LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : เด็กดื้อ -------------------------------------------------------------------------- ไซแอนท์ออกวิ่งไปทั่วด้วยความร้อนใจ เขาทั้งกลัวว่าส้มส้มจะได้รับอันตราย หรือแม้แต่สร้างเรื่องสร้างราวให้เกิดความวุ่นวาย เหมือนอย่างที่เธอถนัดทำ “อยู่ไหนนะ?” “หาสินค้าอะไรอยู่หรือเปล่าครับ?” ลุงหลง วิญญาณหมาวัดวัยกลางคน ที่ทำงานอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งนั้น เอ่ยถามกับหมาหนุ่มที่ดูเหมือนจะกำลังมองหาบางอย่างอยู่อย่างร้อนใจ “คือ...ผมหาน้องสาวน่ะครับ” “น้องสาว?” “แมวน่ะครับ น้องสาวของผมเธอเป็นแมวสีส้มลายสลิด ท่าทางดื้อ ๆ ซน ๆ หน่อย คุณพอจะเห็นเธอบ้างไหมครับ พอดีเธอหายออกไปจากห้องที่เราอยู่ด้วยกัน...” “อ้อ ตามหาเพื่อนร่วมห้องนี่เอง เป็นผู้อาศัยใหม่เหรอครับ?” “ใช่ครับ ผมกับน้องสาวเพิ่งตายได้สามวัน” “อ้อ แบบนี้นี่เอง...เดี๋ยวผมให้เจ้าหน้าที่ประกาศตามหาให้นะครับ” “ขอบคุณมากนะครับ” ไซแอนท์พูดขอบคุณออกไป และเดินตามคุณลุงหมาท่าทางใจดีไป ซึ่งเมื่อเดินมาถึงเคาน์เตอร์ฝ่ายประชาสัมพันธ์ของห้างสรรพสินค้า ก็เห็นว่าที่นี่ไม่ต่างอะไรจากห้างของมนุษย์เลย เรียกว่าดูไม่ต่างกันเลยในมุมมองของสถานที่ คงแตกต่างกันเพียงแค่ผู้คน ที่มีรูปลักษณ์ไม่เป็นมนุษย์เต็มร้อย “ประกาศตามหาวิญญาณสัตว์ให้หน่อยครับ พอดีเธอเป็นผู้อาศัยใหม่ที่เพิ่งเข้ามาอยู่ ดูเหมือนว่าเธอจะหลงออกมาจากห้องน่ะครับ” “ได้เลยค่ะ...ขอทราบชื่อของผู้สูญหาย ชั้นห้อง รวมถึงเลขห้องที่พักด้วยค่ะ” พนักงานไก่สาวเอ่ยถาม พร้อมกับถือปากการอจดข้อความสำคัญ “เธอชื่อส้มส้มครับ เราพักอยู่ที่ชั้นสิบเก้า ห้องหมายเลขสี่สิบห้าครับ” “สักครู่นะคะ...” ติ่ง ติง ติ๊ง~ ‘ประกาศจากห้างสรรพสินค้า คุณส้มส้ม ผู้พักอาศัยชั้นที่ สิบเก้า ห้องหมายเลข สี่สิบห้า รบกวนมาติดต่อที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของห้างด้วยค่ะ’ ‘ประกาศจากห้างสรรพสินค้า คุณส้มส้ม ผู้พักอาศัยชั้นที่ สิบเก้า ห้องหมายเลข สี่สิบห้า รบกวนมาติดต่อที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ของห้างด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ’ ติ่ง ติง ติ๊ง~ “ถ้าเธออยู่ภายในบริเวณห้างหรือพื้นที่ส่วนกลางของคอนโด ก็คงจะได้ยินนะคะ แต่หากว่าอยู่ในชั้นของที่พักอาจจะไม่ได้ยิน” “ขอบคุณมากนะครับ” ไซแอนท์ขอบคุณพนักงานที่ช่วยเหลือตน ก่อนจะเหลือบไปเห็นป้ายที่ว่างอยู่บนเคาน์เตอร์ “รับสมัครงาน...” “สนใจหรือเปล่าคะ มีตำแหน่งพนักงานขายว่างอยู่?” พนักงานสาวเอ่ยถาม เมื่อเห็นท่าทางที่ดูสนใจของไซแอนท์ “ผมทำได้เหรอครับ?” “ถ้าสนใจก็ทำได้อยู่แล้วค่ะ...ลงชื่อสมัครได้ที่เคาน์เตอร์นี้ได้เลย เดี๋ยวจะมีเอกสารส่งแจ้งรายละเอียดการทำงานส่งไปที่ห้องนะคะ” “ครับ” ไซแอนท์เห็นโอกาสของการมีงานทำ เขาก็ไม่รอช้า ใช้เวลาที่ยืนรอน้องสาวไปกับการลงทะเบียนสมัครงาน ส่วนเวลานี้ส้มส้มที่เดินเล่นอยู่รอบห้าง ก็ได้ยินเสียงของประชาสัมพันธ์ที่เรียกหาเธอแล้ว และก็ยังแปลกใจที่มีคนรู้จักเธอนอกเหนือจากไซแอนท์ เด็กดื้อเดินถามทางจนมาถึงที่หมาย “พะ...พี่ไซ” “...” ยัยตัวแสบ “พี่ไซ ส้มก็แค่...” เธอยังไม่ทันพูดแก้ตัวก็วิ่งหางจุกตูด เพียงแค่เห็นว่าไซแอนท์เดินปรี่เข้าหาเธอด้วยไปหน้าเข้มดุ แมวน้อยวิ่งไปที่ลิฟต์ตัวเดียวกันกับที่เธอใช้โดยสารลงมาชั้นล่าง ซึ่งไซแอนท์ก้าวขายาว ๆ เพียงไม่กี่ก้าวก็เดินตามเธอทัน เขาเดินตามมาพร้อมกับสายตาที่อยากใช้ฟันขบคอน้องสาวเต็มทน ประตูลิฟต์ยังไม่ทันปิดไซแอนท์ก็เดินเข้ามาด้านในได้ทัน น้องสาวที่เห็นแบบนั้นก็รีบเข้าไปคลอเคลียเพราะกลัวความผิด ซึ่งภายในลิปต์ก็มีผู้โดยสารตัวอื่น ๆ อยู่ด้วย “ส้มก็แค่...” “ไม่ต้องมาแก้ตัว พี่บอกแล้วไงว่าห้ามออกไปดื้อที่ไหน” “ส้มรู้แล้ว จะบ่นให้ได้อะไร” “เดี๋ยวเถอะ!” “...” “ตอนนี้เราสองตัวไม่มีเจ้านายคอยปกป้องแล้วนะ เราต้องปกป้องกันเอง ถ้าส้มดื้อแบบนี้ พี่จะไปทำงานหาแต้มอย่างสบายใจได้ยังไง...” “...” “แล้วอีกอย่างที่เราสองตัวต้องมาตายแบบนี้ก็เพราะความดื้อของส้มไม่ใช่หรือไง!?” “...” ส้มส้มเงียบไปไม่กล้าปริปากพูด ไม่กล้าแม้แต่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา เพราะสิ่งที่ไซแอนท์พูดเป็นเรื่องจริง ที่บอกว่าเธอดื้อ “...” พูดแรงเกินไปหรือเปล่านะ ติ๊ง! ชั้นสิบเก้า ส้มส้มเดินหน้าหงอยตามหลังพี่หมาใหญ่กลับเข้าห้อง เธอแสดงสีหน้ารู้สึกผิดจนคนพี่ก็รู้สึกผิดตามไปด้วย เริ่มกลัวว่าน้องจะเก็บสิ่งที่เขาพูดไปคิดมาก “คือ...” “...” ดุซะบ้างนั่นแหละถูกแล้ว “ไปอาบน้ำ” ไซแอนท์ไม่แสดงท่าทางใจอ่อนเหมือนทุกที เขาไล่เธอให้ไปอาบน้ำ “ส้มไม่ชอบน้ำ” เธอพูดเสียหงอย “ไม่ชอบก็ต้องอาบ...” “...ส้มอาบไม่เป็น” เธอยังคงแสดงสีหน้าเหมือนว่ารู้สึกผิด ทว่าสิ่งนั้นก็เป็นเพียงการแสดงหลอกตาคนพี่เท่านั้น “พี่ไซอาบให้หน่อย” “หา?” “ก็ส้มอาบน้ำเองไม่เป็น” “...” “ถ้าพี่ไซไม่สอน ส้มก็ไม่อาบหรอกนะ” “เฮ้อ มันจะไปยากอะไร ก็แค่เปิดน้ำ แล้วก็ถูสบู่ เสร็จก็เช็ดขน ไม่สิ เช็ดตัวให้แห้ง...” เขาทำสิ่งนั้นจนเป็นภาพที่เคยชิน จึงสามารถอาบน้ำเองได้ไม่ยาก แม้ไม่มีเจ้าของอาบให้ ทว่ากับส้มส้มแล้วเธอเป็นแมวที่กลัวน้ำขั้นสุด ทุกครั้งที่อาบน้ำก็จะสร้างบาดแผลให้เจ้านายผู้เป็นมนุษย์เสมอ จนเธอได้รับเว้นการอาบน้ำเป็นพิเศษ “อาบให้ส้มหน่อย...” “...” เฮ้อ จริง ๆ เลย -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------สิบสี่วันต่อมา...“เย้!” เสียงเฮด้วยความดีใจของส้มส้มดังลั่นห้องที่พัก และสิ่งที่เธอดีใจก็เป็นเพราะหน้าที่การงานใหม่ของไซแอนท์เขาสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ ที่เป็นตำแหน่งที่หาแต้มบุญได้มากถึงห้าสิบแต้มต่อวัน แถมสามารถเลือกวันหยุดได้ตามใจ“พี่เก่งหรือเปล่า”“แน่นอน พี่ไซของส้มเก่งที่สุด^^” เธอทั้งกอดทั้งหอมเพื่อแสดงความยินดีกับไซแอนท์ ซึ่งเธอก็เชื่อมั่นอยู่ลึก ๆ ว่าเขาจะทำสิ่งที่คาดหวังได้สำเร็จ“พี่ขอเวลาสักหกเจ็ดเดือนนะ พี่สัญญาว่าจะพาส้มย้ายออกไปอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่”“ส้มก็จะช่วยพี่ไซด้วยเหมือนกัน แบบนั้นเราสองคนคงได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น^^”“งั้นเรามาช่วยกันเก็บแต้มซื้อคฤหาสน์กันเนอะ^^”ทั้งคู่รู้สึกมีความสุขไม่ต่างกัน นั่นก็เพราะเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จไปเกินครึ่ง หน้าที่การงานก็ดีขึ้นตามลำดับ แต้มบุญที่ได้รับก็มากขึ้นจนเป็นที่น่าพอใจและทั้งคู่ก็ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ย้ายออกมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ตั้งใจ แถมยังมี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตัดปัญหากวนใจ--------------------------------------------------------------------------หน้าประตูทางเข้าออกคอนโดพักวิญญาณสัตว์ ช่วงหกโมงเย็น ไซแอนท์มายืนรอที่หน้าประตูทางเข้าออกอย่างร้อนใจ เขารู้จากลุงหลงว่ามีที่แห่งหนึ่งที่อยู่นอกเหนือพื้นที่ของคอนโดแห่งนี้ซึ่งเขาก็คิดว่าหากหาส้มส้มอยู่นานแล้วไม่เจอ จะลองซื้อทัวร์รอบค่ำไปตามหาเธอที่นั่นดู ทว่ายังไม่ทันที่ไซแอนท์จะจ่ายอายุไขเพื่อซื้อทัวร์รอบสุดท้ายของวัน เขาก็เห็นว่าผู้ที่เขาตามหา เดินผ่านประตูเข้ามาด้านใน...“พี่ไซ...”“...” (ไอ้ลีโอ) มันยิ่งทำให้ไซแอนท์โมโหมากขึ้น เมื่อเห็นว่าส้มส้มเดินเข้ามาพร้อมกับลีโอ แมวหนุ่มที่เขาไม่ชอบหน้า“พี่ไซ ส้มขอโทษนะ โทรศัพท์ส้มมันโทรหาพี่ไซไม่ติดเลย ก็เลยไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี แต่ว่าส้ม...”“ขึ้นห้อง” ไซแอนท์พูดเสียงเย็นเยือก บ่งบอกถึงความไม่เป็นตัวเขา มือใหญ่ก็จับคว้าข้อมือเล็กด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว“ส้ม พรุ่งนี้จะไปทัวร์รอบค่ำกับพี่หรือเปล่า?”“ไม่! ฉันไม่อนุญาตให้ส้มไปไหนกับแกทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับเมียฉันอีก”“...”“พี่ไซ...”ส้มส้มถูกไซแอนท์ลากขึ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทัวร์ลับ พักใจ--------------------------------------------------------------------------หลังจากไซแอนท์เลิกงาน เขาก็ตรงกลับขึ้นมาที่ห้องพักทันที เพราะรู้ว่าส้มส้มกำลังนอนเสียใจอยู่ลำพัง กับการจากไปของคุณยายแมวดำ ซึ่งเมื่อไซแอนท์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นภาพที่เขาคาดไว้จริง ๆ เธอนอนจมกองน้ำตาอยู่บนเตียงแบบนั้น...“ส้ม”“ฮึก ๆ พี่ไซ”“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกเหรอครับ...”“ฮึก ส้มเสียใจ”“พี่เข้าใจครับ...แต่ว่าเราต้องดีใจกับคุณยายไม่ใช่เหรอ เธอได้ไปในที่ที่เธออยากไปแล้วนะ”“ฮึก...”“เอาเถอะ ถ้าส้มยังเสียใจอยู่ ก็หยุดส่งนิยายอยู่แต่ห้องไปก่อน ไม่ต้องออกไปทำงาน พักให้หายเศร้าก่อน ส่วนนิยายที่ต้องส่งลูกค้า เดี๋ยวพี่จะเป็นคนไปส่งให้เอง...”“พี่ไซ”“เอาตามนี้แหละ”“...” เธอเอนตัวไปกอดพี่หมาใหญ่ ก่อนจะบอกเขาถึงของขวัญที่เธอได้รับจากคุณยายแมวดำ “คุณยายให้แต้มส้มมาด้วย ให้มาเป็นพันแต้มเลยดูสิ”ไซแอนท์มองดูที่นาฬิกาข้อมือของส้มส้ม แล้วก็เห็นว่าเธอมีแต้มมากถึงสองพันหนึ่งร้อยเก้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นจำนวนมากพอที่จะพาให้ทั้งคู่ออกไปจากที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์แ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตั้งรับไม่ทัน--------------------------------------------------------------------------ก๊อก ๆ!“คุณยาย ส้มมาแล้ว~” ส้มส้มเคาะประตูเรียกหาคุณยายแมวดำ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ในดาวดวงนี้แก๊ก! “มาแล้วเหรอ ยายกำลังรอส้มอยู่เลย”คุณยายหลบทางให้ส้มส้มเดินเข้าห้องพักของเธอมา ซึ่งเธอเตรียมจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ไว้รอแมวส้ม ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่ส้มส้มบอกว่าชอบทั้งนั้น“ว้าว ทำไมวันนี้มีของกินเต็มโต๊ะเลยล่ะคะ?”“ยายอยากกินข้าวกับส้มก่อนไปน่ะ”“ไปไหนคะ?”เธอถามถึงที่หมายของคุณยายแมวดำ นั่นก็เพราะส้มส้มลืมไปว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอกับคุณยาย เธอลืมไปสนิทจึงไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการจากลา“...นั่งเถอะ ยายสั่งแซลมอนของโปรดส้มมาให้ด้วย” เธอจำได้ในสิ่งที่ส้มส้มเคยบอก“ว้าว แซลมอนเป็นตัวเลย...”“...” คุณยายแมวดำมองภาพความสดใสของส้มส้ม แล้วก็รู้สึกใจหายที่จะต้องจากเธอไปในวันนี้เพราะช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา ความเหงาของเธอหายไปเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่มีส้มส้มมาเล่านิยายให้เธอฟัง แต่ความตั้งใจเดิมก็ยังคง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รางวัลของคนเก่ง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ส้มส้มเพิ่งได้ยินความคิดของผู้ที่ตัดสินใจต่างออกไปจากเธอ ซึ่งมันเป็นความคิดที่เธอไม่เคยได้ยินจากใครมาก่อน เพราะส่วนใหญ่สัตว์ที่จับคู่ได้แล้ว ก็มีความคิดที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดกาลในโลกใบนี้ทั้งนั้นทว่าคุณยายแมวดำ กลับอยากให้ความรักนำทางคู่ของเธอมาพบเจอเธออีกครั้งในโลกใบเดิมที่พวกเขาจากมา แม้มีโอกาสที่จะหากันไม่เจอ แต่ทั้งคู่กลับมั่นใจในกฎแรงดึงดูดของความรักที่พวกเขามีต่อกัน“งั้นก็ แสดงว่าคุณยายเหลือเวลาอีก...”“สี่สิบแปดวันจ้ะ”“เฮ้อ คุณยายรอได้ไงคะ ตั้งเกือบหนึ่งพันวัน เป็นส้มคงอดทนรอไม่ไหว”“ก็เพราะยายไม่รู้วิธีที่จะตามไปหาเขาเร็วกว่าการรอให้สิ้นอายุไขยังไงล่ะ”“คงทรมานมากเลยสินะคะ” ส้มส้มทำหน้าเศร้าใจ เพราะเธอเข้าใจว่าการต้องสูญเสียใครสักคนและทำได้แต่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รักเดียวใจเดียว--------------------------------------------------------------------------“...” ซูซี่ใช้เวลารวบรวมความกล้าที่จะพูดสิ่งนั้นอยู่หลายวัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องผิดหวัง ตั้งแต่พูดความตั้งใจของเธอยังไม่ทันจบด้วยซ้ำ“ต้องขอโทษคุณซูซี่ด้วยนะครับ”“อ้อ ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉัน...ฉันควรจะถามเรื่องนั้นก่อนด้วยซ้ำ แต่ดันพูดไม่รู้เรื่องเลย” เธอเป็นหมาขี้อาย มีท่าทางเรียบร้อยต่างไปจากส้มส้ม มันเป็นเรื่องยากที่เธอจะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความพยายามที่มีอยู่น้อยนิด“เธอชื่อส้มส้มครับ คุณซูซี่น่าจะจำเธอได้...”“น้องสาวของคุณไซแอนท์?”“ครับ ตอนนั้นเราสองตัวยังเป็นพี่น้องกันอยู่ แต่ว่าตอนนี้ เราจับคู่กันแล้วล่ะครับ ถึงเธอดื้อไปหน่อย แต่ว่าเธอก็น่ารักมากเลยล่ะครับ ทำให้ชีวิตของผมไม่น่าเบื่อเลย”“คุณไซแอนท์คงชอบเธอมากเลยสินะคะ...”“ครับ เธอเป็นความสดใสให้กับชีวิตของผม” เขาพูดอวดแฟนให้สาวอื่นฟัง พร้อมกับอมยิ้มไปพราง “ต้องขอโทษคุณซูซี่จริง ๆ นะครับ”“…ไม่เป็นไรค่ะ แบบนี้ฉันคงตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อหรือว่ารอไปเกิดเป็นมนุษย์ดี” เธ







