LOGINShare
เตือน
publish date:
2026-09-13 14:44:55แม้คำพูดของเขาจะซึ้งกินใจเหล่าผู้ร่วมพิธีแต่งงาน แต่เป็นนางที่อยากให้ทุกคนจดจำ และหวังให้เขารักษาคำพูด รีบจัดการประมวลผลในหัวไว้เรียบร้อย
“เรียนเชิญท่านอ๋องและพระชายาเข้าห้องหอ บัดนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว” เพราะฝ่าบาทเดินทางกลับทันทีที่มอบป้ายทองอวยพรบ่าวสาว ตอนนี้บรรยากาศจึงไม่เคร่งเครียดมากนัก ทั้งคู่ถูกก่งก่งและแม่สื่อ ส่งตัวเข้าหออย่างเรียบง่าย “เหมยหลิน คืนนี้เจ้านอนกับข้า” นางกระซิบบอกสาวใช้ที่หน้าห้อง “ไม่ได้เพคะ พระชายาต้องเข้าห้องหอ บ่าวจะรอที่หน้าห้องหอ แบบนั้นดีหรือไม่เพคะ“ เหงื่อเม็ดเล็กชื้นหน้าผากทำผู้คนต่างเอ็นดู ท่าทางคิดหนักของนางยังอยู่ในสายตาเฟยอ๋อง เขาหันไปพยักหน้าให้ทุกคนถอยออกไป ก่อนจับมือบางเย็นเฉียบให้เดินตามไปในห้องที่ประดับของตกแต่งรวมถึงเครื่องนอนไว้ด้วยสีแดงทั้งหมด ”ซิ่วอิง…“ นิ้วมือหยาบก้านเชยคางมนต์ขึ้นมาสานสบตา ดวงตากลมโตจึงพอมีเวลาพินิจพิจารนาใบหน้าคมเข้ม สันกรามแกร่งสวยงามดั่งพระเจ้าปั้น ดวงตาเรียวรีคล้ายมีความดุแต่กลับแฝงความเอ็นดูต่อนางไม่น้อย หม่าซิ่วอิงเม้มปากแน่นด้วยความประหม่า ”ข้าไม่ใช่พี่ชายที่วิ่งเล่นกับเจ้าตั้งแต่เยาว์วัยหรือ“ คำถามของเขาทำนางส่ายหน้าโดยอัตโนมัติ นางไม่มีความทรงจำผูกพันธ์ใดๆกับร่างเดิม เห็นเพียงเหตุการณ์ที่พานพบเจอเท่านั้น ความรู้สึกใดๆของนางต้องเริ่มต้นใหม่หมด ”ท่านอ๋อง หากหม่อมฉันต้องเอ่ยคำใดออกมาในค่ำคืนนี้ คำแรกที่หม่อมฉันจะพูดก็คง…ต้องบอกพระองค์ตามตรงว่าหม่อมฉันนั้น…ไม่เหลือความทรงจำใดๆ ทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้านี้คือหม่อมฉันต้องสร้างความคุ้นชินใหม่ทั้งหมด“ แม้จะเอ่ยไปเช่นนั้นแต่นางกลับรู้สึกลึกๆว่าเขาไม่แปลกใจ ทำเพียงขมวดคิ้วคล้ายชั่งใจอะไรบางอย่าง ”หมายความว่า…เจ้ากำลังจะบอกให้ข้าเริ่มความรู้สึกเฉกเช่นคนรักใหม่กับเจ้าเช่นนั้นถูกหรือไม่“ นางส่ายหัว ทั้งที่ในใจตบตีกันพัลวัล การทำหน้าที่ภรรยาบนเตียงนางทำใจมาพอสมควร แต่มันจะดีกว่าหรือไม่หากนางได้มีเวลาถักทอความผูกพันธ์ขึ้นมาใหม่ ”จริงๆแล้วหม่อมฉันเตรียมตัวมาปรนนิบัติพระองค์พอสมควร แต่ว่า…หม่อมฉัน…ทำตัวไม่ถูก ทั้งยังสับสน และกำลังมึนงงว่าต้องทำตัวเช่นไร หม่อมฉัน…อุ๊ป“ ความร้อนผะผาวแล่นผ่านแก้มนวลจนออกร้อนเป็นริ้วๆ ร่างบอบบางแข็งค้างยามเขาบดคลึงริมฝีปากอิ่มฟูทีละนิด มือเล็กๆกำเสื้อคลุมสีแดงที่อยู่บนกายแกร่งจะแน่น นานเกือบเป็นเวลาหนึ่งถ้วยชากว่าเขาจะปล่อยนางให้เป็นอิสระ ”เดิมทีข้าคิดว่า…น้องสาวแสนอ่อนโยนที่เคยวิ่งตามข้าครั้งวัยเยาว์คงเปลี่ยนไปแล้ว ดูจากที่เจ้ากล้าร้องขอข้าตอนทำพิธี แต่จริงๆแล้ว ข้าคิดว่าเจ้าไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด“ แม้จะพูดออกมาคล้ายอารมณ์ดีและอยากแกล้ง แต่ต้องยอมรับว่า จูบหวานล้ำเมื่อครู่เขาชอบมันมาก จากตอนแรกที่ตั้งใจว่าจะทำแค่ตอกย้ำความรู้สึกบางอย่างเท่านั้น ”ท่านอ๋อง…“ ”เรียกข้าว่าท่านพี่ ยามอยู่กันสองคนข้าเป็นเพียงท่านพี่สามีธรรมดาของเจ้าเท่านั้น“ เขาไม่ได้ผละตัวออกจากนาง แถมยังแนบชิดมากกว่าเดิมเมื่อฝ่ามือหนายังลูบแผ่นหลังบางไม่หยุด ”ทำเช่นนั้นไม่ได้ หม่อมฉันกลัวว่าจะเคยตัวเกินไปจนเผลอทำให้เฟยอ๋องไม่พอใจในภายหน้า“ ตอนนี้ใจของนางมันน้วยไปหมด ไม่รู้ว่าจะใช้ภาษาโบราณมาบอกความรู้สึกเช่นนี้ว่าอย่างไรดี แต่ต้องบอกว่าอยู่แนบชิดกับคนหล่อเช่นนี้ นางแทบยืนไม่ไหว! ”คืนนี้เจ้าไม่พร้อม ข้าก็จะไม่บังคับ แต่ข้าอยากให้เจ้ารับรู้ งานข้านั้นมีมากมาย ข้าอาจมีเวลาศึกษากับเจ้าเพียงน้อยนิด เช่นนั้นอาจใช้เวลานับสิบปี กว่าที่เจ้าจะวางใจโอนอ่อนกับข้า“ คำพูดของเขาทำนางเผลอขยุ้มเสื้อที่อกเขาอีกรอบ ”หม่อมฉัน…ไม่ได้ต้องการเวลานานถึงเพียงนั้น…เพียงแต่ว่า…อยากคุยเรื่องสำคัญกับพระองค์ก่อนเท่านั้น“ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นางแนบแก้มนวลลงไปบนอกแกร่ง อาจจะเป็นตอนที่เขาใช้ฝ่ามืออบอุ่นลูบแผ่นหลังบอบบางของนางพร้อมความรู้สึกอบอุ่นอยู่ก็เป็นได้ ”ว่ามาเถอะ คืนนี้ข้ามีเวลาฟังเจ้าทั้งคืน แต่เครื่องหัวและชุดพวกนี้คงหนักไม่น้อย ข้าจะช่วยเจ้าถอดดีหรือไม่“ เขาจับจูงนางให้มานั่งตรงหน้ากระจกบานใหญ่ ก่อนที่เขาจะยืนซ้อนหลังนางและสบตากันผ่านกระจกเงา มือหนาค่อยๆถอดเสื้อคลุมชั้นนอกของนางออก ตามด้วยเครื่องประดับบนหัวออกทีละชิ้น ”หม่อมฉันได้รับรู้รายงานการเคลื่อนไหวจากท่านพ่อมาบ้าง ทราบว่าตอนนี้การเร่งงานสมรสของเรามาจาก แคว้นอื่นๆ เคลื่อนไหวหรือเพคะ“ นางคิดว่าเวลานี้สมควรคุยกับเขามากที่สุด หากนางอยากรักษาชีวิตรอดก็ต้องทำตัวให้เหมาะสมคอยยืนเคียงข้างเขา จนหาใครเปรียบไม่ได้!!
Latest chapter
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เตือน2
คำถามที่นางถามกลับมาทำเขาหนักใจไม่น้อย จะว่าเช่นนั้นก็ถูก แต่ว่า…การที่แคว้นอื่นๆเคลื่อนไหวไม่ได้มาจากตัวเขา“เห้อ เพราะตอนนี้พิษจากดอกไม้ลึกลับกำลังสำแดงผล ฮ่องเต้มีอาการประชวรหนักเป็นพักๆ และยังไม่ยอมเปลี่ยนตัวองค์รัชทายาท ที่แม้แต่พระบิดาป่วยก็ยังไม่ยอมออกจากหอนางโรม” นางพยักหน้าพร้อมนึกตามคำพูดเขา ชายผู้นั้นนางจำใบหน้าเจ้าเล่ห์ได้ดี ฤทธิ์เยอะอย่าบอกใครเชียว ยังสร้างความวุ่นวายต่ออีกพอควร“เช่นนั้น จะโดนสำเร็จโทษ ฐานที่ละเลยหน้าที่หรือไม่เพคะ” มือบางยกหวีขึ้นมาสางผมพร้อมสบตาเขาผ่านหน้ากระจก ความเขินอายยังพอมีอยู่บ้าง แต่นางมีเวลาแค่วันนี้เท่านั้น!“อาจเป็นเช่นนั้น การอภิเษกวันนี้เพราะต้องการให้ทุกแคว้นหยุดการเคลื่อนไหว และหันมาร่วมยินดีกับข้าและเจ้า แต่อีกไม่นานก็จะเริ่มรุนแรงขึ้น” เพราะเจ้าของร่างเดิมไม่เคยพูดเรื่องทำงานของสามี เอาแต่สนใจเรื่องหลังบ้าน จัดระเบียบสาวใช้ และบ่าวไพร่ เพราะคิดว่านี่คืองานของบุรุษ สตรีไม่ควรยุ่ง จึงไม่เคยรู้เลยว่าจริงๆแล้ว เฟยอ๋องไม่ใช่คนโง่ ออกจะรู้ทันทุกคนด้วยซ้ำ“การที่ฝ่าบาทเน้นย้ำเรื่องพระองค์เป็นสายเลือด เพราะต้องการให้สนับสนุนองค์รัชทายาทหรือเพค
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เตือน
แม้คำพูดของเขาจะซึ้งกินใจเหล่าผู้ร่วมพิธีแต่งงาน แต่เป็นนางที่อยากให้ทุกคนจดจำ และหวังให้เขารักษาคำพูด รีบจัดการประมวลผลในหัวไว้เรียบร้อย“เรียนเชิญท่านอ๋องและพระชายาเข้าห้องหอ บัดนี้ได้เวลาอันสมควรแล้ว” เพราะฝ่าบาทเดินทางกลับทันทีที่มอบป้ายทองอวยพรบ่าวสาว ตอนนี้บรรยากาศจึงไม่เคร่งเครียดมากนัก ทั้งคู่ถูกก่งก่งและแม่สื่อ ส่งตัวเข้าหออย่างเรียบง่าย“เหมยหลิน คืนนี้เจ้านอนกับข้า” นางกระซิบบอกสาวใช้ที่หน้าห้อง“ไม่ได้เพคะ พระชายาต้องเข้าห้องหอ บ่าวจะรอที่หน้าห้องหอ แบบนั้นดีหรือไม่เพคะ“ เหงื่อเม็ดเล็กชื้นหน้าผากทำผู้คนต่างเอ็นดู ท่าทางคิดหนักของนางยังอยู่ในสายตาเฟยอ๋อง เขาหันไปพยักหน้าให้ทุกคนถอยออกไป ก่อนจับมือบางเย็นเฉียบให้เดินตามไปในห้องที่ประดับของตกแต่งรวมถึงเครื่องนอนไว้ด้วยสีแดงทั้งหมด”ซิ่วอิง…“ นิ้วมือหยาบก้านเชยคางมนต์ขึ้นมาสานสบตา ดวงตากลมโตจึงพอมีเวลาพินิจพิจารนาใบหน้าคมเข้ม สันกรามแกร่งสวยงามดั่งพระเจ้าปั้น ดวงตาเรียวรีคล้ายมีความดุแต่กลับแฝงความเอ็นดูต่อนางไม่น้อย หม่าซิ่วอิงเม้มปากแน่นด้วยความประหม่า”ข้าไม่ใช่พี่ชายที่วิ่งเล่นกับเจ้าตั้งแต่เยาว์วัยหรือ“ คำถามของเขาทำนางส่
ร้อยปักษาคารวะหงส์ คำมั่น
”อยากไปหาท่านพ่อตา และท่านแม่ยายหรือไม่“ คำพูดเป็นกันเองทำนางกัดปากแน่น จึงตัดสินใจในช่วงสุดท้ายก่อนคนนำพิธีพาไปห้องหอ นางจะไม่เป็นเช่นเจ้าของร่างเดิม นางจะเป็นตัวของตัวเอง จะไม่เดินตามหมากที่นางเจอในความฝัน”อยากเพคะ“ เขาหัวเราะในลำคอ ท่าทางที่นางแสดงออกไม่ได้เล็ดลอดสายตาดุจพยาเหยี่ยวของเขา ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน…ที่น้องน้อยเคยวิ่งตามเขาเมื่อครั้งเยาว์วัยเป็นคนคิดเยอะเช่นนี้ ”เช่นนั่นก็ไปเถอะ ข้ามีคำมั่นสัญญาจะมอบให้ท่านพ่อตาท่านแม่ยายพอดี“ ร่างหนายกมือห้ามคนนำพิธี ก่อนพานางมายืนตรงหน้าจวิ้นกั๋วกงหม่าอวิ๋นซื่อ”เอ่อ คาราวะท่านอ๋อง“ สองสามีภรรยาที่ไม่คิดว่าบุตรสาวจะเดินมาหาทำตัวไม่ถูก ร่างกายไปเองตามสัญชาตญาณ”กับข้าไม่ต้องมากพิธีขอรับ อย่างไรก็เป็นเขย“ เขามีใบหน้าเรียบนิ่ง และยืนปักหลักตรงนั้นคล้ายกับว่า ไม่ว่านางต้องการพูดสิ่งใดที่เป็นความลับ ก็ย่อมต้องมีเขาอยู่ด้วยเสมอ จนนางอดค้อนควักให้ร่างหนาดั่งยักษ์ไม่ได้“ท่านพ่อท่านแม่โปรดรักษาตัว ข้าจะไปเยี่ยมบ่อยๆ บ่าวรับใช้ที่ข้าหามาให้ใหม่ ไว้ใจได้ทุกคนยามหน้าหากมีใครกล้ารังแก เฟิงเหรินจะจัดการทุกอย่างเองเจ้าค่ะ” นางพูดถึงคนของนางที่ทิ้งไว้
ร้อยปักษาคารวะหงส์ สมรสพระราชทาน
ป้ายมงคลสีแดงถูกตกแต่งทั่วตำหนักใหญ่กลางแคว้นต้าหลี่ บ่าวสาวสวมอาภรณ์สีแดงฉานจับจูงมือกันเดินเข้ามาต่อหน้าพระพักตร์ฝ่าบาท เสียงเหล่าขุนนางและเสนาบดีโห่ร้องยินดีที่มีงานมงคลเกิดขึ้น“เริ่มพิธีเสกสมรส” เสียงก่งก่งคอยบอกให้เป็นไปตามพิธี“หนึ่งคำนับฟ้าดิน“ บ่าวสาวหันหน้าไปทางด้านนอกก่อนโค้งตัวลงคำนับหนึ่ง”สองคำนับบิดามารดา“ เพราะตอนนี้บิดามารดาของเจ้าบ่าวไม่อยู่แล้ว ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่คือฮ่องเต้อี้เหิง ทั้งคู่คำนับลงอย่างน้อบน้อม รวมไปถึงจวินกั๋วกงสกุลหม่าที่ยืนอยู่ด้านล่างแท่นพิธีทางขวามือ“สามบ่าวสาวคำนับกันและกัน” บ่าวสาวหันหน้าเข้าหากันก่อนโค้งตัวลงเที่ยบเสมอ แม้ทุกคนจะชื่นชมปรีดีกับภาพแห่งความสุข แต่ใครเลยจะรู้ว่า สายตาหวานและใบหน้าบูดบึ้งของหม่าซิ่วอิง ไม่ได้ชายตามองอ๋องเฟยหลงสักนิด!!“เสร็จพิธี” มือหนาบรรจงเปิดผ้าปิดหน้าของสตรีตรงหน้าออก นางปล่อยสายตาทิ้งไว้ที่อกเขา ไม่ยินดีจะมองหน้า จนเขานึกแปลกใจแต่ไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใดออกมานอกจากประคองนางให้หันหน้าไปทางพระพักตร์ฮ่องเต้“ฟ้าลิขิตวาสนา ครองคู่กันสุขนิรันด์ บ่าวสาวรับของขวัญประทานพรจากองค์ฮ่องเต้“ ร่างบางถูกจับจูงให้ไปยืนต่อหน้า
ร้อยปักษาคารวะหงส์ มิติที่ไม่เหมือนใคร
ดีที่ตอนมาอยู่ในร่างนี้ นางไม่ได้มาตัวเปล่า ยังมีมิติพิเศษที่มั่นใจว่าไม่เหมือนในนิยายที่เคยอ่านมาแน่นอนนั่นก็คือ…นางสามารถมองเห็นเหตุการณ์ภายในครอบครัวหรือในจวนของใครก็ได้ เพียงแค่เขียนชื่อบุคคลนัั้นเอาไว้ และจู่ๆในคืนหนึ่งที่นางกำลังหลับไหลหลังจากย้ายมาอยู่ในมิติได้เพียง1วัน ก็มีนักรบเงาที่ฝีมือการต่อสู้ระดับปรมาจารย์ที่หาตัวจับยาก เข้ามารายงานตัวกับนาง ขอให้นางตั้งชื่อและรับเข้ามาอยู่ในความดูแล เท่านั้นก็สร้างความอุ่นใจให้นางไม่น้อยหากฝ่ายตรงข้ามมีนักรบเรือนแสน นางเอกก็มีองค์รักษ์เงาเอาไว้ต่อสู้เหมือนกัน!!“หม่าซิ่วอิง แม้ไม่มีใครเลยจะรู้ความคิดขอวท่านอ๋อง แต่ว่า…สิ่งที่แม่เจ้ามั่นใจคือ…ท่านอ๋องเอ็นดูเจ้าไม่น้อย” ฝ่ามือบาบบางของหม่าฮวนอิง ฮูหยินสกุลหม่าลูบหัวบุตรสาวด้วยความแสนรัก“หากเจ้าเป็นสตรีที่รู้จักเด็ดขาด และโอนอ่อนบ้างยามถึงเวลา บุรุษที่ไหนจะกล้ามองข้ามความสำคัญ งานบ้านงานเรือนเจ้าฝึกในวังมาตั้งแต่เด็ก งานขี่ม้าฟันดาบพ่อเจ้าก็ส่งครูฝึกมาสอนตั้งแต่เจ้ามีอายุเพียงสิบหนาว สกุลหม่าเราด้อยกว่าหรือ…ก็ไม่ มีสิ่งใดให้เจ้าต้องกังวล” สิ่งหนึ่งที่หม่าซิ่วอิงรับรู้คือ มารดาของนางผู้น
ร้อยปักษาคารวะหงส์ เมื่อเลี่ยงไม่ได้ก็เข้าร่วม!!
จวนกั๋วกง สกุลหม่า5วันแล้วที่นางมาอยู่ในร่าของสตรีผู้นั้น ไม่รู้ว่าเป็นความบังเอิญหรือโชคชะตาลิขิต แต่มั่นใจแล้วแน่ๆว่าไม่ได้ฝันไป เพราะหลายวันมานี้ คนสกุลหม่าเอาแต่พูดเรื่องพิธีแต่งงานของนางกับท่านอ๋องเฟยหลง!!“ข้าไม่แต่ง!!” เสียงหวานพูดจานิ่มนวลแต่แฝงด้วยความเด็ดขาด“ซิ่วอิง ขัดต่อพระบัญชามีโทษถึงตาย ยามก่อนเจ้าเติบโตมาพร้อมท่านอ๋อง ตอนหมั้นหมายเจ้าดีใจอย่างสุดซึ้ง แล้วเหตุใดจึงเปลี่ยนใจไปมาเช่นนี้“ เสียงมารดาผู้ให้กำเนิดเอ่ยถามอย่างร้อนรน”เพราะหากข้าแต่ง ข้าอาจนำภัยมาสู่ครอบครัว ข้าอาจตายด้วยน้ำมือสนมคนใดคนนึง ท่านแม่ ข้า…“ นางจะพูดออกไปได้อย่างไร จะพูดได้หรือว่านางไม่ใช่หม่าซิ่วอิง นางเป็นเพียงผู้หญิงคนนึงที่ฝันถึงเรื่องราวของหญิงสาวต่างภพมาตลอด รับรู้ตลอดว่าสตรีสูงศักดิ์ผู้นั้นแต่งงานแล้วมีจุดจบเช่นไร ตอนสตรีผู้นั้นตาย เป็นเวลาเดียวกันกับที่นางโดนรถชนจากโลกเก่า ขาดใจตายเช่นกัน แต่ดวงวิญญานนางกลับมาอยู่ในร่างนี้ ในตอนที่ยังไม่ได้แต่งงานกับท่านอ๋องแคว้นต้าหลี่”เจ้าอะไร“ ผู้เป็นมารดาจับหัวไหล่บอบบางให้หันมาเผชิญหน้าพร้อทพูดอย่าอ่อนใจ”ซิ่วอิง… หากขัดต่อพระบัญชาฮ่องเต้ที่พระราชทา
You May Also Like
ท่านอ๋องอ่านใจกับชายาแพทย์ทะลุมิติ
สกุลหยางมีบุตรสาว407.4K viewsบ่วงดวงชะตา พระชายาหมอดูมือฉมัง
เจียงหนานเยียน97.3K viewsข้าจะพาครอบครัวใหม่ไปสู่ความร่ำรวย
ต้าซินซิน80.9K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม43.1K viewsจากลูกสาวเจ้าพ่อมาเป็นฮูหยินผู้ไร้ค่า
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน466 views1975 เกิดใหม่มาเป็นมารดาปากร้าย พร้อมระบบราชินีบัญชาสรรพสัตว
หวงตี้ny242 viewsทะลุมิติมาทำธุรกิจรังนกในยุค 80's
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่408 viewsทะเลาะกันไปเถิด ข้าชมดูอยู่ห่างๆ ก็พอ!
หรงเย่า / นาย่า936 views
