บทที่ 7

บทที่ 7

เหลียนหรูเซียนทักทายพี่ชายของสหายอย่างเป็นกันเอง เพราะรู้จักกันมานาน และตอนเด็ก ๆ นางก็ไปเล่นที่จวนตระกูลจินอยู่บ่อย ๆ ทำให้สนิทสนมกันไปโดยปริยาย

“พี่หยวนไม่ได้เจอกันเสียนาน เชิญนั่งก่อนเจ้าค่ะ” หญิงสาวเป็นคนเชิญคนมาใหม่ด้วยตนเอง ต่างจากแขกคนเมื่อครู่ที่เขาแทบจะไม่ชายตาแล

“ไม่ได้พบหน้ากันเสียนาน เซียนเอ๋อร์สบายดีหรือไม่” จินหมิงหยวนพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่นไม่ต่างจากสีหน้าที่แสดงออกมา มองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย ไม่ได้เจอนางนานสองปี ทว่าความรู้สึกที่เขามีให้นางกลับไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

“พี่ใหญ่มาได้อย่างไร มิใช่บอกว่าจะอ่านตำราเตรียมสอบหรอกหรือ” จินหลันเล่อถามพี่ชาย เพราะเจ้าตัวเป็นคนบอกนางเองว่าอีกไม่นานก็จะสอบแล้ว เลยอยากเก็บตัวอ่านหนังสืออยู่ที่จวน

“ออกมาคลายเบื่อเสียหน่อยก็ดี จึงได้มาหาพวกเจ้าสองคนที่นี่” ผู้เป็นพี่ชายหันไปพูดกับน้องสาว เขาคิดอยู่นานว่าจะมาหากพวกนางดีหรือไม่ แต่ทนเสียงเรียกร้องในใจไม่ไหวจึงได้มาหานางที่นี่ ไม่ได้พบหน้ากันมาสองปีจึงอยากจะรู้ว่าเหลียนหรูเซียนสบายดีหรือไม่ เลยมาอยู่ตรงนี้ตอนนี้

“อ๋อออ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ดีกว่า ข้าคิดว่าพี่ใหญ่มีจุดประสงค์อื่นเสียอีก” จินหลันเล่ออดหยอกเย้าพี่ชายไม่ได้ เพราะรู้จุดประสงค์ที่มาวันนี้ดี คงไม่ได้อยากเจอหน้านางกระมังเพราะเห็นหน้ากันอยู่ทุกวัน

เหลียนหรูเซียนยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นสองพี่น้องถกเถียงกัน เพราะทั้งสองก็เป็นเช่นนี้อยู่เป็นประจำ “ข้าสบายดีเจ้าค่ะ แล้วพี่หยวนเล่าเจ้าคะสบายดีหรือไม่ไม่ได้เจอกันเสียนาน” นางจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ นางและเขาได้เจอกันบ่อย ๆ และเขาก็ใส่ใจนางไม่ต่างจากน้องสาวของตนเอง ทำให้นางรักและเคารพเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง

“ข้าสบายดี ออกจะปวดหัวเสียด้วยซ้ำเพราะมีตัวป่วนอยู่ด้วย” เขาหันไปมองน้องสาวที่มักจะสร้างเรื่องให้เขาปวดหัวอยู่เป็นประจำ ขนาดเขาหนีไปต่างเมืองแล้วยังจะตามเขาไปอีก

“ท่านพี่ก็พูดเกินไป ข้ามิได้เป็นเช่นนั้นเสียหน่อย” จินหลันเล่อทำหน้ายู่ นางแค่หนีออกไปเที่ยวเล่นนอกเมืองหลวงด้วยทำมาเป็นบ่น หากมีคนอื่นตามไปด้วยคงจะยิ้มหน้าบาน

“น้อยไปน่ะสิ”

สองสหายหัวเราะออกมาพร้อมกัน ด้วยรู้อยู่แล้วว่าที่อีกฝ่ายพูดออกมานั้นไม่เกินจริง จินหลันเล่อนั้นถือได้ว่าเป็นตัวป่วน เพราะอีกฝ่ายมักจะพานางทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอยู่บ่อย ๆ

ทั้งสามพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้มีคนคอย

ด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ที่หน้าประตูจวน

เวยซานเซินยืนหน้าตึงอยู่หน้าจวนตระกูลเหลียน เขาพยายามเค้นความคิดเกี่ยวกับสองพี่ตระกูลนี้ แต่ก็คิดไม่ออกว่าเหลียนหรูเซียนไปรู้จักได้อย่างไร

ที่ผ่านมานางก็เอาแต่ตามติดเขาเกือบจะตลอดเวลา แล้วจะเอาเวลาใดไปรู้จักผู้อื่น คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก แล้วสหายของเขาก็ไม่เคยพูดถึงคนผู้นี้เลย

“ไปสืบมาว่าผู้ใดมาที่ตระกูลเหลียน” เขาสั่งเฉิงชุนที่ยืนอยู่ไม่ไกล อยากรู้ว่าคนพวกนั้นคือผู้ใดกันแน่จึงได้ดูสนิทสนมกับเหลียนหรูเซียนเพียงนี้

เมื่อเห็นว่ารออยู่นานในจวนก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวก็เลยเลือกที่จะกลับจวนของตนเอง เพราะไม่รู้ว่าคนพวกนั้นจะออกมาตอนไหน

“เจ้านำจดหมายฉบับนี้ไปส่งให้เหลียนเฟิงหวง” เขาเขียนจดหมายนัดพบไปให้สหาย ปกติก็นัดพบกันเป็นประจำอยู่แล้ว หากวันนี้จะนัดพบกันก็คงจะไม่แปลกอันใด

ทว่าเมื่อได้รับจดหมายตอบกลับก็ทำให้ใบหน้าของเขางุนงง เพราะปกติยามนัดพบกันไม่เป็นที่จวนตระกูลเหลียนก็จวนตระกูลเวย แต่ส่วนมากจะเป็นที่จวนตระกูลเหลียนเสียมากกว่า เหตุใดวันนี้จึงได้นัดพบที่ภัตตาคารตระกูลเหลียนได้

“วันนี้พวกเราไปกินข้างที่ภัตตาคารตระกูลเหลียนนะเจ้าคะ เดี๋ยวข้าเลี้ยงเอง” เหลียนหรูเซียนเอ่ยปากชวน นางได้ให้คนไปแจ้งพี่ชายเอาไว้แล้ว ไม่ได้พบหน้ากันนานต้องดื่มกินเพื่อลำลึกความหลังเสียหน่อย

“เช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจแล้วนะ” หลายวันนี้นางเที่ยวกินเล่นมาหลายวันโดยที่ไม่ต้องเสียเงินสักบาท เดือนนี้นางเก็บเงินค่าขนมได้หลายตำลึงเชียวล่ะ

“เจ้าตัวกินจุ” เหลียนหรูเซียนยื่นมือไปบีบจมูกของสหายอย่างมันเขี้ยว ทำให้บุรุษเพียงหนึ่งเดียวมองด้วยสายตาเอ็นดู เรื่องที่เกิดขึ้นกับนางช่วงนี้เขาก็พอรู้จากปากของน้องสาวมาบ้าง ทำให้ตอนนี้เขาเริ่มมีความหวังขึ้นมาบ้าง และเรื่องที่นางบอกว่าจะเลิกยุ่งเกี่ยวกับเวยซานเซินผู้นั้น ทำให้เขาตัดสินใจมาพบนางในวันนี้

เขาหลงรักนางมานานแล้ว แต่เพราะนางแสดงออกชัดเจนว่าสนใจในตัวของเวยซานเซินเขาจึงไม่ได้ทำอันใด ได้แต่แอบชอบนางอยู่เงียบ ๆ ไม่ได้แสดงตัว แต่ตอนนี้มันไม่ได้เป็นเช่นนั้นอีกต่อไปแล้ว เขาจะเดินหน้าทำตามความรู้สึกของตนเอง ไม่ว่าผลลัพธ์เป็นเช่นไรเขาก็พร้อมจะรับไว้ ขอเพียงเขาได้พยายามอย่างสุดความสามารถก็พอ จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง

“อีกไม่กี่เดือนพี่หวงก็จะสอบแล้ว เตรียมตัวพร้อมหรือยังเจ้าคะ” เมื่อคิดขึ้นได้ว่าที่สองพี่น้องกลับเข้าเมืองหลวงก็เพื่อมาสอบจึงได้ถาม แต่นางคิดว่าเขาคงเตรียมตัวพร้อมแล้ว เพราะพี่ชายของสหายนางเก่งมาก ไม่แน่ปีนี้เขาอาจได้เป็นจอหงวน

“เตรียมตัวพร้อมแล้ว จากนี้ก็แค่อ่านทบทวนตำราก็พอ”