LOGINShare
บทนำ 2
publish date:
2026-04-11 13:43:50“ค้นตัวดูสิ” ไทยมุงออกความเห็น ทุกคนต่างเห็นด้วย พลอยขวัญจึงถามเจ้าของร้านว่าสินค้าที่หายไปคืออะไร
“ฉันวางโทรศัพท์มือถือไว้บนโต๊ะ หันหน้ามามันก็หายไปแล้ว แล้วน้องเธอก็เดินจ้ำออกจากร้านฉัน ฉันวิ่งตาม เรียกให้หยุดก็ไม่หยุด มีพิรุธชัดๆ พอฉันจะค้นตัว น้องเธอก็ก้าวร้าวใส่ฉัน”
จังหวะนั้นมีสายเรียกเข้าพอดี เจ้าของร้านได้ยินเสียงริงโทนก็ปรบมือว่าใช่แล้ว แต่พอหาที่มาของเสียง ปรากฏว่าโทรศัพท์มือถือดังออกมาจากกระเป๋าเอี๊ยมของเจ้าของร้านเอง ทำเอาไทยมุงส่ายหน้าแล้วสลายวง เจ้าของร้านก็พูดแค่ว่าลืม ไม่รู้ว่ามือถืออยู่กับตัวมาตลอด
“ในเมื่อเข้าใจผิดกันก็ไม่มีอะไรแล้ว พาน้องเธอกลับบ้านไปเหอะ”
เจ้าของร้านพูดตัดบทแบบนั้น พลอยขวัญจึงยืนขึ้นเต็มความสูง ลูบศีรษะของเด็กชายแล้วกอดจากด้านหลัง เอ่ยยิ้มๆ
“พี่กล่าวหาในสิ่งที่น้องหนูไม่ได้ทำ พี่ต้องขอโทษน้องชายหนูด้วยค่ะ”
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนั้น พลอยขวัญก็จำรายละเอียดไม่ค่อยได้ จำได้แค่ว่าหนุ่มน้อยร้องไห้กระซิก กอดเอวเธอแน่น พลอยขวัญพูดกับเขาสองสามคำแล้วพาไปส่งที่แผงขายของในตลาดซึ่งแม่ค้าเป็นป้าของเด็กชาย ป้าเห็นหลานเดินกินไอติมโคนมากับเด็กสาวหน้าตาน่ารัก แต่งตัวใส่ชุดเครื่องแบบโรงเรียนคุณหนู มือข้างหนึ่งจูงเดินมาด้วยกันสบายๆ แถมคุยกันแจ้วๆ ป้านึกแปลกใจจึงเอ่ยถาม
“หนูจ๋า หลานป้ามันไปก่อเรื่องอะไรมาหรือเปล่า”
“เปล่าค่ะ” พลอยขวัญรีบบอก “หนูมาซื้อของที่ตลาดพอดี เลยเดินมาส่งน้องค่ะ”
“เดี๋ยวเถอะ ไปรบกวนพี่สาวเขาแบบนั้นได้ยังไง”
“ไม่ได้รบกวนเลยค่ะ หนูอยากกินไอติม แต่มันมีโปร 1 แถม 1 หนูเลยแบ่งให้น้องเขาช่วยกินค่ะ เนอะ” พลอยขวัญขยิบตาให้ เด็กชายก็ก้มหน้างุดๆ ใบหูแดงก่ำและเอาแต่กินไอติมโดยไม่พูดอะไรเลย ป้าก็เลยดุใส่
“พี่เขาเลี้ยงไอติม ขอบคุณพี่เขาแล้วหรือยัง”
“ขอบคุณครับ”
“เอ่อ พ่อเขาเลิกกับแม่เขาไปนานแล้ว ปีก่อนแม่เขาเพิ่งเสีย เด็กคนนี้ย้ายมาอยู่กับป้า ไม่ค่อยมีเพื่อน ไม่ยิ้ม ไม่คุยกับใครเลย ดีที่รู้จักช่วยป้าวิ่งส่งของในตลาด ถ้าหลานป้าเขาไปรบกวน ป้าก็ขอโทษด้วยนะ”
พลอยขวัญสบตาเด็กชาย ก่อนจะหยิบทิชชูออกมาเช็ดคราบไอติมเลอะตรงมุมปากให้ “คิดถึงคุณแม่ใช่มั้ยเอ่ย”
“ครับ”
“เด็กดี” พลอยขวัญปัดเผ้าผมให้อย่างอ่อนโยน คะเนอายุแล้วน้องน่าจะสิบเอ็ดสิบสอง เป็นช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านวัยไปอีกขั้น หนำซ้ำยังสูญเสียแม่ไปอีก ใบหน้าอ่อนเยาว์ของหนุ่มน้อยจึงดูเงียบๆ ไม่ยิ้มหรือหัวเราะสดใส แววตาออกจะเกินวัยไปด้วยซ้ำ
“ที่ผ่านมาคงจะเหงามากเลยใช่มั้ย”
“อือ”
“ต่อไปนี้ไม่เหงาแล้วนะ เพราะพี่เป็นเพื่อนของน้องแล้ว คุณแม่ที่เสียไปแล้วเคยบอกมั้ยว่าอยากให้น้องมีความสุข มีเพื่อนเยอะๆ ได้เรียนหนังสือให้เก่งๆ แล้วก็ได้ทำงานที่อยากทำ”
“เคยครับ”
“แล้วโตขึ้นอยากเป็นอะไรเหรอ”
“... ไม่รู้ครับ แล้วพี่ล่ะครับ อยากเป็นอะไร”
“พี่อยากเป็นแฟชั่นดีไซเนอร์ นี่ไง พี่อยากตัดชุดให้ตุ๊กตา ไปๆ มาๆ ก็เลยชอบ อยากตัดชุดสวยๆ เยอะๆ เลย” พลอยขวัญหยิบสมุดวาดภาพของตัวเองออกมาให้ดู เวลาที่ได้คุยเรื่องที่ชอบ แววตาสดใสของเธอก็ยิ่งสวยงาม โดยเฉพาะรอยยิ้มที่ทำให้ใครต่อใครยิ้มตาม “พี่เรียนตัดเย็บเสื้อผ้าจากยูทูป ฝีมือยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ อยากให้พี่ลองตัดเสื้อให้มั้ย”
“อยากครับ”
พลอยขวัญยิ้ม ล้วงหยิบสายวัดตัวออกมาวัดตัวให้ “เพิ่งจะมีเราเป็นคนแรกเลยนะที่ตอบแบบนี้”
“ถ้าอย่างนั้นผมจะเป็นนายแบบ จะได้ใส่ชุดของพี่เยอะๆ”
“ด้วยความยินดีเลย” พลอยขวัญยิ้มกว้างขึ้นไปอีก ดวงตาเป็นประกาย ก่อนจะหัวเราะเมื่อได้ยินคำตอบของหนุ่มน้อย
“ถ้าจะเป็นนายแบบก็ต้องบุคลิกดี กล้าแสดงออก รู้วิธีโพสท่าทางนำเสนอเสื้อผ้าที่ใส่อยู่ แล้วถ้าจะโกอินเตอร์ก็ต้องเก่งภาษา” พลอยขวัญจับแก้มเด็กชายแล้วพินิจพิจารณาใกล้ๆ “ว้าว หล่อจัง พี่ว่าพี่เห็นแววในตัวเราแล้วนะ ไหนยิ้มให้ดูหน่อย ยิ้มแล้วหล่อขึ้น 300%”
“อื้อ!”
“โอเค พี่จะรอนะสุดหล่อ”
“อื้อ!!”
“ถึงจะไม่ชินเพราะเพิ่งย้ายโรงเรียนมา แต่น้องจะหาเพื่อนใหม่ได้แน่ๆ อย่าเพิ่งท้อนะ” พลอยขวัญสอนวิธีหาเพื่อน นั่นคือรอยยิ้มและคาถา ‘ขอเราเล่นด้วยได้มั้ย’ ถ้าลองใช้คาถาวิเศษนี้ รับรองเลยว่าไม่เหงาอีกแน่นอน
“ตั้งใจเรียนนะหนุ่มหล่อ” เธอต้องกลับแล้วจึงยกมือไหว้คุณป้าก่อนจะโบกมือบ๊ายบายให้ เด็กชายจึงคว้าชายแขนเสื้อพี่สาวคนสวยไว้แล้วถามเสียงอ่อยๆ
“ผมจะได้เจอพี่อีกมั้ยครับ”
“แน่นอนสิ เราต้องได้เจอกันอีกแน่ๆ” พลอยขวัญก้มตัวลงมาพลางลูบศีรษะเด็กชายอย่างเอ็นดู “พี่ชื่อพลอย ถ้าเจอกันคราวหน้าให้เรียกพี่พลอยสุดสวยนะ”
“ครับพี่พลอยสุดสวย”
เด็กชายโบกมือให้พลอยขวัญสุดแรง น่าร๊าก!! พลอยขวัญหัวเราะพลางโบกมือตอบ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถซึ่งมีคนขับรออยู่ แต่บังเอิญสมุดวาดรูปของเธอหล่น เด็กชายจึงรีบเก็บแล้ววิ่งไล่ตามรถ แต่รถวิ่งไปไกลเสียแล้ว เขาจึงเก็บสมุดเล่มนั้นไว้ดุจของล้ำค่าตลอดมา
Latest chapter
ฤดีซ่อนรัก บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า [จบ]
หลายเดือนถัดมา พชรเอาแต่เดินกระวนกระวายอยู่ในห้องสำหรับพักรอภายในโรงแรมคอนติเนนทัล เอาแต่เดินวนจนรองเท้าแทบสึก รอบตัวเขานั้นเต็มไปด้วยดอกไฮเดรนเยียกับลิลลี่บานสะพรั่ง ยิ่งดูขับเน้นให้ชายรูปงามชุดทักซิโด้เต็มยศโดดเด่นท่ามกลางผู้คนมากมาย “เจ้าสาวพร้อมแล้วค่ะ” ร่างสูงสง่ายืดตัวขึ้นทันทีหลังจากเจ้าหน้าที่แจ้งว่าเจ้าสาวกำลังจะมาถึง พชรนึกย้อนไปถึงวันแรกที่เขาต้องมาพบเธออีกครั้งในรอบหลายปี เขาใช้เวลาขัดสีฉวีวรรณอยู่ในห้องน้ำราวๆ สามชั่วโมง เมื่อพลอยขวัญเดินออกมาจากลิฟต์และเขาได้พบเธอ พี่พลอยขวัญเป็นสาวสวยชวนตะลึงยิ่งกว่าที่เขาจดจำได้เสียอีก ผมยาว ดวงตากลมโตและยิ้มหวาน ความทรงจำทั้งหลายก็หลากท่วมท้น ช่างเหมือนความฝันที่บังเกิดชีวิตชีวา ความงามอ่อนโยนและอบอุ่นของเธอยังคงไม่เปลี่ยนแปลง กลิ่นหอมของเธอยังอบอวลและรอยยิ้มยังคงตราตรึงอยู่ในใจเขาไม่รู้วาย&nbs
ฤดีซ่อนรัก บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 4
เขาเป็นคนจัดการเรื่องสถานที่จัดแสดงคอลเล็กชัน ซึ่งเกินความคาดคิดของพลอยขวัญไปมาก เธอนึกภาพไว้ว่าจะจัดในฮอลล์การประชุมสักแห่ง แต่เขาใช้คอนเนคชั่นอันแสนลึกลับ ติดต่อพื้นที่สวยๆ ติดฝั่งเจ้าพระยาซึ่งมีพระปรางค์วัดอรุณเป็นฉากหลัง ประดับประดาด้วยดอกไม้นานาชนิดและแสงสีเสียงเต็มอัตรา คราวนี้แม้แต่นักข่าวก็วิ่งหาบัตรเข้างานไม่ได้ ทุกสายตาต่างจับจ้องและรอคอย ปกติทั่วไปแล้วการจัดแสดงแฟชั่นโชว์จะต้องเลือกนายแบบนางแบบที่สูงยาวเข่าดี รูปร่างเฟอร์เฟค แต่พลอยขวัญเลือกจัดแฟชั่นโชว์ในรูปแบบใหม่ซึ่งเลือกใช้นางแบบหลายรูปร่าง หลากเชื้อชาติและสีผิวมาร่วมเดินโชว์สินค้า ชุดของเธอไม่ได้เจาะกลุ่มว่าต้องเป็นสเปกแบบไหนถึงจะใส่แล้วสวย แต่ออกแบบมาเพื่อทุกคน ตั้งแต่หุ่นนางแบบเอวบาง ไปจนถึงนางแบบพลัสไซส์ เพราะเธอคิดว่าไม่ว่าคนจะหุ่นแบบไหน สีผิวแบบไหน เราสามารถเป็นตัวเองของตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดได้เสมอ “แนวคิดของคอลเล็กชันนี้คืออกแบบเพื่อให้สวมใส่ได้ทุกโอกาส คัตติ้งเนี้ยบ มีน้ำหนักและไม่ย
ฤดีซ่อนรัก บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 3
“แม่ๆ บอกว่าเราจะต้องเจอกับอาการอ้อนสามเดือนหรือโคลิด เด็กทารกจะแผดเสียงจ้าทั้งคืน ลูกจะเรียกร้องเวลาทุกนาทีของเรา ต้องปั๊มนมเก็บไว้ พี่จะเหนื่อยมากเพราะร่างกายรวน” เขางึมงำและเริ่มเตรียมตัว ทำราวกับจะเหมางานเลี้ยงเด็กไปเองทั้งหมด ทำเอาพลอยขวัญหลุดขำ “เราจะช่วยกันจ้ะ ถ้าลูกโยเย เราจะผลัดกันนั่งเก้าอี้โยกเห่กล่อม ตกลงนะ” ตอนนี้ไม่ว่าอะไรๆ ก็ดูจะเป็นไปได้สวยทุกๆ อย่าง พชรขอพบหมอกุมารเวชเพื่อปรึกษาและซักถามสิ่งต่างๆ เขาจดทุกคำพูดของหมอ ส่วนพลอยขวัญไม่เครียดเลยเพราะรู้ดีว่าทารกแต่ละคนจะออกแบบตารางชีวิตของตัวเอง ต่อให้อ่านตำราหรือศึกษาวิธีเลี้ยงลูกจากแม่ๆ สักกี่คน เจ้าเด็กน้อยก็จะทำตามใจตัวเองอยู่ดีนั่นแหละ พชรจับมือเธอไว้ตลอดช่วงเวลาขากลับจากโรงพยาบาล จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นมา “พี่พลอยวางใจผมนะ ชีวิตคู่ของเราจะต้องสมบูรณ์แบบครับ ผมจะตามใจพี่ทุกอย่าง” พลอยขวัญย
ฤดีซ่อนรัก บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 2
และสรวงสวรรค์ก็ส่งบททดสอบใหม่มาให้เธอ พลอยขวัญลังเลมาสักพักแล้ว แต่ก็ตัดสินใจซื้อที่ตรวจครรภ์จากร้านขายยา ตั้งใจว่าจะทดสอบเพื่อความสบายใจ ใจหนึ่งก็คิดว่าคงจะไม่หรอก แต่อีกใจก็รู้สึกลึกๆ ว่าใช่ ยืนยันด้วยผลเส้นสีชมพูที่ปรากฏขึ้นชัดเจน พลอยขวัญอ่านผลซ้ำแล้วซ้ำอีก ก่อนจะสะดุ้งเมื่อออกมาเจอมาเฟียหนุ่มยืนรออยู่ด้านนอกห้องน้ำ เขายังไม่รู้ แต่เขามีสิทธิ์ที่จะรู้... “พี่โอเครึเปล่าครับ” “จ้ะ พี่มีบางอย่างอยากจะบอกน้องเติร์ด” น้ำเสียงของเธอคงจะเคร่งเครียดเกินไปนิด ทำให้เขาวิตกกังวลไปด้วย “เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือครับ” “จะว่าอย่างนั้นก็ได้จ้ะ เป็นเรื่องที่เราทั้งคู่ต้องรับมือไปตลอดชีวิต อาจจะยุ่งยากเล็กน้อย แต่คิดว่าเราคงจะผ่านไปได้” พล
ฤดีซ่อนรัก บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า 1
บทส่งท้าย จับมือเดินหน้า ตั้งแต่นั้นมาถึงแม้จะงานยุ่งแค่ไหน แต่ช่วงเย็นพชรก็จะเร่งงานเร็วจี๋เพื่อเตรียมตัวไปรับพลอยขวัญกลับบ้านด้วยกัน หลายคนไม่เข้าใจทำไมต้องเร่งงานอะไรนักหนา แต่สำหรับเขาแล้ววันทั้งวันจะเกิดอะไรขึ้นไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่เขาต้องเตรียมพร้อมเข้าครัว เสกของกินอร่อยๆ มากมายและนั่งกินด้วยกันกับเธอด้วยรอยยิ้ม ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน ต่างคนต่างมีงานที่ต้องเคลียร์ มีเอกสารที่ต้องจัดการ ก็แค่แยกกันไปแต่ไม่ห่างจากกัน และกระโจนเข้าหากันทุกครั้งที่มีโอกาส “พี่พลอย ดื่มน้ำก่อนนะครับ” หลังจากเคี่ยวกรำเธออย่างหนักหน่วงร้อนแรงอยู่หลายชั่วโมง อานุภาพกายสัมผัส แววตาสื่อรัก กลิ่นกายเร้าใจให้ใฝ่ฝัน รสอันซาบซ่าน เสียงพร่ำคำรัก พชรมอบทุกอย่างให้เธออย่างเต็มที่ ค่อยดูว่าเธอพึงพอใจไหม และพชรไม่เคยละเลยความรู้สึกเล็กๆ น้อยๆ แม้แต่น้อย นั่นทำให
ฤดีซ่อนรัก บทที่ 20 รักฉ่ำหวาน 4
“พาพี่ไปที่เตียงสิ” “ครับ” แม้ว่าจะแข่งกันหน้าแดง แต่พลอยขวัญเรียกแรงฮึบ โน้มริมฝีปากเข้าหาก่อน บดเบียด จูบและกระหวัดลิ้นกันและกันเงียบๆ พลอยขวัญวางมือลงตรงแผ่นหลังกำยำ รับรู้ถึงแรงสั่นไหวภายในที่ขับขานออกมาผ่านทางแววตา พลอยขวัญปล่อยให้เขานำทางอย่างเต็มใจและมอบจุมพิตดื่มด่ำมากมาย และก็ต้องหัวเราะออกมาเมื่อเขามองร่างเปลือยเปล่าของเธอด้วยสีหน้าตะลึงงัน “อย่ามองเลยนะ” “ให้ผมดูเถอะครับ” มือแกร่งดึงแขนเธอที่พยายามปิดบังเนื้อตัวออก ไม่เคยมีใครได้ใกล้ชิดเธอถึงเพียงนี้มาก่อน ผิวขาวละมุนเรียบเนียนถึงกับแดงก่ำไปทั้งตัว “พี่สวยเหลือเกิน” มือของเขาใหญ่ขึ้น ร้อนขึ้นกว่าที่เธอจดจำได้ ฟอนเฟ้นและใช้ลิ้นโลมไล้ตรงผิวอ่อนไหวที่ท้ายทอย จากนั้นก็ลากยาวต่ำลงมา พลอยขวัญไม่รู้เลยว่ามันจะดำเนินไปถึงจุดไ
ฤดีซ่อนรัก บทที่ 17 เคียงข้าง 4
พชรเบิกตากว้างขณะรับรู้ได้ถึงริมฝีปากนุ่มๆ ที่แนบเข้ามาประทับ ทิ้งความหวานละมุนไว้ล้นหลั่งจนเขาแทบสำลัก พลอยขวัญแตะต้องเขาอย่างอ่อนโยน แผ่วเบา จูบแล้วก็จูบซ้ำอีก ซึ่งเขาก็รู้ได้ในทันทีว่าควรทำอะไร “สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ เด็กดื้อ”
ฤดีซ่อนรัก บทที่ 15 สิ่งท้าทายครั้งใหม่ 5
พลอยขวัญฉวยมือของเขาไว้แล้วบีบแน่น น้ำตารื้นขอบตาขณะจ้องมองแสงสีส้มเปล่งประกายฉายฉาน ร่างสูงใหญ่ดูจะแปลกใจแต่ก็อยู่เงียบๆ เป็นเพื่อน นั่งฟังเธอร้องไห้โดยไม่ตัดสิน คนที่เข้าใจความเงียบของเราคือคนที่มองเห็นความเจ็บปวดในดวงตาเรา ในขณะที่คนอื่นมองเห็นแค่รอยยิ้มบนใบหน้า บางครั้งเธอก็ต้องการแค่ใครซักคน
ฤดีซ่อนรัก บทที่ 14 เด็กป่วย 1
บทที่ 14 เด็กป่วย เรื่องที่เธอหิ้วเด็กกลับบ้าน กลายเป็นหัวข้อให้คนที่บริษัทพูดกันสนุกไปทั้งสัปดาห์ และที่แย่คือเจ้าน้องเติร์ดไม่ช่วยเธออธิบายหรือแก้ไขค
ฤดีซ่อนรัก บทที่ 13 บาร์เทนเดอร์เมารัก 4
เฮือกก!!! พลอยขวัญสะดุ้งสุดตัวแล้วกลิ้งตกลงมาจากเตียง นอนหงายขาชี้ฟ้า เธอลุกพรวดขึ้นมานั่งงงอยู่สักพักถึงได้เข้าใจว่าแค่ฝันไป แต่ฝันเหมือนจริงมากจนรู้สึกถึงสัมผัสที่หลงเหลืออยู่ตรงริมฝีปาก พลอยขวัญค่อยๆ คลานขึ้นมานั่งบนเตียง และแล้วผลกรรมก็ตามทัน
You may also like
คนในความลับ
พลอยแพรวา11.4K viewsมาเฟียเถื่อนเมียเด็ก
หนูแดงอินดี้38.1K viewsวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา13.1K viewsBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.2K viewsมาเฟียเถื่อนอ้อนรัก
รินธารา972 viewsTHEODORE | ของเล่นธีโอดอร์
Naya Solene140 viewsลิขิตรักในเพลิงทราย
เพลงมีนา449 viewsบ่วงรักเทพบุตรมาเฟีย
เพลงมีนา324 views
