LOGINแกรนด์เดร์ ค่อยๆ เคลื่อนกายแกร่งเข้าหาร่างบางอย่างช้าๆ ดวงตาคมมองหญิงสาวด้วยแววตาเรียบนิ่ง ในใจชายหนุ่มต้องการจะลงโทษหล่อนที่ทำมาดื้อใส่เขา อีกอย่างยังจะถอนหมั้นเขาอีก แล้วจะไปคบกับใครที่ไหนไม่รู้
“พะ พี่แกรนด์เดร์ จะทำอะไร” คาร์ริน ถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงกล้าๆ กลัว หล่อนใช้มือเรียวยันกายแกร่งไว้ ดวงตาหวานมองชายหนุ่มอย่างชั่งใจ
“ก็คนเลวๆ แบบพี่จะทำอะไรได้หละ” ชายหนุ่มพูดกับหญิงสาวจนชิดแก้มสวยนั้น ใบหน้าหล่อเข้มนั้นนิ่งเสียจนเดาอารมณ์ไม่ถูก
“เอ่อๆ ,,, พี่แกรนด์เดร์อย่าทำแบบนี้นะค่ะ มาพูดกันดะ.....อุ๊บ!!!!” ยังไม่ทันที่คาร์รินจะหว่านล้อมชายหนุ่มจนจบประโยค ปากบางที่ขยับเจื้อยแจ้วอยู่นั้น ก็ถูกปิดด้วยปากหยักของร่างหนาอย่างรวดเร็ว... อื้อออ!!! ร่างเล็กร้องประท้วง มือเรียวทุบอกแกร่งอย่างแรงทั้งสองมือ ชายหนุ่มบดเบียดปากสีชมพูนั้นอย่างหนักหน่วง และแนบแน่น ดวงตากลมที่เบิกกว้างด้วยความตกใจหลับปี๋ลงทันที มือหนารีบรวบมือน้อยนุ่มนิ่มนั้นไว้แล้วจับขึ้นไปแนบเบาะกว้างข้างศีรษะมนนั้น เขากดมันแน่นจนข้อมือสวยนั้นแทบจะขยับไม่ได้
“อืมมมม...” ชายหนุ่มครางอย่างไม่พอใจที่ร่างเล็กไม่ยอมเปิดปากบางให้เขาอีกแล้ว เขาใช้มือหนาอีกข้างลูบไล้เนื้อตัวร่างบางไปมาตามแผ่นหลังเนียนนั้น เสื้อเปิดไหล่สีน้ำทะเลที่หล่อนสวมใส่นั้น มันเลื่อนหลุดลงจนเปิดให้เห็นไหล่เนียนขาวนั้น อ๊ะ,,,!!! ร่างบางร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่ออกสวยข้างหนึ่งของหล่อนถูกมือหนาเคลื่อนเข้ามาบีบหน้าอกสวยเต่งตึงนั้น ด้วยความที่ปากบางนั้นเปิดออก ลิ้นหนาของชายหนุ่มจึงรุกล้ำเข้าไปในโพรงปากแสนหวานนั้นจงได้ ลิ้นเล็กถดหนีลิ้นหนาจอมร้ายกาจนั้นไปทั่ว แต่สุดท้ายก็ไปไม่รอด เรียวลิ้นเล็กถูกจับได้ภายในนั้น ชายหนุ่มดูดดึงมันอย่างหนักหน่วงเหมือนจะทำโทษ อื้ออ...!!!! ร่างบางร้องครางออกมาอย่างรู้สึกเจ็บ เหมือนเรียวลิ้นของหล่อนจะหลุดออกมาจากโคนให้จงได้
อืมมมม....ร่างหนาครางออกมาจากลำคออย่างพอใจเมื่อร่างเล็กตอนนี้เริ่มอ่อนแรงลงแล้ว ลิ้นเล็กเลิกหลีกหนีลิ้นหนา มือเรียวที่ดีดดิ้นตอนนี้มันเริ่มหยุดการเคลื่อนไหว แกรนด์เดร์ยังคงระวังตัวแจ เขาเกรงว่าจะเป็นเหมือนครั้งก่อน แต่ดูเหมือนมันจะอ่อนปวกเปียกจนผิดปกติ ลิ้นร้ายหยุดทำโทษหล่อนทันที ....
“เอ๊ะ!!! น้องคาร์ริน เป็นอะไรไป อย่าบอกนะว่าเป็นลม” แกรนด์เดร์รีบผละออกจากร่างบางทันที เขาตกใจเล็กน้อยที่เจ้าหล่อนนั้นหมดสติไป ในใจรู้สึกร้อนรนเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นว่าเจ้าหล่อนแค่เป็นลมจึงโล่งอกนั้น มือหนารีบประคองร่างบางขึ้น แล้วจัดการหญิงสาวให้นอนอยู่บนตักกว้างของเขาทันที สายตาคมก้มมองใบหน้าสวยใสที่ไม่มีที่ตินั้น ดวงตาหวานนั้นปิดสนิทจนเห็นขนตางอนยาวชัดเจน ลมหายใจเป็นไปตามจังหวะเข้าออกปกติ
ชายหนุ่มอมยิ้มกับตัวเอง นี่เขาจูบหล่อนจนเป็นลมไปเลยหรือนี่ นิ้วเรียวยกขึ้นเกลี่ยผมสลวยนั้นทัดใบหูขาวของหล่อน เขาจ้องมองใบหน้าสวยของหญิงสาวนั้นอย่างหลงใหล ในใจเขารู้สึกหวงแหนร่างบางแสนนุ่มนิ่มนี้ที่สุด ไม่รู้ว่าเป็นยังไง พอรู้สึกว่าเจ้าหล่อนจะไปแล้วหัวใจเขาร้อนรนไปหมด แรกๆ เขาก็ไม่รู้สึกอะไรเท่าไรนัก แต่หลังจากวันนั้น วันที่หล่อนตบหน้าเขา วันที่เขาพูดไปอย่างไม่ได้คิดนั่น มันทำให้เจ้าหล่อนเปลี่ยนไป หญิงสาวแสนหวานและน่ารักของพี่แกรดน์เดร์ไม่มีอีกแล้ว หล่อนกลายเป็นคนเฉยชา ทำเหมือนไม่รู้จักเขา แล้วนี่หล่อนกำลังจะถอนหมั้น เขาไม่ยอมแน่ๆ หล่อนต้องแต่งงานกับเขาเท่านั้น
ตั้งแต่เมื่อคืนคำที่หล่อนพูดกับเขา ทำเอาเขานอนไม่หลับ ไม่มีอารมณ์จะทำอะไรทั้งนั้น แม้ว่าซาร่าจะยั่วยวนขนาดไหนอารมณ์ของเขาก็ไม่มีทั้งนั้น รุ่งเช้าเขาถึงขนาดต้องโทรหาอาเควิ่น แล้วยอมเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง แต่เขาก็ไม่ได้บอกแผนการทั้งหมดหรอก เขาขออนุญาตจัดการน้องคาร์รินแล้ว ในแบบฉบับของเขา ซึ่งอาเควิ่นก็อนุญาต โดยเป็นใจเรียกลูกน้องของท่านกลับ แล้วให้เขาเป็นคนดูแลเจ้าหล่อนแทน งานนี้อาจจะมีโกรธบ้างหากรู้ว่าเขาจัดการแบบไหนกับลูกสาวสุดรักของท่าน แต่เขาต้องยอมเพราะหากช้าไป เขาคงต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแน่เลย
แกรนด์เดร์ สั่งให้ลูกน้องของเขาไปส่งเขาที่โรงแรมในเครือแกรนด์เดร์สัน กรุ๊ปในตัวเมืองนั้น ชายหนุ่มอุ้มร่างบางเข้าไปบนห้อง VIP นั้น เขาค่อยๆ วางร่างบางบนเตียงกว้างอย่างผ่าวเบา ชายหนุ่มเดินเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดใบหน้าสวยอย่างเบามือ ในใจรู้สึกเป็นห่วงนิดๆ เพราะเจ้าหล่อนหมดสติไปเป็นเวลานานแล้วนะ ตั้งแต่ในรถจนขึ้นมานี่ยังไม่รู้สึกตัวเลย
“ถ้าคาร์รินไม่ดื้อกับพี่ก็ดีซินะ พี่ขอโทษที่ทำให้ตกใจ” แกรนด์เดร์เอ่ยออกมาแผ่วเบา เหมือนพูดกับตัวเอง แววตาคมสลดลงเล็กน้อย ชายหนุ่มค่อยๆ ดึงผ้าห่มหนาขึ้นมาคลุมร่างบางนี้
“อึ...อื้อออ...อุ้ย พี่แกรนด์เดร์” คาร์รินค่อยๆ ลืมตาหวานขึ้นทีละน้อยๆ ดวงตาหวานต้องเบิกโตขึ้น เมื่อใบหน้าคมอยู่ใกล้ใบหน้าหวานไม่ถึงคืบ ร่างบางดีดตัวขึ้น แล้วถอยหนีชายหนุ่มจนแผ่นหลังเนียนชนเข้ากับหัวเตียงกว้างทันที
“ตื่นแล้วเหรอ หืมม” แกรนด์เดร์พูดกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ไม่ต้องเลยพี่แกรนด์เดร์ จะทำอะไรเนียะ” คาร์รินพูดเร็วปรื๋อเมื่อชายหนุ่มขยับเข้ามาใกล้ร่างบางจนสัมผัสได้ถึงผิวเนียนๆ นั้น
“จะทำอะไรหละ ขนาดยังไม่ได้ทำยังเป็นลมเลย” ชายหนุ่มเอ่ยเย้าหญิงสาว ทำเอาร่างบางแก้มแดงขึ้นมา
“ก็ใครเขาจะช่ำชองเหมือนคนแถวนี้หละ” คาร์รินพูดกระทบกระเทียบชายหนุ่ม โดยพรางไม่หันมามองใบหน้าสวยนี้
“แล้วนี่พาคาร์รินมาที่ไหน ไปส่งคาร์รินเลย” หญิงสาวพูดกับชายหนุ่มพรางมองไปรอบๆ ห้องกว้างนี้
“ก็โรงแรมในเครือตระกูลเราไง คืนนี้นอนนี่หละ พรุ่งนี้ค่อยบินกลับ พี่จะไปส่งเอง” ชายหนุ่มบอกกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“ไม่คะ คาร์รินจะไม่นอนที่นี่ แล้วก็ไม่นอนห้องนี้ด้วย” ร่างบางรีบบอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแข็งๆ
“อย่าดื้อ พี่บอกว่านอนนี่ก็คือที่นี่” แกรนด์เดร์ บอกหญิงสาวด้วยแววตาดุกร้าวเช่นกัน
“ไม่ คาร์รินไม่อยากนอน แล้วก็ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องนอนห้องเดียวกับพี่ด้วย” หญิงสาวเริ่มหงุดหงิดขึ้นมา เมื่อชายหนุ่มจะมาออกคำสั่งแล้วก็ใช้อำนาจกับหล่อนอีก
“ก็นอนในฐานะคู่หมั้นไง หึ”
“ไม่คะ คาร์รินจะไม่หมั้นกับพี่แกรนด์เดร์แล้ว และกำลังจะบอกคุณแม่ให้ยุติเรื่องนี้” หญิงสาวไม่รู้เลยว่าถ้อยคำที่หล่อนพูดมานั้น มันเหมือนเชื้อไฟที่ถูกสุมเข้าไปในกองเพลิง
“จะถอนหมั้นให้ได้ใช่ไหมน้องคาร์ริน” ชายหนุ่มเค้นเสียงต่ำพูดใส่หญิงสาวโดยสันกรามนั้นกัดขึ้นเป็นสันนูนนั้น
“ใช่คะ..คาร์รินตัดสะ.......อ้ายยยยย....อุ๊บ!!!!” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะพูดจบประโยค ร่างหล่อนก็ถูกเกี่ยวกวัดเข้าแนบอกกว้าง แล้วปากบางก็ถูกปิดด้วยปากหนาอย่างรวดรวด ด้วยความที่หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวและกำลังเจื้อยแจ้วอยู่นั้นลิ้นหนาจึงสอดเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กจอมดื้อรั้นนั้นอย่างง่ายด้าย .....อื้อออออ!!!! ร่างบางครางออกมา พรางดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดที่แสนจะแน่นหนานั้น หล่อนยิ่งดิ้นมันก็ยิ่งรัดแน่นจนเนื้อหน้าอกตูมนั้นเบียดเสียดอกแกร่งนั้นไปมา
“อืมมมม....ชายหนุ่มครางอย่างพอใจเมื่อเขาเชยชิมในความหวานภายในโพรงปากนั้น มือบางของร่างงามนั้นดันหน้าอกแกร่งไว้มั่น เขารับรู้ได้ถึงการตอบสนองเขาแบบไม่ประสีประสา
คาร์ริน ใจเต้นแรงเมื่อหล่อนหายใจติดขัด หล่อนรู้สึกถึงร่างกายหล่อนเริ่มจะไม่มีแรงต่อต้าน สมองของหล่อนตอนนี้มันขาวโพลนไปหมด สมองของหล่อนเริ่มจะไม่มีแรงต่อต้านแล้ว..... อย่านะคาร์ริน อย่าหลงเคลิบเคลิ้มกับเขาเชียว ในใจของหญิงสาวพยายามจะบอกตัวเอง แต่ร่างกายของหล่อนมันกำลังเริ่มต่อต้าน หล่อนไม่มีแรงแม้จะดีดตัวเองขึ้นจากที่นอนกว้าง เมื่อชายหนุ่มค่อยๆ ดันร่างงามของหล่อนให้นอนราบกับที่นอนนี้
อืออออ,,,” ร่างบางครางออกมาพรางมือเรียวรีบคว้าหมับมือหนาที่ตอนนี้กำลังเลื่อนลงต่ำ แถวๆ ต้นขาเรียวนั้น มือหนาป้วนเปี้ยนลูบไล้ตรงหน้าขาเนียนลื่นมือนั้น อีกมือเขาก็ดึงเสื้อยืดเปิดไหล่นั้นลง จนมันเลื่อนหลุดลงไปกองอยู่แถวๆ เอวคอดกิ่วของหล่อนนั้น อืมมมมม....ชายหนุ่มครางออกมาเมื่อสายตาคมเหลือบลงไปมองผิวขาวเนียนละเอียดนั้น อกตูมดีดเด้งดันชั้นในไร้สายตัวสวยนี้ จนชายหนุ่มตื่นตาตื่นใจเป็นที่สุด
ร่างงามแสนบอบบางนั้นดิ้นไปมากับที่นอนกว้าง จนผมสลวยสยายเต็มที่นอนนั้น ปากหนาค่อยๆ พละออกจากปากบางแสนหวานนั้น เขารีบซุกไซด์จมูกโด่งลงกับลำคอขาวแสนหอมกรุ่นนั้นทันที
“อ๊ะ ....อย่าคะ..ปล่อยคาร์รินไปเถอะนะคะ” ร่างบางรีบกล่าวขอร้องชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เมื่อปากหล่อนเป็นอิสระ แววตาหวานส่งมาขอร้องชายหนุ่มอย่างน่าเห็นใจ นัยน์ตาคมจ้องมองร่างบางอยู่เพียงชั่วอึดใจเดียว
“ไม่....คาร์รินต้องแต่งงานกับพี่เท่านั้น” ร่างแกร่งบนร่างบางส่งเสียงกร้าวมายังหล่อน สายตาเขาไม่บอกถึงอารมณ์ใดๆ
“พะ พี่แกรนด์เดร์ อ๊ะ..อ้ายยยย” หญิงสาวพูดได้แค่นั้น ก็กรีดร้องด้วยความตกใจเมื่อชั้นในตัวสวยของเจ้าหล่อนหลุดติดมือของชายหนุ่มไปแล้ว ใบหน้าสวยเอ่อขึ้นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด มือเรียวรีบปิดมันทั้งสองข้างทันที น้ำตาสาวน้อยเริ่มเอ่อล้นออกมา หล่อนนึกน้อยใจพี่ชายที่แสนดีของหล่อนทำไมเขาถึงใจร้ายแบบนี้ นี่คงเป็นธาตุแท้ของเขาสินะ
แกรนด์เดร์ มองหญิงสาวใต้ร่างเขาด้วยแววตาอ่อนไหวลงเล็กน้อย อารมณ์โกรธของเขาดูเหมือนมันจะค่อยๆ เบาลง ร่างหนาหยุดชะงักกับการกระทำทั้งหมดนั้น นิ้วเรียวยาวยกขึ้นปาดน้ำตาสาวน้อยใต้ร่างเขา ในใจรู้สึกสงสาร จุ๊บ!!!! ปากหนาค่อยๆ กดจุมพิตตรงแก้มนวลนั้นเพื่อซับน้ำตาปลอบโยนหล่อน คาร์ริน มองใบหน้าหล่อคมอย่างไม่เข้าใจอารมณ์ผู้ชายบนร่างหล่อนนี้
มือหนาค่อยๆ จับข้อมือเรียวที่ปิดหน้าอกสวยออกทีละนิด สายตาคมส่งแววตาหวานเชิงเป็นการขออนุญาต ใบหน้าหล่อคมค่อยๆ เคลื่อนลงมาหาใบหน้าสวยที่กำลังตกอยู่ในผะวังนั้น ปากหนาเข้ากดจุมพิตเรียวปากหวานอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล เขาจูบหล่อนอย่างหวานซึ้ง ทำให้ร่างบางต้องหลับตารับจุมพิตหวานนั้นอย่างง่ายดาย เรียวลิ้นดูดดึงกันไปมาอย่างเนิบนาบ ลิ้นเล็กเริ่มจูบตอบเขาอย่างเงอะๆ เงิ่นๆ
ปากหนาผละออกมาจากปากบางอย่างเสียดาย โดยเปลี่ยนเป้าหมายมาตรงซอกคอขาว ปากหนาค่อยๆ กดจุมพิตผิวบางลงมาเรื่อยๆ ตามลำคอ จุ๊บ!!!! มันกดดูดดึงบนไหล่มนนั้นจนเป็นรอยอย่างเห็นได้ชัด อ๊ะ...!!!! ร่างบางครางออกมาเมื่ออกสีสวยของหล่อนถูกปากหนาเข้าครอบครอง ลิ้นร้ายออกมาเลียวนตุ่มไตสีสดจนตั้งชันขึ้น ร่างงามดิ้นเร้าไปมาอย่างเสียวกระสั้น “อ๊ะ......อ๊า”
.ใบหน้าสวยแหงนเงยพ่นลมหายใจเพื่อระบายความเสียวซ่านภายใน มือเรียวกำผ้าปูจนยับยู่ยี่ไปหมด “อืมมมม” เสียงครางออกมาจากลำคอหนาอย่างพอใจ เมื่อเรียวลิ้นร้ายของเขาดูดดึงเนื้อนูนที่ใหญ่เกินตัวเจ้าหล่อนนี้ “หวาน หวานไปหมดทั้งตัวเลยน้องคาร์รินจ๋า” แกรนด์เดร์ถึงขนาดพูดครางออกมาอย่างอย่างลืมตัว เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หล่อนทำให้เขาแทบคลั่งเมื่อสัมผัสเรือนร่างหล่อน
อ๊ะ อ๊า....” เสียงหวานครางสะดุ้งเมื่อชุดสวยของหล่อนถูกดึงหลุดออกจากเรือนร่างงามไปจนหมด เหลือเพียงชั้นในตัวจิ๋วเท่านั้นที่ปกปิดเนินเนื้อไว้
“สวย สวยมากเลยน้องคาร์รินจ๋า” แกรนด์เดร์ สบทออกมาอย่างลืมตัว เมื่อร่างขาวนวลที่ปรากฏต่อหน้าเขานั้นราวกับรูปปั้น เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นบางเบานุ่มนิ่ม ซ่อนรูปไม่เบาเลย เขาไม่อยากจะเชื่อว่าหน้าอกของเจ้าหล่อนมหึมาจนเกินเนื้อเกินตัวนั้น มันรับกับสะโพกผายแสนเย้ายวนรับกับเรือนร่างนี้เป็นที่สุด เอวคอดกิ่วนั้นเล็กกลมกลึงไปหมด แล้วแบบนี้พี่จะปล่อยน้องไปได้ยังไงเล่า
คาร์รินต้องรีบหลับตาหวานนั้น หล่อนไม่กล้ามองหน้าชายหนุ่มบนร่างหล่อนนี้ เพราะหล่อนอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนแล้ว เขาเห็นหมดแล้วเรือนร่างของหล่อน ขาสวยรีบหนีบเข้าหากันทันทีที่สายตาคมเหลือบมองต่ำลงตรงของสงวนนั้น
“อ๊ะ,,,อ๊ะ” ร่างบางครางอุทานออกมาเมื่อมือหนาค่อยๆ ดึงชั้นในลายลูกไม้สีดำนั้นหลุดจนติดมือเขาออกไปแล้ว ดวงตาคมต้องเบิกกว้างมากถึงมากที่สุด เมื่อเนื้อเนินสีสดนั้นปรากฏต่อหน้าเขา กลีบกลางกายสาวที่ปิดสนิท เนื้ออวบนูนของกลีบทั้งสองข้างสีสวยไม่แพ้กัน แกรนด์เดร์ ถึงกับกลืนน้ำลายหนืดๆ ลงคอทันที!!!! ...อึก,,,เอื๊อก
อ๊ายยย...ร่างบางถึงกับครางสะดุ้งโหยงเมื่อเนื้อนูนตรงนั้นถูกเรียวลิ้นไล้สัมผัสมันอย่างแผ่วเบา หน้าท้องน้อยเกร็งจนแข็งทื่อไปหมด ขนในกายงามทุกอนุตอนนี้มันลุกซู่จนเห็นได้ชัด หล่อนเสียวกระสันไปทุกสันพรางแล้ว ลมหายใจหญิงสาวเริ่มหอบหายใจติดๆ ขัดๆ สะโพกผายกระทดถอยออกห่างจากปากร้ายนั้น
“อื้อออออ....” ร่างหนาครางขัดใจเมื่อสะโพกสวยนั้นถอยห่างเขาออกไปเรื่อยๆ “อ๊ะ...อ๊ายยย” หล่อนร้องอย่างตกใจเมื่อชายหนุ่มออกแรงดึงสะโพกหล่อนเข้าหาใบหน้าคม ทำให้ผิวเนื้อเนียนนั้นชนเข้ากับจมูกโด่งอย่างจัง ลิ้นร้ายรีบลงดูดดึงเม็ดตูมกลางกายสาวนั้นอย่างรวดเร็ว .......!!!!! อื้อออ อ๊ะ ร่างบางครางกระเส่าเมื่อจุดเสียวกระสันของหล่อนถูกระตุ้นน้ำหวานออกมาทีละนิดๆ ๆ
"อืมมมม..".ร่างหนาครางอย่างชอบใจเมื่อน้ำหวานของหล่อนถูกผลิตออกมาให้เขาได้เชยชิมแล้ว .......หวาน หวาน ทำไมถึงหวานอย่างนี้ กายสาวที่ไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนมันทั้งหวานและก็หอมเป็นที่สุด หอมเหมือนกุหลาบแรกแย้ม สีกลีบสวยสดแสนเย้ายวนตาเขานั้นทำให้เขาอดใจไม่ไหวที่จะละเลงลิ้นรัวอย่างเมามันส์อารมณ์ “จ๊วบบบ...สู๊บบบบ...อ่าส์”
“อ๊ะ...กรี๊ดดดดด....จะเจ็บ พี่แกรนด์เดร์ น้องเจ็บ” คาร์รินถึงกับกรีดร้องลั่นห้อง เมื่อกลีบกุกลาบงามของหล่อนถูกนิ้วยาวของชายหนุ่มสอดแทรกมันเข้าไปข้างในกลีบทีละนิดๆ ร่องกลางกายสาวบีบรัดนิ้วเรียวเขาจนอึดอัดไปหมด
“อย่าเกร็งนะคะ...น้องคาร์ริน....ปล่อยไปตามสบายนะ” แกรนด์เดร์เงยหน้ามองหญิงสาวที่นอนบิดกายเร้าๆ อยู่นั้น ใบหน้าสวยเหงเกบิดเบี้ยวไปหมด
คาร์รินรู้สึกเจ็บปวดร่องกลางนั้นเป็นที่สุด นี่เขาจะฆ่าหล่อนหรืออย่างไรนะ ร่างหล่อนตอนนี่เหมือนกำลังปริแตกออกมาเป็นเสี่ยงๆ
แกรนด์เดร์ แช่นิ้วแกร่งของเขาไว้อยู่แบบนั้น ไม่นานนักเจ้านิ้วร้ายของเขาก็ค่อยๆ ขยับเข้าออกๆ อย่างช้าๆ ...กึกๆ ๆ .... ฉึกๆ ๆ ๆ ..... ในขณะที่เจ้านิ้วร้ายของเขาทำหน้าที่สำรวจกลีบกุกลาบอยู่นั้นเจ้าลิ้นร้ายก็คอยเป็นผู้ช่วยเขาเพื่อทุกอย่างมันจะได้ลื่นไหลมากขึ้น ลิ้นร้ายเลียวนกลางยอดเกสรนั้นไปมา..... แพล็บๆ ๆ ๆ ๆ ,,,,,ซี๊ดดด,,,อ่าส์...อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ....อืมมมมม....งืมมมม” เสียงร่างงามครางกระเส่าด้วยความเสียวนั้นเริ่มดังถี่ขึ้นๆ เร็วๆ ขึ้นๆ
“พี่แกรดน์เดร์คะ...คาร์รินเสียว เสียวเหลือเกิน” หญิงสาวโพล่งบอกชายหนุ่มไปอย่างลืมอาย ด้วยความช่ำชองของชายหนุ่ม เขาจึงรู้ได้ว่าตอนนี้หล่อนกำลังจะถึงสวรรค์ชั้นฟ้าแล้ว
“อดทนหน่อยนะครับที่รัก เดี๋ยวพี่จะจัดการให้” สิ้นเสียงชายหนุ่ม คือเสียงนิ้วร้ายทะลุทะลวงเข้าไปในกลีบงามนั้นแบบไม่ยั้ง ลิ้นร้อนก็รัวเร็วตรงกลางยอดเกสรนั้นโดยเร็ว.......กึกๆ ๆ .... ฉึกๆ ๆ ๆ .....แพล็บๆ ๆ ๆ ๆ ,,,,,อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ ....อ๊ายยยยยยยยยยยย....ไม่นานนัก เสียงหวานจากร่างบางก็กรีดร้องออกมาอย่างสุขสม ร่างงามเกร็งขมิบนิ้วเรียวนั้นถี่ๆ น้ำหวานภายในพลั่งพลูออกมาจนล้นกลีบงามนั้น ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวที่จะก้มลงไปลงลิ้นเลียวนทำความสะอาดมัน
ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองร่างงามที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่นี้ หญิงสาวปรือตามองเขาเล็กน้อย ไม่นานนัก ใบหน้าสวยก็สะบัดงุดหน้ากับที่นอนไปด้วยความเขินอาย แกรนด์เดร์ถึงกับอมยิ้มกับความไร้เดียงสาของหล่อน ในใจของเขาพองโตขึ้นมาทันที เนื้อตัวของร่างงามนี้ เขาเป็นคนแรกที่แตะต้องมัน แล้วก็ต้องเป็นคนเดียวเท่านั้น ดวงตาคมมองหญิงสาวอย่างหมายมาด ชายหนุ่มพยามยามส่งสายตาหวานเยิ้ม เพื่อบอกบางสิ่งบางอย่างให้หล่อนรับรู้ แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น หล่อนจะรู้หรือไม่นั้นแหละสำคัญที่สุด >>>>>>>>
คาร์รินนั่งทำงานอยู่ที่ในห้องทำงาน วันนี้เป็นวันหยุดหล่อนจึงไม่ได้รีบร้อนที่จะเคลียงานบนโต๊ะเท่าไรนัก หญิงสาวนึกถึงแฟนหนุ่ม เหลืออีกสองวันนิก็ถึงกำหนดกลับแล้วนะ ความจริงแล้วรู้สึกว่าจะกลับตั้งแต่เมื่อสองวันก่อนด้วยซ้ำ เห็นเขาบอกว่าคุณอาอาลัลให้อยู่เจรจาธุรกิจต่อ เฮ้อ....คิดถึงจังเลย คาร์รินถอนหายใจออกมาอย่างบอกไม่ถูก หล่อนคิดถึงเขามากขึ้นทุกวันเลย แล้วเขาหละจะคิดถึงหล่อนบ้างไหมน๊าก็อกๆ ๆ ๆ!!! เสียงเคาะประตูดังขึ้น หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองก็รู้ว่าสาวใช้ในบ้านนำกาแฟกับหนังสือพิมพ์ของประเทศต่างๆ ที่สำคัญๆ มาให้อ่าน เพราะป๋า เป็นพวกที่ชอบรู้ข่าวสารทั่วโลกเพื่อการลงทุน หญิงสาวหยิบฉบับที่มาจากอเมริกาก่อน เพราะว่าฉบับนั้นจะลงข่าวเกี่ยวกับแกรนด์เดร์สันกรุ๊ป อยู่เป็นประจำ หล่อนจิบกาแฟไปพรางมือก็เปิดดูข่าวไป สายตาหวานก็ต้องสะดุดกับข่าวสังคมไฮโซหน้าหนึ่ง หญิงสาวจ้องภาพชายหนุ่มที่คุ้นเคยนั้นกับหญิงสาวในภาพ หัวใจของเจ้าหล่อนแทบตกลงตาตุ่ม เพราะภาพที่เห็นไม่ต้องอ่านคำบรรยายเลยด้วยซ้ำ แก้วกาแฟในมือสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาหวานนั้นร้อนผ่าวขึ้นมาทันที นี่มันอะไรกัน ..."คาสโนว่าดีแตก แอบกิ๊กสาวที่บราซิล" พาดห
แกรนด์เดร์พาหญิงสาวบราซิลที่เขาไม่รู้จักนี้ เดินไปตามทางที่หล่อนบอก เขาอุ้มหล่อนในท่าเจ้าชายอุ้มเจ้าหญิง เขารู้สึกว่าหญิงสาวลอบมองเขาอยู่ระหว่างทางนั้น แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้คิดอะไร ในใจนึกเพียงอย่างเดียวว่าหล่อนคงไม่ไว้ใจชายต่างชาติอย่างเขา แล้วยิ่งมาทำดีกับหล่อนแบบนี้ด้วยแล้ว ชายหนุ่มเดินมาได้สักพักก็พบว่ามีบ้านหลังหนึ่งอยู่ในเชิงเขาแห่งนี้ ซึ่งมันดูไม่เล็กแล้วก็ไม่ใหญ่เกินไปเรียบๆ มันน่าจะยู่ได้ประมาณ ๒-๓ คน ได้กระมัง แกรนด์เดร์หยุดยืนอยู่ปากทางเข้าบ้าน เขาไม่กล้าย่างกรายเข้าไปหรอก ไม่รู้ว่าเป็นบ้านของใคร เขาไม่อยากมีปัญหา"บ้านฉันเองแหละ เข้าไปเถอะ" เสียงหญิงสาวเอ่ยขึ้น ทำให้แกรนด์เดร์ต้องก้มหน้าลงมามองใบหน้าหญิงสาวในอ้อมแขนนี้เป็นเชิงคำถามย้ำอีกครั้ง"ใช่ บ้านฉัน เข้าไปได้คะ" หญิงสาวบอกชายหนุ่มอีกครั้งเพื่อยืนยัน จากนั้นเท้าหนาของชายหนุ่มก็ก้าวเข้าไปอย่างช้าๆ ในอาณาเขตนั้น"อึ๊บ ค่อยๆ นะครับ" แกรนด์เดร์พูดกับหญิงสาวหลังจากที่เขาวางหล่อนลงยังเก้าอี้ยาวหน้าบ้านของหล่อน"ขอบใจคุณมากนะ ที่มาส่ง" หญิงสาวกล่าวขอบคุณพรางยิ้มให้เขาแบบเป็นมิตร"ไม่เป็นไรครับ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
หลังจากวันนั้น วันที่แกรนด์เดร์ออกจากโรงพยาบาล เขาก็เพียรพยายามไปมาหาสู่คาร์รินอยู่บ่อยๆ โดยชายหนุ่มเข้าตามตรอกออกตามประตู ทุกคนในตระกูลคาซิโอรู้ว่า ว่าที่ลูกเขยของเควิ่นนั้นคือแกรนด์เดร์ แล้วก็ทุกคนในตระกูลแกรนด์เดร์สันก็รู้ว่า ว่าที่ลูกสะใภ้ของแกรนด์เดร์สัน กรุ๊ป ก็คือคาร์ริน ข่าวในสังคมไฮโซต่างตีแผ่เรื่องนี้ไปทั่ว บ้างก็ยินดีกับสองตระกูลนี้ บ้างก็แอบซุบซิบนินทาถึงฝ่ายชาย ที่แต่ก่อนทำตัวเป็นคาสโนว่าแล้วจะทิ้งลายได้หรือ แต่ก็ได้แค่พูดไป ทุกคนหารู้ไม่ ว่าพ่อเสือแกรนด์เดร์นั้น ก็ได้เลือดพ่อมาเหมือนกัน คือถ้ารักใครก็รักจริง จะเลิกเจ้าชู้เล็กทำตัวเสเพล ไปเลยทีเดียว เสือที่ว่าแน่ ได้ถอดเขี้ยวเล็บไว้ที่หนูคาร์รินเป็นที่เรียบร้อยแล้ว"ข่าวก็คือข่าว เขียนไปเรื่อย" แกรนด์เดร์อ่านข่าวสังคมไฮโซที่เขียนถึงเรื่องของเขาก็ส่ายหัว..... แหม หาว่าเราเป็นคาสโนว่า เสียหายหมดเลย เราเลิกแล้วโว้ย ชายหนุ่มคิดในใจ จากนั้นก็เดินออกจากห้องทำงานแล้วก็หยิบมือถือเครื่องโปรดโทรหาหวานใจ เพราะตอนนี้ได้เวลาวิดีโอคอลแล้ว ตืดดดดด!!!! ตืดดดดดด!!!!"ฮัลโลคะ พี่แกรนด์เดร์ " เสียงหวานพร้อมกับใบหน้าสวยๆ ของคาร์รินลอยอยู่เต็ม
แกรนด์เดร์กำลังจัดแจงข้าวของและเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล วันนี้เขาได้กำหนดกลับบ้านแล้ว ชายหนุ่มบอกแด็ดกับมาดามริก้า ไม่ไห้มารับ เพราะว่าวันนี้ หวานใจของเขาจะไปส่ง ตอนนี้หญิงสาวน่าจะไปจัดแจงเรื่องค่าใช้จ่าย แกรนด์เดร์ไม่ต้องใส่เครื่องคล้องแขนแล้ว เนื่องจากทุกอย่างมันใช้งานได้แล้ว เหลือแค่แผลนิดหน่อยที่มันต้องทำแผลอยู่เป็นนิจ ปากแผลยังปิดไม่สนิท ชายหนุ่มนั่งรอแฟนสาวอยู่ที่โซฟาในห้องพิเศษนั้น!!!! ก๊อกๆ ๆ ๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ทำให้ชายหนุ่มต้องละสายตาออกจากทีวีมามองยังประตูห้อง รอยยิ้มเริ่มปรากฏขึ้น "เชิญครับ" ชายหนุ่มเอ่ยตามมารยาท ทั้งๆ ที่ปกติหญิงสาวไม่ต้องรอให้เขาอนุญาตก็จะเดินเข้ามาแล้ว"ไฮ้ดาร์ลิ๊ง เป็นไงบ้างคะแกรนด์เดร์ขา ซาร่ารู้ข่าว ว่าแกรนด์เดร์อยู่โรงพยาบาล ซาร่าก็รีบมาเยี่ยมคุณเลยนะคะ" หญิงสาวนางแบบในชุดกระโปรงสั้น เดือนเข้ามาหาเขา ทำเอาชายหนุ่มถึงกับใบหน้าฉงนเล็กน้อย"ซาร่า มาได้ยังไงเนี่ย ใครใช้ให้คุณมาที่นี่" แกรนด์พูดกับหญิงสาวผู้มาเยือน ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าแม่คู่ขาเก่าของเขาจะบุกมาถึงที่นี่เลย"ก็ซาร่ามาเดินแบบที่ฮ่องกงนี่ซิคะ แล้ววงการนางแบบ
หลังจากวันนั้นวันที่แกรนด์เดร์ฟื้น เขาค่อยเริ่มหายดีมากแล้ว โดยมีคาร์ริน เป็นพยาบาลส่วนตัวอยู่ข้าง ๆ พวกเขาทั้งสองได้รับอนุญาตให้คบกันได้ โดยทางผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายตกลงคุยกันแล้ว ทางด้านมาดามริก้า นางรีบหาฤกษ์หางามในการจัดงานแต่งงาน ซึ่งได้ฤกษ์มานี่ขัดใจนางมากเลยทีเดียว ซึ่งกำหนดแต่งงานนั้นมันอีกหกเดือนข้างหน้า ใจจริง มาดามริก้าอยากให้แต่งวันนี้พรุ่งนี้เลย แต่ด้วยความที่หล่อนถูกเลี้ยงมาแบบขนบธรรมเนียมประเพณีไทยจ๋า นางจึงต้องยอมทางด้านเควิ่นกับน้ำใส หล่อนก็ยินดียกบุตรสาวเพียงคนเดียวให้กับพ่อหนุ่มแกรนด์เดร์ แต่พอได้ฤกษ์แต่งงาน เควิ่นก็แอบอมยิ้มที่บุตรสาวของเขาไม่ได้จากอกเขาไปเร็วเกินไป ยังมีเวลาให้ทำใจอีกหลายเดือน ขึ้นชื่อว่าคุณพ่อหวงลูกสาวนี้ก็มีเควิ่นนี่แหละที่ยังไงก็ยังคงความหวง ความโหดไว้คงเดิม โดยเขายอมให้แกรนด์เดร์ไปมาหาสู่กับคาร์รินได้ แต่ห้ามไปค้างอ้างแรมที่ไหนอีก แม้ว่าพวกเขาจะแต่งงานกันอีกไม่ช้านี้แล้ว"คิดอะไรอยู่หรือคะ พี่แกรนด์เดร์" เสียงหวานของหญิงสาวเดินเข้ามาในห้องพิเศษนั้น หล่อนมองชายหนุ่มด้วยสีหน้าฉงน คาร์รินเดินนำของที่หล่อนซื้อมาให้ชายหนุ่มไปวางที่โต๊ะ จากนั้นก็เดินเข
คาร์รินเดินไปเดินมาหน้าห้องผ่าตัดอย่างร้อนใจ ซึ่งหน้าห้องนั้นมีมารดาของหล่อนอยู่เป็นเพื่อน โดยป๋าของหล่อนนั้นไปไหนไม่มีใครรู้ หญิงสาวรอแฟนหนุ่มที่อยู่ในนั้นเป็นชั่วโมงๆ แล้ว ทำไมคุณหมอยังไม่ออกมาอีกนะ นี่เข้าไปก็นานแล้วนะ คาร์รินคิดในใจหล่อนมองดูนาฬิกาสลับกับมองเข้าไปในห้องไอซียูนั้นไปมา ในใจของหล่อนรู้สึกเป็นห่วงเขามากที่สุด เลือดเขาออกมากมายขนาดนั้น อาจจะเสียเลือดจนเสียชีวิตก็ได้ ด้วยความที่ตกใจหล่อนไม่ทันดูด้วยซ้ำว่าเขาถูกป๋าตัวเองยิงถูกตรงไหนบ้าง..."ใจเย็นๆ ลูกคาร์ริน พี่เขาไม่เป็นอะไรหรอก ถึงมือหมอแล้ว"เสียงมารดาของหล่อนดังเตือนสติหญิงสาวมาจากเก้าอี้หน้าห้อง ซึ่งอยู่ไกล้ๆ กับหล่อน ทำให้หญิงสาวหันไปหามารดาของหล่อน แล้วโผเข้าไปโอบกอดผู้เป็นแม่ทันที"คุณแม่ขา พี่เขาจะตายไหมคะ คาร์รินกลัว" หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น น้ำตาที่มันแห้งเหือดเมื่อสักครู่บัดนี้มันแอบแก้มของหล่อนอีกแล้ว"ไม่เป็นไรหรอกลูก ไกลหัวใจมากนัก" ผู้เป็นแม่พูดปลอบให้หญิงสาวสบายใจ หล่อนดึงบุตรสาวเข้ามากอด แล้วลูบศีรษะมนของหล่อนไปมาอย่างอ่อนโยน"แต่คุณหมอเข้าไปตั้งนานแล้วนะคะ ยังไม่ออกมาเลย" คาร์รินถามมารดาของหล







