LOGINShare
บทที่ 1 ชำเราเจ้าสาว 2
publish date:
2026-05-02 09:20:05“อ๊า... อ๊า...” สองขาแหกอ้ารับหัวดุ้นแยงรู สอดเข้ามาแค่ตื้นๆ แล้วแยงถี่ๆ พอเธอส่งเสียงร้องครางซี้ดซ้าด เขาจึงดันเข้าไปจนมิดด้ามแล้วเย่อ ดึงออกจากรูแล้วสอดเข้าไปใหม่ ทำซ้ำๆ จนพลอยณลินเสียวตัวสั่นหงึกๆ
ร่างกำยำดันสะโพกแรงๆ อีกที หัวบากบานเหมือนเห็ดนั่นก็อัดเข้าไปได้สำเร็จ
สวบบ...
“โอ้วว... ซี้ดด... หอยร่านๆ เด้งมากเลย”
พลอยสะดุ้งสุดตัว ความเจ็บปนเสียวซ่านจู่โจมจนเธอต้องเชิดหน้าครางกระเส่า “พะ... พอแล้ว... อ๊ะๆๆๆ พี่ธาม... พลอยเจ็บ...”
“เจ็บสิดี! จะได้จำใส่สมองร่านๆ ของเธอไว้ว่าถ้าคิดจะแต่งเข้ามาอยู่ในบ้านนี้มันต้องเจออะไร!” ธามขยับสะโพกสอบขย่มเข้าหาเธออย่างบ้าคลั่ง จังหวะที่กระแทกลงมามันหนักหน่วงจนร่างของพลอยคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบ “ร้องออกมาสิ! ร้องให้คนทั้งบ้านรู้ว่าพี่สามีคนนี้กำลัง 'จัด' ให้เธอถึงใจแค่ไหน!”
เขาสอดใส่เข้ามาได้แล้วก็กระเด้าทันที ร่างกายของพลอยณลินสะเทือนไหว พวงเต้าโยกกระเพื่อมไปตามแรงขย่ม เธอไม่กล้าส่งเสียงร้อง ไม่กล้าต่อต้านใดๆ เลย ปล่อยให้เขาข่มขืนอย่างเอร็ดอร่อย
ป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!
ร่างกำยำกระแทกท่อนหอกตอกใส่รูแน่นๆ ไม่ยั้ง ปากก็ร้องซี้ดซ้าดหอบหายใจฟืดฟาดอยู่ข้างแก้มเมียน้อง น้ำหวานกระฉอกไหลเยิ้มจนแฉะชุ่ม
ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
“แฮ่ก... แฮ่ก... อา... อึ่กก... อือ... อื้อออ... ฮ้าาา! พี่ธาม... อ๊ะๆๆๆ... อย่า... อย่า...” พลอยบิดกายเร่า พยายามจะหนีสัมผัสที่รุกรานแต่กลับยิ่งถูกเขาขย่มกระแทกเน้นย้ำที่จุดกระสันจนน้ำหวานไหลอาบง่ามขา
“ทำไมจะพูดไม่ได้? ในเมื่อเธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัวที่เปลี่ยนจากฉันไปเกาะน้องชายฉันเพียงเพราะมันมีมรดกมากกว่า!” ธามก้มลงมาขบเม้มซอกคอขาวผ่องอย่างแรงจนเกิดรอยช้ำ “ถ้าเธอไม่หย่าขาดจากไอ้ภาคินภายในอาทิตย์นี้ ฉันจะประจานเธอให้สิ้นซื่อ ฉันจะทำให้คนทั้งโลกเห็นคลิปร่านๆ ของเธอ!”
“พี่มัน... ปีศาจ... อ๊ะ! อ๊าาาา!”
“ใช่! ฉันคือปีศาจที่จะตามจองเวรเธอไปจนกว่าเธอจะย่อยยับคามือฉัน!”
เขาบดขยี้เกียรติของเธอด้วยการขย่มกายเข้าใส่บนเตียงวิวาห์อย่างป่าเถื่อน แรงกระแทกหนักหน่วงทำให้หัวเตียงไม้ราคาแพงกระทบผนังดังเป็นจังหวะสะท้อนความดิบเถื่อนในใจชายหนุ่ม
ธามกระแทกกระทั้นกายเข้าหาพลอยณลินด้วยโทสะที่สะสมมานานปี จังหวะที่เขาขย่มลงมามันเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ราวกับจะทวงคืนทุกวินาทีที่เขาเคยให้เกียรติเธอในอดีต
"ตอนคบกับฉัน... ทำเป็นหวงตัวจนฉันไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้อง!" ธามกัดฟันพูดพลางโน้มตัวลงมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่คลอน้ำตาของพลอย "ฉันตั้งใจจะรอจนถึงวันแต่งงาน จะให้เกียรติเธอให้สมกับที่ฉันรัก... แต่ที่ไหนได้ เธอกลับหนีไปเสวยสุขบนกองเงินกองทองของไอ้ภาคิน!"
"พี่ธาม... อ๊ะ! พลอย... พลอยมีเหตุผล อื้อออ!"
"เหตุผลเหรอ? เหตุผลก็คือฉันมันไม่ใช่ลูกรักของพ่อไง! ฉันมันแค่คนนอกที่ไม่มีสิทธิ์ในมรดกเน่าๆ พวกนั้น!" เขาคำรามพลางขยับสะโพกสอบขย่มเน้นย้ำรัวเร็ว จนเสียงครางกระเส่าของพลอยขาดเป็นห้วงๆ "พอรู้ว่าแต่งกับฉันแล้วจะไม่ได้เป็นคุณหญิงเจ้าของบ้าน เธอก็เลยคลานไปหาไอ้ภาคินแทน... ร่านเงินจนน่ารังเกียจ!"
"อ๊ะๆๆๆ! ฮ้าาา... พลอยเปล่านะ... พี่ธาม... หยุดเถอะ... อื้อออ!" พลอยส่ายหน้าไปมาบนหมอนขาวสะอาด ร่างกายที่เคยบริสุทธิ์ผุดผ่องบัดนี้กลับถูกชายที่เธอเคยรักที่สุดรุกรานอย่างป่าเถื่อน
"ทำไมต้องหยุด? ในเมื่อเธอก็ร่อนสะโพกรับฉันขนาดนี้!" ธามถากถางด้วยวาจาหยาบโลนพลางใช้มือหนาบีบเค้นสะโพกมนจนเป็นรอยมือ "เสียดายความโง่ของฉันในอดีตจริงๆ ที่อุตส่าห์เก็บเธอไว้ให้ไอ้พวกคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิดมันเชยชม... ในเมื่อเธอมันก็แค่ผู้หญิงหิวเงิน คืนนี้ฉันก็จะสงเคราะห์ให้เธอ 'อิ่ม' จนร้องไม่ออกเลยทีเดียว!"
พลอยณลินยกมือขึ้นปิดปากไว้แน่น ลำหอกของธามฉ่ำแฉะ กลีบแคมสีชมพูระเรื่อขมิบๆ น้ำใสไหลฉ่ำเยิ้มออกมาน่าดูด พี่ชายสามีกำลังกระเด้าเธอจนกลีบปริ กลีบปลิ้นน้ำกระฉอก
Latest chapter
วิวาห์จอมปลอม บทส่งท้าย 4 [จบ]
พลอยณลินหลับตาลง กวาดล้างความรู้สึกทั้งหมดทิ้งไป เธอตัดสินใจตัดเยื่อใยเส้นสุดท้ายที่เหนี่ยวรั้งเธอไว้กับตระกูลสิริโชติ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปครอบครองท่อนลึงค์แข็งขึงของชายตรงหน้าอีกครั้ง ครั้งนี้เธอตั้งใจปรนนิบัติให้หนักหน่วงกว่าเดิม เพื่อตอกย้ำว่าเธอได้เลือกฝั่งที่ถูกต้องแล้ว"ขอบคุณนะคะท่าน..."เธอกระซิบเสียงพร่าก่อนจะเริ่มบรรเลงเพลงกามที่ไร้ซึ้งความเห็นใจ ทิ้งอดีตที่เธอไม่คิดจะหันหลังกลับไปมองอีกต่อไป“พลอยอยากจะอยู่เงียบๆ อย่างสงบ ทำงานดีไซเนอร์ของพลอยไปตามประสา พลอยจะเป็นเด็กดี ไม่ทำให้ท่านวุ่นวายใจค่ะ”“คุณหญิงของผมเขาใจดี ขอแค่รู้จักวางตัว ผมจะพาหนูพลอยไปฝากเนื้อฝากตัวกับบ้านใหญ่ กล้ามั้ย”“ไม่มีปัญหาค่ะ พลอยทราบดีว่าควรทำตัวอย่างไรให้คุณหญิงท่านเมตตา”“ดี... ดีมาก”“พลอยมีเรื่องอยากจะขอ...”“ว่ามาสิ”“พลอยไม่ต้องการเงินเลี้ยงดูอะไร พลอยขอทำงานเองค่ะ พลอยรับรองได้ว่าพลอยไม่มีใครแอบลับหลังท่าน หากท่านสบายใจที่จะมาหาพลอย พลอยก็ยินดีต้อนรับท่านเสมอ เพียงแต่ถ้าวันหนึ่งพลอยค้นพบว่าจริงๆ แล้วตัวเองต้องการอะไร พลอยอยากจะขอสิทธิ์ไปจากท่านได้ทุกเมื่อค่ะ”“หนูพลอย... ฟังผมนะ ผมไม่ใช่คนใจร้า
วิวาห์จอมปลอม บทส่งท้าย 3
'ลาก่อนนะพี่ภาคิน... ลาก่อนความอ่อนแอที่พลอยเคยมี'เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าในฐานะเมียเก็บของชายผู้ทรงอำนาจอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันคือเกราะกำบังเดียวที่จะทำให้เธอไม่ต้องกลับไปเป็นเหยื่อให้ใครรุมทึ้งอีก เธอเลือกแล้วที่จะแลกศักดิ์ศรีกับอำนาจ เลือกที่จะทิ้งหัวใจไว้เบื้องหลังเพื่อแลกกับการได้เห็นคนตระกูลสิริโชติพินาศไปทีละคนมุมปากของพลอยณลินหยักยิ้มขึ้นเพียงบางเบา ดวงตาคู่งามฉายแววเด็ดเดี่ยวและไร้ซึ่งความลังเล"นี่คือชีวิตของพลอย... และพลอยจะไม่มีวันเสียใจ"เธอกระชับอุ้งมือของท่านปองพล ขณะที่รถคันงามทะยานไปข้างหน้าทิ้งนรกขุมเดิมไว้ในอดีต จากนี้ไปจะเป็นสรวงสวรรค์หรือเริ่มนรกขุมใหม่ เธอก็จะยอมรับ“ซี้ดด... อา... หนูพลอยน่ารักจริงๆ เก่งจนผมโงหัวไม่ขึ้นแล้ว”ขณะรถแล่น แสงไฟสีส้มสลัวจากท้องถนนสาดส่องลงบนร่างระหงของพลอยณลินที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าท่านปองพล เธอทำหน้าที่เป็นเด็กดีอย่างไร้ที่ติ มือเรียวเล็กข้างหนึ่งโอบรอบแท่งเนื้อร้อนผ่าวขณะที่นิ้วหัวแม่มือคลึงวนที่ส่วนหัวอย่างรู้งาน ริมฝีปากอวบอิ่มค่อยๆ ครอบงำหัวหยักบานของชายรุ่นใหญ่เข้าไปจนสุดโคน เสียงดูดกลืนดังแผ่วประสานกับเสียงครางพึงพ
วิวาห์จอมปลอม บทส่งท้าย 2
เขานั่งรอ... จากสี่ทุ่ม เป็นห้าทุ่ม จนกระทั่งเข็มนาฬิกาขยับเข้าใกล้เที่ยงคืน ความอบอุ่นในใจเริ่มถูกแทนที่ด้วยความกังวลและเป็นห่วง เค้กที่เขาตั้งใจทำเริ่มเซ็ตตัวจนแข็ง ลมกลางคืนพัดให้เทียนเล่มแล้วเล่มเล่าดับลง เหมือนความหวังของเขาที่เริ่มมืดมิด“พลอย... พี่เป็นห่วงนะ เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า” ภาคินผุดลุกขึ้น หยิบกุญแจรถเตรียมจะออกไปตามหาเธอทว่า... แสงไฟหน้ารถยุโรปคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าบันไดคฤหาสน์ทำให้เขาหยุดกะทันหัน ภาคินยิ้มออกมาด้วยความดีใจ รีบวิ่งลงไปเปิดประตูใหญ่ต้อนรับทันที“พลอย! พี่เป็นห่วงแทบแย่...”คำพูดของเขาหยุดชะงักราวกับถูกกระชากลมหายใจ เมื่อประตูรถเบาะหลังถูกเปิดออก พลอยณลินก้าวลงมาในสภาพที่ทำให้ภาคินถึงกับตัวชาดิก ชุดเดรสสีสวยที่เธอใส่ไปตอนเช้ายับย่นเล็กน้อย เส้นผมที่เคยรวบตึงกลับสยายลงมาปรกบ่าอย่างไม่เป็นระเบียบ แววตาของเธอดูฉ่ำปรือ หยาดเยิ้ม และที่สำคัญ... บนลำคอระหงของเธอมีรอยแดงจางๆ ที่เห็นชัดภายใต้แสงไฟหน้าบ้านแต่สิ่งที่กรีดหัวใจเขาที่สุด คือร่างสูงใหญ่ทรงอำนาจของท่านปองพลที่ก้าวตามลงมาติดๆ ท่านวาดวงแขนโอบเอวพลอยณลินไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ ก่อนจะก้มลงปร
วิวาห์จอมปลอม บทส่งท้าย 1
บทส่งท้ายหลังจากผ่านพายุสวาทมาอย่างดุเดือด พลอยณลินยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ เธอสวมชุดเดรสสีแดงเพลิงชุดใหม่ที่ท่านปองพลสั่งให้ลูกน้องเตรียมไว้ให้ นิ้วเรียวสวยบรรจงทาลิปสติกสีเข้มทับริมฝีปากที่เพิ่งผ่านการบดจูบอย่างเร่าร้อน ดวงตาที่เคยสั่นไหวด้วยความกลัวบัดนี้ราบเรียบและเย็นชาราวกับผิวน้ำในฤดูหนาวเธอก้าวเดินออกมาจากห้องด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวนางพญา ทหารผู้ติดตามเปิดประตูให้เธออย่างนอบน้อม ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่ธามกำลังถูกลากตัวออกไปในสภาพยับเยิน ใบหน้าของเขาบวมช้ำ เสื้อผ้าขาดกะรุ่งกะริ่งจากการถูกซ้อมและถูกย่ำยีศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดีธามพยายามขืนตัวไว้ เขาเงยหน้าที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและน้ำตา มองผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงของเล่นด้วยสายตาที่อ้อนวอนและแตกสลาย"พลอย... พี่ขอโทษ... พี่..." เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นระริกพลอยณลินหยุดกึกอยู่ตรงหน้าเขา แต่เธอไม่แม้แต่จะมองใบหน้าของเขาด้วยซ้ำ เธอเพียงแค่ขยับยิ้มเยือกเย็นที่มุมปาก เธอมองผ่านร่างที่สั่นเทาของเขาไปราวกับเขากลายเป็นเพียงธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตน"ความรักที่พี่บอกว่ามีให้พลอย... มันตายไปพร้อมกับคลิปพวกนั้นแล้วค่ะพี่ธาม" พลอ
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 24 เมียเก็บ 2
พลอยณลินกดสะโพกกระแทกลงไปเน้นๆ จนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องห้องสลับกับเสียงครางกระเส่า เธอโอบรอบคอท่านปองพลพลางซุกไซ้ซอกคออย่างรักใคร่ จงใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของธามที่เคยข่มเหงเธอ"ดูสิคะพี่ธาม... อื้อออ... ของท่านปองพลเนี่ย ทั้งใหญ่ทั้งอุ่น... กระแทกถึงใจพลอยกว่าของพี่เยอะเลย" พลอยณลินครางกระซิบเสียงดังพอให้ธามได้ยิน "เห็นไหมคะว่าตอนพลอยโดนท่าน 'เย่อ' จน ห สั่น... พลอยมีความสุขขนาดไหน!"ท่านปองพลเปลี่ยนท่าเย่อ ดึงเอวของเธอมาขย่มอัดดังป้าบๆ พลอยณลินถึงกับร้องลั่น กลีบเนื้อแน่นจนปลิ้น น้ำหวานแตกเยิ้มอาบแฉะ ดูดเอ็นอวบที่ตอกแน่นดังตับๆๆๆๆ“ซี้ดด อา... หอยแน่นๆ กลีบสดๆ” ท่านเองก็เสียวเพราะร่องเสียวมันช่างตอดช่างดูดเหลือเกิน “อูวว โอ้ววๆๆ ซี้ดดด... ขมิบสิ ขมิบ ห ไว้”“ค่ะท่าน... อูยย อึ่กก อา..”เธอจงใจหันหน้าไปมองธามขณะที่ร่องรักบีบรัดความแข็งขืนนั้นรัวๆ “เห็นไหมคะพี่ธาม... ห พลอยมันสั่นไปหมดแล้ว ค ของท่านปองพลมันถึงใจกว่าพี่ร้อยเท่า!”“หยุด! พลอย... พี่ขอร้อง อย่าทำแบบนี้ต่อหน้าพี่!” ธามแผดเสียงร้องอย่างเจ็บปวด พยายามดิ้นรนให้หลุดจากพันธนาการจนข้อมือขึ้นรอยแดงตับๆๆๆๆๆๆๆ“อา... ตอดๆ ดูด
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 24 เมียเก็บ 1
บทที่ 24 เมียเก็บเมื่อเห็นว่าธามยังคงไม่ยอมรับ ท่านปองพลจึงพยักหน้าสั่งลูกน้อง ธามถูกลากมานั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อแข็งที่ตั้งตระหง่านอยู่ปลายเตียงคิงไซส์ สองมือของเขาถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือล็อกไพล่หลังจนขยับไม่ได้ แววตาของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง ขณะที่มองเห็นพลอยณลินในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมบางเบากำลังรับแก้วไวน์จากมือของท่านปองพล“เรามาทำให้เขาเข้าใจสถานะของตัวเองกันเถอะครับหนูพลอย” ท่านปองพลรินไวน์แดงสีเลือดลงในแก้วด้วยท่าทางใจเย็น ก่อนจะหันไปยิ้มให้ธามที่ขบกรามจนเป็นสันนูน“ท่านเนี่ย... ร้ายจริงๆ เลยนะคะ พลอยตามไม่ทันเลยค่ะ”เธอนวยนาดเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าธามที่กำลังหอบหายใจรุนแรง เธอโน้มตัวลงจนชุดคลุมอ้าออกเผยให้เห็นทรวงอกอวบอัดที่แทบจะทะลักออกมาปะทะหน้าเขา พลอยณลินใช้ปลายนิ้วเชยคางอดีตคนรักที่เคยรังแกเธอขึ้นมา“มองดูให้เต็มตานะคะพี่ธาม... ดูว่าผู้หญิงที่พี่เคยด่าว่าร่าน วันนี้กำลังจะมีความสุขแค่ไหน”ท่านปองพลนั่งพิงหัวเตียงในสภาพกึ่งเปลือย ท่อนเอ็นใหญ่โตแข็งปั๋งประกาศศักดาอยู่ตรงหน้าพลอยณลิน เธอทิ้งแก้วไวน์ลงบนพรมหนานุ่มอย่างไม่ไยดีก่อนจะปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วขยับกายเข้าหา
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 3 พยายาม
บทที่ 3 พยายามพลอยณลินปิดประตูห้องหอลงด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ความอัดอั้นและขมขื่นจากสิ่งที่ธามทำใต้โต๊ะอาหารผลักดันให้เธอตัดสินใจทำบางอย่างเพื่อกู้ศักดิ์ศรีคืนมา เธอต้องการลบสัมผัสป่าเถื่อนของพี่สามีออกไปจากร่างกาย และมีเพียงวิธีเดียวคือการทำให้ภาคินกลายเป็นสามีของเธออย่างสมบูรณ์เมื่อภาคินเดินตามเ
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 2 สะใภ้ 3
นิ้วร้อนๆ ลากลงมาที่กลีบร่องสีชมพูหวาน กลีบสาวแบะอ้าไปตามจังหวะเสียดสีเนิบนาบ ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช้าๆ เริ่มกระแทกเบาๆ ร่องเสียวแสนหวานก็คายน้ำออกมาราวกับน้ำพุแฉะๆ“อ๊ะ อ๊า”“น้ำออกง่ายดีจัง ตอดนิ้วตุบๆ” ธามกระซิบ ขยับปลายนิ้วรุกรานลึกซึ้งขึ้น เขาอาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจบทสนทนาเรื่องธุรกิจ สอดแท
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 2 สะใภ้ 2
บรรยากาศยามเช้าในห้องอาหารของคฤหาสน์หลังโตเต็มไปด้วยความตึงเครียด แสงแดดที่สาดส่องลงบนโต๊ะอาหารยาวเหยียดไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศที่แสนเย็นชาเบาบางลงได้เลย พลอยณลินนั่งนิ่งในชุดลำลองสุภาพ แม้ภายนอกจะดูสง่าทว่าใต้ร่มผ้ากลับเต็มไปด้วยรอยช้ำจากบทลงโทษอันป่าเถื่อนเมื่อคืนภาคินก้าวเข้ามาในห้องอาหารด้วยสภาพ
วิวาห์จอมปลอม บทที่ 2 สะใภ้ 1
บทที่ 2 สะใภ้ห้องหอหรูหรา กว้างขวางจนดูอ้างว้าง พลอยณลินนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ร่างกายของเธอเจ็บร้าวจากการถูกย่ำยีอย่างป่าเถื่อนครั้งแรกโดยฝีมือของชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ กลิ่นของธามที่ยังคงตกค้างอยู่บนที่นอนและตามผิวกายย้ำเตือนถึงสัมผัสที่เปลี่ยนจากความรักเป็นความเกลียดชังน้ำตาใสๆ ไหลรินลงก
You May Also Like
ยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.3K views(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก133.3K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง164.4K viewsHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์363.5K viewsเกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย)
ศรีปุรัม มณีปุรัม126 viewsอายดินกลิ่นรัก ณ บ้านไร่
โกลัญญา9 viewsพรหมลิขิตให้ฉันรักเธอ #ป้องรักทั้งใจ
RINSP49 viewsกุศโลบายรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม82 views
