7. Part : อาบน้ำให้น้อง

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : อาบน้ำให้น้อง

--------------------------------------------------------------------------

หากไซแอนท์ไม่ยอมสอนส้มส้มอาบน้ำ เธอก็ยืนยันที่จะไม่ยอมอาบเอง และนั่นก็หมายความว่า เขาต้องจำทนนอนอยู่กับแมวเน่าบนเตียง รวมถึงใช้ชีวิตอยู่กับเธอภายในห้องนี้เช่นนั้น

สุดท้ายแล้วไซแอนท์ก็เมินคำขอของน้องสาวไม่ได้ เพราะหมารักษาความสะอาดเช่นเขาก็ไม่ถูกใจกลิ่นสาปสัตว์จากตัวน้องสาวเป็นที่สุด จึงไม่อยากให้เธอสกปรกในร่างใหม่ที่เป็นมนุษย์นี้

“ก็ได้ สอนแค่ครั้งเดียวนะ รอบต่อไปส้มต้องอาบเอง...”

“เข้าใจแล้ว”

ภายในห้องน้ำ...

ไซแอนท์เริ่มมีความรู้สึกเขินอายในเรือนร่างที่เป็นมนุษย์ แม้ว่าเวลานี้จะไม่ใช่ตนที่เป็นฝ่ายแก้ผ้า แต่ก็รู้สึกถึงความร้อนผ่าวบนใบหน้าอย่างบอกไม่ถูก

“...”

“เอาสิพี่ไซ ส้มถอดผ้าหมดแล้ว ทำอะไรสักอย่าง...” ส้มส้มที่ยืนเปลือยอยู่ที่โซนอาบน้ำเปียก เรียกหาพี่หมาใหญ่ที่หยุดยืนนิ่งไม่กล้าก้าวเท้าหรือขยับเดินไปไหน

“...” ทำไมถึงรู้สึกแปลก ๆ แบบนี้นะ

“เร็ว ๆ สิ”

“ได้ยินแล้ว”

“แล้วพี่ไซไม่ถอดเสื้อผ้าเหรอ?”

“ไม่...พี่อาบไปแล้ว”

“เจ้านายอาบน้ำให้ส้มทีไรตัวเปียกทุกที แน่ใจนะว่าจะไม่ถอด…” เธอถามความแน่ใจของเขาอีกครั้ง ซึ่งหมาใหญ่ก็ยังยืนยันความตั้งใจเดิม

“...ไม่ถอด”

ไซแอนท์เดินตรงข้ามมาที่โซนอาบน้ำเปียก และเริ่มจัดการขั้นตอนการอาบน้ำให้น้องสาว เขาเปิดฝักบัวฉีดน้ำใส่ร่างกายเปลือยของส้มส้ม และทันทีที่น้ำโดนตัวเธอก็ดีดเด้งเหมือนแมวกลัวน้ำ ซึ่งก็เป็นเช่นนั้น

“งืออ หนาว ๆ ไม่เอาแล้ว ไม่เอา พอแล้ว ไม่อาบแล้ว” เธอปีนป่ายไซแอนท์เพื่อหนีน้ำที่เขาฉีดใส่เธอ พยายามจะหาทางออกจากห้องน้ำ แต่ก็ถูกไซแอนท์ล็อคตัวไว้

“ส้มส้ม อยู่เฉย ๆ ส้ม! หยุด!”

“พอแล้ว ไม่อาบแล้ว!”

“อยู่เฉย ๆ สิส้ม” เปรี๊ยะ! มือหนาออกแรงใส่ต้นแขนเล็กเพียงครึ่งแรง เพื่อให้เธอหยุดดิ้นหยุดโวยวาย

“อ๊ะ! ส้มเจ็บนะ”

“เจ็บสิดี ยืนนิ่ง ๆ แค่อาบน้ำไม่ตายหรอก...”

“ตายไปแล้วจะตายอีกได้ยังไง”

“เดี๋ยวเถอะ เถียงเก่งที่หนึ่ง...เห็นไหมเนี่ยว่าเสื้อผ้าพี่เปียกหมดแล้ว”

“...”

ส้มส้มยอมยืนอยู่นิ่ง ๆ แม้ในใจจะไม่ชอบใจกับสิ่งที่พี่หมาใหญ่บังคับ ก็ได้แต่แสดงออกผ่านสีหน้าเท่านั้น “ว่าแต่...ส้มตายแล้ว แต่ทำไมถึงยังเจ็บได้”

“ไม่ได้อ่านในคู่มือหรือไง เราเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้ว มีความรู้สึกทั้งหิว ทั้งง่วง ทั้งเจ็บ ทั้งป่วย แต่ความเจ็บที่เป็นมันจะเกิดขึ้นแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น...หากเป็นแผลโดนมีดบาดหรือหกล้ม นอนพักเพียงคืนแผลก็หายดี”

ไซแอนท์จำทุกข้อความที่เขาอ่านในคู่มือเล่มการฝึกใช้ชีวิตอย่างมนุษย์ ซึ่งเขาสนใจที่จะมีชีวิตอยู่ที่นี่ต่อไป ต่างจากส้ม ๆ ที่ไม่กระตือรือร้นเท่าไหร่ เพียงแค่อยากมีชีวิตอยู่กับพี่ชายไปวัน ๆ ก็เท่านั้น

“ทำไมพี่ไซไม่ถูตรงนี้? ถูข้ามไปมาอยู่ได้”

“...” เขาไม่กล้าสัมผัสส่วนก้อนกลมสองก้อนนั้น จึงมองข้ามและทำความสะอาดในส่วนอื่นแทน “...เห็นแล้วก็ถูเองสิ ขี้เกียจจนเป็นนิสัย”

“ก็ส้มทำไม่เป็น”

“ก็ทำอย่างที่พี่ทำอยู่นี่ไง...เงยหน้าขึ้นแล้วหลับตา พี่จะสระขนหัวให้”

“...” เจ้าของใบหน้าดื้อยอมสยบฟังตามคำสั่งของคนพี่

เวลานี้ไซแอนท์รู้สึกอยากจะออกจากห้องน้ำเต็มที ใจจริงก็อยากจะออกตั้งแต่เริ่มขั้นตอนการถูสบู่ให้แมวน้อยแล้ว นั่นก็เพราะว่าเขารู้สึกมีอาการคล้ายจะเป็นสัตว์ ซึ่งก็เป็นความรู้สึกอย่างที่มนุษย์เป็น ทว่าไซแอนท์คิดว่ามันไม่ควรมาเป็นในเวลาที่เขาอยู่กับส้มส้มในร่างที่ไม่คุ้นเคยนี้

“เสร็จแล้ว ที่เหลือก็แค่ล้างฟองออกให้สะอาด ห้ามลืมตาตอนล้างขนหัวเข้าใจไหม ไม่งั้นจะแสบตา...”

“เพราะงี้พี่ไซถึงได้ตาแดงสินะ” เธอพูดแซวพี่หมาอย่างไม่ทิ้งคราบของเด็กแสบ

“ไม่ต้องพูดเลย...พี่จะออกไปรอข้างนอกแล้ว รีบอาบให้เสร็จ เสื้อผ้าใหม่วางอยู่ตรงนี้นะ”

“อ้า~” เสียงแมวดื้อตอบรับ

ตอนนี้เธอดูจะเฉย ๆ กับการอาบน้ำแล้ว อาจเพราะว่าน้ำที่ชโลมร่างกายของเธออยู่เวลานี้ ทำให้เธอรู้สึกสบายตัวขึ้น ไม่เหนียวเหนอะหนะตัวอย่างตอนแรก

ส่วนไซแอนท์ที่ออกมารอข้างนอกก็รีบจัดการตัวเองก่อนที่น้องสาวจะอาบน้ำเสร็จ ติ๊ด! “ขอเสื้อผ้าชุดใหม่หน่อยครับ”

‘เสื้อผ้าจะมีให้ฟรีแค่ช่วงเช้าและช่วงเย็นเท่านั้นนะคะ หากยืนยันการรับเสื้อผ้าชุดใหม่ รบกวนสแกนจ่ายหนึ่งแต้มบุญที่หน้าจอด้วยค่ะ’

“เฮ้อ ตั้งหนึ่งแต้มแหนะ...”

แม้ไซแอนท์จะอยากประหยัดอดออมแค่ไหน แต่จะให้เขาอยู่ในชุดเปียก ๆ จนถึงเย็น หรือแก้ผ้าอยู่ภายในห้องกับส้มส้มก็คงทำไม่ได้ จึงยอมจำใจจ่ายแต้มบุญแสนมีค่านี้ออกไป

“จ่ายตรงนี้ใช่ไหมนะ” ติ๊ด!

‘ของจะถูกจัดส่งในอีก สาม สอง หนึ่ง’ ปุก!

เสื้อผ้าชุดใหม่ที่ไซแอนท์ได้รับเป็นชุดสีดำเช่นกันแต่เป็นชุดหล่อแบบอัพเกรด ไม่ใช่ชุดสีดำเรียบ ๆ แบบของฟรีที่มีให้ ซึ่งแน่นอนว่าความเปลี่ยนแปลงที่ส้มส้มเดินออกมาเห็นมันทำให้เธออดสงสัยไม่ได้

“ทำไมพี่ไซมีชุดใหม่”

“ก็...ชุดพี่เปียกไง ก็เลยได้ขอชุดใหม่มา”

“ฟรีหรือเปล่า?”

“...”

“ชุดหล่อแบบนี้?” แมวน้อยดึงข้อมือพี่หมาใหญ่มาดู เพื่อจะเช็คให้เห็นกับตาว่าเขาใช้ไปกี่แต้มถึงได้ชุดใหม่สุดเท่ห์นี้มา

“แปดร้อยเก้าสิบเก้า แสดงว่า...หายไปหนึ่ง หนึ่งแต้มเลยเหรอ?”

“เดี๋ยวพี่ก็ได้งานแล้ว ไม่ต้องห่วงหรอกน่า...”

“ได้งาน ได้ยังไง?”

“พี่สมัครงานที่ห้างสรรพสินค้าไว้ รอเขาเรียกตัวไปทำงาน”

“พูดจริงเหรอ”

“อือ พี่จะพาส้มออกไปอยู่ในพื้นที่เขตสวรรค์สัตว์ด้วยกันให้ได้ จะซื้อบ้านหลังใหญ่ให้ส้มด้วย”

“งั้นส้มต้องออกไปทำงานด้วยหรือเปล่า?”

“ไม่ต้องหรอก ส้มอยู่แต่ในห้องเถอะ”

“จริงนะ”

“อือ แค่อย่าออกไปสร้างความเดือดร้อนที่ไหนก็พอ เดี๋ยวพี่จะออกไปทำงานหาแต้มเอง ได้แต้มเท่าไหร่ พี่จะเอามาฝากให้ส้มเก็บไว้ ดีไหม?”

“^^” ส้มส้มพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม เธอมีความสุขที่ได้รับการดูแลจากพี่หมาใหญ่เป็นอย่างดีแม้ว่าเธอจะดื้อกับเขาแค่ไหน

“ว่าแต่...วันนี้ออกไปดื้อที่ไหนมา?”

“...” แมวแสบเปลี่ยนสีหน้าทันที เธอถูกจับสอบสวนชุดใหญ่อีกครั้ง พร้อมทั้งยังถูกพี่หมาบ่นหูชา ถึงความดื้อที่ก่อ

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds