Share

บทที่ 7

Author: คอร์เนตโต
เจียงเสวี่ยหนิงลุกพรวดขึ้นอย่างกะทันหัน

“ว่าไงนะ?”

เธอก้มหน้ามองโทรศัพท์ ในตอนที่กำลังจะพูด

แต่
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 12

    เมื่อพูดจบผมกับซ่งหว่านถังก็เดินขึ้นไปบนเวทีเพื่อจดทะเบียนสมรสด้วยความรวดเร็ว เจียงเสวี่ยหนิงอยากจะขัดขวาง แต่เธอกลับถูกฝูงชนห้ามไว้ สุดท้ายแล้วผมก็จดทะเบียนสมรสเรียบร้อย ผมยิ้มให้กับเจียงเสวี่ยหนิงอย่างมีมารยาท “ผมขอไม่เชิญคุณไปงานแต่งงานนะ คุณเคยคิดบ้างหรือเปล่าว่า ตอนนี้บริษัทของคุณขาดหัวเรือใหญ่ มันจะวุ่นวายขนาดไหน?”สายตาของเจียงเสวี่ยหนิงเต็มไปด้วยความโศกเศร้า“สวีเหนียน คุณจำเป็นต้องปฏิเสธฉันอย่างรุนแรงแบบนี้เชียวเหรอ? ฉันต้องทำยังไงคุณถึงจะให้อภัย?”ผมหงุดหงิด แล้วพูดอย่างไม่ใส่ใจ“ถ้าคุณสามารถทำให้อันอันฟื้นขึ้นมาได้ ผมก็อาจจะทบทวนเรื่องการให้อภัยคุณ” การฟื้นคืนชีพคนตายคือการปฏิเสธที่ตรงไปตรงมาที่สุด เจียงเสวี่ยหนิงมีใบหน้าซีดเผือด ปลายนิ้วจิกเข้าที่กลางฝ่ามือ เธอพูดอะไรไม่ออกสักคำ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าขณะที่ผมกับซ่งหว่านถังกำลังเดินออกจากโบสถ์ ทันใดนั้นก็เห็นชายคนหนึ่งที่มีผมเผ้ารุงรังถือมีดทำครัวพุ่งตรงเข้ามาท่ามกลางกลุ่มคนที่ไม่มีอาวุธ เมื่อเกิดเหตุการณ์ชุลมุน ทุกคนต่างวิ่งหนีกระจัดกระจาย แต่เห็นได้ชัดว่าชายคนนั้นพุ่งเป้ามาที่ผม เขาคำรามเสียงดัง “สวีเหน

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 11

    ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยอยากให้อันอันที่เป็นน้องสาวสุดที่รักต้องตาย เธอเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ไม่เคยสัมผัสความรักจากครอบครัวมาก่อน แต่อันอันเป็นคนที่ทำให้เธอสัมผัสได้ถึงความรัก ความห่วงใยระหว่างพี่น้อง และความไว้วางใจอย่างเต็มเปี่ยมแต่สุดท้ายแล้วก็เป็นเพราะความหยิ่งยโสและมั่นใจในตัวเองมากเกินไปของเธอ เจียงเสวี่ยหนิงพูดอ้อนวอนเสียงเบา “สวีเหนียน ฉันผิดไปแล้ว คลิปเสียงที่คุณส่งให้มา ฉันได้ส่งให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบแล้ว มันเป็นของจริง ในช่วงเวลานั้นฉันยุ่งอยู่กับการจัดการหลินจยาหมิงจริงๆ!”เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา จากนั้นเธอก็เปิดรูปอวดผมอย่างภาคภูมิใจ “ดูสิ ทั้งหุ้น ตำแหน่งรองประธาน รถสปอร์ต และบ้านหรู ฉันเอากลับคืนมาทั้งหมดแล้ว!”“หลินจยาหมิงถูกฉันไล่ออกจากบริษัท คนในวงการไม่มีใครกล้าจ้างงานเขาอีก แต่เขาไม่สามารถใช้ชีวิตแบบประหยัดได้อีกต่อไปแล้ว ได้ยินมาว่าเขากู้เงินมาเป็นจำนวนไม่น้อย ทุกวันจะมีคนไปตามทวงหนี้ที่บ้าน และเขาก็ถูกซ้อมจนตัวช้ำทั้งร่าง”“คุณดีใจไหม ดีใจสักนิดไหม?”ผมหลับตาลง แล้วรู้สึกว่าเกมอวยเพื่อฆ่านั่นช่างไร้สาระสิ้นดีผมหมุนตัวเด

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 10

    มิน่าล่ะ ผมก็คิดอยู่แล้วว่าทำไมจู่ ๆ เจียงเสวี่ยหนิงถึงจะคืนตำแหน่งรองประธานให้ผมที่แท้เป็นเพราะเธอมอบหุ้นให้กับหลินจยาหมิงแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจผลประโยชน์เล็กน้อยอย่างตำแหน่งรองประธาน แต่มันไม่ได้สำคัญกับผมอีกต่อไปแล้ว “อ่า ถ้าอย่างนั้นผมก็ขออวยพรให้พวกคุณได้แต่งงานกันเร็ว ๆ อยู่ด้วยกันไปจนแก่เฒ่า”หลินจยาหมิงกลับพูดขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “ผมรู้ว่าน้องสาวของคุณต้องเข้ารับการผ่าตัด และรู้ว่าคุณยังขาดเงินอีกแสนห้าสำหรับค่าผ่าตัด แต่เป็นผมเองที่ห้ามเอาไว้ ผมรู้ว่าน้องสาวของคุณจะต้องตาย ขอเพียงเธอตาย คุณก็จะปล่อยมือและตัดใจจากเสี่ยวเสวี่ย”“สวีเหนียน ต่อให้คุณเก่งกว่านี้แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร? ในบริษัทไม่ต้องการคนซื่อสัตย์แบบคุณหรอกนะ”ผมเงียบแล้วกดตัดสายไป จากนั้นข้อความแจ้งเตือนก็ดังขึ้นในโทรศัพท์ของผม“บันทึกเสียงเรียบร้อย” ผมรู้ตั้งแต่แรกว่าที่หลินจยาหมิงโทรมา เขาจะต้องมีเจตนาไม่ดีแน่นอน ดังนั้นจึงกดบันทึกเสียงเอาไว้ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าผมจะบันทึกอะไรบางอย่างได้ แต่ด้วยพฤติกรรมของเขา ต่อให้ถือว่าผิดศีลธรรม ก็ยังไม่นับว่าเป็นการฆ่าคน สุดท้ายแล้วมันก็เป็นเพราะเจียง

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 9

    “สวีเหนียน คุณรู้สึกเสียใจหรือยัง” น้ำเสียงของเธอราบเรียบ ผมก้มหน้าลงต่ำ เผยรอยยิ้มขมขื่น “เสียใจแล้ว ถ้ารู้ว่าคุณคือลูกสาวของท่านประธาน ผมก็น่าจะไปกับคุณ”ซ่งหว่านถังถึงกับชะงักไป ในความทรงจำของเธอ เมื่อเจ็ดปีก่อนผมเป็นชายหนุ่มที่มีดวงตาสดใส เป็นคนเคร่งครัดในหลักการ นอกจากนี้ยังเป็นคนซื่อตรง เธอคิดว่าผมจะดื้อรั้นแล้วบอกว่าไม่เสียใจ แต่กลับคิดไม่ถึงเลยว่าผมจะมีสีหน้าเศร้าหมองและโดดเดี่ยวแบบนี้ความโดดเดี่ยวนี้ทำให้หัวใจของเธอกระตุกวูบเธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ “เป็นอะไรไป ทะเลาะกับภรรยาเหรอ?”“เลิกกันแล้ว”“เลิกกันแล้ว? ตั้งแต่เมื่อไหร่ เลิกกันทำไม ไหนคุณบอกว่าคุณรักเธอมากกว่าตัวเอง…”ในตอนนั้นเธอก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นตื่นเต้นมากเกินไป ซ่งหว่านถังกำมือขึ้นแล้วกระแอมไอเบา ๆ “อย่าเข้าใจผิด ฉันก็แค่เป็นห่วงสุขภาพจิตของพนักงานเท่านั้น”ผมเองก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดไปอย่างไม่ปิดบัง ซ่งหว่านถังโมโหยิ่งกว่าผมเสียอีก เธอกัดฟันกรอดอยู่นาน จากนั้นก็ให้ผมไปทำงาน แล้วบอกว่าไม่ต้องกังวลใจ วันรุ่งขึ้นผมก็เริ่มงานอย่างเป็นทางการ หลังจากจัดการเรื่องที่อยู่ใหม่เรียบร้อยแล้ว ผมก็เ

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 8

    “ไม่ เธอไม่ใช่แฟนของผมครับ เธอเป็นแค่คนแปลกหน้า ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น”เพื่อนร่วมงานสังเกตได้ถึงความสัมพันธ์ที่ผิดปกติของผมกับเจียงเสวี่ยหนิง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้พูดอะไรมากผู้ช่วยเห็นว่าประธานของตัวเองกำลังคุกเข่าอยู่กับพื้น ดังนั้นจึงไปพยุงตัวเธอขึ้น “ประธานเจียง ถ้าอย่างนั้นคุณก็ปล่อยคุณสวีไปดีกว่าค่ะ ตรงนี้มีคนจำนวนมาก ถ้าเกิดเป็นข่าวขึ้นมา ภาพลักษณ์ของบริษัทพวกเรา…”สีหน้าของเจียงเสวี่ยหนิงดูย่ำแย่มากยิ่งขึ้น ในใจของเธอมีลางสังหรณ์อะไรบางอย่าง หากเธอไม่สามารถรั้งสวีเหนียนในตอนนี้ได้ หลังจากนี้ไม่ว่าเธอจะตามอีกฝ่ายยังไง สวีเหนียนก็จะไม่มีวันหวนกลับมาแล้วหลังจากนั้นไม่นาน ตำรวจจราจรก็เดินเข้ามาเมื่อเห็นเจียงเสวี่ยหนิง เขาก็ขมวดคิ้วตำหนิ “คุณขับรถเร็วเกินกำหนด ผมสั่งให้คุณจอดข้างทางก็ไม่จอด ต่อให้คุณจะรีบขึ้นเครื่องก็ไม่สามารถทำแบบนี้ รถของคุณถูกลากออกไปแล้ว ตอนนี้คุณช่วยตามพวกเรามาด้วย!”เจียงเสวี่ยหนิงพูดขอร้องเสียงเบา “ฉันจะไปกับพวกคุณก็ได้ค่ะ แต่ขอเวลาฉันสักหน่อยนะคะ ฉันอยากพูดอะไรกับแฟนสักประโยคได้ไหมคะ?”“เสี่ยวเสวี่ย?”ด้านหลังของตำรวจจราจรก็มีเงาร่างผอมโ

  • รักลึกล้ำวาสนาตื้นเขิน   บทที่ 7

    เจียงเสวี่ยหนิงลุกพรวดขึ้นอย่างกะทันหัน “ว่าไงนะ?”เธอก้มหน้ามองโทรศัพท์ ในตอนที่กำลังจะพูด แต่เสียงประกาศของสนามบินจากทางปลายสายก็ดังขึ้น “ท่านผู้โดยสารทุกท่าน เที่ยวบินระหว่างประเทศปลายทาง—”วินาทีถัดมาปลายสายก็ถูกตัดไปทันที อีกด้านหนึ่ง ผมก็ปิดเครื่อง จากนั้นก็ไปต่อแถวเช็กอินกับเพื่อนร่วมงานในอนาคต พนักงานฝ่ายบุคคลที่มีผมสีทองตาสีฟ้าเริ่มพูดคุยกับผมเป็นภาษาอังกฤษ “คุณสวี พวกเราเชิญคุณมาตั้งเจ็ดปี และส่งข้อความหาคุณทุกปี นอกจากนี้ยังส่งคนไปหาคุณถึงในประเทศ แม้กระทั่งโอกาสกินข้าว คุณยังไม่ยอมให้ แต่ทำไมตอนนี้คุณถึงตกลงมาทำงานกับบริษัทของเราอย่างกะทันหันแบบนี้ล่ะ?”ผมหลุบตาลงต่ำ มือจับด้ามกระเป๋าเดินทางจนแน่น ภายในกระเป๋าเดินทางมีเถ้ากระดูกของอันอันนอนอยู่อย่างสงบ “ก็แค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างเท่านั้นเอง อยู่แต่ที่เดิม ๆ มาตลอด ไม่มีความก้าวหน้าก็สมควรเบื่อได้แล้ว”พนักงานฝ่ายบุคคลตบไหล่ผมแล้วหัวเราะเสียงดัง “คุณสวี ผมรู้ว่าคุณเป็นคนทะเยอทะยาน คุณวางใจเถอะ บริษัทของพวกเรานั้นไร้ขีดจำกัด มีโอกาสไม่สิ้นสุด ไม่มีทางทำให้คุณเบื่อแน่นอน”ผมยิ้มเล็กน้อยไม่พูดไม่จา หล

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status