เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่1
วันที่เผยแพร่:
2026-07-13 12:03:20แนะนำตัวละคร
นางเอก ชื่อเล่น เพลง เพลงขวัญ ชื่อจริง นางสาว พิณรณี มีอำนวย อายุ25ปี นักศึกษา จบใหม่ คณะบริหารธุรกิจจากมหาลัยชื่อดัง เกรดนิยมอันดับสอง หน้าสวย อ่อนหวาน จิตใจดี สถานะ:โสด ที่บ้านค่อนข้างยากจน ตั้งแต่เล็กจนโต เธอต้องอดมื้อกินมื้อ ชีวิตลำบาก ยายเธอเป็นหนี้นอกระบบ เพราะเอาเงินไปส่งเธอเรียน เธอสงสารยายที่อายุก็เข้าเจ็ดสิบแล้วแต่ยังต้องทำงานงกๆอยู่เลยและเธอก็อยากจะพายายออกไปจากชีวิตมันที่น่าสมเพชแบบนี้เสียที "สวัสดีค่ะ....คุณศิรัญ" "ไม่ว่าฉันจะต้องเป็นเมียน้อยใคร....ถ้ามันทำให้ชีวิตของฉันหลุดพ้นจากชีวิตแบบนี้....ฉันยินดี" พระเอก ชื่อเล่น ศิรัญ ชื่อจริง ศิรัญ วิหารไกรกาล อายุ30ปี รองประธานบริษัทผลิตและส่งออกอาหารแช่แข็งยักษ์ใหญ่ของประเทศ หนุ่มหล่อ ขวัญใจสาวในออฟฟิศ แต่ทุกคนก็ได้แค่แอบปลื้ม เพราะเขาคนนี้ แต่งงานแล้ว ฐานะทางบ้าน รวยระดับเศรษฐี รวยชนิดที่ว่า เอาเงินมาโปรยเล่นยั งได้ สถานะ:แต่งงานแล้ว "คุณเป็นเลขาของผม.....ผมเลือกคุณ" ร่วมด้วย ชื่อเล่น อัง ชื่อจริง อังศิญา วิหารไกรกาล อายุ27ปี ภรรยาสาวของรองประธานบริษัทยักษ?ใหญ่ที่ทั้งคู่เข้าพิธีมงคลสมรสกันมาได้สามปีแล้ว แต่ก็ยังไร้ทายาทสืบสกุล "อังรักคุณนะคะรัญ" "แต่อังยังไม่พร้อมที่จะมีลูกในตอนนี้" "หวังว่าคุณจะเข้าใจอังนะคะ" ตอนที่1 บริษัท ทรัพย์อนันต์กรุ๊ปจำกัด 11:00น. เพลงขวัญ พิณรณี .... "ทางเรายินดีที่จะรับคุณเข้าทำงานนะคะคุณพิณรณี... มีอำนวย" ฉันยิ้มออกมาหลังจากที่รอลุ้นกับคำตอบของผู้หญิงตรงหน้าที่เธอทำตำแหน่งฝ่ายบุคคลหรือคนที่คัดคนเข้าทำงานที่บริษัทยักษ์ใหญ่แห่งนี้ "ขอบคุณมากค่ะ" ฉันยกมือไหว้เธอคนนั้นพร้อมกับยิ้กว้างน้ำตาคลอเป้า "ยินดีที่จะได้ร่วมงานกับคนที่มีความสามารถแบบคุณค่ะ... คุณคือคนที่ทางบริษัทของเราต้องการ" เธอว่าพร้อมกับยิ้มกริ่มให้ฉัน ฉันก็ยิ้มให้เธอ "เริ่มทำงานได้ในวันพรุ่งนี้เลยนะคะ" "ได้เลยค่ะ"ฉันตอบเธอกลับไปพร้อมกับยกมือไหว้ลาเธออีกครั้งก่อนจะเดินออกมาจากห้องสัมภาษณ์งานด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความสุข ยายจ๋ายายหนูได้งานทำแล้วนะ ต่อไปเราสองคนจะไม่ลำบากแบบแต่ก่อนแล้ว ฉันยิ้มอย่างกับคนบ้ารู้ตัวอีกทีก็เดินออกมาถึงหน้าบริษัทแล้ว ฉันหันไปมองป้ายชื่อบริษัทยักษ์ใหญ่ ก่อนจะยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ ในที่สุดฉันก็ทำได้ ฉันทำตามความตั้งใจได้แล้วนะ ยายจะต้องดีใจมากแน่ๆ กริ๋งๆๆๆๆ ฉันที่มัวแต่ยืนยิ้มอยู่คนเดียวก็ต้องสดุ้งตดใจเพราะเสียงโทรศัพท์เข้า ฉันไม่รอช้ารีบยื่นมือลงไปควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าผ้าสีขาวที่ตัวเองสะพายไหล่ไว้ขึ้นมารับสาย แต่ก็แอบแปลกใจเพราะเบอร์ไม่โชว์ชื่อ "ฮัลโหล... สวัสดีค่ะ" (สวัสดีค่ะคุณพิณกรณีมีอำนวยใช่ไหมคะ?) "ใช่ค่ะ" ฉันตอบปลายสายกลับไปพลางขมวดคิ้วงุนงงสงสัยว่าใครกันที่รู้ชื่อจริงนามสกุลจริงฉันแบบนี้ (ทางเราติดต่อมาจากบริษัททรัพย์อนันต์กรุ๊ปจำกัดนะคะ) "อ้อค่ะ" (ทางเราต้องขอโทษคุณพิณรณีจากใจจริงนะคะที่ตอบตกลงคุณพิณรณีไปแบบนั้น...พอดีทางเราไม่ทราบค่ะว่าท่านประธานได้รับคนในตำแหน่งของคุณพิณรณีมาเรียบร้อยแล้ว) (ทางเราต้องกราบขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ.....) คำพูดที่ดูสุภาพและอ่อนโยนแต่ความหมายในข้อความมันช่างบาดหัวใจฉันให้เจ็บปวด ตึก ฉันเผลอปล่อยโทรศัพท์หลุดมือจนไม่รู้ตัวและไม่รอให้ปลายสายพูดให้จบหรือพูดอะไรกับปลายสายไป เพราะฉันไม่มีแม้กระทั่งแรงที่จะยืนแล้ว เหมือนมันหมด หมดทุกอย่างความสิ้นหวังในชีวิต พรึบ ร่างของฉันถูกอ้อมแขนของใครบางคนรับไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างของฉันจะล่วงลงสู่พื้นก้นกระแทกพื้น ฉันหรี่ตาพยายามจะมองหน้าของคนที่เสียสละอ้อมแขนอันอบอุ่นนี้มารับร่างฉันไว้ แต่มันก็ยากเหลือเกินเพราะแสงแดดยามเกือบเที่ยงส่องตรงศีรษะฉันพอดี ทำให้มองใบหน้าของคนตรงหน้าได้อย่างไม่ชัดเจน ฉันกระพริบตาปริบๆเพื่อพยายามปรับโฟกัสดวงตาใหม่อีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าเต็มของเขาได้ เพราะเขาสวมใส่แมสสีดำปกปิดใบหน้า ที่จะมองชัดก็คงจะเป็นดวงตาและแววตาเข้มที่จ้องมองมาที่ฉัน ใบหน้าของฉันสะท้อนอยู่ในแววตาของเขาอย่างเด่นชัด "เป็นอะไรไหมครับ?"เสียงเข้มทุ้มเอ่ยขึ้นพลางมองสอดส่องสายตามาที่ฉันอย่างห่วงใย "ไม่เป็นไรค่ะฉันแค่รู้สึกหน้ามืดนิดหน่อยขอบคุณนะคะ" ฉันว่าพลางพยายามจะยันตัวยืนได้ตัวเอง เขาก็ช่วยเหลือฉันโดยการดันร่างของฉันให้ยืนทรงตัวำด้ด้วยตัวเอง "ขอบคุณค่ะ"ฉันเอ่ยขอบคุณเขาไปก่อนจะโค้งตัวให้เขาหลังจากที่ยืนได้ด้วยตัวเองแล้ว เขาก็ละมืออกจากร่างของฉันไป ก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อยเพื่อรับคำขอบคุณจากฉัน "คุณศิรัญครับ!!"เสียงของใครบางคนที่ดังอยู่จากทางด้านหลังของผู้ชายร่างสูงโปร่งที่ช่วยเหลือฉันดังขึ้น สงสัยเขาจะเรียกคนนี้สินะ "ขอตัวก่อนค่ะ" "ครับ"ฉันยิ้มให้เขาอีกครั้งก่อนจะเดินหันหลังออกมาจากที่แห่งนี้ ด้วยหัวใจที่แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี หมดสิ้นแล้ว ความหวังที่ฉันคาดหวังไว้ หมดแล้วจริงๆ แต่ถึงยังไงๆวันนี้ฉันต้องได้งานให้ได้
บทล่าสุด
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่118
วันต่อมา......ห้างสรรพสินค้า KA....13:30น.เพลงขวัญ พิณรณี....."ฝากเธอดูแลคุณขุนณรงค์ด้วยฉันต้องไปดูอัง""ได้ค่ะวางใจได้ค่ะท่านรอง"ฉันเอ่ยบอกท่านรองไปในขณะที่เราสองคนหยุดอยู่หน้าร้านอาหารหรูในห้างสรรพสินค้าของขุนศึกเพราะเรามีนัดเซ็นสัญญากันที่นี่และพอเซ็นเสร็จท่านรองก็ได้รับโทรศัพท์จากคุณอังศิญาว่าเธคลื่นไส้จนเป็นลมตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาลให้เขารีบไปหาเธอ"ฉันไปก่อนนะ""ค่ะ"ฉันก้มศีรษะรับคำท่านรอง เขาก็ทำสีหน้าเรียบใส่ฉันก่อนที่เขาจะพยักหน้าและเดินออกไปจากหน้าร้านอาหารหรูชื่อดังของห้างขุนศึกฉันรอจนแผ่นหลังกว้างของเขาลับตาไป ไม่รู้นานเท่าไหร่ รู้แต่ว่า เขาเดินหายไปจากที่นี่แล้ว"แก"เสียงหวานที่คุ้นหูฉันเอ่ยขึ้นจากทางด้านข้างของฉันทำให้ฉันหลุดออกจากภวังค์ความคิดและหันกลับไปมองต้นเสียงเอริยืนอยู่ข้างฉัน สีหน้าเป็นกังวลและเป็นห่วงฉันฉันจึงเฉไฉยิ้มกว้างให้มันขึ้นมาทันทีแต่เอริที่เป็นเพื่อนฉันมานาน และรู้จักฉันดีเธอคงจะสงสัยอะไรบางอย่าง"แกกับคุณศิรัญไม่ใช่แค่รองประธานกับเลขาใช่ไหม?"เอริเอ่ยถามฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง เธอจ้องหน้าฉันนิ่ง ราวกับกำลังบีบบังคับให้ฉันพูดความจริง"แกพูดเรื
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่117
หลายวันต่อมา20:30น.เพลงขวัญ พิณรณี........"ท่านรองจอดให้ฉันลงตรงนี้ก็ได้ค่ะ"ฉันเอ่ยบอกท่านรองไปในขณะที่รถส่วนตัวของเขาแล่นมาใกล้จะถึงบ้านของเขาแล้ว เขาที่นั่งประจำคนขับหันมามองหน้าฉันอย่างไม่เข้าใจ"ทำไม?""เดี๋ยวคนอื่นเห็นและจะดูไม่ดีนะคะ""หึเธอทำงานกับฉันกลับบ้านพร้อมกันก็คงไม่แปลก"เขาตอบฉันมาหน้าตาเฉย และเหยียบคันเร่งของเครื่องยนต์ให้เเรงขึ้นโดยไม่คิดที่จะฟังคำพูดของฉันฉันจึงนั่งเงียบเม้มริมฝีปากแน่นและหันหน้ามาอีกทางโดยที่ท่านรองก็ไม่ได้พูดอะไรฉันเองก็เงียบจมอยู่กับความคิด เรื่องของฉันกับเขา กำลังกลับไปอยู่ในความที่ถล้ำลึกเหมือนเดิมอีกแล้วแต่ที่ไม่เหมือนครั้งแรก เพราะครั้งนี้ ฉันดันเผลอมีใจให้เขา และตกหลุมรักเขาไปจนถอนตัวไม่ขึ้นแต่ทำไม ฉันยิ่งคิดที่จะห่างจากเขา แต่เป็นเขาที่ดึงรั้งฉันไว้ไม่ให้ห่างจากเขาแต่ถึงยังไง เมื่อถึงเวลา ฉันก็จะไป"พรุ่งนี้ขุนศึกนัดท่านรองไปเซ็นสัญญานะคะ"ฉันเอ่ยขึ้น ท่ามกลางความเงียบและความอึดอัดภายในรถ"อืมฉันจะให้ค่าคอมมิชชั่นเธอทันทีที่ปิดดีลกับบริษัทคุณขุนณรงค์ได้""ยินดีและขอบคุณมากค่ะ"ฉันเอ่ยขอบคุณท่านรองไป ในขณะที่รถของท่านขับเคลื่อนมาหย
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่116
คาสิโนของ ทศพล.....13:00น."อื้อพอก่อนค่ะพล"เสียวหวานครวญครางขึ้นในขณะที่ร่างหนาของทศพลไม่ไม่ยอมให้เธอลุกออกไปจากตัวเขาโดยที่ทั้งสองอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่า และเพิ่งจะจัดหนักจัดเต็มกันไปหลายยกอังศิญามีผมเพ้าที่รุงรัง เพราะทศพลมีรสนิยมเซ็กส์ที่ซาดิสเนื้อตัวของเธอมีรอยแดงเป็นจ้ำตามซอกคอและเนินอก เต็มไปด้วยรอยรักที่ถูกจากการดูดดึงช่องทางรักของเธอก็แห้งสนิทจนแสบไปหมด เพราะเธอไม่ไหวที่จะร่วมรักกับเขาต่อ เพราะเขาจัดเต็มจนเธอแทบจะไม่มีแรงเดิน"คุณคงจะเบื่อแล้วหนิไอ้รัญมันเด็ดกว่าผมหรือไง?""ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพลรัญเขาสู้คุณไม่ได้สักนิด""ถ้าคุณไม่ส่งฉันให้เขาไปหาเขาฉันคงไม่ยอมมีอะไรกับเขาหรอกค่ะ"อังศิญาว่าพลางทำสายตาสะอิดสะเอียนทั้งที่จริง เธอหลงศิรัญและหลงในบทเพลงรักที่เขามอบให้เธอ แต่เธอก็บอกแบบนั้นให้ทศพลรู้ไม่ได้ไม่งั้นมีหวัง เขาโกรธและทำร้ายเธอแน่"หึให้มันจริง""และนี่แผนของคุณเป็นยังไงบ้างเรื่องท้อง?""รัญเขาดีใจมากค่ะยิ่งอีแก่โง่นั้นให้อังตั้งหนึ่งร้อยล้านนะคะ""โง่จริงๆ"อังศิญาว่าพลางแค่นหัวเราะเยาะก่อนจะเอื้อมือไปหยิบแก้วไวน์ชั้นดีขึ้นมาจิ๊บก่อนจะเอนแผ่นหลังพิงไปกับพนักเตียง
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่115NC+
จนฉันสั่นสะท้านอยู่ไม่เป็นสุขเพราะความเสียว"อื้อออ"ฉันแอ่นร่างกายขึ้นลงเมื่อท่านรองเลื่อนใบหน้าหล่อต่ำลงซุกไซ้ร่างกายฉันไปซุกซอกทุกมุมก่อนจะไปหยุดที่เนินสามเหลี่ยมโหนกนูนของฉันเขาไม่รอช้าดึงมือออกจากร่องสวาทของฉันและจัดการรูดกางเกงชั้นในของฉันออกมาจากร่างกายของฉันไปให้พ้นทางเมื่อเขาถอนกางเกงชั้นในของฉันออกไปแล้ว เขาก็จ้องกลีบกุหลาบงามของฉันไม่วางตาก่อนจะก้มหน้าลงไปสูดดมร่องสวาทของฉันอย่างไม่รังเกียจ แต่ฉันกลับหน้าร่อนผ่าวขึ้นมาด้วยความเขินอายแต่ยอมรับ ว่าเสียวซ่านอย่างบอกไม่ถูกเมื่อปลายลิ้นสากของท่านรองกำลังตวัดหยอกเย้ากลีบงามของฉัน"อื้ออออ!!"ฉันแหบจะหยุดหายใจกับความเสียวซ่านของปลายลิ้นสากฉันดีดดิ้นไปมาอยู่บนโต๊ะทำงานของท่านรองก่อนที่ฉันจะทนความเสียวซ่านไม่ไหว"อ๊ะๆไม่ไหวแล้วค่ะ!!!"ฉันร้องบอกเขาเสียงสั่นก่อนที่ร่างของฉันจะกระตุกเกร็งน้ำหวานมากมายไหลรินออกมาจากร่องสวาทของฉันฉันนอนหายใจเหนื่อยหอบและกำลังจะหุบขาลงแต่ก็โดนท่านรองยึดสะโพกไว้ไม่ให้ฉันหนีเขา"มันสกปรก"ฉันเอ่ยบอกเขาไป ในขณะที่รู้ว่าเขาคิดที่จะทำอะไร เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันสายตาของเราประสานกันแต่เขาก็ไม่ฟังคำพูดขอ
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่114NC+
บริษัทวิหารไกลกาลเนชั่นกรุ๊ป..... ห้องรองประธาน 10:30น. เพลงขวัญ พิณรณี....... "สืดดดด"ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเฮือกใหญ่เพื่อทำใจให้ตัวเองกล้าที่จะไปเผชิญหน้ากับท่านรอง ก๊อกกกๆ ฉันยกมือขึ้นไปเคาะประตูห้องทำงานของท่านรองสองครั้งแต่ก็ไร้เสียงตอบกลับจากคนข้างใน ฉันจึงยื่นมือเดิมกับที่ใช้เคาะประตูเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูก่อนจะผละกประตูเปิดเข้าไป ก็พบว่า ท่านรองกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา ด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว แววตาอ่อนแรงกำลังนั่งหงายหน้าแผ่นหลังพิงเก้าอี้เงยหน้ามองเพดานสีขาวของห้อง ฉันเดินถือแผ่นกระดาษสีขาวในมือและเดินมุ่งตรงไปหาเขา เขาที่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็ลุกขึ้นก้มหน้ามามองฉัน ก่อนจะยันตัวนั่งตัวตรง "มีอะไรเหรอ?"เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างแหบแห้ง ฉันวางน้ำขิงที่ไร้กลิ่นขิงให้ท่านรอง "ทานสักหน่อยนะคะแก้อาการคลื่นไส้ได้ค่ะ" "ขอบคุณ"ท่านรองว่าก่อนจะยื่นมือมาจับแก้วน้ำขิงที่ฉันชงมาให้เขา ก่อนที่เขาจะสูดดม และไม่มีปฏิกิริยาว่าจะเหม็น เขาจึงยกแก้วกระดกดื่มก่อนจะยิ้มบางๆออกมา "รู้สึกดีขึ้น....ของคุณนะ" "ไม่เป็นไรค่ะ...."ฉันตอบเขาไปก่อนจะวางแผ่นกระดาษที่ฉันถือมาด้วยวางลงตร
ลวงรักท่านรองแสนร้าย ตอนที่113
สองวันต่อมา.....คฤหาสน์วิหารไกลกาล07:00น.เพลงขวัญ พิณรณี...."หนูเพลง!!"เสียงตกใจดังมาแต่ไกลจากทางหน้าประตูห้องอาหารฉันที่วางจานกับข้าวลงเป็นจานสุดท้ายก่อนจะหันไปมองยังคุณพิศมัยที่เป็าเจ้าของเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจและเป็นห่วงฉันเธอสีหน้าตาตื่นมาหาฉันก่อนจะทำสีหน้าจริงจัง"ฉันบอกหนูไม่ให้ทำไม่ใช่เหรอจ๊ะ?""หนูทำได้ค่ะคุณพิศมัย""คุณๆกลับกันมาหมดแล้วเดี๋ยวตื่นมาจะไม่มีอะไรทานนะคะ"ฉันเอ่ยบอกเธอไปตามความจริง ฉันทำได้ ถึงจะแพ้เป็นบางช่วงแต่ก็พอทำได้ "แต่หนูท้องอยู่ถ้าเดินลื่นและล้มขึ้นมาจะทำยังไง?"คุณพิศมัยว่าด้วยสีหน้าเป็นห่วงก่อนจะมองมาที่ท้องของฉันฉันก็ยิ้มบางๆให้ท่าน"หนูจะระวังให้ดีค่ะแต่คุณพิศมัยอย่าบอกใครในบ้านนี้นะคะ""และหนูจะทำยังไงถ้าเกิดวันหนึ่งท้องโตขึ้นมา?""หนูเตรียมตัวไว้แล้วค่ะ"ฉันเอ่ยบอกเธอไปพร้อมกับยื่นมือมาลูบหน้าท้องของตัวเองท่านรองจะต้องไม่รู้เรื่องนี้และนี่เป็นการตัดสินใจที่คิดมาดีแล้วของฉัน"หนูจะทำยังไง?""หนูคุยกับคุณยายของหนูแล้วค่ะเรื่องอาหารเช้าเย็นพร้อมของหวานคุณยายหนูจะเป็นคนทำและให้แป๋วไปเอามาจากที่บ้านของคุณยายหนูค่ะ""และหนูจะไปไหน?"คุณพิศมัยว่
บางทีคุณอาจจะชอบ
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.9K viewsเกิดมาร่าน
Beefy Cat216.4K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์83.2K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก451.7K viewsคลั่งรักเด็กยี่สิบ
เม็ดขนุน230 viewsห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น289 viewsกัปตันของพี่คะน้า
Chorchorwa52 viewsสุวรรณกาย
ไอดีลม49 views
