รักร้ายของนายเสือ

รักร้ายของนายเสือ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2024-12-15
โดย:  เค้กมัฟฟิ่นnจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
40บท
3.5Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เพราะครอบครัวที่มี ไม่สมบูรณ์ เด็กสาวในวัยที่กำลังเจริญเติบโต จึง อยากหาที่พักพิง และ เมื่อได้ทำความรู้จักกับนายเสือ ความรักต่างวัยจึงเกิดขึ้น อย่างไม่ทันตั้งตัว

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บ้าน

 ――子どもは、まだなの。

 御門家の朝食卓で、その問いは天気の話みたいな顔で落ちてきた。

 問いというより、確認だ。いつまで待たせるつもりなのか、と。銀のスプーンが白い皿に触れる小さな音のほうが、よほどやさしい。

「仕事が忙しいのはわかるけれど、女には期限がありますからね」

 義母の冴子は穏やかに微笑んだ。

 露骨に責める人より、こういう人のほうが厄介だ。やさしい声のまま、逃げ場のないところだけを刺してくる。

 隣では、義祖母の千鶴が新聞を畳み、こちらも見ずに口を開いた。

「会社を支えたことは評価しているわ。でもね、真尋さん。妻の仕事は、それだけじゃないの」

 喉の奥が細くなる。飲み込んだ味噌汁の温度だけが、やけに熱かった。

 ええ、知っています。私は道具です。会社でも、家でも。用途が違うだけで。

 何度もそう言おうとしたのに、結局口に出せなかった。

 年長者との上下関係を気にしてしまうのかもしれない。

 あるいはただ彼に自分をかばってほしいと期待しているだけ。

「高齢出産は、どうしても虚弱のリスクがありますからね」

 義母は気遣うように微笑んだ。

「男の子なら朔臣、女の子なら美琴。あまり虚弱では、名前に負けてしまうでしょう?」

 一瞬、意味がわからなかった。

 まだ性別もわからない。そもそも、名前の話など一度もしていない。

「……その名前」

「この家の子の名前よ」

 義母は穏やかに紅茶を口に運ぶ。

「もう決めてあるの」

 その瞬間、隣で朔弥さんがカップを置く音が、かすかに硬く響いた。思わずそちらを見ると、彼は伏し目がちのまま黙っている。けれど、その横顔だけが、ひどく冷えて見えた。まるで何かを押し殺すように。

 その沈黙すら、私を守るものではなかった。

 会社に着くころには、肩がもう硬かった。

 私は経営管理と再建実務を握る上級マネージャーで、表向きの肩書き以上に、この会社の継ぎ目を縫う側の人間だ。人が嫌がる穴埋めほど、たいてい私の机に落ちてくる。

 九時前だというのに、デスクには三つの付箋と四件のメッセージが積まれていた。役員会資料の差し替え、来週の銀行説明の数字確認、ホテル部門の予算再計算、ブライダル案件の火消し。どれも急ぎで、どれも本来は別の誰かの仕事だ。

「高瀬さん、こっちも見てもらえます?」

「悪い、これ今日中」

「真尋さんなら早いから」

 感謝ではない。信頼に似た、もっと雑なものだ。水道の蛇口をひねるみたいに、当然の顔で私を使う。

 午前中だけで二つ会議を回し、昼前には役員の言い争いを止め、午後には数字の穴を埋めた。社内政治まで含めて帳尻を合わせるのが私の仕事らしい。決算書に載らない部分ほど、どうしていつも人の体温を削っていくのだろう。

 助かりましたの一言もないまま会議室を出る背中を見送って、私はやっと息を吐いた。胃のあたりが空っぽなのに重い。

 心から好きな仕事が、いつの間にかこうなってしまった。

 社長夫人になっても部下から尊重されず、かえって仕事をこなすだけの存在になった。

 ――その根本にはやはり社長――朔弥さんの態度がある。

 もういい。仕事は、ここまでだ。

 会社を辞めよう。家庭に入ろう。そうすれば少なくとも、役に立つ場所を一つに絞れる。全部を満たして、それでも足りないと言われるよりはましだ。

 そう決めた夜、私はいつもより少しだけ早く帰宅した。朔弥さんに話そうと思ったのだ。仕事を辞めること。子どものことを、ちゃんと考えたいこと。これ以上何も取りこぼしたくなかった。こうすれば、もしかしたら私たちの関係も、もう一歩進めるかもしれない。

 冷蔵庫にあった食材で、簡単なおかずを二品だけ作った。前に一度、朔弥さんが「君の料理はうまい」と言ったことがある。忙しくて、そういうことをする余裕なんてほとんどなかったのに、あのとき少しうれしかったから、その一言だけは案外きれいに覚えていた。

 今日の朔弥さんはなんだか機嫌がよさそうで、何かを待っているみたいだった。

 もしかして、彼も私と同じことを考えているのだろうか。

 今夜こそ、私たちは……。

「朔弥さん、大事な話があるの……」

 言いかけたそのとき、彼のスマホが鳴った。

 遠慮する間もなく、彼はすぐに電話に出た。

「……わかった。今行く」

 彼は立ち上がるのが早かった。私を見る。何か言いかけて、言わない。

「悪い。急ぎだ。話は後で」

 彼が待っていたのは、電話だったんだ。

 仕事の急用?

 でも、どうも仕事という感じでもない……。

 その夜、社員用のグループチャットに流れてきた雑談が目に入った。

〈見た?〉

〈マジで帰国したって〉

〈一条澄麗さん〉

〈社長、自分で空港まで迎えに行ったらしい〉

 一条|澄麗《すみれ》。

 あの女が......帰ってきた。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
40
บ้าน
เสียงพูดคุยในวงเหล้าหลังเลิกงานดังขึ้นเรื่อยๆตามดีกรีของเครื่องดื่มที่กินเข้าไป เหล้าขาวสีใส ในขวดสีน้ำตาล วางเรียงรายตรงหน้าเพราะเหลือแต่ขวดเปล่า หลังจากดื่มกินกันมา หลายชั่วโมง“แดกเข้าไปเหล้า เมาทุกวัน “คนที่ทนไม่ไหวแล้ว เดินออกมาอาละวาดที่หน้าลานกว้าง ที่เป็นที่ตั้งวงสังสรรค์ คนที่นั่งกันอยู่หันไปมองเป็นตาเดียว เมื่อเจอ คนหน้าดุ นั่งอยู่“ขอโทษจ้ะนาย ฉันด่าผัวฉัน ไม่ได้ด่านาย “นายที่นั่งอยู่ในวงเหล้า สวมเสื้อยืดสีดำมอมแมม ในมือคีบสูบบุหรี่ แล้วปล่อยควันให้ลอยขึ้นไปบนฟ้าที่เริ่มมืดแล้ว“งั้นก็แยกย้าย แดกมาก เมามาก กูก็รำคาญตอนเช้าเหมือนกัน “ นายบอกเสียงดุ แล้วลุกขึ้นจากวงเหล้าหยิบถุงย่ามของตัวเองขึ้นมาสะพาย แล้วเดินกลัวไปที่บ้านพักข้างใน“อีจำปา มึงนี่ตัวซวย เหล้าหมดพอดี นายกำลังจะควักเงินให้แล้ว มึงนี่มัน “ คนในวงด่า อีตัวซวยแล้วมองร้านค้า ที่เปิดไฟอยู่ข้างใน“กูพอแล้ว ““กูก็พอ “เพื่อนร่วมวงไม่มีใครอยากควักเงินซื้อ ทั้งนั้น เหล้าขวดละร้อยยี่สิบ ค่าแรงวันละสามร้อยห้าสิบ ถ้าซื้อมา มีคนกิน แต่ไม่มีคนจ่าย คนในวงมองหน้ากันตาปริบๆ แล้วลุกขึ้นทีละคนสองคน แยกย้ายกันกลับบ้านบ้านพักที
อ่านเพิ่มเติม
อดทน
“ เมื่อคืนมีอะไรกันเสียงดัง “ นายที่กำลังชงกาแฟใส่แก้ว ถามหัวหน้าคนงาน ที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ไอ้อ่อนครับนาย เมา อาละวาด “ หัวหน้าคนงานตอบตรง แล้วก้มหน้าลง เพราะกลัวถูกตำหนิ หลังเลิกงานจะมีการดื่มอยู่แล้ว เป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่นายอ่อน คือ เมาทุกวัน“เวลาให้แดก ก็มีปัญหา เวลาไม่ให้แดกก็มีปัญหาอีก “ คนที่ได้ยินเสียงทะเลาะเมื่อคืน รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา อย่างไม่มีเหตุผล แล้วมองออกไปข้างนอก หน้าต่าง เห็นแผ่นหลังของเด็กสาวในชุดนักเรียน เดินก้มหน้าก้มตาออกไปจากแคมป์ ตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงดี“วันนี้เทปูนชั้น15ให้เสร็จเรียบร้อย ก่อฉาบตรงแผนที่วางเอาไว้ เดี๋ยวฉันจะตรวจงานตอนเย็น “นายสั่งหัวหน้างาน ให้ควบคุมงานให้ดี ถ้านายไปตรวจ แล้วไม่ดี เจอจุดบกพร่อง ต้องแก้ไข นายด่าเปิงแน่นอน ดังนั้น หัวหน้าจึงต้องรับคำสั่ง ไปถ่ายทอด อีกทีคนงานกว่าเจ็ดสิบคนทั้งชายหญิง ยืนรอรับคำสั่ง และเช็คชื่อ ประจำวันก่อน8โมงเช้า คนงานมีหลากหลายวัย ตั้งแต่วัยรุ่น ไปจนถึงวัยกลางคน และวัยเกือบจะหกสิบก็มีนายอ่อน ชายวัยสามสิบเจ็ดปี ที่ทำงานหนัก มาตลอด และดื่มเหล้าทั้งวัน จึงดูแก่กว่าอายุจริง ยืนอยู่ปะปนกับเพื่อนร่วมงาน หัวหน้างาน
อ่านเพิ่มเติม
สบตา
แถวรับเงินค่าแรง ยาวเป็นหางว่าว วันนี้ทุกคนยิ้มหน้าบานเป็นแถว เพราะได้รับเงินหลายพันบาท บางราย มีรายได้เกือบหมื่น เพราะเป็นช่างที่มีฝีมือแม่ค้าจากร้านค้าในแคมป์นั่งรออยู่แล้ว ไม่ห่างจากแถวของนาย คนที่เซ็นต์เชื่อค่าสินค้าเอาไว้ หลังจากรับเงินค่าแรงมาแล้ว ก็ต้องมาจ่ายค่าเหล้าค่ากับข้าวทันที“ลุงอ่อน สองพันแปดร้อยสี่สิบ “ เสียงแม่ค้า บอกยอดหนี้ ของชายตรงหน้า ที่เพิ่งได้รับเงินมาหกพันสี่ แล้วต้องใช้หนี้ค่าเหล้า ค่ากับข้าวไปแล้ว เกือบสามพัน“อะไรมากมายขนาดนั้น “ คนที่กินแล้ว แต่ไม่อยากคิดว่า จะมากมายถีงเพียงนี้ บ่นออกมา“สิบห้าวัน เหล้าสิบห้าขวด เป็นเงินเท่าไหร่ ค่าเหล้าลุง มากกว่า ค่ากับข้าวอีก “แม่ค้าบ่นออกมา สองแม่ลูกกินแต่ไข่ ปลากระป๋อง ผักถุงละสิบบาท แต่พ่อกินเหล้า วันละร้อยกว่า“บ่นมากจริง ทอนมา “ เงินสามพันบาท ถูกส่งมอบให้กับแม่ค้า ที่มารอทวงเงินลูกหนี้คนอื่น รีบจ่ายเงิน ใช้หนี้ แล้วเดินไปที่ร้านค้า ที่มีลูกสาวของแม่ค้า รอขายของอยู่แล้ว วนลูบไปแบบนี้ เป็นประจำ“เหล้าขาว 1ขวด “ คนที่เพิ่งมาเชื่อเหล้า เมื่อเช้าไปขวดหนึ่ง มาเอาเพิ่มใหม่อีกแล้ว“เบาได้เบา ตาอ่อน เช้าขวดเย็นขวดเลย “ แ
อ่านเพิ่มเติม
เสียง
“ พี่ อย่าทำเลย “คนเป็นเมียที่สุขภาพร่างกายไม่ค่อยดี บอกปฏิเสธผัวที่ตอนนี้ กำลังปลุกตัวเองที่กำลังหลับสนิทขึ้นมา แล้วขยับเข้ามาในมุ้งที่กางนอนกับลูกสาว“มึงอย่ามาดีดดิ้น ออกมา “ คนที่กำลังมีอารมณ์ ดึงเมียออกมาจากมุ้ง แล้วพาเข้าไปนอนในมุ้งของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะจัดการ ปลุกปล้ำเมีย จนสำเร็จ เสียงร้องของคนเป็นเมีย ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างกายที่ไม่แข็งแรง ถูกย่ำยี แล้วต้องเก็บกั้นความรู้สึกเอาไว้ เพราะลูกสาว ที่กำลังโต นอนอยู่ไม่ไกลนัก และ กำลังหลับสนิท“โอ๊ย มึงนี่มันยังมันส์ดีจริงๆ “ เสียงสามีบอกอย่างถูกใจ ที่ได้กระทำกับเมียอย่างเร่าร้อนรุนแรง“พี่ พอเถอะ “คนที่ยังไม่พอ จัดการต่ออีกรอบ โดยไม่สนใจว่า คนใต้ร่างจะรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ ใบหน้าซีดเซียว หลับตาลงด้วยความอ่อนล้า แล้วก็หลับไปแทบจะทันที ที่สามี สุขสมไปแล้วถึงสองครั้งเด็กสาวที่ได้ยินทุกการกระทำของคนเป็นพ่อ หลับตานอนนิ่ง น้ำตาไหลอาบออกมา ทำไมพ่อถึงทำกับแม่แบบนี้ เสียงแม่ร้องออกมา ดังไปทั่วบ้าน หลังเล็ก เสียงจากการกระทำของพ่อ ทำเอาคนเป็นลูก นอนไม่หลับตลอดทั้งคืนใบหน้าของเด็กสาวอิดโรยจากการนอนน้อย ต้องตื่นขึ้นมาหุงหา
อ่านเพิ่มเติม
นาย
รถกะบะคันเก่า ขับเข้ามาจอดที่หน้าบ้านพักตอนเย็น เสื้อผ้าที่ซักแขวนเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ ส่งกลิ่นหอมฟุ้ง เมื่อเดินผ่าน ทำให้นึกขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้จ่ายเงินค่าจ้างให้เด็กเลยคนงานที่เลิกงานกลับมา หุงหาอาหารสำหรับมื้อเย็น หม้อข้าวของแต่ละบ้านกำลังทำงานแทบจะทุกหลังคาเรือน เสียงพูดคุยกันที่ลานซักล้าง เสียงเปิดน้ำรองเอาไว้ใส่ถัง ทำให้การสนทนาต้องเสียงดังกว่าเดิมคนงานชายจับกลุ่มตั้งวงกินเหล้าทันทีที่เลิกงาน สุราขวดสีน้ำตาล วางอยู่ตรงหน้า คนละขวด ไม่ต้องแย่งกัน“โอ้ย เหนื่อย สายตัวแทบขาด “ คนที่ก้มๆเงยๆ ปูกระเบื้องพื้น มาตลอดทั้งวัน บ่นออกมา แล้วยกเหล้าขึ้นดื่ม“เหนื่อยทุกคนแหละว้า ใครจะสบาย “ คนใช้แรงงานมองหน้ากันตาปริบๆ แล้วมองนายที่เดินดุ่มๆ มาตรงนี้“นาย มองหาใครครับ “ หัวหน้าคนงานถามนาย ที่เดินมองหาใครอยู่“เด็กซักผ้าเมื่อเช้าไง ยังไม่ได้ให้ค่าแรง “ คนเป็นนาย หยิบเงินในกระเป๋าเสื้อออกมานับ“ไอ้ เอวา ลูกสาวมึงไง ไอ้อ่อน “ หัวหน้าคนงาน บอกกับคนที่นั่งดื่มอยู่“อ่อ เงินลูกสาวผม ให้ผมก็ได้ “ คนที่เห็นเงินนาย แล้ว ยื่นมือออกไปทันที“เจ้าตัวอยู่ไหน บอกให้ไปหาที่บ้านด้วย “นายบอกเสียงดุ แล้วม
อ่านเพิ่มเติม
เด็ก
 “ นาย “ คนถูกเรียกได้สติ มองเด็กที่นั่งอยู่ตรงหน้า แล้วพลิกตัวนอนตะแคง เอาผ้าห่มปิดตัวตนของตัวเองเอาไว้ แล้วถามออกมา“ทำกับข้าวเป็นไหม “ “ไม่เป็นค่ะ ปกติที่บ้านไม่ค่อยทำ “ เด็กสาวที่กินแต่อาหารธรรมดาประเภทไข่กับผัดปลากระป๋องบอกยิ้มๆ แล้วเก็บข้าวของที่รกเลอะเทอะอยู่ให้เป็นระเบียบ “ต่อไปนี้เสาร์อาทิตย์ ก็มาทำงานบ้าน ซักผ้า ทำความสะอาดบ้านให้ก็แล้วกัน “ นายบอกย้ำอีกที แล้วลุกขึ้น เมื่อได้จังหวะ เดินเข้าไปในห้องน้ำ ที่ขัดเอาไว้แล้ว สะอาดเอี่ยมหอมกลิ่นน้ำยาขัดห้องน้ำ ของใช้ ที่หมดแล้ว ยังไม่ได้ทิ้ง ก็ถูกเก็บทิ้งไปหมด คนที่เคยทำอะไรด้วยตัวเอง มองรอบๆห้อง แล้วรู้สึกดีเหลือเกิน กล่องกระดาษที่วา
อ่านเพิ่มเติม
นักเรียน
 เสียงออดของโรงเรียนดังขึ้นในเวลาสี่โมงเย็น นักเรียนต่างทยอยกันเดินออกมา โรงเรียนมัธยมขนาดใหญ่ มีนักเรียนหลายร้อยคนรถมอเตอร์ไซด์ของเด็กมอปลายขับออกจากโรงเรียนก่อน ปล่อยให้คนที่ต้องยืนรอรถ เดินออกมาทีหลัง “เอวา เรากลับก่อนนะ “ เพื่อนร่วมห้องเดินออกจากห้องเรียนไป เหลืออีก3-4คน ที่ต้องทำเวร สี่โมงครึ่งแล้ว คนที่รออยู่หน้าโรงเรียนชะเง้อมองหา คนที่ยังไม่ออกมา ก่อนจะยิ้มกว้าง เมื่อเห็นเจ้าตัว เดินออกมากับเพื่อนผู้หญิง3คน“นาย มีอะไรคะ “ เจ้าตัวถามออกไป ด้วยความตกใจ ที่เห็นนายมายืนรอ คิดไปเรื่อยว่า แม่อาจจะป่วย “เปล่า ผ่านมา เลยมารับ “ คนที่นึกใจดี บอกเสียงเรียบ แล้วเดินมาที่รถ เปิดประตูรถของตัวเองแล้วมองคนที่มาทีหลัง “นายสวัสดีค่ะ “ เสียงหวานเอ่ยทักทายออกมา แล้
อ่านเพิ่มเติม
วันเกิด
 คนป่วยกระเสาะกระแสะลุกขึ้นหุงข้าว ต้มไข่ แล้ว ปลุกลูกสาวที่นอนอยู่บนฟูก มือของแม่ลูบผมลูกสาว แล้วอวยพรวันเกิด “ เอวา แม่ขอให้ลูกของแม่ แข็งแรง เเข็งแกร่ง และ เติบโต อย่างดีนะลูกนะ “ เสียงของแม่ อ่อนล้า อ่อนแรง แต่ก็ตั้งใจจะเอ่ยออกมา เพื่อให้พรลูกสาวคนเดียว “แม่จ๋า หนูกราบแม่ ที่แม่ให้หนูเกิดมา “ คนที่ดันทุรังจะเก็บลูกเอาไว้ ยิ้มทั้งน้ำตา ความรักในวัยเรียน ที่พ่อแม่ ออกปาก ไล่ออกจากบ้าน เพราะความอาย ที่ลูกสาวท้องตั้งแต่ในชุดนักเรียน ทำให้ สองคน หอบผ้าหอบผ่อน และเงินติดตัวไม่มาก เข้าเมืองใหญ่ ช่วงแรก พ่อของเอวา เป็นวัยรุ่นที่มีความรับผิดชอบ ตั้งใจจะเลี้ยงดูลูกอย่างดี แต่เพียงไม่นาน ลายก็ออก แม้จะลำบากขนาดไหน คนเป็นแม่ก็สู้ทน เพราะอยากให้ลูกมีพ่อ มีคนคุ้มครอง แต่ยิ่งนานวัน อะไรก็แย่ลง ยิ่งลูกโตขึ้นเท่าไหร่ พ่อก็ยิ่งแย่มากขึ้น เป็นลำดับ
อ่านเพิ่มเติม
บอบบาง
ยาถุงใหญ่กินได้เป็นเดือน ที่คุณหมอสั่งจ่ายมาให้ ทำให้คนที่วิ่งไปร้านขายยา หลายต่อหลายครั้ง รู้สึกประทับใจเหลือเกิน ยาน้ำขวดใหญ่2ขวด ก็เกือบร้อย ยังไม่รวมยาเม็ด อีกหลายซอง เพราะคุณหมอ อาจจะมองเห็นความ เก่าปอน ของเสื้อผ้า และ ใบหน้าคนป่วย จึงเกิดความสงสาร “แม่จ๋า หมอบอกว่า แม่กินข้าวกินยา ไม่ตรงเวลา เลยป่วย ต่อไปนี้ แม่ต้องดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้นะ “ ลูกสาวบอกกับแม่ แล้วพาลงจากรถ เดินเข้ามาในแคมป์ ที่ตอนนี้กำลังทำงานกันอยู่ ร่างสูงใหญ่ ที่อยู่ในชุดที่คุ้นตาโพกผ้าปิดหน้าเอาไว้ เหลือเพียงลูกตาคมดุ ที่มองมาที่สองแม่ลูก “ไปไหนกันมา “ เสียงคนข้างบ้านตะโกนถาม ”ไปหาหมอจ้ะ หนูพาแม่ไปหาหมอมา “ คนที่อยู่แถวนั้น พลอยได้ยินไปด้วย แล้วสองแม่ลูก ก็เดินเข้ามาในบ้าน “แม่นอนพักเถอะ เดี๋ยววันนี้ หนูเป็นแรงให้แม่เอง” คนป่วยที่เหนื่อยจากการขึ้นรถหลายต่อ ล้มตัวลงนอน มองลูกสาวที่กำลังเก็บของ แล้วเตรียมตัว ทำริบบิ้นแทนแม่ “มีเงินเยอะหรอ “ แม่ถ
อ่านเพิ่มเติม
หนูเอวา
 ริมฝีปากของคนตรงหน้า สัมผัสไปที่หน้าท้องขาวเนียน มือหนาลูบไล้ที่ใบหน้า แล้วใช้นิ้วโป้ง สัมผัสริมฝีปากอ่อนนุ่ม“อ้าปากสิ “ คนที่อยูกลางลำตัว เงยหน้าขึ้นมาบอกให้เธอ อ้าปากออก แล้วจัดการ สอดนิ้วโป้งของตัวเอง ลงไป “ดูดนิ้วฉัน “ เด็กสาวที่แทบไม่รู้เรื่องอย่างว่า ดูดนิ้ว ตามคำสั่ง คนที่ถูกตอบรับ ยิ้มกว้างออกมา“เก่งมาก เด็กดี “ คำชมของนายและรอยยิ้มกว้าง ทำให้คนที่อมนิ้ว ดูดเอาไว้ เร่งความเร็วขึ้นอีก แล้วท้องน้อยของตัวเอง ก็เสียววาบ ขึ้นมาอีกแล้ว “พอแล้ว หนูเอวา “ คนที่อยากเป็นหนูของนาย มองท้องขาวของตัวเอง ที่ถูกเปิดออก เผยให้เห็นร่างกาย ที่ไม่มีใครได้เห็น มือของนาย ลูบไล้ที่หน้าท้องอีกครั้ง “ฉันอยากเล่นกับเอวา ทั้งวัน แบบนี้ ไม่อยากไปไหนเลย “ คนที่ติดใจแล้ว บอกออกมา แล้วขยับตัวลุกขึ้นนั่ง หน้าอกเ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status