Se connecterPartager
ตอนที่ 10
Date de publication:
2026-07-23 15:34:15ฉันพยายามขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้โต๊ะ จนเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งพับวางอยู่ข้างนาฬิกา
ตรงมุมกระดาษมีลายมือของพ่อ
ฉันจำได้ทันที
หัวใจฉันเต้นแรงขึ้น
ฉันพยายามโน้มตัวไปคาบกระดาษขึ้นมา ก่อนปล่อยให้มันตกลงบนตัก แล้วค่อย ๆ ใช้นิ้วที่ถูกมัดอยู่ด้านหลังคลี่มันออกอย่างยากลำบาก
ข้อความบนกระดาษเขียนเอาไว้ว่า
ถึงลูกน้อยของพ่อ
สุขสันต์วันเกิดนะนาเดียร์
ขอให้ลูกมีความสุข และปลอดภัยจากทุกสิ่งที่กำลังตามหาเราเมื่อถึงเวลา ให้อยู่ใกล้นาฬิกาเรือนนี้
มันจะเปิดของขวัญที่พ่อเตรียมไว้ให้ลูกพ่อขอโทษที่ไม่เคยบอกความจริง
และขอโทษที่ทำให้ลูกต้องรับสิ่งที่ไม่ควรเป็นของลูกไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงจำเอาไว้ว่า
เวลาจะพาลูกกลับมารักลูกเสมอ
พ่อ
ฉันอ่านข้อความซ้ำหลายครั้ง
ประโยคสุดท้ายทำให้รู้สึกไม่สบายใจอย่างประหลาด
เวลาจะพาลูกกลับมา
พ่อหมายถึงอะไรกันแน่
ฉันยังไม่ทันได้คิดต่อ เสียงกลอนประตูก็ดังขึ้น
แกร๊ก
ประตูเหล็กค่อย ๆ เปิดออก
ชายหญิงคู่หนึ่งเดินเข้ามา
อลิซาเบธสวมชุดสีขาวสะอาดตา ใบหน้าของเธอยังคงงดงามและสงบนิ่งราวกับเหตุการณ์ในโรงแรมไม่เคยเกิดขึ้น ส่วนชายหนุ่มที่เดินตามเข้ามาคือพี่ชายของเธอ
ฉันเคยเห็นเขาที่โรงพัก
ดวงตาของเขาเย็นชาไม่ต่างจากน้องสาว แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับกว้างกว่าและบิดเบี้ยวกว่ามาก
“ตื่นแล้วเหรอ”
อลิซาเบธพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
ฉันพยายามขยับเก้าอี้หนี แต่ไม่มีที่ให้ไป
“พ่อฉันอยู่ที่ไหน!”
ทั้งสองคนสบตากัน ก่อนหัวเราะเบา ๆ ราวกับฉันเพิ่งถามเรื่องตลก
อลิซาเบธเดินเข้ามาใกล้
เธอใช้มือจิกเส้นผมของฉันแล้วดึงศีรษะให้เงยขึ้น ความเจ็บแล่นไปทั่วหนังศีรษะจนฉันกัดฟันแน่น
“ถามถึงพ่อสุดที่รักตั้งแต่ลืมตาเลยนะ”
“อย่าแตะต้องเขา!”
“สายไปแล้ว”
หัวใจฉันกระตุกวูบ
อลิซาเบธปรายตามองนาฬิกาไม้บนโต๊ะ
“นั่นเป็นของที่พ่อของเธอเตรียมไว้ให้”
เธอลากปลายนิ้วผ่านกรอบไม้ช้า ๆ
“ก่อนที่เขาจะสิ้นใจ เขาขอให้ฉันนำมันมามอบให้ลูกสาว”
ฉันมองเธอด้วยความไม่เชื่อ
“เธอโกหก”
“ฉันใจดีนะ”
อลิซาเบธยิ้ม
“ในเมื่อเป็นของขวัญวันเกิด ฉันก็เลยทำตามคำขอของเขา ไหน ๆ วันนี้ก็เป็นวันสำคัญของเธอทั้งที”
“วันนี้ไม่ใช่วันเกิดฉัน”
รอยยิ้มของเธอหยุดไปเล็กน้อย
“ในปฏิทินของคนทั่วไปอาจไม่ใช่”
พี่ชายของเธอพูดแทรกขึ้น
“แต่สำหรับซาเวียร์ คืนนี้คือวันเกิดของเหยื่อ”
ความเย็นวาบแล่นไปทั่วแผ่นหลัง
“พวกแกต้องการอะไรจากฉัน!”
อลิซาเบธปล่อยเส้นผมของฉัน แล้วโน้มเข้ามากระซิบข้างหู
“สิ่งที่อยู่ในตัวเธอ”
ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของอาคาร
ฉันจำเสียงนั้นได้ทันที
“อาเธอร์!”
ฉันพยายามดิ้นจนเก้าอี้สั่น
เสียงร้องดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดมากกว่าเดิม
อลิซาเบธยิ้มอย่างพึงพอใจ
“น้องสาวฉันกำลังเล่นกับเขา”
ฉันชะงัก
“น้องสาว?”
ก่อนหน้านี้ฉันเข้าใจว่าอลิซาเบธคือหญิงสาวที่โรงแรม แต่ในตอนนั้นเอง ประตูด้านหลังกลับเปิดออกอีกครั้ง
หญิงสาวอีกคนเดินเข้ามา
เธอมีใบหน้าเหมือนอลิซาเบธแทบทุกส่วน เพียงแต่ผมสั้นกว่าและสวมชุดสีแดงเข้ม
หญิงสาวที่โรงแรม
คนที่จุดไฟใส่ฉัน
คนที่ฉันคิดมาตลอดว่าชื่ออลิซาเบธ
เธอคือน้องสาวฝาแฝดต่างหาก
“แนะนำตัวช้าไปหน่อย”
หญิงสาวชุดแดงกล่าว พลางเช็ดคราบเลือดบนมือด้วยผ้าสีขาว
“ฉันชื่อเอวาลีน”
อลิซาเบธหัวเราะ
“ส่วนฉันเป็นพี่สาว”
ฉันมองสองคนนั้นสลับกัน ความจริงทำให้ทุกอย่างยิ่งน่ากลัวกว่าเดิม
คืนที่โรงแรม
คืนที่โรงพัก
ภาพจากกล้องวงจรปิด
อาจไม่ใช่คนเดียวกันทั้งหมด
พวกเธออาจสลับตัวกันมาตลอด
เสียงร้องของอาเธอร์ดังขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้ฉันไม่คิดอะไรอีกแล้ว
ฉันเอนตัวไปด้านข้างอย่างแรง เก้าอี้ล้มกระแทกพื้น เสียงไม้แตกดังสนั่น ขาเก้าอี้ด้านหนึ่งหักออกเพราะไม้ผุ
ความเจ็บแล่นขึ้นมาตามหัวไหล่ แต่แรงกระแทกทำให้เชือกที่ข้อมือคลายลงเล็กน้อย
เอวาลีนเดินเข้ามาจะจับตัวฉัน
ฉันใช้ขาที่มีขาเก้าอี้ติดอยู่เตะใส่หน้าแข้งเธอเต็มแรง
เธอล้มลงกับพื้น
ฉันดิ้นจนมือหลุดจากเชือก ก่อนคว้าชิ้นไม้หักฟาดใส่อลิซาเบธที่พุ่งเข้ามา
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว
ฉันวิ่งออกจากห้องโดยไม่รู้ว่ากำลังมุ่งหน้าไปทางไหน
Dernier chapitre
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 40 จบ
เซบาสเตียนแตะใบหน้านาง“เพราะชีวิตหนึ่งซึ่งเจ้ามองข้าเป็นคนแปลกหน้า ยังดีกว่านิรันดร์ที่ไม่มีเจ้าอยู่ในจักรวาล”คีรินทร์ซึ่งยืนฟังอยู่ไม่ไกลเข้าใจในเวลานั้นว่า ผู้เป็นนายกับตนไม่ได้แตกต่างกันเลยเซบาสเตียนยอมให้นางเกิดซ้ำ เพื่อให้มีโอกาสถูกเลือกส่วนคีรินทร์ยอมเฝ้าวงจร เพื่อให้มีโอกาสอยู่ข้างนางก่อนความทรงจำกลับมาชายทั้งสองรู้ว่า การเวียนว่ายจะสร้างความเจ็บปวดแต่ไม่มีใครยอมปล่อยเพราะสำหรับผู้เป็นอมตะ ความสูญเสียไม่ใช่การเห็นคนรักตายเพียงครั้งเดียวมันคือการต้องมีชีวิตต่อไปตลอดกาล โดยรู้ว่าคนคนนั้นเคยมีอยู่ และจะไม่มีวันกลับมาอีกเซบาสเตียนกลัวความว่างเปล่านั้นคีรินทร์ก็เช่นกันจึงไม่มีใครถามอมาเรียว่า ความปรารถนาที่เอ่ยในวันที่สิ้นหวัง ยังเป็นสิ่งที่นางต้องการจริงหรือไม่พวกเขาเพียงเปิดวงจรอีกครั้งชีวิตแรกของการเกิดใหม่จบลงเร็วกว่าที่ทุกคนคาดเมื่อข่าวเรื่องปีศาจแพร่ไปถึงศาสนจักร ครอบครัวของอมาเรียถูกกล่าวหาว่าทำสัญญากับสิ่งชั่วร้ายทหารถูกส่งมาล้อมคฤหาสน์บิดาของนางถูกสังหารขณะปกป้องลูกมารดาถูกจับส่วนน้องชายถูกนำไปเป็นตัวประกัน เพื่อบังคับให้อมาเรียยอมมอบตัวประวัติศาสตร์เริ่ม
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 39
เซบาสเตียนมองหญิงสาวในอ้อมแขนของคีรินทร์ความเงียบอันหนักอึ้งปกคลุมห้อง“ส่งนางมาให้ข้า”คีรินทร์กระชับแขนแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“ร่างของนางยังรับความทรงจำไม่ได้”“เพราะเจ้าปลุกนางเร็วเกินไป”“ข้าเพียงสอนเรื่องอดีต”“เจ้าพูดชื่อข้า?”“นางจำได้เอง”เซบาสเตียนยื่นมือออกมา“ส่งมา”คีรินทร์ไม่ขยับปีศาจผู้เป็นนายมองการต่อต้านของลูกน้องด้วยสีหน้าเย็นชา“เจ้าลืมหน้าที่หรือ”“หน้าที่ของข้าคือปกป้องนาง”“หน้าที่ของเจ้าคือพานางกลับมาหาข้า”“หากท่านแตะต้องตอนนี้ วิญญาณนางอาจแตกสลาย”“ข้ารู้วิธีรักษานางดีกว่าเจ้า”“ท่านรู้วิธีรักษา หรือรู้เพียงวิธีครอบครอง”คำพูดนั้นทำให้เงาทั่วห้องเคลื่อนไหวหน้าต่างทุกบานปิดกระแทกพร้อมกันเซบาสเตียนเข้ามาหยุดตรงหน้า“เจ้ากำลังท้าทายข้าเพราะนาง?”คีรินทร์สบตาผู้เป็นนาย“ข้าไม่ยอมให้นางเจ็บอีก”“เจ้าคิดว่าข้ายอม?”“ท่านคือคนสร้างวงจรนี้”“ตามคำขอของนาง”“เพราะท่านกลัวนางจากไป”ดวงตาสีแดงของเซบาสเตียนเข้มขึ้น“แล้วเจ้าตามหานางเพราะอะไร”คีรินทร์เงียบ“ความภักดี?”เซบาสเตียนถาม“หรือหวังว่า ก่อนความทรงจำจะกลับมา นางจะรักเจ้าเสียก่อน”คำพูดนั้นเปิดเผยความจริงที่คีริน
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 38
หลังประตูแห่งความมืด ปีศาจผู้เป็นเจ้าของดินแดนนิรันดร์ลืมตาขึ้นจากการหลับใหลหัวใจของเขาไม่ได้เต้นมานานกว่าหนึ่งร้อยปีตั้งแต่วินาทีที่วีวี่สลายไปจากอ้อมแขนแต่ในคืนนั้น เศษพลังที่ฝังอยู่ในวิญญาณของนางส่งเสียงตอบรับกลับมาตุบหัวใจเต้นหนึ่งครั้งพระราชวังทั้งหลังสั่นสะเทือนดอกไม้ที่ไม่เคยร่วงโรยกลับหลุดจากกิ่งพร้อมกันแม่น้ำสีเงินหยุดไหลและประตูบานใหญ่ซึ่งปิดตายมาตลอดศตวรรษก็ปรากฏรอยแยกเล็ก ๆเซบาสเตียนลุกขึ้นจากบัลลังก์“วีวี่…”ชื่อของนางหลุดออกจากริมฝีปากเขาเดินไปยังทะเลสาบแห่งอดีตผิวน้ำสะท้อนภาพเด็กสาวคนหนึ่งกำลังเดินกลับบ้านพร้อมน้องชายใบหน้าไม่ใช่วีวี่แต่ท่าทางเวลาลูบศีรษะเด็กชายเหมือนเดิมรอยยิ้มเวลาถูกน้องชายแกล้งเหมือนเดิมกระทั่งวิธีจับข้อมือตัวเองเมื่อรู้สึกกังวลก็ยังเหมือนเดิมเซบาสเตียนยื่นมือแตะผิวน้ำภาพสะท้อนสั่นไหว“เจ้ากลับมาแล้วจริง ๆ”เขาควรยินดีแต่เมื่อเห็นคีรินทร์ยืนอยู่ห่างออกไปในภาพ ความยินดีกลับปะปนด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยความหึงหวงคีรินทร์สามารถเดินอยู่ในโลกมนุษย์พูดคุยกับนางยืนข้างนางใต้แสงอาทิตย์ส่วนเซบาสเตียนทำได้เพียงเฝ้ามองอยู่หลังประตูเพ
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 37
หลายร้อยปีหลังนครเวลลาริสล่มสลาย เด็กหญิงคนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นในครอบครัวขุนนางแห่งดินแดนอันห่างไกลนางมีเส้นผมสีเข้ม ชอบจับเครื่องมือของบิดามาแยกชิ้นส่วน และมักใช้เวลาหลายชั่วโมงจ้องมองเฟืองทองเหลืองหมุนอยู่ในนาฬิกาเรือนเก่าบิดาตั้งชื่อให้นางว่า อมาเรียไม่มีใครรู้ว่า ภายในร่างเล็กนั้นมีเศษเสี้ยวของวิญญาณซึ่งเคยใช้ชีวิตอยู่ในนครเวลลาริสไม่มีใครรู้ว่าเด็กหญิงคนนี้เคยมีชื่อว่าวีวี่แม้แต่อมาเรียเองก็ไม่รู้นางจำบิดาผู้เป็นช่างทำนาฬิกาไม่ได้จำมารดาที่เสียชีวิตในคุกไม่ได้จำลูซิอัส น้องชายซึ่งสิ้นใจอยู่ในอ้อมแขนไม่ได้และจำปีศาจผู้ยอมฉีกส่วนหนึ่งของชีวิตนิรันดร์มาฝังไว้ในหัวใจของนางไม่ได้แต่ความทรงจำบางอย่างไม่จำเป็นต้องกลับมาในรูปของภาพหรือถ้อยคำบางครั้งมันกลับมาเป็นความรู้สึกอมาเรียกลัวประตูหินที่ไม่มีลูกบิดเกลียดเสียงสวดของนักบวชร้องไห้ทุกครั้งที่เห็นเด็กชายเจ็บป่วยและไม่เคยยอมให้นาฬิกาในห้องนอนหยุดเดิน แม้เพียงคืนเดียวนางมักฝันถึงชายสองคนคนแรกมีดวงตาสีแดง เขายืนอยู่อีกฟากของประตูมืดมิดและเรียกชื่อที่นางไม่รู้จักอีกคนสวมเสื้อคลุมสีดำ ยืนอยู่ใต้หน้าต่างห้องนอนทุกคืน แต่ไม่เคย
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 36
พิธีเกิดขึ้นในวิหารใต้ดินของเวลลาริสเซบาสเตียนสร้างนาฬิกาเรือนแรกจากไม้ของต้นไม้ซึ่งเติบโตอยู่ระหว่างโลกคนเป็นกับโลกคนตายวีวี่วางมือบนหน้าปัดคีรินทร์ยืนเฝ้าประตูส่วนเซบาสเตียนใช้เลือดของตนวาดวงกลมสามชั้นลงบนพื้นวงแรกแทนอดีตวงที่สองแทนปัจจุบันวงสุดท้ายแทนอนาคตที่ไม่มีวันมาถึง หากผู้ถูกผูกยังไม่ยอมปล่อยมือตรงกลางวงกลมเป็นรูปดวงตาปิดดวงตาของผู้ที่เกิดใหม่โดยไม่รู้ความจริงเซบาสเตียนถามเป็นครั้งสุดท้าย“เจ้าแน่ใจหรือ”วีวี่มองร่างของครอบครัวซึ่งถูกนำมาวางรอบวงพิธี“ข้าอยากพบพวกเขาอีก”“แม้ต้องสูญเสียซ้ำ?”นางหลับตา“อย่างน้อยข้าก็จะได้รักพวกเขาอีกครั้ง”“แม้จะจำข้าไม่ได้?”วีวี่ลืมตาขึ้นและเอื้อมมือแตะใบหน้าของเขา“หากความรักของเราจริง ต่อให้ความทรงจำหายไป หัวใจข้าคงกลับมาหาท่าน”เซบาสเตียนยิ้มเศร้า“นั่นคือความหวังที่โหดร้ายที่สุดที่เจ้าเคยมอบให้ข้า”เขาจูบหน้าผากนางจากนั้นแทงมือเข้าไปในหน้าอกตนเอง และดึงเศษพลังสีดำซึ่งส่องประกายเหมือนแก้วออกมามันคือส่วนหนึ่งของชีวิตนิรันดร์ของปีศาจของขวัญที่ไม่ควรถูกมอบให้มนุษย์เขาฝังมันลงในหัวใจของวีวี่ร่างของนางสว่างขึ้นเส้นเลือดสีทองปร
ลวงรักผูกชะตา ตอนที่ 35
วิญญาณของนางอาจเดินผ่านประตูสุดท้าย และเขาจะไม่มีวันได้พบอีกระหว่างปล่อยให้คนรักจากไปอย่างสงบ กับกักนางไว้ในโลกเพื่อให้มีโอกาสพบกันอีก—เซบาสเตียนเลือกอย่างเห็นแก่ตัว“ข้าจะทำ”เขากล่าวคีรินทร์หันไปมองเจ้านาย“ท่านรู้หรือไม่ว่าต้องจ่ายด้วยอะไร”“รู้”เซบาสเตียนเดินเข้าไปหาวีวี่“ข้าจะผูกวิญญาณเจ้ากับผู้ที่เจ้ารัก ทุกครั้งที่ประตูแห่งซาเวียร์ถูกเปิด เจ้าจะถือกำเนิดขึ้นในโลกมนุษย์ และวิญญาณของครอบครัวจะถูกดึงมาอยู่ใกล้เจ้า”“ข้าจะจำพวกเขาได้ไหม”“ไม่”“แล้วจะรู้ได้อย่างไร”“หัวใจเจ้าจะรู้”“แล้วท่านล่ะ”เซบาสเตียนนิ่งไป“ข้าจะรออยู่อีกฟาก”วีวี่มองเขาด้วยความเจ็บปวด“ข้าไม่อยากลืมท่าน”“แต่เจ้าต้องลืม มิฉะนั้นวิญญาณจะไม่สามารถเริ่มชีวิตใหม่ได้”“แล้วเมื่อไรจะจำได้”“เมื่อวงจรเข้าใกล้จุดจบ เมื่อเจ้าต้องเลือกระหว่างครอบครัวกับข้าอีกครั้ง”“เหตุใดต้องเลือก”“เพราะไม่มีวิญญาณใดอยู่ได้ทั้งในโลกของคนเป็นและอาณาจักรของข้าตลอดไป”เซบาสเตียนยื่นมือแตะใบหน้านาง“ทุกชีวิต เจ้าจะมีโอกาสเลือกใหม่”“หากข้าเลือกครอบครัว?”“วงจรจะเริ่มอีกครั้ง”“หากเลือกท่าน?”“เจ้าจะกลับมาอยู่กับข้า และปล่อยพวกเขาเด
Vous vous intéresseriez aussi à
ดีไซเนอร์สาวทะลุมิติมาเปิดร้านเสื้อผ้าในปี 1980
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง5.2K Vuesฉันขออยู่อย่างสวย ๆ และรวยมาก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค3.6K Vuesร้อยวิธีพลีชีพในวันสิ้นโลก
แมวน้อยหมวกเขียว2.1K Vuesพลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย
คุณแม่แฝดสาม3.8K Vuesสามีชั่วช้าหวนคืน
กัญจารีย์1.1K Vuesหนึ่งด้ายแดง ร้อยราตรีวสันต์
ชงเมิ่ง393 VuesFlower of the Moon : บุปผาเคียงจันทร์
Noir87605 Vuesเกิดใหม่ครั้งนี้ฉันเป็นเจ๊ใหญ่
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.4K Vues
