تسجيل الدخول“แฮ่ก แฮ่ก…” เสียงลมหายใจที่ยังไม่เข้าที่ดีนัก แสงเช้าสีทองลอดผ่านกระจกบานสูงของเพนต์เฮาส์สุดหรูเหนืออ่าวรีพัลส์เบย์ เมืองทั้งเมืองยังไม่ทันตื่นเต็มที่ แต่บนเตียงคิงไซซ์กลางห้อง ทุกอย่างเหมือนผ่านศึกมาแล้วหลายยก“เฮีย พอแล้ว ตั้งแต่ตีสามถึงหกโมงแบบนี้”“มิจะไม่ไหวแล้วนะคะ”เสียงมิลินแหบพร่าเล็กน้อยจากการเพิ่งหยุดหอบ เธอเอนตัวพิงหมอน ผมลอนยาวยุ่งเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อวิกเตอร์เอนตัวคร่อมอยู่เหนือเธอเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตเมื่อคืนถูกทิ้งไว้ปลายเตียง แผ่นอกกว้างขึ้นชัดเจนตามวัยและความเป็นผู้นำ “ก็ข้าวใหม่ปลามันไง” เขาหรี่ตามองภรรยาของตัวเองอย่างเอ็นดู แล้วพูดเสียงทุ้มต่ำ“แต่งงานใหม่ ก็แบบนี้”“ใหม่แค่แต่งงานค่ะ”“อยู่กันมาห้าปีแล้วนะคะ” มิลินผลักอกเขาเบา ๆ แต่แรงนั้นไม่มีน้ำหนักจริงจัง“ห้าปีก่อนไม่นับ นับวันแต่งงานอาทิตย์ที่แล้ว”วิกเตอร์ยิ้มมุมปาก“เจ้าเล่ห์ที่สุด” คนที่นอนทำหน้าเหนื่อยใส่ แต่ดวงตากลับเป็นประกายขำวิกเตอร์ก้มลงจูบหน้าผากเธอช้า ๆ ไม่เร่ง ไม่เร้า เป็นจูบของคนที่รู้จักกันดีทุกมุม“มิรู้ไหม”“เฮียต้องเจรจาธุรกิจทั้งวัน ใส่หน้ากากทั้งวัน” ปลายนิ้วเขาไล้ผ่านกรอบหน้าเธออย่าง
“ซูดดด… หวาน”“เสียวจัง เลียเก่งไม่เคยเปลี่ยนเลย อื้อออ”ห้าปี ความเร้าร้อนนี้ไม่เคยเปลี่ยนนับวันยิ่งขยับไต่แรงขึ้นทุกปี วิกเตอร์ยังคงเขาอยู่เช่นเคย ลิ้นสากลากเลียไล่ชิมความหวานกุหลาบช่อโตซ้ำไปซ้ำมาอย่างคนไม่มีวันเบื่อ“อ๊าส์ เสียวมากก”“หืมมมม” ไม่เพียงแค่ใช้ลิ้นเลีย วิกเตอร์ยังใช้นิ้วแหย่ด้วยแจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!เขาสอดนิ้วแกร่งเข้าออกรูร่องมิลินเสียงดัง มิลินเม้มปากแน่นด้วยความเสียวซ่านจนเธอต้องแอ่นสู้“อ๊าส์ เงี่ย… หอยที่สุด อื้อ!”“เฮีย”มิลินอดไม่ได้เลยที่จะครวญครางออกมาเสียงดัง วิกเตอร์สอดนิ้วเข้ารูเธอไวกว่าปกติแจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ ร่างสูงลุกขึ้นยืนเอ็นกายโด่ชูชัน นิ้วแกร่งยังคงสอดเข้ารูร่องมิลินไม่วาง“อื้อออ”เขาโน้มใบหน้าหล่อไปมอบจูบให้ภรรยารักอย่างดูดดื่ม มิลินรับจูบนั้นด้วยความอยาก พร้อมกับเอนกายไปด้านหน้า“อื้อออ~” เธอครางอู้อี้ในลำคอ นิ้วแกร่งปรนเปรอรูเธออย่างดุเดือด ร่างเธอสั่นไปทั้งร่าง น้ำหวานไหลออกมาจนกลีบเธอมันวาวจนกระทั่งวิกเตอร์ตัดสินใจกระแทกเธอในท่าด็อกกี้ แท่งเอ็นกายลำใหญ่สอดเข้าทั้งลำสวบบบบ!!“อ๊าาส์”มิลินครางหวาน ความใหญ่โตนั้นไม่ได้ทำให้เธอเจ็บแต่อย
ห้าปีต่อมา…“อ๊ะ อื้อ~” เสียงครวญครางหลุดออกมาเป็นระยะ ๆ ภายในห้องนอนสุดหรูของเพนส์เฮาต์อ่าวรีพัสเบย์และเป็นประจำที่วันหยุด ภรรยาตัวน้อย ๆ จะให้รางวัลแบบนี้กับสามีมิลินนั่งอ้าขาคร่อมกายหนาอยู่บนโซฟาปลายเตียง ร่างอรชรเธอผูกมัดด้วยเส้นเชือกสีดำเส้นเดียวเป็นชุดบนตัววิกเตอร์กำลังจัดการปรนเปรนเต้าอวบของเธออย่างดิบเถื่อน มือใหญ่หนึ่งจับเต้าเข้าปาก ส่วนอีกข้างเขากำลังจับแท่งเอ็นกายไซส์ใหญ่ถูไถรูร่องมิลิน“อื้อออ”“อ๊ะ! อ๊า”ใบหน้าสวยเชิดขึ้น ปลายผมลอนยาวแตะผิวขาวเนียนด้านหลัง เรียวขาอ้าออกกว้างด้วยความเสียววิกเตอร์ไม่ได้สอดเอ็นกายเข้ารูร่องเธอในทันที เขาเพียงแค่ถูไถเล้าโลมให้น้ำรักเธอออก“เฮียยย อื้อ”เธอเสียวแทบขาดใจ จนต้องระบายออกมาเป็นเสียงครางหวานซ้ำ ๆ ก่อนเธอจะถือวิสาสะผละตัวออกแล้วนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าวิกเตอร์มือเล็กจับเอ็นกายไซส์ใหญ่สอดเข้าโพรงปากทันทีที่นั่งลง มิลินค่อย ๆ รูดมันขึ้นลงพลางใช้ปลายลิ้นเลีย เธอเลียวน ๆ แล้วก็สอดเข้าโพรงปากจนสุดลำ“อาาาาา เมียเฮีย”“อ่าาา ซี๊ดด” วิกเตอร์นั่งอ้าขา แขนเท้าไปด้านหลัง เขาครางต่ำออกมาอย่างทรมาน พร้อมกับดูคนเป็นภรรยาจัดการกับแท่งเอ็นกายของ
“แค่คิดว่า ถ้าจำอะไรจากทริปนี้ได้สักอย่าง เฮียจะจำเช้านี้”คำพูดนั้นทำให้มิลินเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเข็นจักรยานเดินไปช้า ๆ ริมทะเลสาบ เขาก็เดินตามข้าง ๆ โดยอัตโนมัติไม่มีใครพูดอะไรสักพัก มีแค่เสียงกรวดเล็ก ๆ ใต้ล้อจักรยานและเสียงลมเบา ๆ ผ่านผิวน้ำ“เฮีย”“หืม”“ถ้าวันหนึ่งทุกอย่างมันไม่ง่ายแบบนี้ เฮียจะยังจับมือมิไหม”วิกเตอร์ไม่ได้ตอบทันที เขาแค่เลื่อนมือมาจับมือเธอแน่นขึ้น“เฮียไม่ชอบสัญญาอะไรยาว ๆ”“แต่ตอนนี้เฮียอยู่ตรงนี้” นิ้วของเขาสอดประสานกับนิ้วเธอแน่นขึ้นอีกนิด“แล้วก็ยังไม่คิดจะปล่อย”มิลินมองมือที่จับกันอยู่ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา ดวงตาใสชัดกว่าเมื่อคืน ไม่มีแรงอารมณ์ ไม่มีความท้าทาย มีแค่ความนิ่งที่เลือกแล้ว“ปั่นจักรยานแข่งกันไหมคะ”“แข่งกันเหรอ”“ถึงโค้งข้างหน้า ใครแพ้เลี้ยงกาแฟ”“มิคิดว่าตัวเองจะชนะเหรอ”“ไม่รู้ค่ะ แต่ชอบให้เฮียไล่ตาม”เธอยิ้มมุมปากแบบที่เขาคุ้นเคยที่สุด พูดจบเธอก็กระโดดขึ้นจักรยาน ปั่นออกไปก่อนทันที เสียงหัวเราะใสดังลอยไปกับลมหนาววิกเตอร์มองภาพนั้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะขึ้นจักรยานตามไป“เด็กแสบ!” เขาตะโกนตาม แต่เสียงหัวเราะเขากลับดังพอ ๆ กันฟูจิยังตั
แสงเช้าสีอ่อนค่อย ๆ ลอดผ่านผ้าม่านบาง เงาภูเขาฟูจิยังตั้งนิ่งอยู่ไกล ๆ ท่ามกลางอากาศใสสะอาดหลังคืนที่ยาวนานมิลินขยับตัวเล็กน้อย แขนแกร่งที่โอบรอบเอวเธอกระชับขึ้นทันทีราวกับเจ้าของรู้ตัว“ตื่นแล้วเหรอ”เสียงทุ้มแหบจากการเพิ่งตื่นดังชิดข้างหู วิกเตอร์ซุกหน้าลงที่ต้นคอเธออย่างคนขี้อ้อนผิดวิสัยมปลายจมูกไล้เบา ๆ“เมื่อคืน”“มิทำเฮียเหนื่อยยังไม่หายเลย”“ใครใช้ให้ทำแรงขนาดนั้นล่ะคะ”“งั้นเฮียขอนอนแบบนี้อีกห้านาทีได้ไหม” แขนเขากระชับอีกครั้ง เหมือนไม่อยากให้มิลินลุกไปไหน“ห้านาทีของเฮียคือครึ่งชั่วโมงรึเปล่า”“ก็ไม่เห็นเป็นไร มิอยู่ด้วยนี่”“อยากนอนกอดแบบนี้ทุกวันเลย”วิกเตอร์กอดอ้อนมิลินอย่างคนคลั่งรัก จนเธอต้องหันไปมองหน้าเขาจริง ๆดวงตาคมวันนี้ไม่ดุ ไม่เร้าอารมณ์ มีแต่ความพอใจแบบคนได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว“วันนี้ไเล่เราไปปั่นจักรยานเล่นกันไหมคะ” เธอเสนอเบา ๆ“…” วิกเตอร์เลิกคิ้ว“ไปดูวิวฟูจิด้านนอกกัน”“ปั่นจักรยานเหรอ”“ค่ะ อากาศดีนะ” มิลินพลิกตัวหันมาหาเขาเต็ม ๆ ผมลอนยาวยุ่งเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่น แต่ใบหน้ากลับสดใสเกินเหตุ“เมื่อคืนใช้พลังงานเยอะ ต้องออกไปผ่อนคลายหน่อย”“พูดแบบนี้ เดี
เสียงครางหวานหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจากเตียงโดยอัตโนมัติ เหมือนร่างกายตอบสนองเร็วกว่าสติมือเล็กกำผ้าปูแน่น ก่อนจะเผลอปล่อยแล้วเลื่อนลงไปแตะไหล่เขาแทน นิ้วเรียวสั่นนิด ๆ ขณะลมหายใจเริ่มขาดช่วงวิกเตอร์เงยหน้าขึ้นมองเธอจากตำแหน่งนั้น ดวงตาคมเข้มขึ้นกว่าเดิม เขาไม่ได้พูดอะไรทันทีกายหนาเลื่อนขึ้นมาช้า ๆ ริมฝีปากร้อนแตะลงบนหน้าท้องเนียน ไล่ผ่านผิวที่ยังอุ่นจากไอน้ำออนเซ็นด้านนอกหน้าต่างบานใหญ่ แสงสีทองทาบทับเงาภูเขาฟูจิที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกล ๆ สายลมหนาวพัดเบา ๆ ผ่านผ้าม่านบาง กลิ่นไม้สนผสมไออุ่นจากบ่อออนเซ็นยังลอยอวลอยู่ในห้องแต่ความเย็นของช่วงค่ำกลับไม่อาจลดอุณหภูมิระหว่างคนสองคนได้เลยวิกเตอร์โน้มตัวขึ้นมาถึงใบหน้าเธอในที่สุด ริมฝีปากประกบลงช้า ๆ ไม่ใช่จูบเร่งเร้า แต่เป็นจูบที่หนักแน่น เหมือนกำลังครอบครองทั้งเสียงครางเมื่อครู่ไว้ด้วย“อื้อ”มือหนึ่งยังคงจับเรียวขาเธอไว้ อีกมือเลื่อนขึ้นประคองกรามบางอย่างอ่อนโยนมิลินเงยหน้ารับจูบนั้น นิ้วเรียวเลื่อนขึ้นสอดเข้าที่ท้ายทอยเขาโดยไม่รู้ตัว จูบลึกขึ้นอีกนิด มือที่เคยจับเรียวขาเธอไว้ เลื่อนสูงขึ้นมาหยุดที่เต้าอวบอิ่มก่
วิกเตอร์ใช้มือโอบรอบเอวมิลินแน่นขึ้นทันที ก่อนจะช้อนร่างบางขึ้นจากอ่างออนเซ็นอย่างไม่ให้ตั้งตัว จนน้ำกระเซ็นเบา ๆ แตกเป็นวงกว้าง“เฮีย!” เสียงเรียกเหมือนตกใจ แต่ดวงตาเธอไม่ได้ตกใจเลยสักนิด แถมยังยิ้มอีก ยิ้มกรุบ ๆ แบบรู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปแขนเธอโอบรอบคอเขาอัตโนมัติ หยดน้ำไหลตามไหล่ทั้งคู่“เดี๋ยวล
หลังจากวันที่มิลินให้โอกาสวิกเตอร์ได้พิสูจน์ความจริงใจกับเธอ ชีวิตในมหาวิทยาลัยก็ไม่เคยเงียบเหมือนเดิมอีกเลยข่าวมันเริ่มจากแค่ภาพเดียว ภาพรุ่นพี่วิศวะปีสี่สุดฮอต เดินถือกระเป๋าให้รุ่นน้องปีหนึ่งหน้าตึกเรียนแล้วหลังจากนั้น มันก็ลือกันทั้งคณะ“พี่วิกเตอร์คบดาวปีหนึ่งเหรอ”“จริงดิ”“โห ตัวจริงขาวมากน
“อ่าใช่” ร่างบางตอบเสียงหวานกับหนุ่มที่เคยขอไอจีเธอคราวก่อน“มิไม่เห็นตอบเราเลย เราทักไปหลายรอบ” หนุ่มปีหนึ่งวิศวะหน้าหล่อพูดพร้อมยิ้มเขิน ๆ แต่ก็ยังไม่ลืมมารยาท“สวัสดีครับพี่ ๆ” เขาหันไปยกมือไหว้ทันที สายตาเขาไล่เรียงครบ วิกเตอร์ ไดมอน เธียร์เตอร์ เตชิน“อื้ม” เตชินพยักหน้ารับ“…” เธียร์เตอร์ยกแก
ช่วงเย็นของวันเดียวกัน…แสงแดดยามเย็นส่องกระทบกระจกคอนโดเป็นสีส้มอ่อน ๆ มิลินเปิดประตูห้องเข้ามาพร้อมความเงียบที่คุ้นเคยแต่วันนี้ความเงียบมันหนักกว่าปกติ เธอปิดประตูช้า ๆ พิงหลังกับบานไม้เย็น ๆ แล้วหลับตา“ทำไมมันเพลียแบบนี้” เธอกลืนน้ำลายลงคอรู้สึกเจ็บหน่อย ๆ รองเท้าถูกถอดอย่างไร้เรี่ยวแรง กระเป






![เมียช่างสัก [PWP] + [BDSM] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
