تسجيل الدخولمشاركة
บังเอิญ
آخر تحديث:
2026-01-09 00:45:5213:00 นาที
ฟ้าใสมาถึงห้างในช่วงเวลาที่นัดไว้กับฝุ่นพอ ก่อนที่จะเดินไปที่ร้านอาหารประจำของกลุ่มเรา เพียงครู่เดียวเธอก็เดินเข้ามาภายในร้าน ก่อนที่จะเดินตรงไปที่โต๊ะที่มีเพื่อนสาวของเธอนั่งรออยู่ “นี่อกหักจริงปะเนี่ย” ฝุ่นเอ่ยแซวทันทีที่เห็นฟ้าใส วันนี้หญิงสาวแต่งตัวน่ารักๆ ใส่เดรสสีขาว ดูเหมือนจะเป็นชุดเรียบร้อย ทว่าด้านหลังของเธอมันเว้าลึกลงไปเกือบถึงเอว เป็นการโชว์แผ่นหลังได้แซ่บมาจริงๆ “ผู้ชายไม่ดี ทำไมต้องแคร์” ฟ้าใสเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนัก “ปากดีมากจ้า” “แน่นอน” คนตัวเล็กยกไหล่ไปที “กูเห็นปากดีแบบนี้มากี่รอบแล้ว ร้องไห้เหมือนหมาตลอด” ฝุ่นเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้ม “กูเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว” “กูจะรอดู จะใหม่ได้นานแค่ไหนกัน” ฝุ่นเป็นคนเริ่มสั่งอาหาร มันไม่รู้โมโหหิวมากจากไหน สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะจนฟ้าใสต้องเอ่ยปากถาม “หิวหรืออะไร มึงสั่งเยอะมาก” ฟ้าใสมองจานอาหารหลายๆ จานที่วางอยู่ตรงหน้า “หิวค่ะหิว ยังไม่ได้กินอะไรเลย” ฝุ่นเอ่ยตอบก่อนที่จะเอื้อมมือไปตักอาหารตรงหน้าขึ้นมาชิม “เชิญแดกค่ะ ของแซ่บทั้งนั้น” ก็แซ่บจริงอย่างที่มันพูด เอาอะไรมาไม่แซ่บ ตรงหน้าเนี่ยส้มตำปูปลาร้า เนื้อย่าง ไก่ย่าง หมูน้ำตก แซ่บจนต้องซี๊ดปากเลยทีเดียว… ทั้งสองสาวนั่งทานอาหารด้วยกันอย่างสนุกสนาน เนื่องจากทั้งคู่มีเรื่องให้พูดคุยกันหลายเรื่อง ทั้งฟ้าใสและฝุ่นมีเคมีที่เข้ากันหลายอย่าง ฝุ่นชอบสนุกสนาม ฟ้าใสเองก็ชอบ แต่ฟ้าใสจะเป็นจำพวกที่เวลาชอบอะไรที่มันเสี่ยงๆ แล้วก็แปลกไปจากเพื่อนๆ นิดหน่อย หลายชั่วโมงผ่านไปที่ทั้งสองสาวนั่งทานอาหาร เดินเลือกซื้อของมากมาย แล้วก็เดินเล่นผ่อนคลายไปด้วย เวลานี้ก็เป็นเวลาเย็นพอสมควรแล้ว ฝุ่นขอแยกตัวกลับไปก่อนเพราะเดินจนเมื่อยแล้ว เหลือแค่ฟ้าใสคนเดียวที่ยังเดินวนอยู่ในห้างยังไม่ยอมกลับบ้านสักที เธอยังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้ ไหนๆ ก็ได้ออกมาแล้ว “อุ้ย! ขอโทษค่ะ” คนตัวเล็กเดินไม่ทันได้มองทาง เลยทำให้เธอเดินชนเข้ากับคนคนหนึ่ง “ไม่เป็นไรครับ” อีกฝ่ายเอ่ย ฟ้าใสเงยหน้ามองคนตรงหน้าหวังจะเอ่ยขอโทษเขา ทว่าเธอกลับต้องตกใจที่คนตรงหน้าดันเป็นเขาคนนั้น “คุณ!” “เธอ!” ธิเบศร์ขมวดคิ้วงุนงง เธอในตอนนี้ กลับเธอคนเมื่อคืนทำไมมันถึงต่างกัน เมื่อคืนเธอแซ่บ ทว่าตอนนี้ตรงหน้าเขาเธอกลับดูอ่อนหวานซ่อนเปรี้ยว “มองทำไมคะ?” ฟ้าใสเอ่ยถามเสียงห้วนๆ “มองเด็กบ้า” ธิเบศร์เอ่ยตอบทันที “มันจะเกินไปแล้วนะคุณ!” “ธิเบศร์ค่ะ” เสียงของผู้หญิงอีกคนดังขึ้นจากทางด้านหลัง ทำให้ทั้งเธอและเขาหันกลับไปมองที่หญิงสาวคนนั้น พริกแกง แฟนเก่าหรือจะเรียกว่าเรื่องราวความหลังของธิเบศร์ก็ได้ เป็นเรื่องราวที่ไม่ดีเท่าไหร่ เป็นเรื่องราวที่เขาไม่อยากจำและเข้าไปยุ่งอีก “…” ธิเบศร์ไม่ได้เอ่ยอะไร นอกจากเดินถอยหลังห่างออกจากพริกแกง แล้วมาหยุดยืนอยู่ข้างฟ้าใส “หนูจะกลับหรือยัง เฮียหิวข้าวแล้ว” ธิเบศร์หันมาเอ่ยกับฟ้าใส คนตัวเล็กทำได้แค่ยืนทำหน้างงๆ พร้อมมองไปที่หญิงสาวอีกคนที่กำลังยืนมองเธอกับธิเบศร์อยู่เช่นกัน “หนู?” พริกแกงเอ่ยทวนคำพูดของธิเบศร์ ก่อนที่จะจ้องมองไปที่ฟ้าใสอย่างเอาเรื่อง “เธอเป็นอะไรกับเขา” “ฉันเหรอ?” ฟ้าใสชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างงงๆ “ไม่ใช่เธอแล้วจะเป็นใคร” “เมีย! เป็นเมียค่ะ” ฟ้าใสเน้นย้ำคำว่าเมียเสียงดัง จนทำให้คนฟังอย่างพริกแกงรู้สึกไม่พอใจ “ต่ำ! คุณเปลี่ยนใจไปชอบของแบบนี้แล้วเหรอ” พริกแกงเอ่ยพร้อมกับส่งสายตามองฟ้าใสอย่างดูถูกเหยียดหยาม “ของแบบนี้? แบบนี้มันแบบไหน” ฟ้าใสเอ่ยถามอย่างหงุดหงิด “ของแบบนี้ที่เธอพูดถึง คือของที่ดีกว่าเธอร้อยเท่าพันเท่า” ธิเบศร์เอ่ยตอบกลับพริกแกงทันที ก่อนที่จะดึงมือของฟ้าใสให้เดินตามเขาออกมาด้วย คนตัวเล็กก็ยอมเดินตามออกมาแต่โดยดี ไม่ได้มีท่าทีขัดขืน ธิเบศร์ลากฟ้าใสออกมาจนถึงลาดจอดรถชั้นบี เดินตรงเข้าไปที่รถของตัวเองก่อนที่จะปลดล็อครถแล้วดันคนตัวเล็กให้เข้าไปนั่งในรถ ก่อนที่จะเดินไปเปิดประตูฝั่งคนขับแล้วขึ้นไปนั่งอยู่ข้างเธอ “ฉันไม่น่าบังเอิญมาเจอคุณเลย” หญิงสาวเอ่ยพูดอย่างหงุดหงิด ทว่าอีกคนกลับรู้สึกชอบใจในท่าทางแบบนี้ของเธอ “เดี๋ยวไปส่ง” เขาเอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเคลื่อนรถออกทันที หญิงสาวก็ไม่ได้ปฏิเสธเขา แต่เลือกที่จะให้เขาไปส่งที่เอโซนแทน เธอเบื่อที่จะต้องอยู่บ้าน เธอขอเลือกไปหาเฮียโรมดีกว่า “ไปทำอะไรที่นั่น” ชายหนุ่มเอ่ยถาม “เรื่องของฉัน” “พูดกับคนที่โตกว่าช่วยพูดดีๆ หน่อย” ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุ “เรื่องของฟ้าค่ะ” “กวนตีน!” “อยากให้คนอื่นพูดดี คุณก็ช่วยพูดดีๆ หน่อย” “ดีดี” “กวนตี…ยี๋~ เค็ม” ฟ้าใสยกมือขึ้นมาเช็คปากอย่างลวกๆ เมื่อครู่ธิเบศร์ใช่มือข้างหนึ่งเอื้อมมาป้ายปากหญิงสาวในขณะที่เธอกำลังจะพูดคำหยาบใส่เขา “ใครได้เธอเป็นเมียคงปวดหัวตายห่า” “คุณไง ได้ฉันแล้ว” ฟ้าใสเอ่ยตอบกลับทันที “เด็กแก่แดดอย่างเธอน่ะเหรอ ฉันไม่เอาเป็นเมียหลอก” “หึ! ระวังจะหลงรักเด็กแก่แดดอย่างฉันแล้วกัน” ฟ้าใสเอ่ยจบก็เบนหน้าหนีเขาทันที คนอะไรยิ่งคุยด้วยยิ่งหงุดหงิด… “ไม่มีวัน” ธิเบศร์เอ่ยเสียงแผ่วเบา เด็กแก่แดดแบบเธอ กูไม่มีวันเอาทำเมียทำแม่ของลูกเด็ดขาด ปวดหัวตายห่าแน่ๆ … หลังจากบทสนทนาของทั้งคู่จบลง ก็ไร้เสียงพูดคุยกันอีกเลย มีเพียงเสียงเพลงเบาๆ ที่ธิเบศร์เวลาขับรถเท่านั้น คนตัวเล็กเองก็หันหน้ามองออกไปทางด้านนอกไม่ได้สนใจคนข้างกายอีกเลย 19:32 นาที รถหรูของชายหนุ่มแล่นเข้าไปจอดอยู่ใต้ตัวอาคาร ทันทีที่รถยนต์จอดสนิทและดับเครื่องยนต์แล้ว ชายหนุ่มถอดสายคาดเบลล์ออกก่อนที่จะหันมองคนตัวเล็ก ที่เอนหลังพิงเบาะหลับอย่างสบายใจอยู่ เธอหลับไปได้สักพักแล้ว และเขาเองก็แอบมองตอนฟ้าใสหลับหลายครั้งแล้วเช่นเดียวกัน “ตื่นได้แล้ว ถึงแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยขึ้นเสียงดัง ทว่าคงดังไม่พอเพราะฟ้าใสยังคงหลับเช่นเดิม “ฟ้าใส!” รอบนี้ธิเบศร์กดเสียงต่ำเรียกเธอเสียงดังกว่าเดิม จนฟ้าใสสะดุ้งตกใจลืมตาตื่นขึ้นทันที “ห…ห๊ะ!” “ถึงแล้ว” ชายหนุ่มเอ่ยจบก็เปิดประตูรถแล้วลงจากรถทันที คนตัวเล็กจ้องมองทุกการกระทำของเขาไม่กะพริบสายตาเลยสักครั้ง อยู่ๆ ธิเบศร์ก็มีเสน่ห์ต่อใจเขาแปลกๆ ทว่าเขามาที่นี่ถูกได้ยังไง ในเมื่อเธอหลับ เธอไม่ได้บอกเส้นทางกลับเขาเลย “คุณมาที่นี่ถูกได้ยังไง” ทันทีที่คนตัวเล็กก้าวขาลงจากรถได้ ก็เอ่ยถามเขาทันที ก่อนที่จะปิดประตูรถแล้วเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา “ที่นี่เป็นบาร์ แล้วฉันก็เคยมาที่นี่ ไม่จำเป็นต้องให้เด็กอย่างเธอบอกทาง” “คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ฉันเริ่มหมั่นไส้คุณแล้ว” “ก็เด็ก เธอเด็กกว่าฉัน ยัยเด็กบ้า” ธิเบศร์เอ่ยขึ้น ก่อนที่จะเดินเลี่ยงไปอีกทาง ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้ก้าวขาเดิน ฟ้าใสก็ดึงข้อมือเขาไว้เสียก่อน ก่อนที่จะดึงใบหน้าคมให้ก้มลงมาประกบปากจูบกับเด็กอย่างเธอ ฟ้าใสบดจูบอย่างแรง ทว่าอีกคนกับยืนนิ่งไม่ทำอะไรตอบ แต่พอนานเข้า ธิเบศร์ก็เริ่มตอบสนองกับจูบของเธอ แต่ว่าฟ้าใสผละริมฝีปากออกจากเขาเสียก่อน “หึ! จูบกับเด็กอย่างฉันคุณชอบมั้ยคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามเขา มือสองข้างก็คล้องคอเขา สายตาเธอยั่วยวน “จูบอ่อนหัดแบบเธอทำอะไรฉันไม่ได้หรอก” ธิเบศร์เอ่ยจบ ก็ยกยิ้มที่มุมปากทันที แล้วเดินเลี่ยงจากเธอไปทางบันได ก่อนที่จะเดินหายไปจากสายตาของเธอ “ฉันจะจับคุณมาทำผัวให้ได้เลยคอยดู” ร่างเล็กยืนบ่นพึมพำอยู่คนเดียว ก่อนที่จะเดินไปตามทางที่ธิเบศร์เดินผ่านไปเมื่อครู่
أحدث فصل
รักของผู้ชายร้ายๆ ไม่เคยไม่รักเธอ
“ถ้าเป็นปลากัดคงท้องแล้วนะเฮีย” ฟ้าใสเอ่ยขึ้นทันทีหลังจากที่จ้องหน้ากันอยู่นานหลายนาที“เหรอ?” ธิเบศร์เลิกคิ้วสูง “อยากรองท้องดูมั้ย”“ทะลึ่ง!” คนตัวเล็กตีลงที่มือหนาเบาๆ“หนูไม่ได้เจ็บตรงไหนใช่มั้ย” ธิเบศร์รอบมองไปทั่วเรือนร่างของเธอ เพราะตอนที่โดนแทง ภาพสุดท้ายที่จำได้คือเขาเอาตัวเองบังฟ้าใสไว้ หลังจากนั้นภาพทุกอย่างก็ตัดไปเลย“ไม่ค่ะ หนูปลอดภัย” ฟ้าใสคลี่ยิ้มตอบ“ขึ้นมานั่งบนนี่ด้วยกัน” ธิเบศร์ตบมือลงที่เตียงคนไข้สองสามที คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมา เธอไม่ยอมขึ้นไป“เดี๋ยวพยาบาลเข้ามาเจออายเขานะคะ”“ไม่เห็นมีอะไรน่าอาย ไม่ต้องอาย” ธิเบศร์เอ่ยก็แน่ละซิใครจะหน้าหนาเหมือนเฮียละ…“จะขึ้นมาหรือจะให้เฮียลงไปอุ้ม” ธิเบศร์ทำท่าทางจะลงจากเตียง ทำให้ฟ้าใสต้องดีดตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เขาจะลงจากเตียงเป็นรอบที่สองไม่ได้เด็ดขาด“เดี๋ยวหนูขึ้นไปเองค่ะ”“ก็แค่นั่นแหละครับ” ธิเบศร์คลี่ยิ้มให้กับเธอ ในรอบหลายวันมานี้ รอยยิ้มนี้เป็นรอยยิ้มเดียวที่เธอโหยหามาตลอดเวลา คนตัวเล็กค่อยขยับขึ้นไปบนเตียง นอนอยู่ข้างๆ กับคนป่วย ชายหนุ่มนอนตะแคงโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ก่อนที่จะกดริมฝีปากหนาจูบลงไปที่หน้าผากมนของฟ้าใส
รักของผู้ชายร้ายๆ ตื่นได้สักที
สองอาทิตย์เต็มที่เขาเอาแต่นอนนิ่ง แล้วก็เป็นสองอาทิตย์เต็มที่เธอเอาแต่เฝ้าเขาไม่ไปไหนเลย ธิเบศร์นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงคนไข้ ส่วนคนตัวเล็กนอนฟุบหน้าลงที่เตียงของคนไข้ เธอไม่รู้ว่าเธอหลับไปนานแค่ไหนแล้ว ไม่รู้ว่าหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ด้วยซ้ำ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มีมือหนักๆ มาวางลงบนศีรษะเธอนั่นแหละ ในใจเธอก็ขอให้เป็นเขา เป็นเขาสักทีได้มั้ยเฮียตื่นขึ้นมาสักทีได้มั้ย…ฟ้าใสเงยหน้าขึ้น ภาพตรงหน้าของเธอตอนนี้ทำเอาเธอกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คนตัวเล็กปล่อยน้ำตาให้ไหลรินแบบไม่รู้ตัว ธิเบศร์ฟื้นแล้ว เขาฟื้นแล้วจริงๆ ด้วย“เฮีย TT” ฟ้าใสเอ่ยเรียกเขาทั้งน้ำตา พร้อมกับคลี่ยิ้มให้เขา“หิวน้ำ” ธิเบศร์เอ่ยน้ำเสียงแหบแห้ง“ได้ค่ะ ได้” คนตัวเล็กรีบลุกขึ้นยืนแล้วเอาน้ำให้ธิเบศร์ดื่มทันที ชายหนุ่มดื่มน้ำอย่างกระหาย เขาคอแห้งเพราะว่าหลับไปนานหลายวันเลยทีเดียว“หนูจะไปตามหมอนะคะ” ฟ้าเอ่ยจบก็รีบวิ่งออกไปตามเฮียรามิลทันที เพียงครู่เดียวทั้งเธอและรามิลก็วิ่งกลับมาพร้อมกัน“ตื่นได้สักทีไอ้สัด!” รามิลมองหน้าเพื่อนแบบโล่งใจในที่สุดก็ตื่นสักทีไอ้เหี้ย!“กูนึกว่าจะได้ไปรอพวกมึงที่นรกซะแล้ว” ธิเบศร์เอ่ยยิ้มๆ“ตื
รักของผู้ชายร้ายๆ ปกป้องเธอ
ทั้งสองหนุ่มยืนรอคนตัวเล็กอยู่หน้าห้องเพียงครู่เดียว ร่างเล็กก็เดินออกมาจากภายในห้อง โรมเลือกซื้อชุดที่พอดิบพอดีกับตัวน้อง เป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนสีดำเข้ารูป ฟ้าใสเป็นคนตัวเล็กอยู่แล้ว พอใส่เสื้อผ้าพวกนี้มันเลยดูดีไปอีกแบบ ดูแปลกตาดีเหมือนกัน“เขาเป็นยังไงบ้างคะ” ทันทีที่เธอเดินออกมา ร่างเล็กก็เอ่ยถามถึงคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียง“รอย้ายไปห้องพิเศษครับ” ดร.ซันเอ่ยตอบเสียงเรียบ“โล่งใจ” คนตัวเล็กยกมือขึ้นมาทาบอก ถอนหายใจเล็กน้อย“เฮียพาไปกินข้าว แล้วเดี๋ยวค่อยไปดูมัน” โรมเอ่ยขึ้นพร้อมกับจับมือคนตัวเล็กแล้วออกแรงดึง ให้เธอเดินตามหลังเขามาโรมพามากินข้าวที่ร้านอาหารในโรงพยาบาล ทั้งสามคนเดินมานั่งลงที่โต๊ะอาหารก่อนที่จะเริ่มสั่งอาหาร เพียงครู่เดียวอาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟลงตรงหน้าขอแต่ละคน ก่อนที่ทุกคนจะเริ่มทานอาหารของตัวเองอย่างเงียบๆ“หนูขอเป็นคนเฝ้าเฮียธิเบศร์เองได้มั้ยคะ” ฟ้าใสเอ่ยขึ้น ทำให้โรมหยุดทุกการเคลื่อนไหว เงยหน้าขึ้นมองน้องสาวด้วยเอง“ตามใจ ไม่บังคับ” เฮียโรมเอ่ยตอบ ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปกินข้าวต่อ“ขอบคุณเฮียนะคะที่เข้าใจหนู”“อืม มีน้องคนเดียวให้ทำไงได้” โรมเอ่ยตอบ ดร.ซันนั่
รักของผู้ชายร้ายๆ ธิเบศร์คลั่ง
“พี่เอ็มมีอะไร?” ฟ้าเอ่ยถามผู้ชายตรงหน้าด้วยความงุนงง เพราะเขาหายออกไปจากชีวิตเธอนานแล้ว ทว่าทำไมวันนี้ถึงโผล่มาได้“พี่อยากขอโทษหนูในทุกๆ เรื่อง” เอ็มเดินเข้าไปประชิดตัวฟ้าใส จับกุมสองมือเล็กเอาไว้แน่นมึงไม่รู้อะไรซะแล้ว เจ้าที่เขายืนดูอยู่มองไม่เห็นหรือไง…“พี่เอ็มปล่อยฟ้าก่อน” คนตัวเล็กพยายามดึงมือออกจากมือใหญ่ของเอ็ม “ปล่อยฟ้านะพี่เอ็ม!”“พี่คิดได้แล้วฟ้า พี่อยากขอโทษหนู พี่ผิดไปแล้วจริงๆ”“มันกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้วพี่เอ็ม” ฟ้าใสเอ่ยน้ำเสียงหนักแน่น“ทำไมถึงกลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้ หนูรักพี่มากไม่ใช่เหรอ”“นั้นมันเมื่อก่อน ตอนนี้ฟ้าไม่ได้รักพี่แล้ว”“พี่ขอโอกาสได้มั้ย” เอ็มยังคงดื้อดึง พยายามดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด ทว่าคนตัวเล็กก็พยายามดิ้นหนี จนเพื่อนที่อยู่ตรงนั้นก็พากันเข้าไปช่วย แต่เอ็มก็ยังไม่มือออกจากฟ้าใส ยังคงจับเธอแน่น“ปล่อยมือออกจากเธอซะ” แน่นอนว่าธิเบศร์ทนดูต่อไปไม่ไหว เดินตรงเข้าไปหาฟ้าใสทันที ผลักเอ็มจนกระเด็น“มึงอีกแล้ว” เอ็มหันหน้ากลับมามองบุคคลที่ผลักเขาเมื่อครู่ ก่อนที่จะจ้องมองอีกคนตาไม่กะพริบ“ทำไม?” ธิเบศร์ยืนเอาตัวเองบังเรือนร่างฟ้าใสเอาไว้ จ้องม
รักของผู้ชายร้ายๆ เธอไปแล้ว
หลังจากที่อยู่พูดคุยกับไอ้เทลได้สักพัก ก็พากันแยกย้ายห้องใครห้องมัน ธิเบศร์เดินกลับขึ้นมาที่ชั้นบน เดินเปิดประตูเข้าไปในห้อง ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงที่เตียงข้างคนตัวเล็ก ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ เธอหลับสนิท หลับแบบไม่สนว่าใครจะเดินเข้าหรือเดินออก“ขอโทษที่เคยพูดทำร้ายจิตใจเธอ” ธิเบศร์เอ่ยเสียงแผ่วเบา มือหนาของชายหนุ่มยกขึ้นมาปัดผมที่ปิดบังใบหน้าเธออยู่ออก ก่อนที่จะก้มลงไปจุ๊บเบาๆ ที่หน้าผากของเธอ ขยับตัวขึ้นมานอนข้างเธอ โอบกอดเธออีกครั้งให้ความอบอุ่นเธออีกครั้ง ก่อนที่จะผล็อยหลับไปในที่สุดเช้าวันถัดไปธิเบศร์ลืมตาตื่นขึ้นมาในช่วงสายๆ ของวัน ลืมตาขึ้นมองสิ่งรอบข้าง พยายามปรับสายตาให้เป็นปกติเช่นเดิม ก่อนที่จะหันมามองคนข้างกายที่นอนกอดเมื่อคืน ทว่าไม่อยู่ เธอไม่อยู่แล้ว ข้างกายเขาตอนนี้ไม่มีเธอแล้ว“ไอ้เทล!” เสียงของธิเบศร์ตะโกนดังลั่นอยู่ที่ชั้นสามของตัวอาคาร ก่อนที่เขาจะวิ่งลงมาที่ชั้นล่าง เพื่อที่จะถามไอ้เพื่อนรักตัวดี“น้องหาย! มึงเห็นน้องมั้ย”“กู…” กูเห็น แต่กูบอกมึงไม่ได้จริงๆ เพื่อนรัก“กูอะไร?” ธิเบศร์เดินเข้ามาใกล้เทลเรื่อยๆ“กูไม่เห็น” เทลเอ่ยตอบยันตัวล
รักของผู้ชายร้ายๆ ขอโทษ
“เฮียอย่าทำแบบนี้ คุยกันดีๆ ก็ได้”“คนแบบมันคุยดีๆ คงไม่เข้าใจ” เฮียโรมเอ่ยขึ้นเสียงดัง ผลักร่างเล็กจนกระเด็นล้มลงที่พื้น หวังจะเข้าไปต่อยธิเบศร์อีกครั้ง ทว่ารอบนี้โรมทำน้องเจ็บ เพื่อนๆ ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ เลยต่างพากันวิ่งเข้ามาห้าม“ใจเย็นหน่อยดิวะ น้องเจ็บแล้วมึงเห็นมั้ย” รามิลเอ่ยขึ้นเดินเข้าไปประคองร่างเล็กให้ยืนขึ้น ที่มือของฟ้าใสมีเลือดไหลซิบๆ คงเป็นเพราะล้มกระแทกพื้นเมื่อครู่“…” โรมหันไปมองที่คนตัวเล็กนิ่ง “กูแม่งไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว”“กูขอโทษ” ธิเบศร์เอ่ยขอโทษ นี้เป็นครั้งแรกเลยที่เขารู้สึกว่าเขาผิดจริงๆ แล้วเขาขอโทษด้วยใจจริง“มึงเก็บคำขอโทษของมึงไว้ แล้วออกไปจากน้องกู”“…” ธิเบศร์เงียบไม่เอ่ยคำใด“มึงทำไม่ได้ซินะ งั้นกูจะส่งมันไปต่างประเทศ” โรมเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง ยื่นคำขาด“ไม่ได้!” ธิเบศร์เอ่ยขึ้น“ทำไม ทำไมต้องเป็นมึงด้วยวะ” โรมเอ่ย“ทำไมถึงเป็นกูไม่ได้วะ” ธิเบศร์ถาม“มึงถามใจมึงดู มึงอยู่ในสถานะไหน แล้วน้องกูอยู่ในสถานะไหน”“…” แน่นอนว่าแตกต่าง ธิเบศร์เป็นมาเฟีย มีอันตรายรอบด้าน แน่นอนว่าคนเป็นพี่อย่างโรมไม่อยากเห็นน้องต้องตกอยู่ในอันตรายแน่นอน โรมเป็นคนที่รักน้องมาก รักน้
قد تعجبك أيضًا
คู่หมั้นมาเฟีย NC20+
Naya Solene5.4K وجهات النظرลวงร้ายพ่ายเลว
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.8K وجهات النظرกรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์22.5K وجهات النظرเมียมาเฟีย
มดตัวจี๊ด14.8K وجهات النظرFinally I met you เมื่อมาพบกันอีกครั้ง
กฤติณ590 وجهات النظرบังเอิญรักมาเฟีย (Accidental Love)
ซีซั่นฟิน3.6K وجهات النظرMafiacasanovaนางฟ้าของมาเฟีย
ไรท์โส3.0K وجهات النظرเมียเก็บมาเฟียไร้หัวใจ
วนาลักษณ์437 وجهات النظر
