปในร่องกลีบกุหลาบสีสด ก่อนที่จะค่อยๆ ออกแรงดันมันเข้าไปมากกว่าเดิม ทว่าพยายามดันเท่าไหร่มันก็ไม่เข้า ชายหนุ่มได้แต่คิดในใจว่าของเขามันคงใหญ่เกินไป เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะยังบริสุทธิ์อยู่ เด็กแก่แดดแบบนี้มีแต่จะไม่เหลือ ทั้งการแต่งตัว ทั้งกลิ่นแอลกอฮอล์ ทั้งสถานที่ที่เธอไปนั่งอยู่อีก

“ไม่เข้าเหรอคะ” คนตัวเล็กผงกหัวขึ้นมามองเขาเล็กน้อย

“ถ้าเธอเจ็บให้จิกเล็บลงที่แขนฉัน” ธิเบศร์เอ่ย

“แต่คุณก็จะเจ็บนะคะ”

“แต่เธอคงจะเจ็บกว่าฉัน” ชายหนุ่มเอ่ยจบ เขาก็ก้มหน้ามองตรงนั้นของเธอ มือหนาจับแก่นกายดันเข้าไปในร่องรักเพียงนิดเดียว ก่อนที่จะออกแรงดันจนสุด

“โอ๊ย! จะ..เจ็บ..ฟ้าเจ็บ” ร่างเล็กส่งเสียงร้องพร้อมกับจิกเล็บลงที่แขนแกร่งอย่างแรง เธอรับรู้ได้ถึงความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่น้องสาวของเธอทันที

“อย่าเกร็ง” เขาเอ่ยบอกเธอก่อนที่จะโน้มตัวลงมากอดเธอ ส่วนตรงนั้นของเราก็ยังคงเชื่อมกันอยู่ เพียงแค่เขาหยุดนิ่งไว้เพื่อให้เธอผ่อนคลาย แล้วก็หายเจ็บ

“เจ็บแป๊บเดียว หลังจากนี้ก็เสียวแล้ว” กระซิบข้างหูเธอ

“ทำไมมันถึงเจ็บแบบนี้คะ” คนตัวเล็กเอ่ยถามอย่างไม่รู้ ถึงเธอจะเป็นคนตรงๆ แรงๆ แต่เธอยังไม่เคยในเรื่องพวกนี้ มันเป็นเพียงภาพลักษณ์ภายนอกของเธอเท่านั้น

“ของฉันมันใหญ่มั้ง เลยทำให้เธอเจ็บ”

“อื้ออ~ คุณอย่าขยับสิ” เธอส่งเสียงครางทันทีที่คนตัวโตเริ่มขยับสะโพก

“อ่า~~ อื้อ~ อือ~~ แน่นฉิบ” ชายหนุ่มส่งเสียงครางตอบรับ เริ่มขยับสะโพกเร็วขึ้น

“อื้ออ~คุณคะ”

“ซี๊ด~ เจ็บ เธออย่าเกร็ง”

“ฟะ..ฟ้ารู้สึกแปลกๆ” เธอเอ่ย

“รู้สึกแปลกๆ ที่ว่าคือเสียวหรือรู้สึกว่าจะมีน้ำไหลออกมา” ธิเบศร์เอ่ยถามเอื้อมมือหนามาจับเรือนผมของเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างก็จับที่หัวไหล่เธอไว้ ออกแรงขยับกระแทกหนักขึ้น แรงขึ้น

“สะ..เสียว อื้ออ~~ คุณ~ ฟ้าไม่ไหว”

“อ่า~ ของเธอมันรัดฉันแน่นเกินไป” ชายหนุ่มแหงนหน้ามองเพดานห้องก่อนที่จะกระตุกเกร็งดันความเป็นชายเข้าไปจนสุด ทิ้งตัวลงไปหาร่างเล็กที่นอนหมดแรง ตาเธอแทบจะลืมไม่ขึ้นอยู่แล้ว

“ยังเจ็บอยู่มั้ย” ธิเบศร์เอ่ยถามเสียงแหบแห้ง ยันตัวลุกขึ้นจากเรือนร่างเธอ หันกลับไปมองใบหน้าหวาน

“หลับ?” ชายหนุ่มนั่งมองร่างเล็กที่หลับตาพริ้มอยู่

ตาบ้าอะไรวะหลับทั้งๆ ที่ตัวเองอยู่ที่ไหนอะไรยังไงกับใครก็ไม่รู้…

“เชี้ย!” เขาสบถคำหยาบออกมาทันทีที่เห็นว่ามีเลือดติดอยู่ที่ปลายถุงยางอนามัย และก็ยังเปรอะเปื้อนที่นอนของเขาอีก แสดงว่าที่เธอพูดว่า ‘ค่ะ ยังไม่เคย’ เป็นเรื่องจริง

“ซิงเหรอวะ” ชายหนุ่มยืนมองเรือนร่างที่เปลือยเปล่าก่อนที่จะคลุมผ้าห่มให้เธออย่างมิดชิด แล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกาย ก่อนที่จะเดินออกมาในชุดบ๊อกเซอร์ตัวเดียว เดินกลับขึ้นเตียงแล้วตัวลงนอนเลยทันที เธอเหนื่อย เขาก็เหนื่อยเช่นกัน

เช้าวันถัดไป

คนที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนคือฟ้าใส ส่วนอีกคนนอนซ่อมตายแบบไม่ต้องสงสัย เพราะเมื่อคืนเขาใช้แรงกับเธอไปเยอะมากจริงๆ หญิงสาวลืมตางัวเงียตื่นขึ้นมา ทันทีที่แสงสว่างจากม่านส่องเข้าหาดวงตา เธอพยายามปรับสายตา ก่อนที่จะมองไปรอบๆ ห้อง

“เชี้ย! ที่ไหนวะเนี่ย” ฟ้าใสสบถคำหยาบออกมา ก่อนที่จะหันกลับมามองที่เรือนร่างตัวเอง ยิ่งเห็นสภาพตัวเองเธอก็ยิ่งตกใจ จนเห็นว่าข้างกายมีใครคนหนึ่งนอนอยู่ด้วย เลยทำให้เธอส่งเสียงกรี๊ดดังลั่นทันที

“กรี๊ดดด!!!”

“โอ๊ย! เธอจะกรี๊ดหาพ่อเธอเหรอ ยัยเด็กบ้านี่” ธิเบศร์ส่งเสียงด่าเสียงดังขึ้นทันที ก่อนที่จะยันตัวลุกขึ้นนั่ง สภาพเขาก็ไม่ต่างจากเธอ มีแต่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว ก่อนที่จะเสยผมตัวเองลวกๆ

“คุณ!” ฟ้าใสยกมือชี้หน้าเขา ก่อนที่จะดึงกลับมาปิดเนินอกตัวเอง

“อย่าโวยวาย เมื่อคืนพูดอะไรไว้ จำไม่ได้หรือไง” เขาเลิกคิ้วเอ่ยถามเธอ

“ฉันเมา คุณจะมาเอาอะไรกับคนเมานักหนา” เธอเอ่ย

“ปัญญาอ่อน ที่หลังถ้ารู้ว่าเมาแล้วดูแลตัวเองไม่ได้ก็ไม่ต้องกิน”

“ยุ่ง! ไม่ต้องมายุ่ง ทำไมสภาพฉันถึงเป็นนี้” ร่างเล็กส่งสายตาถามเขา

“ก็คนนอนด้วยกัน” ชายหนุ่มเอ่ยถามสั้นๆ ก่อนที่เขาจะเอ่ยพูดอีกประโยค “ไม่สิ ก็คนเอากัน ก็ต้องอยู่ในสภาพแบบนี้”

“มั่ว!”

“อ่อนประสบการณ์ แค่จูบยังทำไม่เป็น ฉันไม่กินอีกแน่ๆ” ชายหนุ่มเอ่ย

“ทุเรศ!”

“พูดให้มันดีหน่อย ฉันอายุมากกว่าเธอ”

“ไม่ใช่ญาติ เรื่องอะไรจะพูดดีด้วย” เธอเอ่ยตอบกลับทันควัน ก่อนที่จะมองหาเสื้อผ้าของตัวเอง “เสื้อผ้าฉันอยู่ไหน”

“ในห้องน้ำ” เขาเอ่ยตอบ

คนตัวเล็กจับผ้าห่มมาห่อตัวเอาไว้ก่อนที่จะพยายามลงจากเตียง ทว่ามันคงไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เมื่อธิเบศร์ดึงผ้าห่มไว้แล้วก็ออกแรงกระชากผ้าห่ม จนมันหลุดออกมาจากตัวเธอ ทำให้เห็นเรือนร่างของเธอที่เปลือกเปล่าอีกครั้ง

“ไอ้โรคจิต!” ฟ้าใสสบถคำหยาบเสียงดัง ทำให้ธิเบศร์ขมวดคิ้วก่อนที่จะยกมือขึ้นมาตีก้นขาวนวลของเธออย่างแรง “โอ๊ย! คุณ! ฉันเจ็บนะ”

“เป็นเด็กเป็นเล็กพูดให้มันดีๆ หน่อย”

“เป็นใครถึงมาสอน”

“เป็นผัว”

“ครั้งเดียวไม่นับ” เอ่ยจบยันตัวลุกขึ้นรีบวิ่งผ่านหน้าเขาแล้วเข้าห้องน้ำทันที

น่าอายที่สุด วิ่งผ่านหน้าผู้ชายเสื้อผ้าก็ไม่ใส่ รู้ถึงหูเฮียโรม มีหวังอีฟ้าใสตายแน่…

ทันทีที่เธอปิดประตูห้องน้ำได้เธอก็ล็อคประตูทันที คนตัวเล็กถอนหายใจโล่งอก ก่อนที่จะเดินมาหยุดยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ เธอยืนมองตัวเองผ่านกระจก เอื้อมมือเรียวเล็กไปแตะที่ต้นคอ ก่อนที่จะเลื่อนมือมาที่เนินอก รอยแดงเป็นจ้ำๆ บ่งบอกแล้วว่าเขานั้นพูดจริง ก่อนที่จะรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาที่ระหว่างขาของตัวเอง

“เสียไปแล้วจริงๆ เหรอวะ” เธอเอ่ยก่อนที่จะนั่งลงที่พื้นห้องน้ำ คนตัวเล็กไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เพียงแต่เธอนึกสงสัยว่ารสชาติของเรื่องบนเตียงมันเป็นยังไง เนื่องจากมันเกิดขึ้นตอนที่เธอเมา แน่นอนว่าฟ้าใสจำรสชาติของตอนนั้นไม่ได้อยู่แล้ว

“ตายคาห้องน้ำไปแล้วมั้ง” เสียงของคนด้านนอกตะโกนดังขึ้น

“ถ้าฉันตาย ฉันจะไปหลอกคุณคนแรก” ฟ้าใสเอ่ยตอบกลับทันที

“ปากดี!”

...

แซ่บไม่ไหวเลย