مشاركة

32 เลิกกี่โมง

last update تاريخ النشر: 2026-09-25 02:36:56

“เดี๋ยวก่อนคุณหมอ”

มินตราหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเขา

“อะไรอีกคะ”

“วันนี้คุณเลิกกี่โมง”

“ประ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   49 คุณหมอปากหวาน

    “ใช่ ๆ เขาต้องเมาแน่ ๆ” มินตราพยักหน้าให้กับข้อสรุปของตัวเอง ก่อนจะรีบพูดต่อเหมือนกับต้องการย้ำให้ตัวเองเชื่อ “เขาเมาจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้แน่ ๆ ไม่อย่างนั้นคนอย่างคุณอันดาจะมาจูบฉันทำไม” หญิงสาวพยายามหาเหตุผลมารองรับความคิดนั้น ทั้งที่ลึก ๆ แล้วก็ยังไม่แน่ใจนัก เพราะตอนที่เขาจูบเธอ สายตาของเขากลับดูไม่ได้เลื่อนลอยเหมือนคนเมาจนขาดสติเสียหน่อย แต่ถ้าไม่ใช่เพราะเมา... แล้วมันจะเป็นเพราะอะไรล่ะ มินตรานิ่งไปทันที ภาพใบหน้าคมที่อยู่ห่างจากเธอเพียงคืบเดียวผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ตามมาด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ถามว่าเธอกำลังกลัวหรือเขินเขากันแน่ “โอ๊ย! ไม่เอาแล้ว!” หญิงสาวรีบสะบัดศีรษะแรง ๆ ก่อนจะหลับตาปี๋ พยายามไล่ภาพเหตุการณ์ทั้งหมดออกไปจากความคิด “ไม่เอา ๆ พอแล้ว ไม่คิด!” เธอพูดกับตัวเองเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นตบแก้มตัวเองเบา ๆ เพื่อเรียกสติ “มินตรา ตั้งสติหน่อยสิแก แค่จูบเองนะ!” แต่พอพูดคำว่าแค่จูบออกมาเท่านั้น ใบหน้าของเธอก็กลับมาร้อนผ่าวขึ้นอีกครั้ง “ไม่ใช่สิ! นั่นมันจูบแรกของฉันเลยนะ!” มินตราถึงกับยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที เมื่อเผลอพูดสิ่งที่ก

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   48 จูบแรก

    พรึ่บ! “คนบ้า...” ทันทีที่ปิดประตูห้องลง มินตราก็รีบหันหลังกลับไปพิงบานประตูเอาไว้เหมือนกับคนหมดเรี่ยวแรง ก่อนจะพึมพำออกมาเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ยังคงสั่นเล็กน้อย ใบหน้าหวานของเธอร้อนผ่าวไปหมด โดยเฉพาะพวงแก้มทั้งสองข้างที่ตอนนี้แดงระเรื่อจนลามไปถึงใบหู แม้จะเดินหนีขึ้นมาถึงห้องนอนของตัวเองแล้ว แต่ความรู้สึกประหม่าจากเหตุการณ์เมื่อครู่กลับไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย หญิงสาวกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องอย่างคนทำอะไรไม่ถูก ทั้งที่ภายในห้องก็ยังคงเป็นห้องนอนเดิมที่เธอคุ้นเคย ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากตอนเช้าเลยสักนิด แต่ทำไมตอนนี้เธอถึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าจะรับมือยังไงดี "ซี๊ดดดด ฟู้ว..." มินตราสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ผ่อนออกมา ทว่าลมหายใจของเธอกลับยังถี่และแรงกว่าปกติ ราวกับเพิ่งวิ่งขึ้นบันไดมาหลายชั้น ทั้งที่ความจริงเธอเพียงแค่เดินหนีผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมาบนห้องเท่านั้น ผู้ชายที่เพิ่งจูบเธอไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน... เมื่อนึกถึงตรงนั้นมือเล็กข้างหนึ่งก็ค่อย ๆ ยกขึ้นมาแตะริมฝีปากของตัวเองอย่างเผลอไผล ปลายนิ้วเรียวสัมผัสลงบนริมฝีปากบางอย่างแผ่วเบา ก่อ

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   47 หวานชะมัด

    ภาพเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย ทั้งสายตาของเขาที่มองมา พร้อมกับใบหน้าคมที่ค่อย ๆ โน้มลงใกล้ และสัมผัสอุ่น ๆ บนริมฝีปากที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ยิ่งนึกถึงพวงแก้มทั้งสองข้างก็ยิ่งร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง แล้วฉันจะไปยืนให้เขาจูบทำไมเนี่ย! หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะรีบสาวเท้าขึ้นบันไดโดยไม่คิดจะหันกลับไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนอันดาได้แต่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องรับแขก สายตาคมมองตามแผ่นหลังบางที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว เขาอยากเรียกเธอเอาไว้ อยากอธิบายว่าตัวเองไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอตกใจ แต่เมื่อคิดถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น คำพูดมากมายที่คิดเอาไว้กลับติดอยู่ในลำคอ จนกระทั่งร่างเล็กหายลับไปจากสายตา เขาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่นานนักเสียงประตูห้องชั้นบนก็ดังแว่วลงมาเบา ๆ ปัง! อันดาหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ มือหนาทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นด้วยความหงุดหงิดตัวเอง “มึงทำบ้าอะไรลงไปวะ อันดา...” ชายหนุ่มสบถออกมาเบา ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผมอย่างหัวเสีย เขาไม่เข้าใจตัวเองเลยสักนิด ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาควบคุมทั้งอารมณ์และการกระทำของตัวเองได

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   46 จูบ

    “เอ่อ... เปล่านะคะ หมอไม่ได้เขิน” มินตรารีบปฏิเสธทันที ทั้งที่น้ำเสียงของเธอฟังดูไม่มั่นคงเอาเสียเลย หญิงสาวพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ แต่ยิ่งเห็นใบหน้าคมขยับเข้ามาใกล้หัวใจของเธอก็ยิ่งเต้นแรงจนแทบควบคุมไม่ได้ ทำไมเขาต้องมองฉันแบบนั้นด้วยเนี่ย... มินตราแอบกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะค่อย ๆ ขยับตัวถอยหนี ทว่ามือหนาที่ยังคงประคองอยู่ตรงเอวทำให้เธอขยับออกห่างจากเขาได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น “ถ้าไม่ได้เขิน แล้วทำไมหน้าแดงครับ” “ก็... ก็คุณเข้ามาใกล้เกินไปค่ะ” “ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ” “แล้วคุณจะขยับเข้ามาทำไมอีกล่ะคะ” คำถามของเธอไม่ได้รับคำตอบในทันที อันดาเพียงมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงคืบ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มลงมาอีกเล็กน้อย จนมินตราสามารถสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นทันที “คะ... คุณอันดา” เสียงเรียกของเธอแผ่วเบาจนแทบกลายเป็นเสียงกระซิบ อันดาหยุดอยู่ตรงนั้นชั่วขณะ สายตาของเขาเลื่อนจากดวงตาของเธอลงไปยังริมฝีปากบางอีกครั้ง ราวกับกำลังลังเลกับความคิดบางอย่างของตัวเอง แต่สุดท้ายความรู้สึกที่พยายามกดเอาไว้กลับเป็นฝ่ายเอาชนะเหตุผล พรึบ.

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   45 ระวัง

    “วะ... ว้าย!!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ มือเล็กคว้าต้นแขนของเขาเอาไว้โดยอัตโนมัติเพราะกลัวตัวเองเสียหลัก “คะ... คุณอันดา” มินตราเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าอย่างตื่นตกใจ ก่อนจะเพิ่งรู้ตัวว่ามือข้างหนึ่งของเขายังคงโอบประคองอยู่ตรงเอวของเธอ ขณะที่ร่างของทั้งคู่ก็อยู่ใกล้กันจนเธอแทบจะขยับไปทางไหนไม่ได้ “ปะ... ปล่อยนะคะ คุณทำอะไรของคุณเนี่ย!” พอได้สติ คนตัวเล็กก็เริ่มดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนทันที มือที่เมื่อครู่ยังจับต้นแขนเขาเพราะตกใจรีบเปลี่ยนมายกขึ้นดันแผ่นอกกว้างเอาไว้แทน “คุณหมออย่าเพิ่งดิ้นครับ” “แล้วคุณก็กอดฉันอยู่แบบนี้ จะไม่ให้ฉันดิ้นได้ยังไงคะ!” “ผมไม่ได้จะทำอะไรคุณครับ” “แล้วอยู่ ๆ คุณดึงฉันเข้ามาทำไมล่ะคะ ปล่อยก่อนเลยค่ะ!” มินตรายังคงพยายามดันตัวเองออกห่าง ใบหน้าที่แดงอยู่ก่อนแล้วกลับยิ่งแดงมากกว่าเดิม ทั้งจากความตกใจและความใกล้ชิดที่เกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว "เฮ้อออ" อันดาจึงถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะพยักหน้าไปทางด้านหลังของเธอ “คุณหมอกำลังจะชนขอบโต๊ะครับ ผมก็เลยดึงเอาไว้นี่ไง” คำพูดนั้นทำให้คนที่กำลังดิ้นอยู่หยุดชะงักทันที “คะ...” “ลองหันไปดูข้

  • รักษาหัวใจนายมาเฟีย   44 เป็นห่วงผมหรอ

    “ผมดูเหมือนมีเรื่องหรือไง” “ก็ดูแปลก ๆ ตั้งแต่มินเข้ามาแล้วค่ะ” อันดานิ่งไปเล็กน้อย ในที่สุดหญิงสาวก็สังเกตเสียทีว่าเขาไม่ปกติ แต่แทนที่จะบอกความจริงเขากลับเบือนสายตาไปทางอื่น “ผมก็เป็นแบบนี้อยู่แล้วครับ” “ไม่จริงค่ะ” มินตราตอบทันที “ปกติคุณกวนประสาทมินจะตาย วันนี้ตั้งแต่มินกลับมาคุณแทบไม่มองหน้ามินด้วยซ้ำ” คราวนี้อันดาหันกลับมามองเธอเต็มตา “แล้วคุณอยากให้ผมมองเหรอครับ” “เอ๊ะ...” “เห็นกลับมาเกือบเที่ยงคืน ผมนึกว่าคุณคงเหนื่อยจนไม่อยากคุยกับใครแล้ว” น้ำเสียงนั้นไม่ได้ดังขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่กลับทำให้มินตรารู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างแปลก ๆ ซ่อนอยู่ในประโยค เธอกะพริบตามองเขา ก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาอีกครั้ง “อ๋อ... วันนี้กลับดึกไปหน่อยค่ะ พอดีนั่งคุยกันเพลินจนลืมดูเวลา” “คุยกันเพลินเลยเหรอครับ” “ค่ะ” มินตราพยักหน้าอย่างไม่ทันคิดอะไร “ไม่ได้เจอเพื่อน ๆ แบบนี้นานแล้วด้วยค่ะ พอได้คุยกันก็เลยยาวไปหน่อย” อันดาพยักหน้าช้า ๆ “ท่าทางจะสนุกมากเลยนะครับ” “ก็สนุกดีค่ะ” “ถึงได้กลับเกือบเที่ยงคืนสินะครับ” คราวนี้มินตราเริ่มรู้สึกถึงอะไรบางอย่างได้จริง ๆ เธอหร

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status