29. Part : THE END.

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : THE END.

--------------------------------------------------------------------------

สิบสี่วันต่อมา...

“เย้!” เสียงเฮด้วยความดีใจของส้มส้มดังลั่นห้องที่พัก และสิ่งที่เธอดีใจก็เป็นเพราะหน้าที่การงานใหม่ของไซแอนท์

เขาสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ ที่เป็นตำแหน่งที่หาแต้มบุญได้มากถึงห้าสิบแต้มต่อวัน แถมสามารถเลือกวันหยุดได้ตามใจ

“พี่เก่งหรือเปล่า”

“แน่นอน พี่ไซของส้มเก่งที่สุด^^” เธอทั้งกอดทั้งหอมเพื่อแสดงความยินดีกับไซแอนท์ ซึ่งเธอก็เชื่อมั่นอยู่ลึก ๆ ว่าเขาจะทำสิ่งที่คาดหวังได้สำเร็จ

“พี่ขอเวลาสักหกเจ็ดเดือนนะ พี่สัญญาว่าจะพาส้มย้ายออกไปอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่”

“ส้มก็จะช่วยพี่ไซด้วยเหมือนกัน แบบนั้นเราสองคนคงได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น^^”

“งั้นเรามาช่วยกันเก็บแต้มซื้อคฤหาสน์กันเนอะ^^”

ทั้งคู่รู้สึกมีความสุขไม่ต่างกัน นั่นก็เพราะเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จไปเกินครึ่ง หน้าที่การงานก็ดีขึ้นตามลำดับ แต้มบุญที่ได้รับก็มากขึ้นจนเป็นที่น่าพอใจ

และทั้งคู่ก็ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ย้ายออกมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ตั้งใจ แถมยังมีเพื่อนบ้านอย่างลุงหลงตามมาอยู่บ้านใกล้เรือนเคียงด้วย เรียกว่าไม่มีเหงาไม่มีเบื่อกันเลยทีเดียว

พื้นที่เขตสวรรค์สัตว์

สี่เดือนต่อมา...

ส้มส้มวิ่งรอบบ้านตั้งแต่มาถึง เธอตื่นเต้นที่จะได้อยู่ในพื้นที่กว้างขึ้น และเริ่มจับจองห้องต่าง ๆ ไว้ เพื่อเนรมิตสร้างสิ่งที่เธอต้องการ สนองความอยากได้อยากมี

“ห้องนี้ส้มจะทำเป็นห้องทำงาน ดีไหมพี่ไซ”

“แล้วแต่ส้มเลย ส้มว่าดีพี่ก็ว่าดี...”

“แล้วพี่ไซไม่จองห้องไว้ทำอะไรบ้างเหรอ ส้มจองไปตั้งหลายห้องแล้ว ทั้งห้องสมุด ห้องดูหนัง ห้องนั่งเล่นเล็ก ไหนจะห้องทำงานอีก...”

“พี่จองไว้แค่ห้องนอนเล็ก ข้างห้องนอนของเรา”

“เอาไว้ทำห้องอะไรเหรอ?”

“ห้องนอนลูกคนแรก” เขาพูดพร้อมกับส่งยิ้มแสนอบอุ่นหาแมวส้มผู้เป็นคู่

“ลูก เรามีลูกกันได้ด้วยเหรอ?”

“มีได้สิ แค่ย้ายมาอยู่ที่นี่เต็มตัว ส้มก็สามารถตั้งท้องได้แล้ว ได้มากเท่าที่อยากมีเลยนะ แถมเลือกเพศลูกได้ด้วย...”

“ว้าว พี่ไซรู้ได้ยังไง?”

“อย่าลืมสิว่าพี่ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ พี่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องเกี่ยวกับที่นี่ มีความลับอีกหลายอย่างเลยนะที่ส้มยังไม่รู้...”

“เรื่องจริงเหรอเนี่ย ส้มจะมีลูกได้จริงเหรอ?” ส้มส้มรู้สึกดีใจกับเรื่องที่ได้ยิน

เพราะมันทำให้เธอมีเป้าหมายใหม่หลังจากทำความฝันเรื่องบ้านได้สำเร็จ นั้นคือการได้มีลูกน้อยไว้เลี้ยงแก้เหงา และทำให้ครอบครัวเล็ก ๆ กลายเป็นครอบครัวใหญ่มากขึ้นเท่าที่ต้องการ

“ก่อนจะแต่งห้องลูก พี่ว่า...เราไปทำลูกกันก่อนดีกว่าไหม”

“พี่ไซ ทะลึ่ง~”

“ไม่อยากมีลูกเหรอ?”

“อยากมีสิ ไปเถอะ ไปทำลูกกัน^^” ยัยแมวเหมียวทำหน้าตาเจ้าเล่ห์ กึ่งลากกึ่งจูงพี่หมาใหญ่ขึ้นห้องนอนชั้นสองไป

“^^”

*****

ทั้งสองใช้แรงไปกับการปั๊มลูกตั้งแต่ขึ้นมาถึงด้านบนห้องนอนช่วงบ่ายไปจนถึงช่วงหัวค่ำ เล่นเอาอ่อนแรงกันไปทั้งคู่ ไม่มีแม้แต่แรงจะเดินลงไปหาข้าวหาน้ำกินด้วยตัวเอง

แต่โชคดีเพราะที่นี่มีบริการคนรับใช้ให้ฟรี สามารถเรียกใช้งานได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง โดยที่เจ้าบ้านไม่ต้องออกแรงทำเองให้เหนื่อย ก็สามารถได้ทุกสิ่งที่ต้องการ...

“เอาน้ำขึ้นมาให้บนห้องทีนะ”

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย” เสียงคนรับใช้ตอบรับคำสั่งของเจ้าบ้านอย่างไซแอนท์ที่โทรศัพท์ลงมาสั่งงาน

“ส้มขอกินข้าวบนห้องนอนเลยได้หรือเปล่า ส้มขี้เกียจเดินลงไปที่ห้องกินข้าวชั้นล่าง ขาสั่น หมดแรง...”

“ได้สิ วันนี้พี่ตามใจส้ม”

“งั้น บอกแม่บ้านว่าทำสเต็กปลาแซลมอนย่างเกลือขึ้นมาให้ทีนะ ขออร่อย ๆ เลยนะ”

“ได้ยินแล้วใช่ไหม ทำสเต็กปลาแซลมอนย่างเกลือขึ้นมาด้วยนะ ของฉันเอาเป็นน่องไก่ตุ๋น อย่าลืมน้ำด้วยล่ะ”

“ได้ค่ะคุณผู้ชาย รับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ?”

“ไม่แล้วล่ะ เอาแค่นี้ก็พอ...” ไซแอนท์วางสายไป ก่อนจะหันมาสนใจแมวเหมียวน้อยที่ทำหน้าออดอ้อนเขาอยู่บนเตียง

“ดีจัง มีคนรับใช้ ไม่ต้องออกแรงทำเอง ส้มชอบ”

“แมวขี้เกียจ ก็ต้องชอบความสบายอยู่แล้ว”

“เชอะ! กล้าว่าเมียแบบนี้ได้ยังไง”

“พี่แค่หยอกเมียเล่นเฉย ๆ ครับ^^” ภาพที่ทั้งคู่เป็นเวลานี้มีแต่ความสุขให้อีกฝ่ายเห็นและสัมผัสได้ จนส้มส้มอดคิดถึงใครบางคนที่เธอและไซแอนท์จากมาไม่ได้

“พี่ไซว่า...ตอนนี้เจ้านายของเราเธอจะเป็นยังไงบ้าง จะยังร้องไห้เสียใจอยู่หรือเปล่า?”

“ไม่รู้สิ แต่ตอนที่เธอรู้ว่าส้มตาย เธอร้องไห้จนหน้าแดงไปทั้งหน้าเลยล่ะ คงจะเสียใจมาก” ไซแอนท์จำภาพนั้นได้ติดตา

“คิดถึงเจ้านายจัง”

“พี่ก็คิดถึงเธอเหมือนกัน ขอให้เธอไม่เศร้ากับการจากไปของเราสองตัวนาน หวังว่าเธอจะมีมนุษย์ผู้ชายสักคนมาอยู่ดูแลที่บ้าน...”

“นั่นสิ ส้มก็อยากให้เป็นแบบนั้น”

ส้มส้มมีไซแอนท์คอยอยู่ดูแลปกป้องไม่ห่าง ทั้งตอนที่เธอทุกข์ใจหรือแม้แต่ตอนที่เธอมีความสุข เธอเองก็หวังให้เจ้านายของเธอได้มีคนรักอยู่ข้างกายในเวลานี้เช่นเดียวกัน...

โลกมนุษย์

ณ บ้านเจ้านายของไซแอนท์และส้มส้ม

ที่นี่ดูเงียบเหงาไปหลังจากที่เจ้านายของเธอต้องสูญเสียลูกรักไปพร้อมกันถึงสองชีวิต แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เลือกที่จะเก็บร่างของสองสัตว์ไว้ด้วยกัน โดยฝังร่างไซแอนท์และส้มส้มไว้ในโลงใบเดียวกัน ที่มีขนาดพอดีร่างของทั้งคู่

พร้อมกับสร้างบ้านสัตว์ทับไว้บนพื้นที่แห่งนั้น ให้เหมือนกับว่าพวกเขาทั้งสองตัวยังคงอาศัยอยู่ที่นี่ เพียงแค่ย้ายออกมาอยู่ที่บ้านของทั้งคู่ในสวนหลังบ้าน อย่างเป็นส่วนตัวก็เท่านั้น

และหลังจากผ่านหกเดือนของการสูญเสียสัตว์เลี้ยงแสนรักไป เจ้านายเก่าของทั้งสองสัตว์ก็มีชายคนรักมาเยี่ยมหาที่บ้านเป็นประจำ จนทำให้เธอคลายความเหงาและความเศร้าไปได้บ้าง...

ในเย็นวันนี้ เธอออกมาเดินเล่นที่สวนหลังบ้านเหมือนกับทุกวัน และจะหยุดยืนมองบ้านหลังที่เธอสร้างไว้ให้สัตว์แสนรักทั้งสองอยู่ ที่นี่ยังคงได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากผู้เป็นเจ้าของบ้าน แม้ว่าจะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ด้านในนั้น

“ป่านนี้สองตัวพี่น้องจะเป็นยังไงบ้างนะ...ฮึก แม่คิดถึงจัง”

“ไซแอนท์กับส้มส้ม คงเที่ยวเล่นสนุกกันอยู่บนดาวดวงใหม่ ที่รักไม่ต้องร้องนะครับ” แฟนหนุ่มของเจ้านายเก่าสองสัตว์พูดขึ้นปลอบใจคนรักของเขา

“เที่ยวให้สนุกนะส้มส้ม พี่ไซก็ดูแลน้องด้วยนะลูก...”

sds

END.

Thank you for your support • I Love You 3000