26. Part : ตั้งรับไม่ทัน

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ตั้งรับไม่ทัน

--------------------------------------------------------------------------

ก๊อก ๆ!

“คุณยาย ส้มมาแล้ว~” ส้มส้มเคาะประตูเรียกหาคุณยายแมวดำ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ในดาวดวงนี้

แก๊ก! “มาแล้วเหรอ ยายกำลังรอส้มอยู่เลย”

คุณยายหลบทางให้ส้มส้มเดินเข้าห้องพักของเธอมา ซึ่งเธอเตรียมจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ไว้รอแมวส้ม ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่ส้มส้มบอกว่าชอบทั้งนั้น

“ว้าว ทำไมวันนี้มีของกินเต็มโต๊ะเลยล่ะคะ?”

“ยายอยากกินข้าวกับส้มก่อนไปน่ะ”

“ไปไหนคะ?”

เธอถามถึงที่หมายของคุณยายแมวดำ นั่นก็เพราะส้มส้มลืมไปว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอกับคุณยาย เธอลืมไปสนิทจึงไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการจากลา

“...นั่งเถอะ ยายสั่งแซลมอนของโปรดส้มมาให้ด้วย” เธอจำได้ในสิ่งที่ส้มส้มเคยบอก

“ว้าว แซลมอนเป็นตัวเลย...”

“...” คุณยายแมวดำมองภาพความสดใสของส้มส้ม แล้วก็รู้สึกใจหายที่จะต้องจากเธอไปในวันนี้

เพราะช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา ความเหงาของเธอหายไปเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่มีส้มส้มมาเล่านิยายให้เธอฟัง แต่ความตั้งใจเดิมก็ยังคงเป็นเช่นนั้นไม่เปลี่ยนแปลง

“ส้มจะเริ่มเล่าสองตอนสุดท้ายแล้วนะคะ”

“ไปเล่าในห้องได้หรือเปล่า ยายอยากจะนอนฟังน่ะ”

“เอ่อ ได้สิคะ”

ส้มส้มเดินตามคุณยายแมวดำเข้าห้องนอนของเธอไป ซึ่งแมวขี้สงสัยอย่างเธอก็รู้สึกถึงความแปลก แต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ส้มส้มนั่งอยู่ที่ขอบเตียง ส่วนคุณยายนั้นก็นอนห่มผ้าอยู่ในท่านอนหงาย พร้อมรับกับการจากไปยังที่แห่งใหม่

ตลอดช่วงที่คุณยายนอนฟังเนื้อหาในนิยายสองหน้าสุดท้ายที่ส้มส้มเล่าให้ฟัง เธอมองดูเวลาในนาฬิกาข้อมือที่กำลังนับถอยหลังเร็วขึ้น มือของแมวส้มถูกดึงไปจับไว้โดยผู้ที่นอนอยู่บนเตียง จนทำเธอที่เล่าเรื่องอยู่หยุดไปครู่

“...”

“เล่าต่อสิลูก ยายฟังอยู่”

“อ้อค่ะ...” ในตอนนั้นส้มส้มรู้สึกถึงความใจหวิวแปลก ๆ จนกระทั่งเมื่อเธอเล่าเนื้อหาบรรทัดสุดท้ายจบ

“สนุกจังเลย”

“ส้มใกล้จะทำนิยายเรื่องใหม่เสร็จแล้วนะคะ”

“...เสียดายจัง ยายคงไม่ได้ฟัง”

“ไม่ต้องเสียดายค่ะ เดี๋ยวส้มจะมาเล่าให้คุณยายฟังอีกแน่นอน” เธอตั้งใจทำนิยายเรื่องที่ว่านั้นมาก ๆ และตั้งใจที่จะมาอ่านให้คุณยายแมวดำ ผู้ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เธอสร้างนิยายเรื่องใหม่นั้นขึ้นมาฟัง

“ยายขอให้ส้มกับไซ มีความสุขกันมาก ๆ แล้วก็ได้อยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ส้มตั้งใจนะ...”

“ทำไมคุณยายพูดเหมือน...” ส้มส้มมองไปที่นาฬิกาข้อมือของคุณยายแมวดำ เวลาของเธอนับถอยหลังมาถึงสามสิบวิสุดท้าย “คุณยาย!”

ดวงตาคู่สวยสีเหลืองเอ่อล้นไปด้วยน้ำใส เพราะรู้ว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากที่เวลาสามสิบวิสุดท้ายหมดลง คงเป็นความเศร้าใจที่เธอไม่ได้เผื่อใจมาเจอ

“...” คุณยายเงียบไปไม่พูดอะไรตอบกลับส้มส้ม มีเพียงรอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอในวินาทีสุดท้าย

เวลาชีวิต 00:01 ติ๊ดดด!!!

“คุณยาย!”

ร่างกายของคุณยายแมวดำหายวับไปกับตาของส้มส้ม เหลือเพียงแค่เตียงที่ว่างเปล่า “ฮืออ คุณยาย!”

แมวส้มฟุบหน้าลงกับเตียง เธอร้องไห้สุดเสียงเพราะไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเห็นการจากไปของคุณยายแมวดำกับตาแบบนี้ หนำซ้ำเธอยังคิดว่าพรุ่งนี้จะมาหาคุณยายอีกเหมือนอย่างที่ทำในช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา

“ฮึก...”

แมวสาวที่ร้องไห้อยู่เงียบเสียงลงเมื่อเธอเห็นการเปลี่ยนแปลงของบางสิ่ง แต้มของเธอเพิ่มขึ้นกว่าพันแต้ม โดยที่ทำเธอสับสนมึนงง เธอนึกไม่ออกว่าพันกว่าแต้มที่เพิ่มมานั้นเพิ่มมาได้อย่างไร จนกระทั้งความว่างเปล่าในห้องนี้ตอบเธอได้ทุกสิ่งทุกข้อสงสัย

“ฮืออ! คุณยาย!”

แต้มพันกว่าแต้มที่ส้มส้มได้รับ เป็นแต้มที่คุณยายแมวดำส่งให้เธอเป็นของขวัญสุดท้ายก่อนจากกันไปตลอดกาล นั่นยิ่งทำความเสียใจของส้มส้มเพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ

ติ๊ง! ชั้นศูนย์

หลังจากที่ส้มส้มทำใจอยู่ที่ห้องของคุณยายอยู่สักพัก เธอก็แบกความเสียใจทั้งหมดลงมาหาพี่หมาใหญ่ที่ชั้นล่างของคอนโด เพื่อมาหาที่ปรับทุกข์เดียวของเธอ

“พี่ไซ ฮืออ!”

“ส้ม!” ไซแอนท์ปล่อยทิ้งงานที่ทำอยู่วิ่งไปหาแมวส้มที่ร้องเรียกหาเขา ใบหน้าของเธอเปียกปอนไปด้วยคราบน้ำใส จนทำใจของเขาเจ็บปวดไปกับภาพที่เห็น

“เป็นอะไรส้ม?”

“คุณยาย ฮืออ คุณยายทิ้งส้มไปแล้ว...”

“...” เฮ้อ เรื่องนี้เอง “ไม่เป็นไรนะ คุณยายเขาได้ไปในที่ที่เขาอยากไปแล้ว ส้มไม่ต้องร้องไห้นะ”

ไซแอนท์รับรู้เรื่องของคุณยายแมวดำมาตลอด ผ่านการบอกเล่าของส้มส้ม ซึ่งเขาเองก็กลัวอยู่ลึก ๆ ว่าแมวส้มจะทำใจกับการจากลาที่เกิดขึ้นระหว่างคุณยายกับเธอไม่ได้ แล้วมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ

“ฮืออ ส้มไม่อยากให้คุณยายไป ยังมีนิยายอีกเรื่องที่ส้มยังไม่ได้เล่าให้ท่านฟังเลย ฮืออ”

“...เดี๋ยวพี่จะเป็นคนฟังส้มเล่านิยายเรื่องนั้นแทนคุณยายเอง ไม่ต้องร้องไห้นะคนเก่งของพี่”

วินาทีนั้นไซแอนท์ทำได้เพียงแค่ปลอบใจที่บอบช้ำของแมวเหมียว เขารู้ว่าเธอเกิดความผูกพัน ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ยินเรื่องของคุณยายแมวดำจากปากของส้มส้มอยู่ทุกวัน

“ฮืออ!”

“...” หากว่าการจากไปนั้นเกิดขึ้นกับผม ผมคงมีสภาพไม่ต่างจากส้มส้ม

เพราะด้วยอายุไขของเธอน้อยกว่าผมมากหลายร้อยวัน หากตัดสินใจที่จะไปเกิดเป็นมนุษย์ ผมคงจะต้องมองดูเธอจากไปเกิดก่อน และเพราะเหตุนั้นทางเลือกที่จะมีชีวิตอมตะอยู่กับเธอในดาวดวงนี้ จึงเป็นทางเลือกเดียวที่จะไม่ทำให้ผมหรือเธอต้องเสียใจกับการจากลา...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds