เล่ห์กลซ่อนใจ 2

จริงมันก็เป็นความสะเพร่าของเธอเองที่ไม่ยอมอ่านสัญญาให้ละเอียดเสียก่อน

“แต่ถ้าบริษัทเราไม่ทำเราต้องจ่ายให้เขาหลายล้านเลยนะแก้ว”

“แต่ทำงานกับคนแบบนี้ตั้งสี่เดือนแถมเปลี่ยนอินทิเรียก็ไม่ได้ แก้วไม่ตายเลยเหรอพี่ทิน”

“แก้ว พี่เข้าใจแก้วนะ แต่…” ทินกรวางมือลงบนไหล่มนของหญิงสาว

“แก้วรู้ค่ะ ถ้าแก้วไม่ทำ บริษัทก็จะเสียหาย พี่ทินกับคนในบริษัทก็จะเดือดร้อน ดังนั้นแก้วยอมทำก็ได้ค่ะ” เสียงหวานพูดจบก็ถอนหายใจยาว ๆ และส่ายศีรษะไปมา “ขอบใจนะแก้ว”

ไม่นานท่านประธานหนุ่มเจ้าของโรงแรมเดินกลับเข้ามาภายในห้องทำงานของตนพร้อมกับรอยยิ้ม

“คุยกันเรียบร้อยแล้วหรือยังครับคุณทินกร คุณกัญญ์วรา” รอยยิ้มมุมปากของเจ้าของใบหน้าเจ้าเล่ห์ถูกส่งให้หญิงสาว

หญิงสาวหน้าหวานหันมาตอบกลับชายหนุ่มเสียงแข็ง

“ค่ะ…ตกลงฉันจะทำงานนี้ให้กับคุณ”  ชายหนุ่มได้ยินดังนันจึงพยักหน้าและยิ้มออกมาราวกับผู้ชนะ

“ขอบคุณนะครับคุณทินกร ส่วนคุณกัญญ์วรา อีกหนึ่งสัปดาห์ผมจะให้คนไปรับที่คุณบริษัท เราจะต้องไปดูไซต์งานด้วยที่กระบี่หนึ่งอาทิตย์”

“ทำไมคุณต้องส่งคนไปรับ ฉันมีรถฉันขับรถไปเองได้”

“แก้วใจเย็น ๆ ลูกค้าท่องไว้” ทินกรกระซิบให้สาวข้างกายแต่สาวข้างกายก็สวนกลับทันใด

“ลูกค้าก็ใช่จะบังคับกันได้ทุกอย่าง”

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณพัสกร”

“ครับเชิญครับ…แล้วเจอกันครับคุณกัญญ์วรา” ทินกรดึงหญิงสาวออกไปแต่ไม่วายใบหน้าหวานของเธอนั้นกลับบึ้งตึงพร้อมถลึงตาใส่คนในห้องอย่างหมั่นไส้

ภายในห้องทำงานกว้างใหญ่ที่รายล้อมไปด้วยกระจกรอบทิศของพัสกรกำลังนั่งอ่านรายละเอียของอินทิเรียสาวมากความสามารถแต่วาจาฝีปากอวดดีที่ให้ลูกน้องคนสนิทไปหาประวัติของหญิงสาวมาเพิ่มเติม คนอวดดีแบบนี้ต้องโดนสั่งสอน ยิ่งอ่านเท่าไรยิ่งนึกถึงใบหน้ายียวนกวนประสาทแล่นเข้ามาในหัว

ใบหน้าหวานผิดหูผิดตากับนิสัย บนใบหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอ่อน ๆ บางเบา ทาลิปสติกสีแดงระเรื่อกับรอยยิ้มเซ็กซี่ขยี้ใจคนที่ได้จ้องมองในยามที่เต้นโยกย้ายท่ามกลางเสียงเพลงภายในสถานบันเทิงยามราตรี

กัญญ์วราเดินทางมาถึงสถานบันเทิงแห่งหนึ่งซึ่งเป็นที่จัดงานปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนสนิทที่ทำงานที่เดียวกัน ซึ่งเธอมาสายกว่าเวลานัดกันเอาไว้ราว ๆ สี่สิบนาทีได้ เพราะระหว่างทางที่มาที่นี่นั้นรถติดอย่างหนักทำให้เธอต้องมาที่งานสาย

ในมือเรียวถือกล่องของขวัญผูกโบติดมือมาให้เจ้าของวันเกิดอีกด้วย ร่างบางเดินเข้ามาด้านในตอนนี้ผู้คนที่ต่างพากันมาเที่ยวเริ่มทยอยกันมามาก ทำให้เธอนั้นต้องเดินเบียดเสียดไปมากับผู้คนกลุ่มหนึ่งในโซนเดียวกันกับที่เลี้ยงวันเกิด กัญญ์วรานั้นมัวแต่มองไปข้างหน้าโดยไม่สนคนที่เดินสวนมาแม้แต่น้อยทำให้กล่องของขวัญนั้นตกหล่นลงบนพื้น ร่างบางเงยหน้ามองคนตัวสูงก่อนเอ่ยต่อว่า

“นี่คุณไม่มีตารึไงเดินชนจนของฉันหล่น แล้วก็ไม่ขอโทษฉันอีก”

“เธอนั่นแหละไม่มีตารึไง” น้ำเสียงทรงอำนาจตวาดดังลั่นด้วยความโมโหทำให้หญิงสาวตรงหน้านั้นสะดุ้งตกใจรวมถึงคนที่อยู่ในบริเวรนั้นเช่นกัน

“เป็นอะไรไหมครับคุณภีม”  ชายหนุ่มร่างสูงโบกมือปัดราวกับไม่เป็นอะไร ในระหว่างที่กัญญ์วราเอามือปิดหน้าอกแล้วค่อยก้มหยิบกล่องของขวัญที่หล่นเมื่อครู่นี้ขึ้นมาแล้วเดินกระแทกไหล่ร่างสูงออกไปโดยไม่เหลียวหลัง ทำให้คนที่ถูกเดินกระแทกนั้นมองเจ้าของแผ่นหลังขาวเนียนด้วยความโกรธจัด

“อยากตายรึไงยัยบ้า” เมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวหันกลับไปมองเล็กน้อยก่อนจะคุยกับกลุ่มเพื่อนต่อ

ก่อนหันไปสั่งลูกน้องคนสนิทไปสืบประวัติผู้หญิงอวดดีคนนั้น ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะที่จองไว้ระหว่างรอเพื่อนที่นัดมาสังสรรค์เช่นกัน

เวลาผ่านไปสาวสวยในโต๊ะของกัญญ์วราต่างลุกขึ้นเต้นโยกย้ายออกลวดลายยั่วยวนผิดกับหญิงสามนั้นที่นั่งท้าวศีรษะมองกลุ่มเพื่อนเต้นกันอย่างสนุกสนาน

“ลุกเต้นหน่อยสิแก้ว”

“ไม่ละ…พวกแกเต้นไปเหอะ”

“ถ้าไม่เต้น แกก็ดื่มหน่อย มาผับนะไม่ได้มานั่งสวดมนต์” เพื่อนอีกคนส่งแก้วแอลกอฮอล์ให้กัญญ์วราดื่ม

“ไม่ล่ะ...พรุ่งนี้งานเช้า พวกแกไม่รู้เหรอ”

“บอสบอกไปสายได้ให้วันหนึ่ง ถ้าแกไม่ดื่มอีกก็มาเต้นกับพวกฉันก็ได้เลือกเอานะแก้วตา”

“เออก็ได้ เดี๋ยวฉันขอไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วกันนะ”

“ห้ามหนีกลับล่ะ” หญิงสาวเหยียดยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบ

“นี่ใคร….แก้วตาซะอย่างไม่หนีอยู่แล้ว” ไหวไหล่ให้กลุ่มเพื่อนสาวก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำและเดินกลับมาที่โต๊ะในเวลาต่อมา

“ฉันจะเต้นกับพวกแก แต่แค่เพลงเดียวเท่านั้นนะ และฉันก็จะกลับบ้านนอนง่วงมากด้วย”

“โอเคเพลงเดียวก็ได้” หญิงสาวยอมแค่วันนี้เพราะเป็นปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนไม่นานหญิงสาวกับเพื่อนอีกจำนวนหญิงของเธอต่างลุกขึ้นเต้นออกสเต็ปตามจังหวะเพลงด้วยท่าทางเย้ายวน เหยียดยิ้มและจิ๊กตาอย่างเซ็กซี่ให้กับกลุ่มเพื่อนของเธอ นาน ๆ เหล่าเพื่อนจะเห็นแก้วตาอินทิเรียดีไซน์มือหนึ่งของบริษัทลุกขึ้นออกลวดลาย

การเต้นของเธอนั้นเป็นที่จับจ้องดึงดูดของสายตาหื่นกระหายของนักล่ายามราตรีอย่างไม่วางตา

ชุดสายเดียวสีดำเว้าหลังสวมคู่กับกางเกงยีนสีดำรัดรูปดูเข้ากันน่าค้นหาอย่างยิ่ง มือเรียวเสยผมแล้ว ลูบไล้ตามส่วนเว้าส่วนโค้งของตนจนเกือบจะจบเพลง

“ไอ้ภีมผู้หญิงชุดดำโต๊ะนั้นเต้นโคตรเด็ดเลยว่ะ”

“เหอะ…ผู้หญิงไร้มารยาทแถมปากดีอีกต่างหาก” ชายหนุ่มมองไปยังเป้าหมายที่เพื่อนบอกก่อนเอ่ยออกมา

“ไปว่าเขาอย่างนั้นได้ยังไง”

หลังจากนั้นชายหนุ่มก็ไม่ตอบอะไรนอกจากขอตัวออกไปสูบบุหรี่ข้างนอกครู่หนึ่งเช่นเดียวกับหญิงสาวคนสวยที่กำลังขอตัวกลับก่อนเพราะนี้ก็ดึกมากแล้ว

“ฉันกลับก่อนนะ…พรุ่งนี้เจอกันที่บริษัท”

“แล้วเจอกันแกขับรถดี ๆ ด้วย แต่แกไม่เมาแน่นะ”

“กินไปนิดเดียวฉันไม่เมาหรอก ” หลังจากนั้นก็โบกมือลากลุ่มเพื่อนสาวก่อนเดินออกจากร้านไป แต่ยังไม่ทันได้พ้นจากร้านดีก็ได้ยินเสียงเข้มดังขึ้นมาจากทางด้านหลัง

“ผู้หญิงไร้มารยาทแถมยังเต้นยั่วผู้ชายอย่างหน้าไม่อาย”

ร่างบางหันหลังกลับไปมองหน้าชายหนุ่มที่กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่จ้องร่างของเธออยู่

“อะไรของคุณไม่ทราบ  ใครกันแน่ไร้มารยาท ฉันว่าคำนี้น่าจะย้อนกลับไปหาคุณมากกว่านะ คุณต่างหากล่ะไร้มารยาทอยู่ก็กล่าวหากันไปทั่ว”

“นี่เธอ!” ร่างสูงจ้องร่างบางที่อยู่ตรงหน้าอย่างโกรธจัด

“หรือว่าไม่จริงล่ะ ตอนที่เดินเข้าร้านคุณต่างหากที่เดินชนฉันก่อนแถมยังไม่ขอโทษฉันอีก แล้วตอนนี้ก็มาว่าฉันไร้มารยาท มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอคะ อีกอย่างฉันก็เต้นของฉันไม่ได้ไปยั่วคุณหรือใคร” หญิงสาวกอดอกเชิดหน้าสวนกลับชายหนุ่มเป็นฉากๆ

มือหนากระด้างที่คีบบุหรี่อยู่เมื่อครู่จัดการดับเปลวไฟของบุหรี่แล้วกระชากข้อมือบางเข้าหาตน แรงกระชากทำให้หญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งตัวทำให้ล้มลงปะทะกับแผงอกแกร่งของร่างสูง

“ผู้หญิงอย่างเธอทั้งปากดีแล้วก็ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย”

“ฉันจะมีมารยาทกับคนที่ควรเท่านั้น ปล่อย!” แขนเร็วพยายามบิดข้อมือเล็กออกจากมือหนาแต่ยิ่งบิดเขายิ่งจับแน่นขึ้น ใบหน้าหล่อลอยหน้าลอยตาพร้อมเหยียดยิ้มมุมปาก

“ไม่ปล่อยใช่มั้ย ได้” ว่าแล้วเท้าเรียวกระแทกลงกับเท้าหนาของชายหนุ่มทันทีทำให้ชายหนุ่มนั้นต้องปล่อยมือ เมื่อหลุดหญิงสาวรีบวิ่งไปที่รถยนต์ส่วนตัวของเธอทันที

“ยัยตัวแสบ…เธอกับฉันจะต้องได้เจอกันอีก แม่นางแมวจอมยั่ว”

ผู้หญิงยิ่งดื้อด้านเขายิ่งอยากจะเอาชนะ เพราะคนอย่างเขาไม่เคยยอมแพ้ใครไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตาม แต่ผู้หญิงอวดดีคนนั้นทำให้เขารู้สึกเสียหน้ายิ่งนัก แววตามาดมั่นราวกับอยากเอาชนะให้ได้ภายในวันนี้วันพรุ่งนี้