27. Part : ทัวร์ลับ พักใจ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ทัวร์ลับ พักใจ

--------------------------------------------------------------------------

หลังจากไซแอนท์เลิกงาน เขาก็ตรงกลับขึ้นมาที่ห้องพักทันที เพราะรู้ว่าส้มส้มกำลังนอนเสียใจอยู่ลำพัง กับการจากไปของคุณยายแมวดำ ซึ่งเมื่อไซแอนท์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นภาพที่เขาคาดไว้จริง ๆ เธอนอนจมกองน้ำตาอยู่บนเตียงแบบนั้น...

“ส้ม”

“ฮึก ๆ พี่ไซ”

“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกเหรอครับ...”

“ฮึก ส้มเสียใจ”

“พี่เข้าใจครับ...แต่ว่าเราต้องดีใจกับคุณยายไม่ใช่เหรอ เธอได้ไปในที่ที่เธออยากไปแล้วนะ”

“ฮึก...”

“เอาเถอะ ถ้าส้มยังเสียใจอยู่ ก็หยุดส่งนิยายอยู่แต่ห้องไปก่อน ไม่ต้องออกไปทำงาน พักให้หายเศร้าก่อน ส่วนนิยายที่ต้องส่งลูกค้า เดี๋ยวพี่จะเป็นคนไปส่งให้เอง...”

“พี่ไซ”

“เอาตามนี้แหละ”

“...” เธอเอนตัวไปกอดพี่หมาใหญ่ ก่อนจะบอกเขาถึงของขวัญที่เธอได้รับจากคุณยายแมวดำ “คุณยายให้แต้มส้มมาด้วย ให้มาเป็นพันแต้มเลยดูสิ”

ไซแอนท์มองดูที่นาฬิกาข้อมือของส้มส้ม แล้วก็เห็นว่าเธอมีแต้มมากถึงสองพันหนึ่งร้อยเก้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นจำนวนมากพอที่จะพาให้ทั้งคู่ออกไปจากที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์แห่งนี้ได้

“เธอใจดีอย่างที่ส้มบอกจริง ๆ ด้วย...”

“ฮึก ใช่ คุณยายใจดีมาก ส้มไม่อยากเสียคุณยายไป ฮืออ”

“...” ไซแอนท์ย้ายตัวเองขึ้นไปนอนกอดแมวส้มอยู่บนเตียง

เขาเข้าใจที่เธอจะเสียใจกับการจากไปของใครสักคน และรู้ว่าสิ่งนั้นเจ็บปวดแค่ไหน เพราะครั้งหนึ่งเขาเองก็เคยเผชิญกับความเสียใจที่ต้องสูญเสียน้องสาวอย่างเธอไป

“พี่จะอยู่กับส้มตรงนี้ไม่ไปไหน ถ้าส้มเสียใจก็ร้องออกมาเถอะ”

“ฮืออ! พี่ไซ”

*****

ส้มส้มเผชิญกับความเสียใจอยู่นานถึงห้าวัน งานส่งนิยายของเธอไซแอนท์ก็รับหน้าที่ทำแทน เพื่อให้คู่ของเขาได้พักรักษาใจให้ดีขึ้นพร้อมกับมาทำงานตามปกติ

และในเช้าวันนี้ ไซแอนท์ก็ตื่นมาพร้อมกับความแปลกใจ เพราะเขาตื่นขึ้นหลังส้มส้ม ไม่รู้ว่าเธอลุกออกไปจากเตียงเมื่อไหร่ แต่ในตอนที่เขาดันตัวขึ้นจากเตียงนอน เป็นเวลาหกโมงเช้า

“เอ๊ะ?”

สิ่งที่ทำไซแอนท์แปลกใจต่อมาหลังจากมองดูเวลาของนาฬิกา คือจำนวนแต้มของเขาที่เพิ่มขึ้น จากเดิมที่มีอยู่สองร้อยสิบแต้ม ตอนนี้เขามีแต้มอยู่ทั้งหมดสองพันสี่ร้อยแต้ม

“ส้ม…”

“ตื่นแล้วเหรอ?”

“ส้มโอนแต้มมาให้พี่เหรอ”

“ใช่ พี่ไซเป็นคนถือแต้มไว้ดีกว่า ส้มกลัวว่าตัวเองจะสร้างเรื่องอีก” ส้มส้มยอมไม่เหลือแต้มติดตัวแม้สักแต้มเดียว และให้ไซแอนท์ดูแลแต้มทั้งหมดของพวกเขาไว้

“แต่ว่า...”

“ดูแลแต้มให้ส้มหน่อยนะ ไว้ส้มอยากกินอะไรหรืออยากได้อะไร ส้มจะมาขอพี่ไซเอง...”

“...เอาแบบนั้นเหรอ?”

“ค่ะ”

“แล้วนี่...ดีขึ้นแล้วเหรอ ถึงได้มานั่งพิมพ์งาน”

“ส้มดีขึ้นแล้ว พี่ไซไม่ต้องเป็นห่วงนะ เดี๋ยววันนี้ส้มจะเป็นคนไปส่งนิยายให้ลูกค้าเอง พี่ไซไปทำงานของพี่ไซเถอะ”

“เอางั้นก็ได้ อ้อ พรุ่งนี้พี่มีสอบเข้าทำงานด้วยนะ ส้มรอฟังข่าวดีได้เลย...”

“พี่ไซทำได้อยู่แล้ว ส้มเอาใจช่วยนะ”

“พี่ซื้อคฤหาสน์ให้ส้มได้ในไม่ช้านี้แน่ ขอเวลาพี่อีกหน่อยนะ”

“ส้มเชื่อว่าพี่ไซทำได้อยู่แล้ว...” เธอรู้ว่าตัวเองจะมีชีวิตที่ดีและมีความสุขอยู่เสมอ เมื่อได้อยู่กับไซแอนท์คู่ของเธอ

วันนี้เป็นวันที่ส้มส้มลุกกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง เธอตั้งใจที่จะส่งหนังสือให้เสร็จก่อนช่วงสาย และจะขึ้นไปรับลมที่ชั้นดาดฟ้าของคอนโด เพื่อให้รู้สึกดีขึ้นกับความเสียใจที่ยังเกาะกินใจเธออยู่

“เฮ้อ คุณยายจะเป็นยังไงบ้างนะ ป่านนี้จะเจอคุณตาหรือยัง?” เธอได้แต่สงสัยถึงการเดินทางไกลของผู้ที่จากไป ลึก ๆ ก็หวังให้ความตั้งใจของคุณยายแมวดำสมหวังดั่งที่เธอตั้งใจอยากให้เป็น

“ส้ม”

“พี่ลีโอ”

“ขึ้นมาบนนี้คนเดียวเหรอ?” แมวหนุ่มเอ่ยถาม

“ใช่ ส้มขึ้นมารับลมน่ะ อยู่แต่ในห้องมาตั้งห้าวัน”

“ว่าแต่...สบายดีนะ ไม่เจอกันตั้งหลายวัน”

“ส้มสบายดี”

“งั้นพี่ลงไปก่อนนะ เดี๋ยวไม่ทัน...”

“พี่ลีโอจะไปไหนเหรอ?”

“ไปทัวร์พื้นที่เขตสวรรค์สัตว์น่ะ พี่อยากใช้อายุไขให้หมดเร็ว ๆ จะได้รีบไปเกิดเป็นมนุษย์”

“พี่ลีโอเองก็อยากไปเกิดเป็นมนุษย์เหรอ?” ส้มส้มแปลกใจที่มีอีกคนที่เธอรู้จักรอไปเกิดในโลกใบเก่า

“ใช่ พี่อยากกลับไปหาเจ้านายเร็ว ๆ”

“เจ้านาย...”

“ใช่”

“พวกเรามีวิธีที่จะได้ไปเกิดในโลกมนุษย์เร็วขึ้นด้วยเหรอ”

“ใช่ พี่เองก็เพิ่งรู้เรื่องนั้นจากเจ้าหน้าที่พักคอนโดเหมือนกัน ถ้าเราซื้อทัวร์ไปพื้นที่เขตสวรรค์สัตว์ เราจะต้องจ่ายยี่สิบอายุไข พี่ก็เลยตั้งใจว่าจะซื้อทัวร์ไปที่นั่นทุกวัน...แบบนั้นก็คงเหลือเวลาอยู่ที่นี่อีกไม่นานมาก”

“ฮึก...”

“ส้ม เป็นอะไร?”

“ฮืออ คุณยายน่าจะได้รู้ แบบนั้นคงไม่ต้องรอถึงหนึ่งพันวัน ฮืออ!”

เธอเสียใจแทนคุณยายแมวดำที่ต้องอดทนรอเวลามากกว่าหนึ่งพันวัน หากว่าคุณยายได้รู้ความลับนี้ก่อน เธอคงได้ไปในที่ที่อยากจะไปเร็วขึ้น...

“ฮืออ!”

“ส้ม...”

หน้าประตูทางเข้าออกคอนโดพักวิญญาณสัตว์...

หลังจากที่ลีโออยู่ปลอบส้มส้มสักพัก เธอก็ขอตามเขาลงมาดูทัวร์ที่ว่านี้ด้วย ซึ่งส้มส้มเองก็อยากรู้ว่าสถานที่ที่เธอและพี่หมาใหญ่ คู่ของเธอต้องการไปอยู่ จะมีหน้าตาสวยงามแค่ไหน

“ส้มขอไปด้วยได้ไหม”

“แต่ว่า...มันต้องจ่ายเป็นอายุไข ส้มแน่ใจนะ”

“ส้มมีอายุไขเหลืออยู่ตั้งหลายวัน ไปแค่วันเดียวคงไม่เป็นอะไรหรอก...”

ส้มส้มตัดสินใจที่จะไปกับกลุ่มทัวร์นี้ โดยเธอไม่มีอะไรให้ต้องกังวลเลย นั่นก็เพราะว่าแต้มบุญทั้งหมดอยู่ที่ไซแอนท์แล้ว เธอจึงคิดว่าตัวเองคงสร้างเรื่องแบบครั้งก่อนไม่ได้อีก

ทว่าการสูญเสียอายุไข ก็เป็นเรื่องที่อาจทำให้ไซแอนท์ร้อนใจไม่ต่างกัน แถมที่เธอทำอยู่ยังเป็นการกระทำที่ไม่ได้บอกกล่าวให้เขารู้ก่อนล่วงหน้า

และมันก็ทำให้เขาร้อนใจเป็นอย่างมากเมื่อเลิกงานช่วงสี่โมงเย็นแล้วไม่เห็นว่าส้มส้มอยู่ที่ห้องพัก อีกทั้งยังติดต่อเธอไม่ได้ผ่านเบอร์มือถือ...

“ส้ม!”

“ส้มหายไปไหนเนี่ย?”

ไซแอนท์ทั้งวุ่นวายใจและร้อนใจ กลัวว่าจะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นกับส้มส้ม นั่นจึงทำให้เขาต้องออกตามหาเธอไปทั่วทุกแห่ง ทุกชั้นของคอนโดที่พัก ทว่าเวลานั้นส้มส้มกลับกำลังตื่นตาตื่นใจกับสถานที่แห่งใหม่ที่เหมือนสวรรค์ดั่งชื่อเรียก...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds