مشاركة

บทที่ 97

مؤلف: แตงโมปั่น
กล้ามาทำร้ายศิษย์รักคนสุดท้ายของเขา เขาไม่มีทางยอมจบเรื่องง่าย ๆ แน่!

คำพูดของฉู่ฮั่วติดค้างอยู่ในล
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 100

    เขาลุกขึ้นหยิบเสื้อคลุม แล้วพยักหน้าให้ฉู่จือจิ้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่หันกลับมาเขาไม่ได้พูดตรง ๆ ว่าพวกเขาไม่เหมาะสมกัน ถือว่าเป็นการรักษาหน้าครั้งสุดท้ายให้แก่กันฉู่จือจิ้นวางเมนูลงแล้วสูดหายใจลึก “กู้จินเหิง”กู้จินเหิงกำลังผูกผ้ากันเปื้อนแบบใช้แล้วทิ้งให้ซินซิน มือยังคงขยับต่อไป “อืม”“คุณกำลังทำอะไร?”“พาซินซินมากินข้าว”ฉู่จือจิ้นจ้องเขา ไฟโทสะในอกยิ่งลุกโชนขึ้นเรื่อย ๆ สุดท้ายเธอก็หยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้น “ซินซิน กลับกัน”“แต่ว่าหม่ามี้...”กู้จินเหิงเงยหน้ามองเธอด้วยสีหน้าสงบนิ่งเกินไป น้ำเสียงฟังไม่ออกถึงอารมณ์แม้แต่น้อย“ซินซินยังไม่ได้กินข้าว”ฉู่จือจิ้นชะงักไปชั่วขณะ ข้อนิ้วที่กำสายกระเป๋าซีดขาวเล็กน้อยสุดท้ายเธอก็กลับไปนั่งลงอาหารมื้อนี้สำหรับเธอจืดชืดราวกับเคี้ยวขี้ผึ้ง เธอไม่ได้พูดกับกู้จินเหิงอีกแม้แต่คำเดียวตลอดมื้อตอนกำลังจะกลับ เธออุ้มซินซินขึ้น ทันทีที่เดินมาถึงหน้าประตู เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มก็ดังมาจากด้านหลัง“หมอคนนั้นไม่เหมาะกับเธอ”กู้จินเหิงยืนอยู่ภายในประตู แสงจากหลอดไฟสีขาวทอดเงาร่างสูงโปร่งของเขายาวออกไปยาวมากเธอไม่ได้ตอบ และไม่

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 99

    ซินซินเริ่มสงสัยขึ้นมา “สัญญาณหายเหรอคะ? คุณอากู้? ยังอยู่ไหมคะ?”“อยู่” เขากำหมัดแน่น น้ำเสียงทุ้มต่ำ “ใครบอกหนู?”“คุณยายค่ะ คุณยายบอกว่าวันนี้หม่ามี้ไปนัดดูตัว ถ้าสำเร็จ คนคนนั้นก็จะกลายเป็นแฟนของหม่ามี้” ซินซินย่นจมูกเล็ก ๆ “คุณอากู้ แฟนคืออะไรเหรอคะ?”ปลายสายเงียบสนิท“คุณอากู้...”“ซินซิน คราวหน้าถ้าหม่ามี้มีนัดอีก โทรหาอานะ ถึงตอนนั้นอาจะอธิบายให้หนูฟังว่าแฟนคืออะไร”พูดจบ เขาก็หลุบตาลงด้วยสีหน้าเคร่งขรึม แล้ววางสายเด็กหญิงมองหน้าจอที่ดับลง ก่อนจะยื่นปาก “ยังไม่ได้ตอบซินซินเลย...”……สามวันต่อมาเฉินหมิงเซวียนนัดฉู่จือจิ้นไปรับประทานอาหารที่ร้านอาหารญี่ปุ่นแห่งหนึ่งใจกลางเมืองวันนี้ฉู่จือจิ้นสวมเดรสเข้ารูปช่วงเอวสีกรมท่า เส้นผมรวบเป็นหางม้าสูง ดูเย็นชาและเรียบสะอาดตอนเธอมาถึง เฉินหมิงเซวียนก็มาถึงแล้ว และลุกขึ้นเลื่อนเก้าอี้ให้เธออย่างสุภาพบุรุษเรื่องตรงต่อเวลาทำให้เขาได้คะแนนเพิ่มไม่น้อย“คุณฉู่ครับ ผมไม่รู้ว่าคุณชอบรสชาติแบบไหน เลยไม่ได้สั่งสุ่มสี่สุ่มห้า” เฉินหมิงเซวียนพูดพลางเลื่อนเมนูไปให้ และส่งสายตาให้พนักงานบริการฉู่จือจิ้นนั่งลง หยิบเมนูขึ้นมาอย่างเป

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 98

    บ่ายวันเสาร์เพื่อให้การนัดดูตัวครั้งนี้สำเร็จ เมิ่งหว่านชิงจึงรีบมาถึงอพาร์ตเมนต์ของฉู่จือจิ้นตั้งแต่เนิ่น ๆหลังฉู่จือจิ้นส่งซินซินให้เธอดูแล แล้วเปลี่ยนไปสวมเดรสยาวสีเทาควันบุหรี่ แต่งหน้าเรียบร้อย เมิ่งหว่านชิงถึงค่อยวางใจพาซินซินจากไปฝ่ายชายชื่อเฉินหมิงเซวียน สวมแว่นกรอบลวดสีทอง สูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรต้น ๆ วันนี้เขาสวมสูทลำลองสีเบจตอนฉู่จือจิ้นมาถึง เขานั่งรออยู่ตรงนั้นอย่างเงียบ ๆ ดูสุภาพเรียบร้อยหลังนั่งลง ทั้งสองต่างประเมินอีกฝ่ายครู่หนึ่ง จากนั้นจึงแนะนำตัวกันอย่างง่าย ๆเป็นอย่างที่เธอคิด เฉินหมิงเซวียนมีบุคลิกสุภาพ พูดน้อย แต่เวลาเอ่ยปากกลับวางตัวเป็นธรรมชาติและสง่างาม จึงทิ้งความประทับใจที่ดีไว้ให้เธอเขาเป็นคนตรงไปตรงมาและมีความประทับใจต่อฉู่จือจิ้นไม่น้อย จึงเข้าเรื่องโดยไม่อ้อมค้อม“คุณฉู่ครับ ผมไม่ค่อยถนัดพูดอ้อมค้อม ความประทับใจแรกที่ผมมีต่อคุณมันดีมาก หากคุณคิดว่าเหมาะสม พวกเราจะลองคบหากันดูก็ได้ คุณน่าจะพอรู้เงื่อนไขทางฝั่งผมมาบ้างแล้ว ผมจะพูดเรื่องที่คุณอาจยังไม่รู้”ฉู่จือจิ้นถือถ้วยชามองเขา รอให้พูดต่ออย่างอดทน“ปกติงานผมยุ่ง และมักมีการผ่าตัดฉุก

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 97

    กล้ามาทำร้ายศิษย์รักคนสุดท้ายของเขา เขาไม่มีทางยอมจบเรื่องง่าย ๆ แน่!คำพูดของฉู่ฮั่วติดค้างอยู่ในลำคอ หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปหนึ่งจังหวะ มือกำชายกระโปรงแน่นด้วยความตื่นตระหนกกล้องวงจรปิด...ไม่ได้นะ จะให้จินเหิงเห็นไม่ได้เด็ดขาด!ทันทีที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา เธอก็กลืนความไม่ยินยอมทั้งหมดที่กำลังจะหลุดออกจากปากกลับลงไป ก้มหน้าลง แสดงท่าทางทำอะไรไม่ถูก“จินเหิง ฉะ ฉันไม่สบาย คุณพาฉันกลับเถอะค่ะ”กู้จินเหิงไม่ได้ตอบเธอ แต่หันไปมองดร.ไป๋ดร.ไป๋พยักหน้าให้เขาเล็กน้อยด้วยสีหน้าย่ำแย่กู้จินเหิงเม้มริมฝีปากบางแน่น ก่อนจะพยักหน้าตอบดร.ไป๋แล้วหันหลังเดินออกไปสีหน้าของฉู่ฮั่วเปลี่ยนไปมาหลายครั้ง สุดท้ายก็รีบวิ่งเหยาะ ๆ ตามออกไปตลอดทาง……กู้จินเหิงมาหาถึงบ้านในช่วงเย็นเมื่อประตูเปิดออก กลิ่นยาทาจาง ๆ ก็ลอยออกมาจากภายในอพาร์ตเมนต์เขาหลุบตามอง เพียงแวบเดียวก็เห็นแขนและหลังมือขาวสะอาดของฉู่จือจิ้นทายารักษาแผลน้ำร้อนลวกไว้หนา ๆแววตาของเขาหม่นลึกลงเล็กน้อย อ้าปากเหมือนจะพูด แต่กลับไม่มีเสียงใดออกมาฉู่จือจิ้นขมวดคิ้ว มองชายตรงหน้าที่สวมสูทสีเข้ม ยืนตรงสง่า แววตาของเธอดูแจ่มชัดและห่างเ

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 96

    ฉู่จือจิ้นไม่ได้ระวังตัว น้ำที่อุ่นค่อนไปทางร้อนจึงสาดลงบนหลังมือขวากับท่อนแขนของเธอในทันที โชคดีที่ในแก้วมีน้ำเพียงครึ่งแก้ว ถึงกระนั้นแขนเสื้อกาวน์สีขาวก็เปียกเป็นวงกว้างในพริบตาสีหน้าของฉู่จือจิ้นซีดลง เธอร้องด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะถอดเสื้อกาวน์ออกแทบจะตามสัญชาตญาณกู้จินเหิงที่รออยู่ด้านนอกได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ก็เคาะประตูแล้วเดินเข้ามาแทบจะโดยสัญชาตญาณทันทีที่เข้ามา เขาก็เห็นฉู่จือจิ้นสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้น หลังมือกับท่อนแขนแดงเป็นบริเวณกว้าง เห็นได้ชัดว่าเป็นรอยน้ำร้อนลวกนอกจากนั้น สิ่งที่สายตามองเห็นคือประวัติผู้ป่วยบนโต๊ะที่ถูกคว่ำจนเปียกโชก กับคราบน้ำเป็นวงกว้างบนพื้นเมื่อนึกถึงบางอย่าง คิ้วของเขาก็ขมวดขึ้นโดยไม่รู้ตัว“เกิดอะไรขึ้น?”ในตอนนั้นเอง ประตูห้องตรวจก็ถูกผลักเปิด ดร.ไป๋กลับมาแล้ววินาทีที่เห็นศิษย์รักถูกน้ำร้อนลวก หัวใจของเขาก็บีบรัดขึ้นมาทันที“เกิดอะไรขึ้น?”ฉู่ฮั่วเผยรอยยิ้มสมใจให้ฉู่จือจิ้นไม่นานก็แสร้งยกมือปิดปาก ขอบตาแดงขึ้น พร้อมแสดงสีหน้าตื่นตระหนกอย่างพอเหมาะพอดี“ขอโทษนะคะพี่จือจิ้น ฉะ ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร พี่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?”“...เธ

  • วิวาห์นี้ยากจะเลิก   บทที่ 95

    คำพูดของเธอเป็นลำดับชัดเจน ไม่มีคำใดเกินความจำเป็น มีเพียงมือที่ยังสั่นเล็กน้อยเท่านั้นที่เผยให้เห็นความหวาดกลัวภายหลังเหตุการณ์กู้จินเหิงมองเธอนิ่ง ๆ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงหนึ่งครั้งขณะที่กำลังจะพูดอะไร ฉู่ฮั่วก็วิ่งเข้ามาทั้งใบหน้าเปื้อนน้ำตา “จินเหิง จินเหิง คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม? เมื่อกี้ทำไมคุณถึง...”พูดได้เพียงครึ่งเดียว เธอก็ถลึงตามองฉู่จือจิ้นอย่างดุร้ายนังสารเลว! เป็นความผิดของนังสารเลวนี่ทั้งหมด!ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ จินเหิงคงไม่พุ่งเข้ามาโดยไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเอง!กู้จินเหิงไม่ได้ตอบ เพียงรับกู้อวี๋อวี๋มาจากมือเธอกู้อวี๋อวี๋คงตกใจกลัว ใบหน้าเล็กซุกอยู่ตรงลำคอของเขา ไหล่เล็ก ๆ สั่นกระตุกไม่หยุดในตอนนั้นเอง สวี่โจวหล่านก็อุ้มซินซินรีบเดินเข้ามาเช่นกันสิ่งแรกที่เขาทำคือกวาดตามองฉู่จือจิ้นตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความตึงเครียด เมื่อเห็นว่าเธอไม่เป็นอะไร ถึงค่อยเลิกเปลือกตาขึ้นมองกู้จินเหิงอย่างไม่รีบร้อนเขามองกู้อวี๋อวี๋ในอ้อมแขนอีกฝ่ายที่ร้องไห้จนตัวกระตุก แล้วมองฉู่ฮั่วข้าง ๆ ที่น้ำตาคลอและเกาะแขนของเขาไว้ก่อนจะแค่นหัวเราะ “ประธานกู้นี่ยุ่งจริง ๆ นะครับ”น้ำเส

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status