تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 5
أحدث فصل
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 7
ฉันปลีกตัวออกจากห้องปล่อยให้ทั้งสองคนได้อยู่ตามลำพังด้วยกันอีริคกำลังยืนพิงผนังรับแสงแดดอุ่นๆ อยู่ตรงโถงทางเดิน ฉันเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยเรียกชื่อเขาเขาหันกลับมาพร้อมกับรอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปาก "ท่านมาเฟียร้องไห้ขี้มูกโป่งเลยล่ะสิ?"ฉันส่ายหน้าเบาๆ "เขาแค่รักพี่สาวมากต่างหากล่ะ""เห็นความรักของพวกเขาก็ทำเอาคนโสดอิจฉาเหมือนกันนะเนี่ย"ฉันพยักหน้ารับเห็นด้วยจากนั้นฉันก็ลังเล กัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะเอ่ยปากถามออกไป:"อีริค... บอกฉันหน่อยได้ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวเฮนเดอร์สัน?""ถูกส่งเข้าคุกไปแล้วครับ""เดี๋ยวนะ... จริงเหรอเนี่ย?"เขาสังเกตเห็นความประหลาดใจบนใบหน้าของฉันแล้วก็หัวเราะในลำคอ "สงสัยเหรอว่าทำไมเราถึงไม่ฝังพวกมันลงไปใต้ดินซะให้จบเรื่อง?"ฉันหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย "ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย""เข้าใจล่ะ" รอยยิ้มของเขาจางหายไปเล็กน้อย "แต่จะบอกอะไรให้อย่าง—ถ้ามาดามยื้อชีวิตกลับมาไม่รอดล่ะก็? สามคนนั้นคงไม่ได้เห็นห้องขัง แต่จะได้ไปนอนดูวิวข้างในโลงศพแทน"เงาดำมืดพาดผ่านดวงตาของอีริค—มืดมนและอ่านไม่ออกฉันไม่ได้เซ้าซี้ถามต่อแต่สุดท้ายแล้ว ฉันก็ได้รู้ค
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 6
อีริคผายมือเชิญให้ฉันกลับขึ้นไปนั่งบนรถระหว่างทางที่เรากำลังมุ่งหน้าไปไหนสักแห่ง ฉันเอาแต่คิดวนเวียนอยู่ในหัว โจเซฟรู้ว่าฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง แล้วทำไมเขาถึงยังอยากพบฉันอยู่ล่ะ?อีริคขับรถมาจอดหน้าโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ก่อนจะพาฉันเดินเข้าไปด้านในและที่นั่น—คือโจเซฟและผ่านประตูบานกระจกใสเบื้องหลังเขา ร่างของใครบางคนกำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้ที่มีสายน้ำเกลือระโยงระยาง...มาเรียเธอยังมีชีวิตอยู่ริมฝีปากของฉันอ้าค้างพร้อมจะเอ่ยคำถามเป็นร้อยคำถาม แต่โจเซฟกลับยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปากเป็นเชิงห้ามฉันหุบปากฉับทันทีเขาก้าวออกมาข้างนอกแล้วยื่นแฟ้มเอกสารเอกสารให้ฉัน "ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ นี่คือคำตอบของเธอ"ฉันเปิดมันออกด้านในมีรายงานผลตรวจดีเอ็นเอสองฉบับฉบับแรก—ระหว่างฉันกับพ่อแม่ของเบรนด้า ผลลัพธ์: ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันฉันไม่ใช่ลูกของพวกเขาขอบตาของฉันร้อนผ่าว ฉันเคยเพ้อฝันถึงเรื่องนี้มาเป็นพันๆ ครั้ง—ตอนที่พวกเขารุมรักเบรนด้าแล้วหันกลับมาทุบตีฉัน ตอนที่พวกเขากดให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นคนนอกที่ไม่เข้าพวกแต่ทุกครั้ง ฉันก็จะมองหน้าเบรนด้า—คนที่หน้าตาเหมือนกับฉันเหลือเกิน—แล
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 5
สีหน้าของทั้งสามคนถอดสีจนซีดเผือดเสียงของเบรนด้าสั่นพร่า "ถ้าพวกคุณรู้ทั้งหมดนั่นแล้ว... ทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ?"อีริคเอียงคอมอง ดวงตาสีมรกตคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่เธอ "เธอคิดว่าทำไมล่ะ?"แม้แต่เบรนด้า—ที่โง่เง่าขนาดนั้น—ก็ยังเข้าใจขึ้นมาได้ในที่สุดพวกเขาไม่แจ้งตำรวจ เพราะตำรวจจะนำมาซึ่งการขึ้นศาล เวลาในคุก หรืออาจจะตลอดชีวิตแล้วสำหรับโจเซฟล่ะ?อีริคหัวเราะเยาะในลำคออย่างเย็นชา "มันเบาเกินไป และเอาเข้าจริงนะ? ฉันไม่รู้ว่าใครให้ความกล้าเธอมา เธอเป็นคนเดียวที่เขาแคร์จริงๆ เธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นถ้ามาดามแค่หัวเข่าถลอกนิดหน่อย? โต๊ะตัวที่ทำให้เธอบาดเจ็บยังต้องถูกทุบจนแหลกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ"สมองของเบรนด้าช็อตไปชั่วขณะ เธอนั่งนิ่งค้าง เหม่อมองออกไปในความว่างเปล่าแต่พ่อกับแม่ของฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี "พวกแกทำอะไรผิดกฎหมายกับพวกเราไม่ได้นะ! ถ้าพวกแกทำ แกก็ซวยเหมือนกัน!"ฉันอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังลั่น"พ่อคะ แม่คะ ไม่ได้ยินที่ตัวเองพูดอยู่หรือไง? พวกเขาพาพวกเรามาที่โรงงานร้างกลางป่ากลางเขา คิดว่าพวกเขาแคร์เรื่องกฎหมายงั้นเหรอ? พวกเขาทำให้ครอบครัวเราหายไปทั้งยวงได้สบายๆ แล้วก็เน
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 4
เสียงจากนอกประตูกลายเป็นเสียงอื้ออึง แต่สติของฉันกำลังดับวูบลงอย่างรวดเร็วห้องใต้ดินมืดทึบ อากาศเบาบาง การมองเห็นของฉันพร่ามัว ก่อนจะมืดดับสนิทฉันคงจะฝันไปผู้หญิงคนหนึ่งที่ฉันไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนโอบกอดฉันไว้ในอ้อมแขน และเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่น—ความอบอุ่นจริงๆความอบอุ่นที่ไม่มีเงื่อนไขหรือข้อผูกมัดใดๆเมื่อฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง ฉันพบว่าตัวเองอยู่เบาะหลังของรถเก๋งหรู บาดแผลของฉันถูกทำความสะอาดและพันแผลไว้อย่างประณีตบรรจง"ตื่นแล้วเหรอครับคุณหนู"ฉันเงยหน้าขึ้นมอง อีริคกำลังส่งยิ้มให้ฉัน"ท่านอยากพบคุณครับ"หัวใจของฉันเริ่มเต้นรัวไม่ใช่ว่าเบรนด้ากับพ่อแม่ไปพบเขาแล้วหรอกเหรอ? ทำไมโจเซฟถึงมาตามหาฉัน? หรือว่าเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาไปแล้ว?"แล้วครอบครัวฉันล่ะ?" ฉันเค้นเสียงถามออกไป "เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?"อีริคไม่ได้ตอบคำถามตรงๆ "เดี๋ยวคุณก็รู้เองครับ"รถแล่นมาจอดนิ่งสนิทหน้าโรงงานร้างแห่งหนึ่ง และที่นั่น—บนพื้น—คือเบรนด้าและพ่อแม่ของฉันทันทีที่ฉันก้าวลงจากรถ รอยยิ้มอบอุ่นของอีริคก็หายวับไป ถูกแทนที่ด้วยความเยียบเย็น ราวกับถูกแกะสลักมาจากหินเขาดีดนิ้ว
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 3
ช่วงสองสามวันต่อมา ฉันถูกขังไว้ในห้องเหมือนนักโทษคนหนึ่งข่าวการเสียชีวิตของภรรยาของเจ้าพ่อมาเฟียในอุบัติเหตุชนแล้วหนีแพร่สะพัดไปทั่วอินเทอร์เน็ต โจเซฟตั้งรางวัลนำจับสูงถึงสิบล้านดอลลาร์สำหรับเบาะแสของคนขับรถคันดังกล่าวคอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย: "คนขับนี่ใจกล้ามากจริงๆ ชนคนใหญ่คนโตขนาดนี้แล้วคิดว่าจะหนีพ้นเหรอ? ผู้ชายรวยๆ อย่างเขามีวิธีตามตัวเจอได้ง่ายนิดเดียว"ฉันทำได้แค่เสียงเบาๆ ในลำคอ"เขาว่ากันว่าไอ้หนุ่มโจเซฟคนนี้เมื่อก่อนเคยเป็นพวกนักฆ่าเลือดเย็นมาก่อน เพิ่งจะสงบปากสงบคำลงตอนที่เจอภรรยา แล้วตอนนี้เธอดันมาตายเนี่ยนะ? พนันได้เลยว่าอีกไม่นานคงมีคนซวยกันระนาวแน่ๆ"น่าเสียดายที่คนที่กำลังจะซวยที่สุดกลับไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าอะไรรออยู่โลกออนไลน์แตกออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งคือการไว้อาลัยภรรยาของโจเซฟ พร้อมกับประกาศเงินรางวัลสิบล้านดอลลาร์ ส่วนอีกฝั่งคือเบรนด้า—ภาพการกระทำอันกล้าหาญของเธอกลายเป็นไวรัลชั่วข้ามคืนภาพที่เธอใส่ชุดขาว เปื้อนคราบเลือด คุกเข่าอยู่เหนือร่างของผู้เสียชีวิตขณะทำ CPR—ถูกแชร์ไปหลายล้านครั้ง ผู้คนต่างพากันเรียกเธอว่านางฟ้าจากนั้นก็มีคลิปวิดีโออีกคลิป
วันที่ฉันเลิกช่วยชีวิตเธอ บทที่ 2
เบรนด้าแค่นเสียง "เชอะ เพ้อเจ้อ แกแค่ริษยาที่ไม่มีโอกาสเหมือนฉันต่างหากล่ะ"ทันทีหลังจากนั้น เสียงของโจเซฟก็ดังแว่วมาจากด้านนอกดวงตาของเบรนด้าเป็นประกายราวกับเด็กตื่นเต้นในเช้าวันคริสต์มาส เธอดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที มือก็จัดแต่งเสื้อผ้าให้เรียบเรียบร้อย พร้อมที่จะออกไปข้างนอกเพื่อให้มั่นใจว่าเขาจะเห็นเธอเธอหันขวับกลับมาแล้วชี้หน้าฉัน "เธอ—หลบไปซะ ห้ามทำแผนฉันพังเด็ดขาดนะ"เราเป็นฝาแฝดกัน หน้าตาเหมือนกันเป๊ะ เธอกลัวเหลือเกินว่าฉันจะโผล่หน้าออกไปแล้วดึงความสนใจของเขาไปจากเธอแต่เธอก็วิตกกังวลไปเองเปล่าๆ ฉันไม่ได้มีความสนใจในตัวมาเฟียคนนั้นเลยแม้แต่น้อย ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากจะอยู่ให้ห่างจากเขามากที่สุดด้วยซ้ำเธอส่ายสะโพกเดินออกไปจากห้อง และอีกหนึ่งนาทีต่อมา ฉันก็ได้ยินเธอกำลังออดอ้อนโจเซฟชุดใหญ่ เสียงหวานปลอมๆ ที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ประจบประแจงเสียจนชวนให้รู้สึกเลี่ยนจนขนลุกฉันเพิ่งจะบริจาคเลือดไป ร่างกายจึงอยู่ในสภาพที่อ่อนแรงและไร้เรี่ยวแรง ฉันขดตัวลงบนเก้าอี้แล้วปล่อยให้ตัวเองเคลิ้มหลับไปเมื่อฉันตื่นขึ้นมา บรรยากาศรอบตัวก็เงียบสงบสนิทฉันเหลือบมองนาฬิกา ได้เวลาต้องกลับบ้านแ
قد تعجبك أيضًا
ทายาทที่หายไปของดอนมาเฟีย
คริสตัล เค7.7K وجهات النظرหนีไม่พ้น
แมน ดี5.6K وجهات النظرสิ้นสายใยรัก ตัดขาดสัมพันธ์สวาท
รวมเป็นหนึ่ง3.6K وجهات النظرเสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน
สการ์เล็ตเฟลม15.8K وجهات النظرพันธนาการรักใบสุดท้าย
มอร์ลิน10.9K وجهات النظرชู้รัก วิวาห์แค้น
บุปผาร่วงโรย6.2K وجهات النظرงานแต่งงานที่เขาขโมยไปจากฉัน
มิเชลล์6.5K وجهات النظرจมดิ่งในความเงียบของพวกเขา
โคโค่แจม4.4K وجهات النظر
