LOGINShare
บันทึกของเจนมิน วันที่ 1-3
publish date:
2026-07-10 17:30:47บันทึกของเจนมิน วันที่ 1
ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความงวงนอน เหมือนสมองถูกทาบทับไปด้วยหมอกฝ้า จนไม่อาจคิดอ่านอะไรได้เหมือนปกติ ฉันไม่ชอบความเฉื่อยชาเหล่านี้ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้
สิ่งแรกที่ทำให้ฉันเครียด คือ พ่อ พ่อเห็นคะแนนสอบปลายภาคของฉันด้วยแววตาเฉยเมย ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นโทสะก้อนใหญ่ ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ทำให้พ่อพอใจนักเรื่องเรียน แต่ฉันก็มีดีเรื่องอื่น เช่นว่า..เช่นว่า..ไว้นึกออกฉันจะเขียนลงไป
สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีในวันนี้ คือฉันเจอแมวหน้าตาขี้ริ้วขี้เร่ห์ ตรงใต้ตึกคณะ มันผอมโซ และเป็นเพียงลูกแมวที่ไม่รู้ว่าแม่หายไปไหน ฉันเข้าใจความอ้างว้างนี่ดี เลยซื้ออาหารเปียกให้มัน มองดูเจ้าเหมียวเลียอาหารจนหมด มันเข้ามาคลอเคลียร์ฉัน ความรู้สึกที่ว่าฉันเป็นคนสำคัญ มันก็ดีอย่างนี้เอง
บันทึกของเจนมิน วันที่ 2
สิ่งดีๆที่ฉันอยากขอบคุณ เกิดขึ้นตอนฉันเล่นโซเชียลมีเดีย เห็นเด็กๆในทวีปห่างไกล เนื้อตัวมอมแมม ท้องป่อง แขนขาเรียวเล็ก เสื้อผ้าเลอะเทอะ ฉันก้มลงมองตัวเอง ที่ใส่ชุดแบรนด์เนม มีรถยุโรปขับ มีบ้าน มีห้องนอนส่วนตัว มีครบทุกอย่าง ฉันอยากขอบคุณสิ่งดีๆ ที่ฉันมี กำลังได้รับ และกำลังจะได้รับต่อไป
พรุ่งนี้ฉันอยากจะทำอะไรให้ชีวิตดีขึ้น ฉันว่าฉันอยากเปลี่ยนตัวเองหน่อย ฉันจะเดินออกกำลังกาย ชมดอกไม้ในสวนที่แม่เป็นคนเริ่มปลูก ฉันจะเอาดอกกุหลาบมาจัดในห้องของพ่อ ไม่รู้สิ พ่ออาจจะนึกถึงแม่ แล้วใจดีกับฉันมากขึ้นก็ได้
บันทึกของเจนมิน วันที่ 3
ฉันตื่นสาย และทำได้เพียงดูสวนหน้าบ้านจากห้องนอน แต่ก็แอบกระซิบป้าเทียน ให้ตัดดอกกุหลาบมาให้ฉันดอกหนึ่ง เอามันไปวางแน่นิ่งบนโต๊ะทำงานของพ่อ พร้อมเขียนโน้ตเล็กๆ ว่า ขอบคุณที่ทำให้หนูเกิดมา
ฉันรู้ว่ามาสรักคุณกฤษณ์ มาสไม่ได้รักฉันเหมือนที่ฉันรักเธอ อย่างน้อยเราก็รักกันแบบพี่น้องได้ใช่ไหม และแม้เธอไม่อาจมอบความรักในฐานะเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งได้ เพราะใบหน้าปั้นยิ้มปลอมๆของฉัน แต่ว่า..แต่ว่า..ฉันมีคนมากมายที่รักฉัน แม่ยังไงล่ะ แม่ที่รักฉันเสมอมา และอ่อนโยนกับฉันเสมอ เมื่อก่อนพ่อก็เคยรักฉัน แต่ฉันไม่รู้ว่าหลังแม่ตาย หลังมีโปเต้ ความรักของพ่อ ยังจะเหลือให้ฉันเท่าเดิมอีกไหม คนต่อมาคือสราญ ฉันดูออกว่าสราญไม่ได้เอาใจฉันในฐานะเจ้านาย เธอรักฉันแบบเพื่อน และเธอจะเป็นเพื่อนรักของฉันตลอดไป ป้าเทียน ลุงขับรถ และพวกคุณคนอ่าน คุณคงจะรักฉันมากขึ้น หลังได้อ่านเรื่องของฉันใช่ไหม
Latest chapter
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บันทึกของเจนมิน วันที่ 1-3
บันทึกของเจนมิน วันที่ 1ฉันตื่นขึ้นมาด้วยความงวงนอน เหมือนสมองถูกทาบทับไปด้วยหมอกฝ้า จนไม่อาจคิดอ่านอะไรได้เหมือนปกติ ฉันไม่ชอบความเฉื่อยชาเหล่านี้ แต่ก็ไม่อาจทำอะไรได้สิ่งแรกที่ทำให้ฉันเครียด คือ พ่อ พ่อเห็นคะแนนสอบปลายภาคของฉันด้วยแววตาเฉยเมย ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นโทสะก้อนใหญ่ ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ทำให้พ่อพอใจนักเรื่องเรียน แต่ฉันก็มีดีเรื่องอื่น เช่นว่า..เช่นว่า..ไว้นึกออกฉันจะเขียนลงไปสิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกดีในวันนี้ คือฉันเจอแมวหน้าตาขี้ริ้วขี้เร่ห์ ตรงใต้ตึกคณะ มันผอมโซ และเป็นเพียงลูกแมวที่ไม่รู้ว่าแม่หายไปไหน ฉันเข้าใจความอ้างว้างนี่ดี เลยซื้ออาหารเปียกให้มัน มองดูเจ้าเหมียวเลียอาหารจนหมด มันเข้ามาคลอเคลียร์ฉัน ความรู้สึกที่ว่าฉันเป็นคนสำคัญ มันก็ดีอย่างนี้เองบันทึกของเจนมิน วันที่ 2สิ่งดีๆที่ฉันอยากขอบคุณ เกิดขึ้นตอนฉันเล่นโซเชียลมีเดีย เห็นเด็กๆในทวีปห่างไกล เนื้อตัวมอมแมม&nbs
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 30 ตอนจบที่แท้จริง(ตอนจบ)
ฉันนั่งมองเสี้ยวหน้าของมาสด้วยความหลงใหล ไม่รู้ว่า ถ้าเราคบกันสักสามสิบปี ฉันจะรักเธอน้อยลงไหม? แต่ตอนนี้ฉันรักเธอ และอยากให้เธอฟื้นสักที แสงแดดสาดส่องลงบนเปลือกตาของเธอ ทำความระคายเคืองให้สุดที่รักของฉัน มันเป็นแบบนี้มาเดือนหนึ่งแล้ว แล้วเปลือกตาก็ค่อยๆ ขยับ ลืมตาขึ้น มาสตื่นแล้ว! มาสหันมามองรอบๆ ตัว แล้วก็ทำหน้าตกใจเมื่อเห็นฉัน "เจนมิน! เจนมินจริงด้วย เกิดอะไรขึ้น มาสตายไปเจอเจนมินได้ไง?" "ใครตาย ไม่มีใครตายทั้งนั้น มีแต่มาสนั่นแหละที่สลบไปหนึ่งเดือน" "ห้ะ?" "ใช่ เราต้องคุยกันยาวเลย" "ถ้าอย่างนั้น ที
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 29 คนป่วยทางจิตไม่ใช่คนบ้า
ในมุมมองของมาส มาสอยากเป็นส่วนหนึ่งให้คนที่เป็นซึมเศร้าเลิกอาย และตระหนักความสำคัญของการรักษาตัว รวมไปถึงมีคนรอบข้างที่เข้าใจคนป่วย ปฏิบัติตัวกับคนป่วยอย่างเหมาะสม โดยเฉพาะคนป่วยซึมเศร้าในไทยมีกว่าสี่เปอร์เซ็นต์ของประชากรไทย มาสโพสต์ไดอารี่ที่มาสเขียน เพื่อไม่ให้ลืมเรื่องของเจนมินทุกช่องทางเท่าที่จำได้ ทั้งโซเชียล เว็บบอร์ด บล็อก หรือที่ไหนก็ตามที่มาสคิดออก โดยที่มาสไม่กล้าอ่านมันซ้ำอีก และวานให้ดีว่าพิมพ์ให้ด้วย เพราะมาสไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว อีกใจหนึ่งมาสกลัวว่ามาสจะเลิกเศร้า และเลิกคิดถึงเจนมินได้แล้ว คนที่มีอาการมากมายไม่ได้รับการรักษา ทำให้มีคนฆ่าตัวตายอย่างน่าเสียดาย ทั้งๆ ที่จิตแพทย์มีทั้งยา และมีวิธีการบำบัดอย่างเป็นรูปธรรม ไม่ว่าโรคจะเกิดจากสภาพแวดล้อม พันธุกรรม หรือสารเคมีในสมอง
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 28 สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ สราญ
ในมุมมองของสราญ สราญเป็นคนมีระเบียบแบบแผนมาตั้งแต่เด็กๆ เสื้อผ้าต้องรีดจนเรียบ เรียงกันตามสี ไล่จากสีอ่อนไปสีเข้ม สราญแบ่งเวลาอย่างชัดเจน และปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ตอนคบกับยีนส์ ยีนส์ชอบบอกว่า ให้สราญผ่อนปรนกับตัวเองลงบ้าง แต่เวลาอ่านหนังสือ เวลาออกกำลังกาย สราญไม่เคยสละให้ยีนส์เลย นั่นแหละ ยีนส์ถึงได้สะสมความน้อยใจเอาไว้ และปะทุออกมา อย่างที่ทุกคนเห็น แต่ตอนนี้ เวลาที่สราญจัดสรรอย่างพอเหมาะ กลับกลายเป็นเวลาที่สราญเห็นหน้าคนหนึ่งลอยมาตลอดเวลา นั่นคือใบหน้าของพี่ดีว่า ตอนยิ้ม ตอนยียวน ตอนโกรธ ตอนใจลอย หรือตอนทำหน้าเฉยๆ ทุกโมเมนต์ปรากฏในหัวสราญ จนไม่เป็นอันทำภารกิจตามตารางงาน แถมการฝึกซ้อมทำอาหารกับแม่เทียนในวันนี้&n
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 27 มาสเขียนไดอารี่ฉบับนี้ขึ้น เพื่อไม่ให้ตัวเองลืมเรื่องของคนพิเศษในใจมาส
มาสเขียนไดอารี่ฉบับนี้ขึ้น เพื่อไม่ให้ตัวเองลืมเรื่องของคนพิเศษในใจมาส คนที่ชื่อเจนมิน มาสตื่นขึ้นมาด้วยสภาพแฮงก์ โดยมีผู้หญิงคนหนึ่งข้างกาย สัมผัสแรกที่เห็นหน้าเธอ คือเจนมินสวยจนชวนหลงใหล ประเภทอยากตามตื๊อเป็นแฟนตลอดไป คำแรกที่เธอพูดกับมาสคือ 'สวยจัง' เธอคงไม่รู้ว่า เธอก็สวยไม่แพ้ใคร แววตาเศร้าสร้อยทำให้มาสอยากปกป้อง และที่น่าแปลกคือเธออยากรับผิดชอบคืนนั้นของเรา แน่นอนว่ามาสหัวเราะ เพราะสมัยนี้เขาไม่คิดแบบนั้นกันแล้ว เธอเข้ามาป้วนเปี้ยนรอบๆ ตัวมาส หาข้ออ้างมาเจอด้วยการรับน้องบ้าง อยากหาเพื่อนกินข้าวบ้าง เธอไม่เคยหยุดพยายาม ที่จะรู้จักมาสให้มากขึ้น จนกระทั่งมีคนบอกเธอว่า มาสเป็นเมียน้อยคนอื่น มาสไม่เคยอายเรื่องระหว่างมาสกับพี่กฤษณ์ แต่ตอนนั้นมาสอายเ
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 26 เรามาส่งเจนมินด้วยรอยยิ้มกันเถอะ
ในมุมมองของมาส มาสขอร้องสราญเป็นครั้งสุดท้าย ขอเข้าไปหาเจนมินเพื่อร่ำลา สราญบอกมาสว่า เมื่อคุณเดชไปเตรียมสถานที่จัดงานศพ สราญจะโทรบอกมาส มาสรออยู่ที่ลานจอดรถนาน เสียงรถเข้าออกค่อยๆ เลือนหายไปจากโสตประสาทของมาส มาสได้ยินแต่เสียงเจนมินพูด เจนมินหัวเราะอยู่ในหัว คนคนนั้นจะพูดมากเฉพาะกับคนที่สนิทเท่านั้น เสียงที่แท้จริงที่มาสได้ยินในตอนนี้ คือเสียงลมหายใจของมาสเอง มันดังเพื่อแสดงว่า ไม่ว่าจะเจ็บแค่ไหน แต่มาสก็ยังอยู่ ยังไม่ตาย แต่อยู่อย่างทรมาน และด้วยความรู้สึกผิด มาสยืนอยู่นาน จนตัวทั้งตัวกลายเป็นก้อนหิน ก้อนหินที่เจ็บปวดได้ มาสไม่ได้ร้องไห้ ไม่มีเสียงสะอื้น มีแต่ห้วงลมหายใจขาดช่วง ทุกครั้งที่มาสคิดถึงเจนมิน ใจมาสเหมือนจะขาด เหมือนจะตายตามไป แต่ที่
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 25 สราญ ฉันยังไม่เคยบอกรักลูกฉันเลย
หมายเหตุ *** มีฉากรุนแรงสูง ผู้อ่านที่จิตใจอ่อนไหวควรได้รับคำแนะนำ ฉันถามเอไอแล้ว ว่าฆ่าตัวตายด้วยวิธีไหนเจ็บน้อยที่สุด แต่เอไอไม่ตอบ ทั้งๆ ที่รู้แต่ก็ไม่ตอบ มันน่าโมโหไหมละ ฉันคิดถึงแม่ บางทีถ้าฉันตาย ฉันอาจไปอย
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 24 มาสขอให้เจนมินเลิกมาหามาส แล้วมูฟ ออนไปต่อเถอะนะ
เรามาถึงหน้าหอพักของมาส แล้วนั่งรอกันครู่ใหญ่ พี่ดีว่าบอกเราว่า คุณกฤษณ์ส่งข้อความหามาส จะมาหาเธอวันนี้ แต่พี่ดีว่าแอบลบข้อความนั้น แล้วนัดมาสให้มาเจอกับฉัน และมาสก็ตอบตกลง รถตู้ของพ่อปิดฟิล์มส
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 23 สู้ไม่สู้?
คุณกฤษณ์ส่งข่าวมาบอกมาส ว่าคุณสุนิตาแท้ง เธอไม่ได้สบายใจ หรือดีใจ ที่รู้ว่าเด็กบริสุทธิ์คนหนึ่งต้องเสียไป จากความเครียดของแม่ ที่มาสเป็นคนมีส่วน ฉันต้องมาหามาสทุกคืน เพื่อมาดูเธอกินข้าวและเข้า
รักนี้ควรมีกี่ตอน (Fake Smiles) บทที่ 22 หนูอยากวาดรูป แล้วพ่อก็ห้ามหนูไม่ได้ด้วย
วันนี้เป็นเช้าวันเสาร์ ปกติฉันจะไปคลุกอยู่ที่ห้องของมาส แต่วันนี้ ฉันมีภารกิจสำคัญ นั่นคือ ภารกิจทวงคืนไอแพด ฉันรอให้พ่อเดชอยู่ตามลำพังในห้องนั่งเล่น แล้วทำหน้าตาน่าสงสาร เหมือนที่ชอบทำเวลาจะรบกวนใคร
You May Also Like
เด็กดีของพี่หมอ
จินต์พิชา3.5K viewsVLOGGER (แนวโคแก่กินหญ้าอ่อน)
นัก(ละ)เลง4.6K viewsเมียอ้ายเข้ม | ฮักบ่ฮู้ลืม ที่บ้านโคกสะแบง
นนท์ NONN1.4K viewsUnsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน1.1K viewsรักล้นแก้ว
เสี่ยวชิงเทียน738 viewsOneday in August วันหนึ่งในเดือนสิงหา
Cyclamen159115 viewsส้มหล่น
บาริสต้าสายรุ้ง682 viewsYou Belong to Me กามเทพคึกคัก
นางฟ้าจันทรา212 views
