تسجيل الدخولمشاركة
คนมีผัวคุม
تاريخ النشر:
2026-04-04 09:49:00"ไฮเพื่อนรัก"
เสียงหวานดังขึ้นจากทางด้านหลังก่อนร่างบางหุ่นสวยของอลิซจะเดินกรีดกรายเข้ามาห
أحدث فصل
ลูกสาวมาเฟีย ตอนพิเศษ
"อึก! แหวะ!"เสียงโก่งคออาเจียนแต่เช้าของอลิซปลุกนักรบให้ตื่นขึ้นมารับวันใหม่ด้วยความตื่นตระหนกตกใจ ร่างแกร่งแทบลุกจากเตียงทันทีที่ได้ยินเสียงเท้าเล็กวิ่งเข้าไปในห้องน้ำแต่ก็ไม่ทันคนตัวเล็กที่ปิดประตูใส่หน้าไปเสียก่อนเธอมีอาการแบบนี้มาได้เกือบสองเดือนแล้วแต่จะเป็นหนักเอาช่วงหลังๆ มานี้เอง ตื่นเช้ามาอาเจียนตลอดแต่ยังคงทานอาหารได้ปกติตอนแรกก็คิดว่าเป็นอาการของคนท้องแต่พอตรวจก็ยังไม่เจอหญิงสาวจึงคิดว่าน่าจะเป็นเพราะพักผ่อนน้อยเพราะหลังจากลับจากมัลดีฟส์เธอก็โหมเรียนหนักมาตลอดเพราะใกล้ช่วงสอบปลายภาคด้วยซึ่งตัวเขาเองก็คิดว่าเหตุผลนั้นอาจจะเป็นไปได้"อลิซเป็นยังไงบ้างเปิดประตูให้พี่หน่อย""..." ภายในห้องน้ำยังคงเงียบจนน่าใจหาย มันเงียบแบบนี้มาสักพักแล้วไม่มีเสียงโอกอากของหญิงสาวแถมยังไม่มีเสียงตอบรับกลับมาอีกด้วย"อลิซได้ยินพี่ไหม เป็นอะไรหรือเปล่าเปิดประตูให้พี่หน่อย""..."ยิ่งมีเพียงความเงียบที่ตอบกลับมาความกระวนกระวายใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น นักรบหมุนเท้าเดินกลับมายังตู้วางของข้างหัวเตียงเปิดลิ้นชักหากุญแจสำรองสำหรับทุกห้องภายในเพนท์เฮ้าส์ด
ลูกสาวมาเฟีย ตลอดไป(จบ)
เสียงสายลมพัดเข้าหาฝั่งนำพาเกลียวคลื่นน้ำซัดเข้ากับโขดหินดังเป็นระยะปลุกอลิซที่กำลังนอนอยู่ภายในอ้อมแขนอบอุ่นของคนรักให้ตื่นขึ้นมารับเช้าวันใหม่ แสงสีส้มแดงของดวงตะวันที่กำลังขึ้นเหนือน่านน้ำมหาสมุทรส่องกระทบเปลือกตาสวยทำนัยน์ตากลมต้องกลอกกลิ้งไปมาเบาๆ ก่อนจะเปิดตาขึ้นมาสัมผัสกับไออุ่นบางเบาของมัน"อือ~"เพราะห้องที่พักจะเป็นแบบให้สามารถเปิดรับลมทะเลได้ กระแสลมทะเลที่พัดเข้าหาฝั่งจึงพัดพาม่านผืนบางให้ปลิวไหวตาม ร่างกายสามารถรับสัมผัสไออุ่นจากดวงตะวันที่กำลังขึ้นอย่างเต็มที่ได้อลิซขยับหันกลับมายังคนตัวโตด้านหลังที่ยังคงหลับตาพริ้ม จุดยิ้มบนใบหน้าเล็กน้อยยื่นหน้าเข้าไปจูบปลายจมูกโด่งเบาๆ แสงสีส้มแดงที่ส่องกระทบลงมาบนใบหน้าหล่อเหลามันยิ่งทำให้นักรบดูน่ามองน่าหลงใหลมากกว่าที่เป็น"ตื่นเช้าจัง""หึหึ"ต่อให้เธอจะเพียงแค่ดิ้นเล็กน้อยก็สามารถปลุกคนตัวโตให้ตื่นได้แล้ว สงสัยคงจะเข็ดจากครั้งนั้นที่เขาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอเธอหลังจากวันนั้นมาเหมือนไม่ว่าเธอจะขยับเพียงเล็กน้อยดิ้นนิดเดียวก็ปลุกเขาให้ตื่นได้แล้วนักรบกระชับท่อนแขนที่กำล
ลูกสาวมาเฟีย ดินเนอร์ใต้แสงจันทร์
จุ๊บ~"อือ~"อลิซเบี่ยงหน้าหลบสิ่งรบกวนเวลาพักผ่อนย่นจมูกหงุดหงิดซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นจากผ้าห่มที่คลุมกายอยู่ ถึงจะใช้เวลาเดินทางมายังมัลดีฟส์เพียงห้าชั่วโมงแต่เพราะช่วงเวลาที่เดินทางมาเป็นช่วงเวลาเย็นจึงทำให้ร่างกายเกิดการง่วงซึมต้องการการพักผ่อนอย่างอัตโนมัติ อีกข้อคือกิจกรรมสูบพลังที่ทำก่อนจะเดินทางมาต่างหากที่ทำเอาร่างกายอ่อนเพลียแบบนี้"หิวหรือเปล่า"เสียงทุ้มกระซิบชิดริมกกหูเล็กลมหายใจอุ่นร้อนพ่นกระทบซีกแก้มนวลเบาๆ ในขณะที่มือแกร่งเลื้อยลงมาบีบเคล้นหน้าอกใหญ่ปลุกคนขี้เซา นักรบหลุบมองปลายจมูกโด่งเชิดที่ขยับฟุดฟิดรำคาญแต่ก็ยอมพลิกตัวหมุนกลับมายกแขนขึ้นคล้องลำคอหนาซุกหน้าเข้าหาซอกคอแกร่งแทนงึมงำเสียงเบาอย่างน่าเอ็นดู"อยู่ไหนแล้ว~""โรงแรม ถึงสักพักแล้ว"ด้วยเพราะการเดินทางที่ใช้เป็นเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวเวลาการขึ้นลงจึงไม่มีเสียงคนนอกดังรบกวนหญิงสาวถึงได้ไม่รู้สึกตัวตอนที่ถูกอ้อมแขนแกร่งช้อนขึ้นจากที่นอนบนเครื่องบินมายังโรงแรมที่ได้จองไว้จึงไม่แปลกที่เธอจะเอ่ยถามนักรบก้มลงกดจูบบนขมับบางหนักๆ หนึ่งทีหยัดกายลุกขึ้นนั่งโดยที่
ลูกสาวมาเฟีย แฟนนักรบ
"อื้อ~ พอแล้ว"อลิซเบรกคนหื่นที่กำลังระดมจูบใส่ริมฝีปากสวยอย่างไม่รู้จักอิ่ม หอบหายใจหนักชิดปลายจมูกโด่งคมสันดันอกกว้างและไหล่หนาเอาไว้"ไหนว่าจะให้จุ๊บ""ยังไม่ได้จุ๊บหรือไง อีกอย่างอลิซบอกให้จุ๊บไม่ใช่จูบแบบดูดดื่มแบบนี้สักหน่อย พี่นี่ชักจะหื่นขึ้นทุกวันแล้วนะ""...""อลิซจะลงแล้ว"ผลักร่างหนาออกหันกลับมาจัดผมเผ้ายุ่งเหยิงให้เข้าทรง หลุบสำรวจการแต่งตัวของตัวเองแล้วก็สอดมือคว้าตลับแป้งพัฟในกระเป๋าออกมาเติมลิปสติกและแป้งหน่อยหนึ่ง ถึงจะไม่แคร์สายตาใครแต่เธอก็ไม่ได้อยากออกไปด้วยสภาพไม่สวยแบบนี้เหมือนกัน"จะเติมอะไรนักหนาจะไปเรียนหรือไปทำอะไร"พอเปลี่ยนสถานะเป็นแฟนแบบออกนอกหน้านี่ก็หวงออกหน้าออกตาเลยนะ ดวงตากลมหันกลับมาจ้องคนหน้านิ่งที่กำลังส่งสายตาไม่พอใจมาให้ ยื่นหน้าเข้าไปจูบริมฝีปากหนาเบาๆ หนึ่งทีแล้วผละออก"มีแฟนแล้วค่ะไม่มองผู้ชายคนอื่นหรอก อีกอย่างอลิซรักพี่มาตั้งหลายปีขนาดนี้ยังไม่เชื่อใจอลิซอีกเหรอ""เชื่อใจแต่ไม่ชอบให้คนอื่นมอง หวง""เฮ้อ... อลิซไปนะคะเดี๋ยวตอนเย็นไปหาที่บริษัทสัญญาว่าจะเป็นเด็กดี"
ลูกสาวมาเฟีย ยั่วเยอะเดี๋ยวจะเรียนไม่จบ
"นักรบ!"ปึง!"อย่าปีนเกลียวอลิซ"อลิซอมยิ้มขำใบหน้าถมึงทึงของคนที่เปิดประตูเข้ามาตึงตังไม่พอใจกับชื่อที่เธอเอ่ยเรียกออกมาอย่างกวนๆ แต่อย่างนั้นก็ยังเดินเข้ามาอุ้มร่างเล็กบนโถชักโครกขึ้นมาแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำมาด้วยความเงียบไม่บ่นหรือพูดอะไรเหลือบมองรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของสาวเจ้าเล็กน้อยปล่อยร่างบางกลับลงบนเตียงกว้างใช้สองแขนกักขังหญิงสาวไว้ใต้อาณัติแต่มันกลับไม่ได้ทำให้คนใต้ร่างกลัวเลยสักนิด เธอยังคงอมยิ้มทำหน้าทะเล้นจ้องกลับเอียงคอเล็กน้อยราวกับลูกแมวน้อย"เหมือนมีเด็กแถวนี้จะไม่เข็ดนะ""ไหนเหรอ เด็กที่ไหนกันทำไมช่างกล้าแบบนี้""...เด็กแสบ!""อื้อ~"ไม่รอให้เด็กแสบได้กวนประสาทมากไปกว่านี้ก็จัดการโฉบลงมาปิดปากเล็กที่เอาแต่กวนประสาทบดจูบขบเม้มกลีบปากนุ่มอย่างหนักหน่วงทันที ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเธอกำลังกวนเขาอยู่ เห็นใจดีด้วยหน่อยเอาใหญ่เลยจำไม่ได้แล้วหรือไงว่าเมื่อคืนตัวเองโดนอะไรไปบ้าง สงสัยอาการเช้านี้ยังไม่พออยากจะเอาอีกสินะนักรบกดร่างบางลงบนที่นอนรวบสองมือตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียว เคลื่อนมืออีกข้างมาถล
ลูกสาวมาเฟีย ไม่ผิดคำพูด NC
"อึก! อื้อ!"อลิซกัดฟันแน่นข่มเสียงครางลามกไว้ในขณะที่ร่างกายกำลังขยับเคลื่อนไหวตามแรงซอยส่งเข้าหาอย่างหนักหน่วงของกายแกร่งด้านบนความเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ตกกระทบลงมาบนกายเปลือยเปล่าไม่ได้ช่วยให้รู้สึกเย็นขึ้นเลย ร่างกายยังคงร้อนร่าราวกับอยู่ในกองเพลิง ร่างเปลือยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อ อกใหญ่เต้าสวยกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงเช่นเดียวกับลมหายใจที่ติดขัดจิกปลายเล็บลงไปบนท่อนแขนแกร่งที่กำลังจับตรึงเอวคอดเอาไว้แน่"อะ.. อ๊าาาาา""จะเสร็จแล้วฮึ่ม!"เสียงพร่าแหบครางกระหึ่มในลำคอกัดฟันกรามแน่นขยับเร่งสะโพกสอบให้ซอยเข้าหาหลืบร่องแคบแดงปลั่งแบบไม่ยั้งแรง ยิ่งเสียงกรีดร้องครางหวานหูของอลิซดังไม่หยุดยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบให้ลุกโชนอยากกระแทกปลดปล่อยทุกอย่างอย่างสุดจะกลั้นเอาไว้ได้นักรบปล่อยมือออกจากเอวคอดลงมาดันเรียวขาสวยเปิดอ้ากว้างกระหน่ำสะโพกสะบัดเข้าใส่ร่องฉ่ำแดงปลั่งอย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางกระหึ่มในลำคออีกครั้งก่อนจะโน้มลงมาแนบแผงอกแกร่งแข็งแรงกับหน้าอกเต่งตึงเกร็งสะโพกกระตุกปลดปล่อยน้ำรักสีขุ่นเข้าไปในกายสาว กดแช่ค้างขยับเนิบนาบสองสามค
ลูกสาวมาเฟีย ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
อลิซเดินออกมาจากตึกเรียนด้วยใบหน้านิ่งติดไปทางเหวี่ยงเล็กน้อย เธอเพิ่งมีเรื่องกับรุ่นพี่สาวคนเดิมมาถึงจะไม่ถึงขั้นลงไม้ลงมือกันแต่คำพูดและท่าทางของอีกฝ่ายก็ทำให้เกิดอารมณ์ขุ่นมัวได้ดวงตากลมเฉี่ยวดึงกลับขึ้นมองยังเบื้องหน้า เหวี่ยงสองมือที่ยกกอดอกตลอดการเดินออกจากตึกเรียนลงข้างกาย พ่นลมหายใจออกแรงๆ
ลูกสาวมาเฟีย คิดถึงเหรอ?
"ทำไมอยู่ๆ พี่เขาถึงกลับมาอีกล่ะ ไม่ใช่ว่าจะไม่มาให้แกเห็นหน้าอีกหรือไง"มะนาวเอ่ยถามขึ้นในตอนที่สองคนกำลังเดินออกจากห้องเรียนหลังจากจบคลาสแล้ว คำถามค้างคาในใจเธอเพิ่งถูกระบายออกมาหลังจากติดอยู่ในหัวมาเกือบสองชั่วโมงได้เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นกระเบื้องเสียงดังตึกตึกสลับกับเสียงเดินลากเท้าของ
ลูกสาวมาเฟีย ผลของการอยากลองดีกับเจ้าหญิงมาเฟีย
ร่างบางในชุดนักศึกษารัดรูปอวดโชว์สัดส่วนร่างกายนาฬิกาทรายเดินกรีดกรายเข้ามาในคณะโดยมีสายตาหลายคู่กำลังหันมาให้ความสนใจเธอราวกับเป็นคนดัง แต่จะบอกว่าเธอไม่ใช่คนดังก็ออกจะไม่ใช่เสียทีเดียว เพราะไม่มีใครที่ไม่รู้จักเธอแน่อลิซเดินมาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้หินอ่อนวางกระเป๋าผ้าแบรนด์ดังอย่างชาแนลลงบนโต๊ะ ยกขา
ลูกสาวมาเฟีย ไม่เคยแพ้ใคร
"พวกแกอยู่ไหน ฉันถึงห้างแล้ว"อลิซกรอกเสียงเข้าไปในสายในระหว่างที่กำลังเดินเข้ามาภายในห้างดังใจกลางเมือง เธอนัดเจอกับเพื่อนสนิทที่นี่แต่ก็ไม่รู้ว่าทุกคนมาถึงกันหรือยังเลยต้องโทรเช็กสักหน่อย"โอเค เดี๋ยวเข้าไป"มือเรียวกดวางสายเพื่อนสนิทอย่างมะนาว เพื่อนสาวเพียงคนเดียวของเธอ เพื่อนในกลุ่มเธอมีทั้งหม
قد تعجبك أيضًا
นางบำเรอขัดดอก
หอมชา8.2K وجهات النظرBAD PRISON ขังรัก
อยู่ในตะเกียงแก้ว11.1K وجهات النظرขย้ำรักมาเฟีย
นิยายของเนม20.1K وجهات النظرสยบรักเสือร้าย
มดตัวจี๊ด7.7K وجهات النظرจอมเถื่อนไร้ใจ
เย้ายวน297 وجهات النظرลิขิตรักในเพลิงทราย
เพลงมีนา406 وجهات النظرลวงรักอัคคี
ลูกแมวขี้อ้อน106 وجهات النظرคนไม่ดีคนนี้เป็นของคุณ
Sitha184 وجهات النظر
