บทที่ 1 ฉันไม่ใช่กระหรี่ 2/2

“ชงตรงนี้แหละ...ชงเข้ม ๆ ฉันชอบ” ใบหน้ายิ้มแย้มมองผู้หญิงที่อยู่บนตักแล้วพาให้รู้สึกสบายอกสบายใจอย่างบอกไม่ถูก เขาชอบนักอ่อน ๆ แบบนี้

          “เอ่อ...ชงไม่ถนัดค่ะ นั่งท่านี้” เธอพยายามหาเหตุผลแต่ว่า...คำพูดถัดมาทำเอาเธออยากเอาหมัดให้กินสักหมัด

          “ลองนั่งคร่อมดูไหม...ฉันว่าเธอน่าจะถนัด”!

          เชรี้ย!!!

          เสียงสบถหยาบคายผุดขึ้นในหัวของพระพาย แต่ใบหน้าสวยยังฉีกยิ้มให้กับแขกหน้าหม้อ แม้จะหล่อแบบยุโรป แต่เธออยู่ในโหมดไม่อยากเสียพรหมจรรย์เพียงเพราะเงินหมื่นเดียวหรอกนะ มันถูกไปสำหรับคนอย่างเธอ

          แม้ในใจจะด่าเขาไปหลายคำแล้ว แต่หัวสมองอันชาญฉลาดของเธอก็คิดหาทางเอาตัวรอดอย่างว่องไว มือเล็กลงไปที่หน้าขาออกแรงหนักหน่อยให้เขารู้สึกเจ็บจะได้ปล่อยเธอ แต่ใครจะรู้ว่าแรงที่เธอกดลงไปนั้นไม่เพียงไม่ทำให้คนที่นั่งอยู่สะทกสะท้าน ยังทำให้เขารู้สึกต้องการมากขึ้นเหมือนเธอกำลังอ่อยเขาอยู่พาลให้สิ่งที่มันหลับไหลค่อย ๆ โงหัวขึ้นจนเริ่มทิ่มก้นของเธอ

          ‘ซี๊ด...อยากงัดมาทิ่มก้นงอน ๆ โว๊ย!!!’

          เฟลิเฟไม่เคยหื่นหนักอย่างนี้มาก่อน เขาเคยเก็บอารมณ์ได้ แต่ทำไมกับเด็กเสิร์ฟแต่งตัวมิดชิด เพียงแต่ก้นงอนมากเป็นพิเศษ ทำให้เขาจินตนาการไปถึงว่าเนินด้านหน้าเนินอวบอิ่มแค่ไหนกัน ยิ่งมือที่กอดเอวของเธออยู่ระอยู่ระหว่างใต้ชั้นใน ทำให้อยากคว้าขึ้นไปกำสองเต้าอวบให้หายมันเขี้ยวเสียจริง

          “นี่เธอกำลังยั่วฉันอยู่งั้นเหรอ” เสียงแหบต่ำเอ่ยออกมาชิดใบหูขาวเนียนพร้อมกับขบติ่งหูเพื่อเป็นการเชิญชวนเล็ก ๆ

          พระพายหดคอหนีสัมผัสของเขาที่ทำให้เธอขนลุก ในใจเคยเชื่อเสมอว่าเธอเอาตัวรอดจากสถานการณ์สุ่มเสี่ยงเช่นนี้ได้ แต่ทำไมเมื่อเป็นเขาแล้วเธอกลับรู้สึกระทดระทวยชอบกล มือของเขาก็ช่างแสนซุกซน แม้มันจะคลอเคลียอยู่ใต้ราวนม แต่มันก็สร้างความรัญจวนในให้กับเธอเป็นอย่างมาก

          พระพายไม่เคยมีประสบการณ์ใกล้ชิดผู้ชายสองต่อสองมาก่อน ทำให้เธอรู้แล้วว่าเธอยังอ่อนต่อโลกนัก แต่ทว่าเงินก็ได้แล้ว อย่างอื่นก็แค่นั่งคุยด้วย แล้วทำไมเธอต้องยอมให้เขาลวนลามอยู่อีกเล่า คิดได้ดังนั้นเธอก็เรียกวิญญาณพี่เขาทรายกาแลกซี่ขึ้นประทับร่าง ลอบยิ้มอย่างโหดเหี้ยมพร้อมกับจัดการศอกเข้าไปที่หน้าท้องของเขาเต็มแรง

          พลุก!

          โอ๊ย!!

          เสียงร้องโอดโอยในความมืดมุมหนึ่งของโซนวีไอพีดังขึ้นแต่ทว่าไม่สามารถเรียกให้การ์ดหรือคนดูแลร้านเข้าไปได้ หากไม่เรียก เพราะส่วนใหญ่แล้วเหล่าแขกที่เล้าโลมถึงพริกถึงขิงกับเด็กในร้านมักจะทำกิจกรรมเข้าจังหวะกันเพื่ออุ่นเครื่องก่อนจะนัดกันไปรอบนอก

          “เจ็บนะยายบ้า...ทำอะไรเนี่ย!”

          “เจ็บแล้วก็จำไว้ด้วยว่าฉันไม่ใช่กระหรี่!”