บทที่ 29

การดำนาดำเนินไปอยู่อย่างนั้นหลายวันทีเดียว

แดนดินคนผีเข้าผีออกยอมให้ฤทัยรักษ์ได้ลงมือดำนาอย่างที่เอ่ยขอในวันหนึ่ง วันนั้นเธอต้องก้มๆ เงยๆ สู้แดดร้อนจนมึนหัว แถมยังปวดเอวและหลังจนแทบจะนั่งไม่ไหว แต่เธอก็สนุกมากที่ได้ทำงานกับชาวบ้าน ยิ่งแรงงานคนมากเท่าไร งานก็ยิ่งสนุกและเสร็จเร็วขึ้นเท่านั้น

แต่เธอก็ได้สนุกแค่วันนั้นวันเดียว เพราะแดนดินสั่งให้เธอจบการเรียนรู้วิธีการดำนาในวันนั้นเอง

ตอนนี้ฤทัยรักษ์มาประจำการอยู่ในครัวเปิดใหม่ข้างเรือน เป็นกองสวัสดิการที่ใช้ปรุงอาหารเลี้ยงคนงานของคุณย่าคำหอมนั่นเอง งานของเธอไม่มีอะไรมาก ช่วยงานทั่วไปแล้วเอาเสบียงไปส่งที่ทุ่งนากับเด็กๆ เท่านั้น

วันนี้พอได้เวลา หญิงสาวก็พาสองแฝดเข็นรถเข็นเข้าไปจอดหน้าครัวที่พวกคุณย่ากับยายบัวยายมากำลังสาละวนเตรียมอาหารกันอยู่

“คุณย่าขา เสร็จกันหรือยังคะ พวกเราพร้อมไปส่งแล้วน้า”

“จ้าๆ เสร็จพอดีเลย วันนี้มีข้าวเหนียว ลาบเป็ด ต้มเป็ด ส้มตำ ไก่ย่าง แล้วก็แตงโมหวานๆ นะลูก”

พอบอกเมนูที่จัดเตรียมเอาไว้ คุณย่าคำหอมที่นั่งไล่แมลงวันอยู่ก็เรียกให้ย่ายายที่เหลือมาช่วยกันยกหม้อกับข้าวออกไปใส่รถเข็นสามล้อของฤทัยรักษ์ เธอรีบเข้าไปช่วยพลา