تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 3 หลานเขยสายเปย์ (4)
تاريخ النشر:
2026-03-07 20:45:56“คุณจะไม่รับของขวัญจริงเหรอครับ” เตโซถามพลางดึงสายตามองไปที่กล่องกำมะหยี่สีขาวในมือของหญิงสาว
“คุณตั้งใจจะให้ฉันจริงๆ ใช่ไหมคะ” ปิ่นอนงค์ถามขึ้นอีกครั้งพลางหลุบสายตามามองที่กล่องกำมะหยี่สีขาวในมือ
“ครับ” เตโซตอบกลับทันทีอย่างไม่ลังเล
“…สร้อยข้อมือ?” ปิ่นอนงค์เปิดกล่องดูของข้างในก่อนจะพูดขึ้นพลางเงยหน้าไปมองเตโซ
“ครับ ตัวสร้อยเป็นเงินแท้เส้นเล็กไม่เกะกะตัดเป็นหยดน้ำไขว้กัน ตัวจี้เป็นบลูดาร์กไดมอนด์ เพชรสีน้ำเงินดำหายากของบริษัทผมให้ช่างเจียระไนออกมาเป็นทรงเพชรฝังในกรอบเล็กกำลังพอดี ผมคิดว่าคุณน่าจะชอบอะไรแบบนี้” เตโซตอบพลางอธิบายส่วนต่างๆ ของสร้อยข้อมือ
“ไม่หวือหวา ไม่ใหญ่เว่อร์ เล็กกำลังพอดี และเรียบหรูดูมีคลาสในแบบนี้คุณประเมินฉันสูงส่งเกินไปค่ะ” ปิ่นอนงค์พูดจบก็ช้อนสายตากลับไปมองเตโซหลังพินิจพิจารณาสร้อยข้อมือในกล่องกำมะหยี่สีขาว
“คุณไม่ชอบ?” เตโซเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยถามกลับ
“ตัวสร้อยถ้าตีราคาอยู่ที่เท่าไรคะ” ปิ่นอนงค์ไม่ตอบแต่เลือกที่จะถามกลับ
“ห้าพันเก้า” เตโซตอบออกไปตามตรงอย่างรอดูปิ่นอนงค์ว่าจะทำเข่นไรต่อหรือจะมีคำพูดอย่างไรต่อ
“ตัวจี้ล่ะคะ” เธอเลือกที่จะถามอย่างเดียวไม่มีการต่อบทสนทนามากกว่านั้น
“สิบห้าล้าน” เตโซยังคงตอบตามปกติ
“…” ปิ่นอนงค์เงียบไม่ต่อบทสนทนาต่อราวห้านาทีก่อนจะพูดขึ้นมาอีกครั้ง “ฉันจะสวมมันและรักษาอย่างดี แต่แค่กับสร้อยข้อมือนะคะ ส่วนเพชรฉันจะไม่รับ มันมีมูลค่ามากเกินไปค่ะ มันมากเกินกว่าคนที่เล่นเครื่องเพชรไม่เป็นจะมีเก็บไว้ คุณเอามันไปขายให้กับคนที่เขาเล่นดีกว่านะคะ”
“ผมให้แล้วไม่รับคืน” ชายหนุ่มปฏิเสธกลับไป
“แต่มันแพงเกินไปค่ะ ฉันรับไว้ไม่ได้” หญิงสาวยังคงยืนยันคำตอบ
“ถอดออกแล้วเก็บไว้ที่ธนาคารสิคะ” สายพิณเผลอพูดออกไปอย่าลืมตัว
คำพูดของสายพิณทำให้คนทั้งสองหันไปมองก่อนจะดึงสายตากลับมามองกันอีกครั้งกับคำแนะนำของสายพิณที่เหมือนจะถูกใจเตโซมากกกว่าถูกใจปิ่นอนงค์ และดูเหมือนว่าปิ่นอนงค์จะปฏิเสธไม่ได้เมื่อเคนยังยืนยันด้วยอีกเสียงสำทับสายพิณ
“ใช่ครับ เก็บไว้ที่ธนาคาร รับรองว่าอยู่ดีปลอดภัยแน่นอนครับ” เคนตอบพลางยิ้มบาง
“เก็บเอาไว้รวมกับชุดเครื่องเพชร ถือเป็นความคิดที่ดี” เตโซพูดขึ้นมาบ้าง
“ยังไงฉันก็รับไว้ไม่ได้อยู่ดีค่ะ ชุดเครื่องเพชรในธนาคารก็หลายสิบล้านแล้วนะคะ” ปิ่นอนงค์ยังยืนยันคำเดิมแม้ว่าจะไม่ได้ผลก็ตามเมื่อเจ้าของไม่ยอมรับกลับคืนไปเมื่อเธอกันกล่องกำมะหยี่สีขาวไปทางชายหนุ่ม
“ผมจะรับคืนก็ต่อเมื่อมูลค่าของบลูดาร์กไดมอนด์เลือกเพียงหนึ่งล้าน” เตโซพูดออกไปอย่างไม่ลังเลพลางยกยิ้มมุกปากเมื่อเห็นสีหน้าของปิ่นอนงค์ที่ถลึงตาส่งกลับมาอย่างทึ้งในคำพูดของเขา
“คุณเป็นคนแปลกและประหลาดมากรู้ตัวไหม พูดมาได้ยังไงกันคะ ทั้งที่มันเป็นไปไม่ได้มีแต่จะเพิ่มราคาขึ้นในแต่ละปีมากกว่า” เธอโวยออกไปอย่างจริงจัง
“เพราะฉะนั้นคุณควรรับแล้วเก็บไว้ที่ธนาคารหรือจะใส่มันก็ได้ ผมยินดีตามนี้” เคโซยืนคำขาดอย่างไม่มห้ทางเลือก
“รับไว้ครับมามี้ น้องนายชอบครับ สวย น้องนายอยากได้บ้างครับปาป๋า” เด็กชายตัวน้อยที่นั่งเงียบมองผู้ใหญ่ทั้งสองคนสนทนากันไปมาอย่างตกลงกันไม่ได้เสียทีจึงพูดขึ้นอย่างไม่รู้ความด้วยรอยยิ้มน่ารักน่าเอ็ดดู
“น้องนายอนุมัติแล้ว” เตโซถือโอกาสนี้พูดขึ้นพลางดันกล่องกำมะหยี่สีขาวกลับไปก่อนจะยิ้มขบขันออกมาเมื่อเห็นอาการไปไม่เป็นของหญิงสาว
“คุณยิ้มอะไรคะ” เธอรู้สึกเขินจึงถามออกไปแก้เก้อ
“ผมรู้สึกดีที่คุณรับของขวัญจากผม ก็เลยยิ้ม” เตโซพูดออกไปทั้งที่ความจริงเธอยังไม่ทันจะตอบตกลง
“ฉันยังไม่…” ปิ่นอนงค์พูดได้เพียงไม่ถึงครึ่งประโยคก็ถูกเสียงแหลมๆ ของเชอรีนแทรกขึ้นมาเสียก่อนจนเธอค้องกลอกตามองบนแล้วหันไปมองแขกที่ไม่ได้อนุญาตให้เดินเข้ามา
“ถ้าเธอไม่เอา ฉันเอาได้นะ ไม่ติด” เชอรีนพูดพลางยิ้มหว่านเสน่ห์ไปให้เตโซที่หันมามองเช่นกัน
أحدث فصل
รักร้ายภรรยา บทส่งท้าย
บทส่งท้ายปิ่นอนงค์ยันตัวลุกขึ้นอย่างลำบากเล็กน้อยหากแต่ไม่เท่ากับความเจ็บที่ขาเมื่อรู้สึกถึงตะคริวที่ขาซ้ายของตัวเองก่อนจะพยายามยืดขาเพื่อช่วยคลายตะคริว คิ้วทรงสวยขมวดเข้าหากันเมื่อยิ่งรู้สึกเจ็บที่ขามากขึ้น“เป็นตะคริวเหรอปิ่น”“ค่ะ”กระทั่งเสียงทุ้มเข้มของเตโซดังขึ้นพร้อมกับยันตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางเดินอ้อมมาอยู่ด้านหน้าของหญิงสาวแล้วนั่งลงที่พื้นข้างเตียงซึ่งเธอก็ขยับตัวห้อยขามาทางชายหนุ่ม“อือ…ขาไม่บวม คงเป็นตะคริวปกติ” เตโซมองสำรวจขาซ้ายของปิ่นอนงค์ก่อนจะจับข้อเท้าของเธอมาแล้วเริ่มบีบนวดเบาๆ ตั้งแต่ข้อเท้าไปตามปลีน่องก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อหญิงสาวยิ้มออกมาพร้อมคำตอบ“เจ้าตัวเล็กทำให้คุณต้องตื่นมากลางดึกบ่อยนะช่วงนี้” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงคาดโทษเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในครรภ์ของหญิงสาวอย่างไม่จริงจัง“อีกสองเดือนก็ครบกำหนดแล้วนิคะ เป็นเรื่องปกติค่ะ” ปิ่นอนงค์ยิ้มมีความสุขในทุกครั้งที่เตโซยอมตื่นยอมลุกมากับเธอเช่นนี้ตั้งแต่มีอาการแพ้ท้องเขาไม่เคยบ่นหรือมีท่าทีหงุดหงิดใส่เลยแม้แต่นิด ซึ่งทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจมากขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้แอบกังวลเป็นอย่างมากกับการที่ตั้งครรภ์ตอนใกล้เลขสี
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (2)
“ไม่ใช่ค่ะ ตอนแรกเรานอนห้องเดียวกันแต่แยกที่นอน พอมาที่นี่ก็แยกห้องนอนกัน ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนที่ผ่านมา แต่เพราะความอ่อนโยนอบอุ่นของเขาทำให้ปิ่นตัดสินใจขอเขาเป็นแฟนก่อนเลยค่ะ ทั้งหล่อทั้งรวยแถมด้วยความอบอุ่นอ่อนโยน ใครจะไม่รีบคว้าเอาไว้มาเป็นเจ้าบ่าวของตัวเองละคะ” ปิ่นอนงค์เป็นคนเอ่ยตอบอย่างรักษาเกียรติของเตโซโดยไม่พูดถึงข้อตกลงระหว่างกันที่ตอนนั้นหัวใจของเธอกับเขายังว่างเปล่าอยู่“ถ้าไม่ใช่เพราะเธอน่ารักและทำให้ผมอยากดูแล ไม่มีทางที่คนอย่างผมจะใส่ใจใครโดยไม่สนว่าตัวเองจะลำบากแค่ไหน ขอแค่ให้เธอปลอดภัยมีความสุขก็พอแล้วครับ” เตโซพูดขึ้นบ้างพลางมองสบสายตาปิ่นอนงค์“หวาน หวานมากจริงๆ ค่ะ แต่ความร้ายของคุณปิ่นเราก็ถูกสยบด้วยความอ่อนโยนจากคุณโซ แหม น่าอิจฉามากเลยค่ะ แบบนี้ทั้งคู่คงรักเหนียวแน่นแน่นอน” เพราะความหมั่นไส้และอิจฉาที่คนื่นมีคนรักแล้วทำให้เชอรีนแอบแขวะออกไปตามประสาคนอิจฉาคนมีความรัก“แน่นอนครับ ผมรักเธอมากจนไม่สามารถปล่อยให้เธอเป็นอันตรายได้ ต่อให้ตอนนั้นเธอจะขอหย่าผม ผมก็จะปกป้องเธออย่างไม่มีข้อแม้” เตโซเป็นฝ่ายตอบก่อน“ปิ่นเองก็รักคุณมากเกินกว่าจะเสี่ยงให้คุณมามีอั
รักร้ายภรรยา บทที่ 24 ดวงใจที่ร้ายที่รัก (1)
บทที่ 24ดวงใจที่ร้ายที่รัก หลังจากที่เตโซได้ขอปิ่นอนงค์แต่งงานไปได้เพียงคืนเดียวข่าวบันเทิงต่างก็ตีแผ่ภาพและข่าวการขอแต่งงานอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ต่อมาอีกหนึ่งเดือนงานวิวาห์สุดแสนตระการตาภายในห้องโถงใหญ่ของโรงแรมวรรณวิภากิจที่ภูเก็ตก็ถูกจัดขึ้นโดยมีสื่อมวลชนและผู้หลักผู้ใหญ่ถูกเชิญเข้าร่วมงานวิวาห์ที่เปิดเผยและออกสื่อให้ทุกคนได้รู้อย่างสมเกียรติของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวที่เป็นถึงนักธุรกิจชื่อดังที่ใครต่างให้ความสนใจข่าวของคนทั้งสองมาตลอดยามที่มีข่าวตีแผ่ออกไป แม้งานวิวาห์ครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นด้วยความรักและความสุขท่ามกลางผู้คนมากมายที่เข้ามาเป็นพยานในวันแห่งความทรงจำที่มีความสุขที่สุดของปิ่นอนงค์และเตโซก็ยังมีข้อครหาเมื่อหลายเดือนก่อนหน้านี้ก็มีข่าวว่าคนทั้งสองแต่งงานกันแบบเงียบและออกมาเปิดตัวอย่างเป็นทางการที่งานเลี้ยงเลื่อนตำแหน่งของเตโซทำไมถึงแต่งงานกันอีกครั้งแต่แล้วข้อครหาเหล่านั้นก็ถูกปัดตกไปเมื่อมีคนแย้งมาว่าคนรวยมักชอบทำเรื่องแปลกตามใจ จึงกลายเป็นว่าทุกคนไม่สนใจตั้งคำถามอีกนอกจากรอดูภาพงานวิวาห์ตามสือที่จะตีแผ่ข่าวออกมาภายในงานดำเนินไปอย่างราบรื่นและใหญ่โตสมฐานะของเจ้าบ
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (5)
“ถ้าผมไม่เข้าไปช่วยคุณ ผมก็เสียคุณไปสิ ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอก คุณคือทุกอย่างในชีวิตที่เหลืออยู่ของผมนะปิ่น อย่าโทษเจ้าสัวเลย ต่อให้เจ้าสัวไม่ผิดคำพูดกับคุณผมก็จะดื้อเข้าไปปกป้องคุณอยู่ดี” เตโซได้ยิ้มกว้างเสียทีพลางยื่นมือไปดึงมือของสาวเจ้ามากอบกุมเอาไว้“เจ็บมากไหมคะ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า” ปิ่นอนงค์ค่อยๆ ระบายยิ้มออกมาเพื่อให้เตโซชื่นใจขึ้นมาอีกนิดพลางดึงมือออกแล้วยื่นไปลูบเบาๆ ใกล้บริเวณบาดแผลที่ยังมีผ้าก๊อซปิดอยู่“ไม่แล้วครับ” เตโซยิ้มรับพลางตอบ“อยากจะแกล้งโกรธแล้วมึนตึงใส่ก่อนพังงานแต่ก็ทำไม่ลง ห่วงความรู้สึกของคุณอยู่เรื่อย” เธอยู่ปากพูดออกมา“แสบนักนะเรา ว่าแต่ปิ่นรู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ผมฟื้นแล้ว” ชายหนุ่มพูดพลางยกมือลงบนศีรษะของหญิงสาวยีเบาๆ ก่อนจะถาม“วันที่ปิ่นบอกมีงานด่วนนั่นแหละคะ บังเอิญเจอลุงหมอแล้วท่านบอกเลยยืนแอบฟังค่ะ” สาวเจ้าตอบตามตรง“อือหือ แสบจริงๆ นะปิ่น” เตโซอุทานออกมาพลางยิ้มขันตัวเองที่ไม่เชื่อพฤกษ์ที่ช่างสังเกต“ว่าแต่ จะเซอร์ไพรส์ขอปิ่นแต่งงานไม่ใช่เหรอคะ” เธอยิ้มขันก่อนจะพูดออกไป“ไม่เซอร์ไพรส์แล้ว ขอเลยแล้วกัน” เตโซพูดก่อนจะเริ่มมีท่าทีจริงจังขึ้นมาเตโซมองส
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (4)
“อย่าเพิ่งกังวลไปครับ พี่ปิ่นอาจจะคิดงานถึงได้ให้เชอรีนมาที่นี่ก่อนก็ได้นะครับ พี่ปิ่นไม่หนีพี่ไปไหนแน่นอนครับ” เตชินเอื้อนเอ่ยขึ้นหากแต่ข้างในใจก็รู้สึกกลัวเล็กน้อยว่าการเซอร์ไพรส์ในครั้งนี้จะล่มไม่เป็นท่า“ขอบใจมาก” เตโซยิ้มรับแล้วขอบคุณน้องชายออกไป“แต่ถ้าพี่ปิ่นรู้แล้วเกิดโกรธขึ้นมาละคะ” พราวมุกเอื้อนเอ่ยขึ้นอย่างเผลอลืมตัวก่อนจะรีบหันไปทางอื่นพลางขยับตัวไปหลบอยู่ด้านหลังพฤกษ์ทันทีที่เตโซหันขวับมามอง“ไม่หรอกครับ” เตชินพยายามคิดในแง่ดีหากแต่มือไม้เริ่มสั่นยืนไม่นิ่งเฉกเช่นเดียวกับเตโซไปเสียแล้วเพราะกว่าพี่ชายของเขาจะได้พบผู้หญิงที่ใช่และมอบความสุขกับรอยยิ้มของเตโซได้ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยสักนิดทั้งสองคนเกือบจะไม่ได้มีชีวิตมาถึงวันนี้แล้ว…“คุณโซคะ เชอรีน เอ่อ…รออีกนิดนะคะ เชอรีนคิดว่าจะต้องไปได้สวยค่ะ” เชอรีนยังไม่ได้ให้คำตอบแต่ก้าวไปหาเตโซแล้วดึงแขนให้ชายหนุ่มหันหลังกับทางเดินมองมาที่เธอแล้วพูดขึ้นต่อ“รออะไรครับ แล้วเธอทำอะไรอยู่” เตโซพยายามควบคุมสติแล้วถามกลับไปด้วยความสงสัยใคร่รู้“คือว่า…ทุกคนคะ!” เชอรีนที่กำลังจะตอบอยู่ๆ ก็ตะโกนให้ทุกคนหันกลับมามองที่เธอเมื่อเห็นว่าปิ่นอน
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (3)
สามวันต่อมาเตโซออกจากโรงพยาบาลก็เดินทางตรงมาภูเก็ตทันทีพร้อมกับคนอื่นๆ ที่ทราบเรื่องของชายหนุ่มตั้งแต่แรกแล้วไม่เว้นแม้แต่เจ้าสัวธรรมรงค์ โดยที่ไม่รู้เลยว่าก่อนที่ปิ่นอนงค์จะเดินทางมาภูเก็ตได้ยินทุกอย่างที่พูดในห้องพักฟื้นแล้วเพียงแต่หญิงสาวไม่รู้ว่าเขามีแผนจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่ก่อนที่เขาจะเซอร์ไพรส์เธอนั่น ขอเอาคืนเล็กๆ น้อยๆ ให้รู้สึกแสบๆ คันๆ สักนิดก็แล้วกันปิ่นอนงค์เรียกพราวมุกมาเค้นหาความจริงจากปากจนได้รู้ว่าเตโซคิดจะทำอะไรและไม่ยากที่พราวมุกจะเข้าข้างหญิงสาวจนพูดออกมาจนหมดเปลือก เธอนึกดีใจที่รู้ว่าชายหนุ่มคิดจะเซอร์ไพรส์อะไรเธอแต่มีหรือจะง่ายอย่างที่หวังเอาไว้“คอยดูนะ ปิ่นจะทำให้คุณน้ำตาล่วงต่อหน้าคนอื่นไปเลย เจ้าเล่ห์ดีนัก แต่ก็นะ…ก็ยังดีที่ทำแบบนี้” ปิ่นอนงค์พึมพำกับตัวเองพลางมองไปยังกลุ่มคนขนาดใหญ่ที่กำลังเดินเข้าไปที่เคาน์เตอร์โรงแรมที่ด้านหลังสวนหย่อมซี่งเชื่อมกับทางเดินมาทางรีสอร์ต“พี่ปิ่น งั้นมุกขอตัวไปหาพวกเขาก่อนนะคะ เดี๋ยวฝ่ายนั้นจะรู้ซะก่อนว่าพี่ปิ่นรู้เรื่องแล้ว” พราวมุกที่มาอยู่รอที่ภูเก็ตและแปรพรรคมาอยู่กับปิ่นอนงค์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มที่จะดีใจก็ไม่ดีใจจะเห็นใจก
รักร้ายภรรยา บทที่ 23 เจ้าเล่ห์แค่ไหนก็สู้ความแสบไม่ได้ (2)
“สวัสดีครับ วันนี้คนไข้รู้สึกปวดหัวหรือมีอาการเจ็บ มึนหัว อาเจียนไหมครับ”เสียงของแพทย์ดังขึ้นทันทีที่เข้าไปด้านในแม้ปิ่นอนงค์จะไม่เห็นว่าแพทย์ประจำคนไข้กำลังสอบถามใครแต่คนที่ตอบออกมาก็ทำให้หญิงสาวมีสีหน้ากรุ่นโกรธมากขึ้นเมื่อเสียงนั้นที่ตอบออกมาคือเตโซ!หนอย เจ้าเล่ห์แกล้งกันแบบนี้คงจะสนุกสินะสาว
รักร้ายภรรยา บทที่ 8 อาการหวั่นไหวที่ไม่รู้ตัว (4)
เธอเป็นผู้หญิงที่ธรรมดา เป็นคนดีคนหนึ่งที่เขาที่ไม่ควรมาพบเจอเรื่องร้ายเลยสักนิด สิ่งที่เขาได้ยินมาจากเตชินมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่เด็กผู้หญิงคนหนึ่งจะผ่านมาได้ หากเปรียบเทียบกับเขาแล้วยังมีความเข้มแข็งที่จะอดทนดูแลกิจการครอบครัวและน้องชายจนดตมีครอบครัวเช่นนี้ แต่กับปิ่นอนงค์ไม่เพียงสูญเสียบิดามารด
รักร้ายภรรยา บทที่ 8 อาการหวั่นไหวที่ไม่รู้ตัว (2)
“แต่คุณทำให้ฉันรู้สึกว่าไว้ใจได้” เธอพูดออกไปพลางมองสบสายตาเขา“ผมให้พูดใหม่” เตโซพูดพลางยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้กว่าเดิมคล้ายจะทำให้เธอกลัวว่าเขาจะจูบเธออีก“ฉันไว้ใจคุณค่ะ” เธอยืนยันคำเดิมแล้วยื่นใบหน้าไปใกล้จนจมูกชนกับจมูกของเขา พลางสบสายตาไม่ละไปมองทางอื่นแม้ว่าจะเขินมากก็ตาม“ปิ่น…” ครานี้เป็นเตโซ
รักร้ายภรรยา บทที่ 5 9.0 ริกเตอร์ (4)
“งั้นเธอก็ไปกับฉันนะ ฉันก็อยากไปรับเหลน” เจ้าสัวธรรมรงค์เอ่ยก่อนจะเดินนำออกจากห้องไปเมื่อปิ่นอนงค์ไม่คิดจะพูดอะไรหรือหันกลับมามองซึ่งสายพิณก็รีบเดินตามเจ้าสัวธรรมรงค์ออกจากห้องไปเมื่อรู้ดีว่าตอนนี้ปิ่นอนงค์กำลังมีอารมณ์ไม่คงที่และมีโทสะอยู่ไม่น้อยกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเพราะสายพิณรู้ดีว่าการที่เจ้
قد تعجبك أيضًا
บอสเหวินรีบตามเร็ว! คุณภรรยาค่าตัวสามหมื่นล้าน
ถานฉี59.8K وجهات النظرรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat67.8K وجهات النظرนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.2K وجهات النظرบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.5K وجهات النظرเพราะรักไม่เคยจางหายไป
อิงวรา26 وجهات النظرเจ็ดปีที่ไร้รัก หย่าแล้วถูกผู้ทรงอิทธิพลตามเอาใจ
ซิงซิงโข่วไต้972 وجهات النظرBad Engineer เด็กคิเร็น
มดตัวจี๊ด185 وجهات النظرUnforgettable Love รักไม่ลืม
UnknownV102 وجهات النظر
