Se connecterPartager
บทที่ 12
Dernier chapitre
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 878
จี้หานอีคิดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาสวนเหมยเวลานี้ จึงรีบถวายบังคมพร้อมพระชายารัชทายาทฮ่องเต้เสด็จมาหยุดลงเบื้องหน้าจี้หานอี ก่อนทอดพระเนตรดอกเหมยยวนยางที่อยู่ตรงหน้านางเหมยยวนยางหนึ่งก้านผลิดอกเป็นคู่ จึงได้ชื่อว่าเหมยยวนยางพระเนตรกวาดมองจี้หานอีกับพระชายารัชทายาทผู้ยืนก้มหน้า ก่อนรับสั่งให้ทั้งสองลุกขึ้นโดยไม่ต้องมากพิธี แล้วตรัสกับจี้หานอีว่า “ข้าชอบเหมยซิ่งที่สุด ฮูหยินเสิ่นวาดภาพเหมยซิ่งให้ข้าก็พอ”จี้หานอีรับคำด้วยน้ำเสียงนอบน้อม สายตายังคงหยุดอยู่ตรงชายฉลองพระองค์สีเหลืองทองของฮ่องเต้ตลอดเวลากล่าวตามตรง พระบารมีของฮ่องเต้ไม่ได้ด้อยกว่าเสิ่นซื่อ สุรเสียงก็หาได้อ่อนโยนไม่ หากเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามของผู้ที่อยู่เหนือผู้คนมาเนิ่นนานจากนั้นก็ได้ยินฮ่องเต้ตรัสถามว่า “เจ้าชอบดอกเหมยที่นี่หรือไม่?”จี้หานอีรีบทูลตอบ “หม่อมฉันชอบเพคะ”ฮ่องเต้ทรงหัวเราะแผ่วเบา “หากชอบก็หักกลับไปสักสองสามกิ่งเถิด”จี้หานอีกำลังจะย่อกายขอบพระทัย แต่ฮ่องเต้ก็ทรงโบกพระหัตถ์ให้นางไม่ต้องมากพิธี จากนั้นจึงเสด็จผ่านหน้านางไปโดยไม่ได้ตรัสคำใดอีก นับว่าไม่ได้รั้งอยู่นานนักทันทีที่ฮ่องเต้เสด็จจากไป
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 877
มีเพียงนางที่ต้องแบกรับความทุกข์ใจไว้ตามลำพัง ข้างกายไม่มีญาติพี่น้องแม้แต่คนเดียวแต่ตัวนางเองก็ยังต้องดิ้นรนหาทางรอดท่ามกลางการบีบคั้นจากทุกฝ่ายซุนเป่าฉยงกำมือแน่น ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าที่เป็นปกติว่า “ไทเฮาเพียงตรัสถึงเรื่องราวทั่วไปในครอบครัวเท่านั้นเจ้าค่ะ”ภายในดวงตาของเสิ่นหยวนฮั่นเผยความผิดหวังเล็กน้อยอย่างยากจะสังเกต ครั้งหนึ่งเขาเคยประทับใจซุนเป่าฉยงตั้งแต่แรกพบ หากนางยอมบอกจุดประสงค์ของไทเฮาตามตรง เขาก็อาจลองเปิดใจยอมรับนางดูบ้างถึงอย่างไรซุนเป่าฉยงก็เป็นภรรยาของเขาแล้ว ไม่ว่าจะมองจากความสัมพันธ์ หลักเหตุผล หรือการอบรมที่เขาได้รับมาตั้งแต่เล็ก เขาย่อมไม่มีวันปฏิบัติต่อนางอย่างไม่เป็นธรรมแน่นอนแต่เห็นได้ชัดว่าซุนเป่าฉยงยังคงเป็นคนฝั่งไทเฮาไม่แน่นางอาจกำลังลอบวางแผนร้ายร่วมกับไทเฮาเพื่อเล่นงานสกุลเสิ่นอยู่ก็เป็นได้นางยังคงไม่ยอมปริปากพูดคำใดเสิ่นหยวนฮั่นลุกขึ้นยืน ไม่ได้ซักถามต่อ ครั้นเดินผ่านข้างกายซุนเป่าฉยง เขาก็หยุดเท้ากล่าวกับนางว่า “เจ้ารีบพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปดูแลท่านแม่ของข้าที่วัดอีก”ซุนเป่าฉยงหันกลับไปมองเสิ่นหยวนฮั่น “คืนนี้ท่านพี่ไม่ค้างที่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 876
น้ำเสียงของเสิ่นซื่อเนิบช้าแฝงความสุขุมหนักแน่น หลังจี้หานอีฟังจบ ในใจก็ค่อย ๆ คลายกังวลลงตอนแรกนางยังคงหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่บัดนี้ นางสามารถหลับลงในอ้อมกอดของเสิ่นซื่อได้อย่างสงบใจแล้วเสิ่นซื่อกระชับอ้อมแขนกอดจี้หานอีแนบแน่น ก่อนจุมพิตไล่ลงมาจากหว่างคิ้ว แล้วแนบริมฝีปากจูบนางอีกครั้ง ใช้วิธีที่อ่อนโยนที่สุดบอกแก่นางว่าอย่าได้หวาดหวั่น ไม่ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เขาจะคอยปกป้องนางเสมออีกด้านหนึ่งหลังซุนเป่าฉยงกลับถึงเรือน ไม่นานก็ถูกนางว่านผู้เป็นแม่สามีเรียกไปพบกว่าซุนเป่าฉยงจะกลับมาก็ดึกแล้ว แต่นางว่านก็ยังคงนั่งประจำตำแหน่งอยู่ภายในห้อง เฝ้ารอนางกลับมาอย่างเงียบงันสีหน้าของนางว่านย่ำแย่ยิ่ง ใบหน้าภายใต้แสงเทียนวูบไหวดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษซุนเป่าฉยงเดินไปหยุดเบื้องหน้านางว่าน ก่อนย่อกายคารวะด้วยความนอบน้อม นางว่านมองซุนเป่าฉยง ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกอึดอัด การที่วันนี้ซุนเป่าฉยงเข้าวังยิ่งกลายเป็นหนามทิ่มแทงใจ ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไปกราบทูลสิ่งใดต่อไทเฮาตอนที่ซุนเป่าฉยงเข้าวังวันนี้ นายท่านผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าก็หารือกับนางจนได้ข้อสรุปแล้ว ทางอดีตอัครมหาเสนาบดีแสดงเจตนาชัดเจน ยามนี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 875
ฮองเฮาทรงกำชับต่ออีกเล็กน้อย ก่อนรับสั่งให้องค์รัชทายาทไปส่งทั้งสอง ทั้งยังให้ขันทีในวังจุดโคมนำทางหลังจี้หานอีพร้อมด้วยเสิ่นซื่อกลับไปแล้ว ฮองเฮาก็ได้กลิ่นสุราจากพระวรกายฮ่องเต้ จึงตรัสถาม “ฝ่าบาททรงดื่มสุรามากเกินไปอีกแล้วหรือเพคะ?”จากนั้นจึงรับสั่งให้แม่นมข้างกายนำน้ำแกงสร่างเมาเข้ามา ด้วยตั้งใจให้ฮ่องเต้เสวยฮ่องเต้ทอดพระเนตรฮองเฮาผู้อยู่เบื้องหน้า ก่อนมองถ้วยในมือของนาง แล้วจึงยื่นพระหัตถ์ไปรับมาอย่างเรียบเฉย “คืนนี้ข้าจะค้างที่นี่”ฮองเฮาทรงประหลาดใจอยู่บ้าง เมื่อครั้งทั้งสองยังเยาว์วัย ตัวนางกับฮ่องเต้รักใคร่ผูกพันกันลึกซึ้ง เวลานั้นข้างกายฮ่องเต้มีเพียงนางผู้เดียว ต่อให้มีฎีกาทูลขอให้รับสนมเข้ามานับไม่ถ้วน ฮ่องเต้ก็ไม่เคยยอมผ่อนปรน กระทั่งนางให้กำเนิดองค์ชายติดต่อกันถึงสองพระองค์ สถานะมั่นคงแล้ว ฮ่องเต้จึงเริ่มทรงพิจารณารับสนมเพียงแต่ต่อให้เคยรักใคร่ลึกซึ้งเพียงใด พอถึงวัยนี้ความรู้สึกก็เริ่มจืดจาง แม้ในวังหลังของฮ่องเต้จะมีสนมอยู่น้อยนิด แต่พระองค์ก็ไม่ได้เสด็จมาที่นี่เป็นเวลานานแล้วฮองเฮาย่อมทรงยินดี จึงรีบรับสั่งให้คนไปเตรียมการอีกด้านหนึ่ง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อขึ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 874
ฮองเฮาเห็นองค์รัชทายาทกับจี้หานอีเดินเข้ามาพร้อมกัน จึงถามว่า “ทางตำหนักด้านหน้าเสร็จธุระแล้วหรือ?”เจียงเสวียนเดินเข้าไปตอบว่า “เสร็จเรียบร้อยแล้วพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อกับท่านน้ากำลังหารือกันอยู่ในห้องทรงพระอักษร ทั้งยังตรัสว่าจะเสด็จมาด้วยกัน ลูกจึงมาทูลเสด็จแม่ ให้คนจัดเตรียมน้ำชากับของว่างไว้ก่อนพ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮาจึงรับสั่งให้นางกำนัลข้างกายไปจัดการ ก่อนมองเจียงเสวียนอีกครั้ง “แล้วเจ้าไม่ได้อยู่ฟังที่ห้องทรงพระอักษรหรือ?”เจียงเสวียนตอบ “ท่านน้าบอกว่า กำลังหารือว่าจะจัดการกับจวนหย่งชิงโหวเช่นไรหลังย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิ จึงให้ลูกหาเหตุเลี่ยงออกมาก่อน เรื่องนี้ลูกไม่สมควรเข้าไปยุ่งพ่ะย่ะค่ะ”ฮองเฮาได้แต่พยักหน้าถอนหายใจ “ท่านน้าเจ้าพูดไม่ผิด เจ้าไม่สมควรเข้าไปยุ่งจริง ๆ ไม่ว่าทำเช่นไรก็ไม่ถูกทั้งสิ้น การไม่รับรู้ย่อมดีที่สุด”จากนั้นจึงหันมาถามจี้หานอี “เจ้าดีขึ้นแล้วหรือ?”จี้หานอีตอบกลับไปว่า “ดีขึ้นบ้างแล้วเพคะ”ฮองเฮาสั่งให้คนนำยาลูกกลอนชิงเสวียนมามอบแก่จี้หานอี “ฤดูหนาวอากาศเย็น หากอยู่ในห้องอุ่นนานเกินไปก็จะวิงเวียนศีรษะ เมื่อครั้งข้ายังสาวก็เคยมีอาการเช่นนี้ บัดนี้ข้าเป็นคนขี้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 873
คำพูดของจี้หานอีประโยคนี้คือความจริง ตัวตนที่แท้จริงของซุนเป่าฉยงเป็นเช่นไร มีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้ดีซุนเป่าฉยงกัดริมฝีปาก ภายในใจยังคงเต็มไปด้วยความสับสนเมื่อมาถึงตำหนักคุนหนิง ไทเฮาประทับอยู่บนที่นั่งประธาน ครั้นทอดพระเนตรเห็นจี้หานอีกับซุนเป่าฉยงเดินเข้ามา ก็ทรงยิ้มพลางกวักมือเรียกซุนเป่าฉยงให้เข้าไปอยู่ข้างกาย ก่อนถามถึงความเป็นอยู่ของนางในจวนสกุลเสิ่นสีหน้าของฮองเฮาพลันเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย ก่อนชำเลืองมองซุนเป่าฉยงปราดหนึ่งโดยไม่แสดงอารมณ์ใดยังดีที่ซุนเป่าฉยงเดินเข้าไปด้วยท่าทีอ่อนน้อม อย่างน้อยนางก็ไม่ได้พูดว่าตนใช้ชีวิตอยู่ในสกุลเสิ่นอย่างยากลำบากไทเฮาทรงจับมือซุนเป่าฉยงไว้ ก่อนตรัสอีกว่า “หากคนสกุลเสิ่นรังแกหรือปฏิบัติต่อเจ้าไม่ดี เจ้าต้องกลับมาบอกข้า ข้าจะออกหน้าให้เจ้าเอง”ซุนเป่าฉยงรู้ดีว่าที่ไทเฮาตรัสเช่นนี้ ก็ด้วยจงใจกล่าวให้ฮองเฮารับฟัง นางได้ยินมาว่าพอเข้าฤดูใบไม้ผลิ คดีของจวนหย่งชิงโหวก็จะสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์ ไทเฮากำลังใช้ถ้อยคำเหล่านี้ข่มขู่ฮองเฮา หากอีกฝ่ายแตะต้องจวนหย่งชิงโหว พระองค์ก็จะมีข้ออ้างเอาผิดจวนสกุลเสิ่น และตัวนางเองก็คือชนวนที่อยู่ตรงกลางน
Vous vous intéresseriez aussi à
ลิขิตรัก องค์ชายไร้ใจ
กุหลาบดิน41.2K Vuesนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย35.1K Vuesข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี
หิมะที่ปลิดปลิว41.4K Vuesพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่164.7K Vuesชาตินี้ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว
คุณยายจิ้งจอก108 Vuesอดีตที่เลือนหาย
ลัยลา485 Vuesม่านเหยา เจ้าสาวตัวแทน
เฟยฮวา40 Vuesข้าอยากพอแล้วกับการรักท่าน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา409 Vues
