รักร้ายของนายเสือ

รักร้ายของนายเสือ

last updateHuling Na-update : 2024-12-15
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
40Mga Kabanata
3.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพราะครอบครัวที่มี ไม่สมบูรณ์ เด็กสาวในวัยที่กำลังเจริญเติบโต จึง อยากหาที่พักพิง และ เมื่อได้ทำความรู้จักกับนายเสือ ความรักต่างวัยจึงเกิดขึ้น อย่างไม่ทันตั้งตัว

view more

Kabanata 1

บ้าน

"Congratulations, you're one month pregnant. Everything looks fine."

Mia Bowen held the results of her pregnancy test as she returned to her marital home, feeling like she was dreaming. Was she actually pregnant?

She mustered the courage to text her husband, Timothy Barrett. "Will you be coming home for dinner tonight?"

It felt like forever as she waited for a reply. He'd never liked it when people disturbed him at work, and she was worried that her message would go unanswered as it had in the past.

In the next second, her phone lit up. Timothy replied curtly, "Yeah. I have something to tell you."

After getting an answer, Mia hurried to get the groceries for that night's dinner. She put the results of the pregnancy test on the table, then flipped it over, feeling that she was being too obvious.

In the evening, a black limousine drove into the courtyard. Timothy got out with his suit jacket casually flung over one arm. He had a tall figure and striking features.

"Timothy, you're back." Mia jogged over to him, reaching out to take his suit jacket. But Timothy handed her some papers instead. A trace of surprise flashed in her eyes.

"Take a look at this. You can bring up any requests you might have," he said.

Mia looked down at the papers. The first page had the words "divorce agreement" written on it. The bright whiteness of the paper seemed to stab her eyes.

Timothy tugged his tie loose, traces of fatigue showing on his face. He looked down at Mia, taking in the baby fat around her face. She looked like a minor.

He didn't have any feelings for her. He'd only married her because his grandmother liked her. Her presence had also improved his grandmother's health, so this marriage was mutually beneficial.

If not for the accident a month back, he wouldn't even have noticed that they'd been married for three years.

Keeping this façade up would only be a waste of Mia's time and youth. It was better for them to separate.

Mia gently placed a hand over her belly and asked shakily, "If—and this is only hypothetical—I were to tell you that I'm pregnant, would you still go ahead with the divorce?"

Timothy's gaze landed on her belly. He frowned. "Didn't I tell you to take the morning-after pill after that time?"

What happened a month ago was an accident—the one and only accident that had happened over the three years of their marriage.

Mia acted like her hand had been burned. She quickly moved it away, but Timothy grabbed her by the wrist with a complicated gaze. "Are you really pregnant?"

Mia's breathing hitched. "I asked you a question. If I were pregnant, would you want to keep the baby?"

"No."

Timothy sighed. There was no point in having a baby when its parents were caught in a loveless marriage. It was what had happened with his parents.

Mia's heart seemed to empty out as he let go of her.

She watched as he walked away. Then, she tilted her head back to force the tears back. Timothy's words where like knives that stabbed her right in the chest.

Mia looked at the food she'd put her heart into making. They had gone cold. She poured them into the trash, feeling a bit nauseous from the greasiness.

She rubbed her belly. There was a tiny life growing in there. She swallowed her bitterness as she thought, "Your daddy may not want you, but I'll definitely protect you with all I've got."

She'd grown up as an orphan. Her adoptive parents had kicked her aside after giving birth to a pair of twins, banishing her to her adoptive aunt's house. Fortunately, her aunt, Patricia Bowen, treated her well.

It was Mia's biggest wish to have a family of her own. She knew Timothy didn't love her, but she'd still tried her best to be a good wife to him. Now, reality had proven to her that it was impossible for one to make a rock melt.

Still, now that she was pregnant, she wouldn't be alone anymore, even after the divorce.

Mia didn't bother reading the divorce agreement. She just signed on the last page.

That night, she slept in the master bedroom as usual while Timothy slept in the study. Everything was the same as before—they'd been married for three years but had also slept separately for those three years.

The following morning, Mia received a call from her mother-in-law, Sharon Hopkins. Sharon sounded imperious as she said, "Mia, have the maids tidy up one of the guest bedrooms on the second floor.

"A guest will be staying over for a few days. Remember to welcome her and treat her nicely."

Mia didn't even have time to ask who it was when Sharon had already hung up.

She smiled faintly, already used to how disdainful Sharon was of her. It was as if saying another word to her would bring shame to the Barrett family.

When Mia came downstairs, Timothy had left for work.

In the afternoon, a young woman dressed from head to toe in branded clothing walked into the living room. A trace of surprise flashed in Mia's eyes. Was this the guest Sharon had mentioned? A beautiful young woman?
Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
40 Kabanata
บ้าน
เสียงพูดคุยในวงเหล้าหลังเลิกงานดังขึ้นเรื่อยๆตามดีกรีของเครื่องดื่มที่กินเข้าไป เหล้าขาวสีใส ในขวดสีน้ำตาล วางเรียงรายตรงหน้าเพราะเหลือแต่ขวดเปล่า หลังจากดื่มกินกันมา หลายชั่วโมง“แดกเข้าไปเหล้า เมาทุกวัน “คนที่ทนไม่ไหวแล้ว เดินออกมาอาละวาดที่หน้าลานกว้าง ที่เป็นที่ตั้งวงสังสรรค์ คนที่นั่งกันอยู่หันไปมองเป็นตาเดียว เมื่อเจอ คนหน้าดุ นั่งอยู่“ขอโทษจ้ะนาย ฉันด่าผัวฉัน ไม่ได้ด่านาย “นายที่นั่งอยู่ในวงเหล้า สวมเสื้อยืดสีดำมอมแมม ในมือคีบสูบบุหรี่ แล้วปล่อยควันให้ลอยขึ้นไปบนฟ้าที่เริ่มมืดแล้ว“งั้นก็แยกย้าย แดกมาก เมามาก กูก็รำคาญตอนเช้าเหมือนกัน “ นายบอกเสียงดุ แล้วลุกขึ้นจากวงเหล้าหยิบถุงย่ามของตัวเองขึ้นมาสะพาย แล้วเดินกลัวไปที่บ้านพักข้างใน“อีจำปา มึงนี่ตัวซวย เหล้าหมดพอดี นายกำลังจะควักเงินให้แล้ว มึงนี่มัน “ คนในวงด่า อีตัวซวยแล้วมองร้านค้า ที่เปิดไฟอยู่ข้างใน“กูพอแล้ว ““กูก็พอ “เพื่อนร่วมวงไม่มีใครอยากควักเงินซื้อ ทั้งนั้น เหล้าขวดละร้อยยี่สิบ ค่าแรงวันละสามร้อยห้าสิบ ถ้าซื้อมา มีคนกิน แต่ไม่มีคนจ่าย คนในวงมองหน้ากันตาปริบๆ แล้วลุกขึ้นทีละคนสองคน แยกย้ายกันกลับบ้านบ้านพักที
Magbasa pa
อดทน
“ เมื่อคืนมีอะไรกันเสียงดัง “ นายที่กำลังชงกาแฟใส่แก้ว ถามหัวหน้าคนงาน ที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ไอ้อ่อนครับนาย เมา อาละวาด “ หัวหน้าคนงานตอบตรง แล้วก้มหน้าลง เพราะกลัวถูกตำหนิ หลังเลิกงานจะมีการดื่มอยู่แล้ว เป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่นายอ่อน คือ เมาทุกวัน“เวลาให้แดก ก็มีปัญหา เวลาไม่ให้แดกก็มีปัญหาอีก “ คนที่ได้ยินเสียงทะเลาะเมื่อคืน รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา อย่างไม่มีเหตุผล แล้วมองออกไปข้างนอก หน้าต่าง เห็นแผ่นหลังของเด็กสาวในชุดนักเรียน เดินก้มหน้าก้มตาออกไปจากแคมป์ ตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงดี“วันนี้เทปูนชั้น15ให้เสร็จเรียบร้อย ก่อฉาบตรงแผนที่วางเอาไว้ เดี๋ยวฉันจะตรวจงานตอนเย็น “นายสั่งหัวหน้างาน ให้ควบคุมงานให้ดี ถ้านายไปตรวจ แล้วไม่ดี เจอจุดบกพร่อง ต้องแก้ไข นายด่าเปิงแน่นอน ดังนั้น หัวหน้าจึงต้องรับคำสั่ง ไปถ่ายทอด อีกทีคนงานกว่าเจ็ดสิบคนทั้งชายหญิง ยืนรอรับคำสั่ง และเช็คชื่อ ประจำวันก่อน8โมงเช้า คนงานมีหลากหลายวัย ตั้งแต่วัยรุ่น ไปจนถึงวัยกลางคน และวัยเกือบจะหกสิบก็มีนายอ่อน ชายวัยสามสิบเจ็ดปี ที่ทำงานหนัก มาตลอด และดื่มเหล้าทั้งวัน จึงดูแก่กว่าอายุจริง ยืนอยู่ปะปนกับเพื่อนร่วมงาน หัวหน้างาน
Magbasa pa
สบตา
แถวรับเงินค่าแรง ยาวเป็นหางว่าว วันนี้ทุกคนยิ้มหน้าบานเป็นแถว เพราะได้รับเงินหลายพันบาท บางราย มีรายได้เกือบหมื่น เพราะเป็นช่างที่มีฝีมือแม่ค้าจากร้านค้าในแคมป์นั่งรออยู่แล้ว ไม่ห่างจากแถวของนาย คนที่เซ็นต์เชื่อค่าสินค้าเอาไว้ หลังจากรับเงินค่าแรงมาแล้ว ก็ต้องมาจ่ายค่าเหล้าค่ากับข้าวทันที“ลุงอ่อน สองพันแปดร้อยสี่สิบ “ เสียงแม่ค้า บอกยอดหนี้ ของชายตรงหน้า ที่เพิ่งได้รับเงินมาหกพันสี่ แล้วต้องใช้หนี้ค่าเหล้า ค่ากับข้าวไปแล้ว เกือบสามพัน“อะไรมากมายขนาดนั้น “ คนที่กินแล้ว แต่ไม่อยากคิดว่า จะมากมายถีงเพียงนี้ บ่นออกมา“สิบห้าวัน เหล้าสิบห้าขวด เป็นเงินเท่าไหร่ ค่าเหล้าลุง มากกว่า ค่ากับข้าวอีก “แม่ค้าบ่นออกมา สองแม่ลูกกินแต่ไข่ ปลากระป๋อง ผักถุงละสิบบาท แต่พ่อกินเหล้า วันละร้อยกว่า“บ่นมากจริง ทอนมา “ เงินสามพันบาท ถูกส่งมอบให้กับแม่ค้า ที่มารอทวงเงินลูกหนี้คนอื่น รีบจ่ายเงิน ใช้หนี้ แล้วเดินไปที่ร้านค้า ที่มีลูกสาวของแม่ค้า รอขายของอยู่แล้ว วนลูบไปแบบนี้ เป็นประจำ“เหล้าขาว 1ขวด “ คนที่เพิ่งมาเชื่อเหล้า เมื่อเช้าไปขวดหนึ่ง มาเอาเพิ่มใหม่อีกแล้ว“เบาได้เบา ตาอ่อน เช้าขวดเย็นขวดเลย “ แ
Magbasa pa
เสียง
“ พี่ อย่าทำเลย “คนเป็นเมียที่สุขภาพร่างกายไม่ค่อยดี บอกปฏิเสธผัวที่ตอนนี้ กำลังปลุกตัวเองที่กำลังหลับสนิทขึ้นมา แล้วขยับเข้ามาในมุ้งที่กางนอนกับลูกสาว“มึงอย่ามาดีดดิ้น ออกมา “ คนที่กำลังมีอารมณ์ ดึงเมียออกมาจากมุ้ง แล้วพาเข้าไปนอนในมุ้งของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะจัดการ ปลุกปล้ำเมีย จนสำเร็จ เสียงร้องของคนเป็นเมีย ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่ไม่แข็งแรง ถูกย่ำยี แล้วต้องเก็บกั้นความรู้สึกเอาไว้ เพราะลูกสาว ที่กำลังโต นอนอยู่ไม่ไกลนัก และ กำลังหลับสนิท“โอ๊ย มึงนี่มันยังมันส์ดีจริงๆ “ เสียงสามีบอกอย่างถูกใจ ที่ได้กระทำกับเมียอย่างเร่าร้อนรุนแรง“พี่ พอเถอะ “คนที่ยังไม่พอ จัดการต่ออีกรอบ โดยไม่สนใจว่า คนใต้ร่างจะรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ ใบหน้าซีดเซียว หลับตาลงด้วยความอ่อนล้า แล้วก็หลับไปแทบจะทันที ที่สามี สุขสมไปแล้วถึงสองครั้งเด็กสาวที่ได้ยินทุกการกระทำของคนเป็นพ่อ หลับตานอนนิ่ง น้ำตาไหลอาบออกมา ทำไมพ่อถึงทำกับแม่แบบนี้ เสียงแม่ร้องออกมา ดังไปทั่วบ้าน หลังเล็ก เสียงจากการกระทำของพ่อ ทำเอาคนเป็นลูก นอนไม่หลับตลอดทั้งคืนใบหน้าของเด็กสาวอิดโรยจากการนอนน้อย ต้องตื่นขึ้นมาหุงหา
Magbasa pa
นาย
รถกะบะคันเก่า ขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านพักตอนเย็น เสื้อผ้าที่ซักแขวนเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง เมื่อเดินผ่าน ทำให้นึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้จ่ายเงินค่าจ้างให้เด็กเลยคนงานที่เลิกงานกลับมา หุงหาอาหารสำหรับมื้อเย็น หม้อข้าวของแต่ละบ้านกำลังทำงานแทบจะทุกหลังคาเรือน เสียงพูดคุยกันที่ลานซักล้าง เสียงเปิดน้ำรองเอาไว้ใส่ถัง ทำให้การสนทนาต้องเสียงดังกว่าเดิมคนงานชายจับกลุ่มตั้งวงกินเหล้าทันทีที่เลิกงาน สุราขวดสีน้ำตาล วางอยู่ตรงหน้า คนละขวด ไม่ต้องแย่งกัน“โอ้ย เหนื่อย สายตัวแทบขาด “ คนที่ก้มๆเงยๆ ปูกระเบื้องพื้น มาตลอดทั้งวัน บ่นออกมา แล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม“เหนื่อยทุกคนแหละว้า ใครจะสบาย “ คนใช้แรงงานมองหน้ากันตาปริบๆ แล้วมองนายที่เดินดุ่มๆ มาตรงนี้“นาย มองหาใครครับ “ หัวหน้าคนงานถามนาย ที่เดินมองหาใครอยู่“เด็กซักผ้าเมื่อเช้าไง ยังไม่ได้ให้ค่าแรง “ คนเป็นนาย หยิบเงินในกระเป๋าเสื้อออกมานับ“ไอ้ เอวา ลูกสาวมึงไง ไอ้อ่อน “ หัวหน้าคนงาน บอกกับคนที่นั่งดื่มอยู่“อ่อ เงินลูกสาวผม ให้ผมก็ได้ “ คนที่เห็นเงินนาย แล้ว ยื่นมือออกไปทันที“เจ้าตัวอยู่ไหน บอกให้ไปหาที่บ้านด้วย “นายบอกเสียงดุ แล้วม
Magbasa pa
เด็ก
 “ นาย “ คนถูกเรียกได้สติ มองเด็กที่นั่งอยู่ตรงหน้า แล้วพลิกตัวนอนตะแคง เอาผ้าห่มปิดตัวตนของตัวเองเอาไว้ แล้วถามออกมา“ทำกับข้าวเป็นไหม “ “ไม่เป็นค่ะ ปกติที่บ้านไม่ค่อยทำ “ เด็กสาวที่กินแต่อาหารธรรมดาประเภทไข่กับผัดปลากระป๋องบอกยิ้มๆ แล้วเก็บข้าวของที่รกเลอะเทอะอยู่ให้เป็นระเบียบ “ต่อไปนี้เสาร์อาทิตย์ ก็มาทำงานบ้าน ซักผ้า ทำความสะอาดบ้านให้ก็แล้วกัน “ นายบอกย้ำอีกที แล้วลุกขึ้น เมื่อได้จังหวะ เดินเข้าไปในห้องน้ำ ที่ขัดเอาไว้แล้ว สะอาดเอี่ยมหอมกลิ่นน้ำยาขัดห้องน้ำ ของใช้ ที่หมดแล้ว ยังไม่ได้ทิ้ง ก็ถูกเก็บทิ้งไปหมด คนที่เคยทำอะไรด้วยตัวเอง มองรอบๆห้อง แล้วรู้สึกดีเหลือเกิน กล่องกระดาษที่วา
Magbasa pa
นักเรียน
 เสียงออดของโรงเรียนดังขึ้นในเวลาสี่โมงเย็น นักเรียนต่างทยอยกันเดินออกมา โรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่ มีนักเรียนหลายร้อยคนรถมอเตอร์ไซด์ของเด็กมอปลายขับออกจากโรงเรียนก่อน ปล่อยให้คนที่ต้องยืนรอรถ เดินออกมาทีหลัง “เอวา เรากลับก่อนนะ “ เพื่อนร่วมห้องเดินออกจากห้องเรียนไป เหลืออีก3-4คน ที่ต้องทำเวร สี่โมงครึ่งแล้ว คนที่รออยู่หน้าโรงเรียนชะเง้อมองหา คนที่ยังไม่ออกมา ก่อนจะยิ้มกว้าง เมื่อเห็นเจ้าตัว เดินออกมากับเพื่อนผู้หญิง3คน“นาย มีอะไรคะ “ เจ้าตัวถามออกไป ด้วยความตกใจ ที่เห็นนายมายืนรอ คิดไปเรื่อยว่า แม่อาจจะป่วย “เปล่า ผ่านมา เลยมารับ “ คนที่นึกใจดี บอกเสียงเรียบ แล้วเดินมาที่รถ เปิดประตูรถของตัวเองแล้วมองคนที่มาทีหลัง “นายสวัสดีค่ะ “ เสียงหวานเอ่ยทักทายออกมา แล้
Magbasa pa
วันเกิด
 คนป่วยกระเสาะกระแสะลุกขึ้นหุงข้าว ต้มไข่ แล้ว ปลุกลูกสาวที่นอนอยู่บนฟูก มือของแม่ลูบผมลูกสาว แล้วอวยพรวันเกิด “ เอวา แม่ขอให้ลูกของแม่ แข็งแรง เเข็งแกร่ง และ เติบโต อย่างดีนะลูกนะ “ เสียงของแม่ อ่อนล้า อ่อนแรง แต่ก็ตั้งใจจะเอ่ยออกมา เพื่อให้พรลูกสาวคนเดียว “แม่จ๋า หนูกราบแม่ ที่แม่ให้หนูเกิดมา “ คนที่ดันทุรังจะเก็บลูกเอาไว้ ยิ้มทั้งน้ำตา ความรักในวัยเรียน ที่พ่อแม่ ออกปาก ไล่ออกจากบ้าน เพราะความอาย ที่ลูกสาวท้องตั้งแต่ในชุดนักเรียน ทำให้ สองคน หอบผ้าหอบผ่อน และเงินติดตัวไม่มาก เข้าเมืองใหญ่ ช่วงแรก พ่อของเอวา เป็นวัยรุ่นที่มีความรับผิดชอบ ตั้งใจจะเลี้ยงดูลูกอย่างดี แต่เพียงไม่นาน ลายก็ออก แม้จะลำบากขนาดไหน คนเป็นแม่ก็สู้ทน เพราะอยากให้ลูกมีพ่อ มีคนคุ้มครอง แต่ยิ่งนานวัน อะไรก็แย่ลง ยิ่งลูกโตขึ้นเท่าไหร่ พ่อก็ยิ่งแย่มากขึ้น เป็นลำดับ
Magbasa pa
บอบบาง
ยาถุงใหญ่กินได้เป็นเดือน ที่คุณหมอสั่งจ่ายมาให้ ทำให้คนที่วิ่งไปร้านขายยา หลายต่อหลายครั้ง รู้สึกประทับใจเหลือเกิน ยาน้ำขวดใหญ่2ขวด ก็เกือบร้อย ยังไม่รวมยาเม็ด อีกหลายซอง เพราะคุณหมอ อาจจะมองเห็นความ เก่าปอน ของเสื้อผ้า และ ใบหน้าคนป่วย จึงเกิดความสงสาร “แม่จ๋า หมอบอกว่า แม่กินข้าวกินยา ไม่ตรงเวลา เลยป่วย ต่อไปนี้ แม่ต้องดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้นะ “ ลูกสาวบอกกับแม่ แล้วพาลงจากรถ เดินเข้ามาในแคมป์ ที่ตอนนี้กำลังทำงานกันอยู่ ร่างสูงใหญ่ ที่อยู่ในชุดที่คุ้นตาโพกผ้าปิดหน้าเอาไว้ เหลือเพียงลูกตาคมดุ ที่มองมาที่สองแม่ลูก “ไปไหนกันมา “ เสียงคนข้างบ้านตะโกนถาม ”ไปหาหมอจ้ะ หนูพาแม่ไปหาหมอมา “ คนที่อยู่แถวนั้น พลอยได้ยินไปด้วย แล้วสองแม่ลูก ก็เดินเข้ามาในบ้าน “แม่นอนพักเถอะ เดี๋ยววันนี้ หนูเป็นแรงให้แม่เอง” คนป่วยที่เหนื่อยจากการขึ้นรถหลายต่อ ล้มตัวลงนอน มองลูกสาวที่กำลังเก็บของ แล้วเตรียมตัว ทำริบบิ้นแทนแม่ “มีเงินเยอะหรอ “ แม่ถ
Magbasa pa
หนูเอวา
 ริมฝีปากของคนตรงหน้า สัมผัสไปที่หน้าท้องขาวเนียน มือหนาลูบไล้ที่ใบหน้า แล้วใช้นิ้วโป้ง สัมผัสริมฝีปากอ่อนนุ่ม“อ้าปากสิ “ คนที่อยูกลางลำตัว เงยหน้าขึ้นมาบอกให้เธอ อ้าปากออก แล้วจัดการ สอดนิ้วโป้งของตัวเอง ลงไป “ดูดนิ้วฉัน “ เด็กสาวที่แทบไม่รู้เรื่องอย่างว่า ดูดนิ้ว ตามคำสั่ง คนที่ถูกตอบรับ ยิ้มกว้างออกมา“เก่งมาก เด็กดี “ คำชมของนายและรอยยิ้มกว้าง ทำให้คนที่อมนิ้ว ดูดเอาไว้ เร่งความเร็วขึ้นอีก แล้วท้องน้อยของตัวเอง ก็เสียววาบ ขึ้นมาอีกแล้ว “พอแล้ว หนูเอวา “ คนที่อยากเป็นหนูของนาย มองท้องขาวของตัวเอง ที่ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างกาย ที่ไม่มีใครได้เห็น มือของนาย ลูบไล้ที่หน้าท้องอีกครั้ง “ฉันอยากเล่นกับเอวา ทั้งวัน แบบนี้ ไม่อยากไปไหนเลย “ คนที่ติดใจแล้ว บอกออกมา แล้วขยับตัวลุกขึ้นนั่ง หน้าอกเ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status