INICIAR SESIÓNCompartir
บทที่ 27.1 ปีศาจผู้ร้ายกาจ
Fecha de publicación:
2026-08-27 19:10:39ทารกน้อยในเตียงเล็กของตัวเองกำลังนอนจับขาสั้นป้อมมาแทะเล่น คันปากคันเหงือกร้องอื้ออึงในลำคอ ปล่อย
Último capítulo
ล่าปีศาจหมู บทที่ 28.2 ศัตรูแพ้พ่าย
เขาจะสู้ต่อไปไม่ไหวแล้ว เอาแต่หลบวิถีของปลายดาบจนเหนื่อยหอบ ก่อนที่จะรู้ถึงจุดจบของตัวเองในอีกไม่ช้า ถึงได้รู้ว่าคนที่เก่งเรื่องการสู้รบอย่างเขาก็ยังพ่ายให้กับคนกระหายอยากในอำนาจ ที่มีหัวใจปีศาจหมูไว้ในครอบครอง ของวิเศษที่ทุกคนต่างแย่งชิงนั่นไงเล่า“เจ้าตายเสียเถิด!” หยางโฮวจับด้ามกระบี่ทั้งสองมือยกขึ้นสุดแขน ตั้งใจตีแสกหน้ากังเปาผู้นี้ให้มอดม้วยไปเสียทีเพล้ง!ทว่าสิ่งที่หยางโฮวตั้งใจไว้ถูกปลายกระบี่ที่พุ่งมาจากไหนไม่รู้สอดใต้ล่าง ก่อนผลักให้กระบี่ร่วงหลุดมือ ทั้งกังเปาและหยางโฮวจึงมองไปยังผู้ที่เข้ามาแทรก“ท่าน!”ใบหน้าของท่านเจ้าเมืองแคว้นเป่ยเฉียนปรากฏแก่สายตา ไม่ใช่เพียงหูลี่จิงที่เข้ามากลางสมรภูมิรบยังมีทหารอีกพันนายที่เข้ามาร่วมด้วย แม้จะน้อยนิดกว่าแต่กำลังและความสามารถที่หูลี่จิงประเมินมาแล้ว เพียงพอเกินไปด้วยซ้ำที่จะกำจัดชายผู้นี้“ท่านมาช่วยข้ารึ” คนสวมหน้ากากมีสีหน้าแปลกใจซ่อนอยู่ในนั้น“ข้าไม่ได้ช่วยท่าน ข้าเพียงแค่มาล้างแค้นแทนคนของข้า เจ้าสินะคือหยางโฮว”
ล่าปีศาจหมู บทที่ 28 ศัตรูแพ้พ่าย
กลางสมรภูมิเขตชายแดนแคว้นเป่ยเฉียนที่กำลังเดิมพันด้วยชีวิต แบ่งฝ่ายด้วยแนวกำลังของพลทหารนับร้อยเรียงหน้ากระดาน แม่ทัพกังเปาสวมหน้ากากเสือดำเหมือนอย่างเคย ภาพเก่าพลันซ้อนทับเป็นสิ่งย้ำเตือนไม่ให้ประมาทต่อศัตรูเป็นหนสอง ในครานี้ต้องล้างมลทินให้ตัวเอง เพื่อจะได้มีหวังในการกลับไปราชสำนักอย่างภาคภูมิอุณหภูมิในตอนนี้แผดเผา ชุดเกราะที่สวมหนักบ่าอบอ้าวกว่าทุกครั้ง สายตาคมจ้องไปยังฝ่ายศัตรูที่เสนอหน้าเข้ามาระรานไม่ยอมถอย กังเปาจึงประกาศกร้าวลั่นสนามรบ หากไม่ได้ตัวหยางโฮวมาไว้เป็นตัวประกันก็จะไม่ยอมถอยโดยเด็ดขาด“สู้มัน!”เสียงเฮดังลั่น ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนจับทางไม่ถูก ทั้งลูกธนูเพลิงจากฝั่งตนและฝั่งตรงข้ามผลักกันพุ่งใส่ราวกับเป็นอุกกาบาตตก แม่ทัพใหญ่ควบม้าฝ่าเข้าไปด้วยใจแน่วแน่ใช่ว่าจะเข้าไปถึงตัวหยางโฮวกบฏแห่งแคว้นหนานโฮวที่อยู่ใจกลางได้ง่าย คนอยู่หลังม้าที่มีหอกยาวเป็นอาวุธจึงต้องสู้ด่านกำแพงทหารฝ่ายศัตรูไปให้ได้ความเก่งกาจในการรบถูกงัดออกมาเป็นกระบวนท่า ทั้งตั้งรับและบุกเข้าใส่ จ้วงแทงพลทหารฝ่ายศัตรูด้วยใจเด็ดเดี่ยว เลือดสาดกระเด็นเปื
ล่าปีศาจหมู บทที่ 27.2 ปีศาจผู้ร้ายกาจ
แววตาเต็มไปด้วยความจริงจัง ในใต้หล้านี้ไม่มีสรรพสิ่งใดอยู่ได้ยืนยาวดั่งนิยายสร้าง หูลี่จิงจึงไม่อาจเบาใจได้ หากเป็นเมื่อสมัยบรรพกาลคงไม่คิดอาลัยกับชีวิตนัก หากเป็นยามนี้ต้องชั่งใจและอยู่กับความไม่ประมาทเพราะเขามีนางอันเป็นที่รักอยู่ตรงหน้าที่ต้องปกป้องไปให้ถึงที่สุด“เจ้าจะไปสู้รบกับใครรึ” หัวใจของจูซินวูบไหว นางไม่อยากให้เกิดสงครามและยังนึกเป็นห่วงเหยี่ยนจิงในทุกลมหายใจ“สายตาเจ้าดูไม่เหมือนเป็นห่วงข้า ฮูหยินเจ้ายังอาวรณ์ถึงชายผู้นั้นอีกรึ”“อย่างไรเขาก็เป็นบิดาของหมิงซิน ข้าไม่ได้อยากให้เขาตาย...รวมถึงเจ้าด้วย”จูซินหลบสายตา คำที่พูดล้วนเอ่ยออกมาจากใจ นางไม่อยากเห็นผู้ใดต้องมาตายไปอีกแล้ว สงครามนองเลือดนี้เมื่อไหร่จะจบสิ้น นางเพียงแค่ต้องการอยู่ใช้ชีวิตสงบสุขกับหมิงซินในบั้นปลายเท่านั้น“หึ อย่างน้อยเจ้าก็เป็นห่วงข้า”ใจของหูลี่จิงหน่วงอยู่ไม่น้อย คำนึกห่วงที่พ่วงมาถือเสียว่าอีกฝ่ายนึกเป็นห่วงจากใจจริง ทั้งที่แววตาที่มองเขาช่างว่างเปล่า“หูลี่จิง เจ้าสัญญากับข้าได้รึไม่ว่า
ล่าปีศาจหมู บทที่ 27.1 ปีศาจผู้ร้ายกาจ
ทารกน้อยในเตียงเล็กของตัวเองกำลังนอนจับขาสั้นป้อมมาแทะเล่น คันปากคันเหงือกร้องอื้ออึงในลำคอ ปล่อยให้น้ำลายใสไหลย้อยเต็มคอพับย่น ดวงตากลมโตจ้องไปยังพู่ห้อยสีสันสดใสที่หมุนวนล่อสายตา เพลินกับการเล่นอยู่คนเดียวอย่างไร้เดียงสาคิ้วบางขมวดเล็กน้อย หยุดชะงักทุกสิ่งครู่หนึ่งเมื่อเห็นใบหน้าของใครบางคนโผล่มา ไม่ใช่มารดาที่ส่งยิ้มให้ แต่กลายเป็นหูลี่จิงปีศาจจิ้งจอกที่ชอบแยกเขี้ยวใส่กันทุกครั้ง ปากน้อยทำท่าจะเบะปากร้องไห้ นิ้วชี้ยาวของปีศาจจิ้งจอกจึงรีบมาทับปากนั้นไว้“อย่าร้อง แม่เจ้าจะตื่น”หูลี่จิงดุด้วยสายตา เขาแอบเข้ามาในห้องนี้ เพื่อจะได้อยู่ใกล้ชิดฮูหยินที่ตนยัดเยียด ในเวลานี้เมื่อมองเลยไปที่เตียงใหญ่ซึ่งอยู่ติดกันเพียงเอื้อม เขาจึงไม่ได้อยากให้จูซินลุกขึ้นมาโวยวายใส่ให้ระคายหูทารกปีศาจหมูนอนอ้อนอยู่ในนั้น ทำหน้าเหมือนถูกขัดใจ ใบหน้าบึ้งตึงยิ่งดูคล้ายบิดาเข้าไปใหญ่ หูลี่จิงอยากจับบีบคอให้ตายไปเสียตอนนี้ ทว่าคนที่คิดทำร้ายก่อนกลายเป็นหมิงซินต่างหาก มือป้อมอย่างแง่งขิงที่ชุ่มน้ำลายตัวเอง คว้าหมับจับนิ้วยาวของหูลี่จิงยัดเข้าปากตัวเอง ก่อนขบกัดด้วยเห
ล่าปีศาจหมู บทที่ 26.2 กำจัดให้สิ้น
“เจ้ามันเป็นตัวกระไร”อี้ฉินพูดติดขัด จะขาดอากาศเข้าไปทุกที เขาเห็นเพียงแขนที่ถูกหุ้มด้วยขนเสื้อสีดำ เดาไม่ออกสักนิดว่าเป็นคนหรือปีศาจ จึงพยายามจ้วงกระบี่แทงเงามืดตรงหน้าม่านตาของเขาเบิกกว้าง เมื่อปลายกระบี่นั้นไม่โดนสิ่งใดคล้ายกับผ่านม่านหมอกไปเสียดื้อ ๆ อี้ฉินรู้แน่ชัดแล้วว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่คนแน่ เขาพยายามดิ้นรนทั้งที่ร่างค่อย ๆ ลอยขึ้นสูง คอที่ถูกบีบรัดจนหน้าดำหน้าเขียว ตาเหลือกตาลอยเข้าไปทุกที และในที่สุดอี้ฉินก็พ่ายแพ้แรงบีบมหาศาลนั้นที่แรงหนักหน่วงพอ ๆ กับน้ำหนักของม้าทั้งตัวทับคอเลือดพุ่งกระฉูดพร้อมกับศีรษะของอี้ฉินหลุดจากบ่า ปีศาจในเงามืดรีบสูบเลือดเนื้ออย่างหิวกระหาย ทิ้งร่างแห้งเหี่ยวพวกนั้นกองไว้ที่ป่าวงกตแห่งนี้“หึ เลือดมนุษย์มันหอมหวานเช่นนี้” เอ่ยออกมาพร้อมยกหลังมือเช็ดปาก ใช้วิชาตัวเบาอย่างปีศาจจิ้งจอกหายไปในรัตติกาลนี้ โดยที่เหลือไว้เพียงเสียงหอนทิ้งท้าย ก่อนพากองทัพปีศาจจิ้งจอกไปยังเป้าหมายต่อไปเฟยอวี่นั่งเคร่งเครียดอยู่ที่โต๊ะทำงาน เบื้องหน
ล่าปีศาจหมู บทที่ 26.1 กำจัดให้สิ้น
ยามรัตติกาลเขตชายแดนที่เต็มไปด้วยป่าไผ่บนภูเขาสูง เหล่าทหารนับพันได้เคลื่อนตัวมาถึงที่แห่งนี้ ธงประจำแคว้นตงฉีสีแดงทับทิมโบกสะบัดไปตามแรง เสียงฝีเท้าทั้งคนและม้า เสียงชุดเกราะเสียดสียามเคลื่อนตัว และเสียงกระซิบของเหล่าทหารกำลังมุ่งหน้าไปยังทางข้างหน้าที่มืดมิด แม้จะมีคบเพลิงที่ถืออยู่ให้แสงสว่างส่องอยู่ก็ตามท่านผู้นำกองทัพยกฝ่ามือขึ้นเป็นสัญญาณให้ทุกการขยับหยุดนิ่งเกือบจะพร้อมกัน ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมานอกจากเสียงลมหายใจแรงของเหล่าทหารที่ออกเดินทางมายาวนานด้วยความเหนื่อยล้าอี้ฉิน ผู้นำกองทัพมาหยุดที่ตรงนี้ เขาเป็นถึงผู้ครองแคว้นตงฉี ที่ต้องสวมบทบาทเป็นท่านแม่ทัพ กำลังตามไปสมทบกับหยางโฮวที่เขตชายแดนก่อนเข้าเขตแคว้นเป่ยเฉียน ทว่าบัดนี้เขากลับพากองทัพนับพันหลงทางในป่าไผ่นี้จนได้ เขาจำได้ว่าเคยผ่านทางนี้มาแล้วสองหน จากที่ได้ฟันกอไผ่ไว้เป็นร่องรอยด้วยความที่อี้ฉินเป็นเท้าหน้าจะตื่นตระหนกไปไม่ได้ ในเมื่อยามนี้ดึกดื่นเกินกว่าจะพาทุกคนไปเสี่ยงในความมืดมิด สู้พักเอาแรงไว้ไม่ดีกว่าหรือ เมื่อคิดได้ดังนั้นเขาจึงสั่งทุกคน“หยุดพักได
También te puede gustar
ฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ดอกท้อในสายลม37.4K vistasแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M vistasบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว80.8K vistasองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้139.4K vistasเกิดใหม่ทั้งที ศพดันถูกเผาไปแล้ว!
หน่วยพลังงาน61 vistasพี่หญิงอย่าทอดทิ้งข้า
เทียนสื่อ26 vistasข้ามมาเป็นชายาตัวประกอบของพระเอก
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน139 vistasเมื่อฉันย้อนเวลากลับมาเลือกพ่อของลูกอีกครั้งในยุค 80
หลี่จินผิง81 vistas
