LOGINShare
บทที่ 10 เป็นห่วง / หมั่นเขี้ยว
Last Updated:
2025-12-18 20:39:13บทที่ 10 เป็นห่วง / หมั่นเขี้ยว
“ ยัยมุกๆ แกโอเคไหม ยัยมุก ” เสียงเพื่อนดังใกล้หู ฉันค่อยๆ ปรือตาขึ้น “ มุกเป็นไงบ้าง โอเคไหม ” พี่ฉัตรวิ่งเข้ามา ทุกคนค่อยๆ ขยับออกเพราะพี่เขายกมือขึ้นไล่ให้ถอยออกห่างๆ แต่สายตาเขาจ้องมองมาที่ฉันที่นอนนิ่งๆ หายใจแรง “ อือ ” ฉันพยักหน้า “ ไปหาหมอเถอะ ” ใบหน้าของพี่เขาดูกังวลมาก ช้อนตัวฉันขึ้นอุ้ม “ เอ่อ…ฝ้ายกับฝนช่วยไปเอาชุดมุกมาหน่อยนะ ส่วนฟ้าใช่ไหม…ตามพี่มา ” พี่เขาหันไปหาเพื่อนๆ ฉันแล้วพูดขึ้น “ พี่ฉัตร หนูไม่เป็นอะไรมากแล้ว ” แขนเรียวตวัดโอบคอแกร่งไว้อย่างคนหมดแรง แต่ยังกลัวว่าตัวเองจะตกเลยหาที่ยึดเอาไว้ “ ไม่ได้ ให้หมอตรวจหน่อยก็ดีนะ ว่าแต่ตกลงไปได้ไง ไม่เห็นเหรอ ป้ายออกจะใหญ่ว่าตรงนั้นคือบ่อเลี้ยงปลา ” “ เห็น หนูแค่ช่วยหมา แต่ดันลื่นตกลงไปอะ ” “ ลื่นเหรอ? ลื่นลงไปเสียงดังเหมือนกระโดดหรือไง ” พี่ฉัตรพูดออกมาเหมือนจะไม่เชื่อ “ พอเลย เมื่อกี้มีเด็กคนหนึ่งมาบอกว่าพี่สาวของเธอเป็นคนผลักแกยัยมุก ” ฟ้าที่เดินตามมาโพล่งขึ้นด้วยน้ำเสียงโมโห “ เดี๋ยวฟ้าช่วยเล่าให้พี่ฟังหน่อย ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ” พี่ฉัตรหันไปหาฟ้า “ ค่ะ ” “ พี่ต้องเชื่อหนูนะ ว่าหนูลื่นตกลงไปเองอะ ” “ มีแต่คนโง่แหละที่เชื่ออะ ” ฟ้าพูดแทรก ฉันหันไปมองหน้าเพื่อนอย่างขอความเห็นใจ ไม่อยากให้เพื่อนบอกอะไรพี่ฉัตร เพราะความสงสารหญิงสาวชาวบ้านคนนั้น ถึงจะไม่รู้ว่าด้วยเหตุผลอะไรที่เธอมาผลักก็ตาม “ พอเลย แกเกือบตายเลยนะยัยมุก ยังจะสงสารคนอื่นอีก ” ฟ้าพูด พอถึงมือหมอพี่ฉัตรต้องออกไปรอข้างนอก มีแค่หมอทหารผู้หญิงกับยัยฟ้าที่อยู่ ฟ้าช่วยฉันเปลี่ยนเสื้อผ้า ซึ่งเสื้อผ้าชุดนี้เป็นของหมอทหารคนนี้แหละ นางให้ยืมใส่ก่อนเพราะหากว่าให้ฟ้าไปเอาชุดฉันมา มันเสียเวลา หลังจากตรวจก็ไม่เจออะไร สรุปว่าปลอดภัย แต่ให้นอนพักสักหนึ่งชั่วโมงก่อน หมอให้ฟ้าออกไปบอกพี่ฉัตรว่าค่อยมาเมื่อครบหนึ่งชั่วโมง ตอนนี้ห้ามใครมารบกวน แต่ตัวฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นหวัดหมอเลยให้กินยาแล้วนอนไป ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงตรง ช่วยคนออกมาหมดแล้ว ให้อพยพไปที่อยู่สูงและที่ปลอดภัยก่อนชั่วคราว ส่วนทหารที่เหลืออยู่ให้ไปเก็บข้าวของเตรียมกลับค่ายกัน มีก็แต่ ฉัตร ฟ้า ฝน ฝ้ายและก็อตที่เดินไปหาหญิงสาวคนที่ผลักมุกตกน้ำ ต้องไปถามให้รู้ความ ว่าทำไปเพื่ออะไร “ น้องผลักเพื่อนพี่ทำไมอะ ” ฟ้าเริ่มพูดถามก่อนเมื่อเดินมาถึง “ หนู…เอ่อ หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะ ” ปากก็พูดไปแต่สายตาเธอนั้นมองหน้าก็อตเป็นพักๆ “ ไม่ได้ตั้งใจเหรอ? เหอะ! น้องสาวของเธออะ มาบอกพวกฉันหมดแล้วว่าเธอตั้งใจผลักเพื่อนฉันอะ ” “ พี่สาวคนนั้นเป็นแฟนพี่ก็อตเหรอคะ? ” ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ตอบคำถามแต่หันไปหาเพื่อนสนิทของฉัตรแทน “ ห้ะ…มุกเหรอ? ” ก็อตทำหน้าสงสัย “ มุกเป็นคู่หมั้นฉัน ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับไอ้ก็อต ” ฉัตรพูดออกไปทันที “ คะ? ฟะ…แฟนพี่เหรอ? ” “ ใช่ ” ฉัตรตอบ “ แล้วเกี่ยวอะไรกับพี่ก็อตเหรอ? ” ฝ้ายถามต่อ “ ก็…หนูคิดว่าพี่ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนพี่ก็อตนี่คะ ” “ หมายความว่าไง ” ฝนถามต่อ “ ก็หนูชอบพี่ก็อตอะ” “ ห้ะ ” ก็อตทำหน้าตกใจ “ เดี๋ยวๆ แต่เธอไม่มีสิทธิ์ทำคนอื่นแบบนั้นนะ ไม่ว่าใครก็ตาม เธอทำเหมือนว่าตัวเองเป็นอะไรกับพี่ก็อตแล้วมาตามหึงหวงเลยนะ ” ฟ้าพูด “ ใช่ พี่กับเธอยังไม่เป็นอะไรกันนะ แล้วนี่เผลอไปคนอื่นเจ็บอีก ถ้าเขาตายขึ้นมาเธอติดคุกหัวโตแน่ๆ ” ก็อตพูด “ อะไรที่ทำให้เธอคิดว่ามุกเป็นอะไรกับไอ้ก็อต ” ฉัตรถามขึ้นด้วยความแปลกใจ “ เอ่อ…หนูเห็นพี่ผู้หญิงยิ้มให้พี่ก็อต ทั้งคู่คุยกันเหมือนคนรักกันเลยค่ะ” มือหนากำแน่นจนเห็นเส้นเลือดปูดขึ้น เขาตวัดสายตาแข็งกร้าวหันไปหาเพื่อนชาย แต่เพื่อนกับมันส่ายหน้ารัวๆอย่างเกรงๆ “ ไม่นะ กูเปล่า กูไม่ได้ไปม่อแฟนมึงเลย น้องมันแค่ยิ้มให้ กูก็แค่ยิ้มตอบเอง มึงใจเย็นๆ ไอ้ฉัตร อีกอย่างดูท่ามุกจะไม่รู้จักกูด้วย ” ก็อตรีบปรี่มาใกล้เพื่อนแล้วตบบ่าเพื่อนเบาๆ ฉัตร เขาเป็นประเภทที่หึงแรง เพื่อนสนิทมักจะรู้ เพราะก่อนหน้านี้เคยมีเพื่อนในค่ายมาจีบแฟนเก่าเขาต่อหน้า เขาเลยจัดไปชุดใหญ่ ใครจะหยอกล้อ เอ่ยแซว หรือส่งสายตา ก็ไม่ได้ เพื่อนๆ เลยรู้ว่าเขาเป็นประเภทพูดน้อยแค่ต่อยหนัก พูดน้อยกับคนอื่นแต่ถ้าคนที่สนิทจะพูดเยอะเหมือนคนทั่วไปอะแหละ “ แล้วเธอควรให้พวกฉันทำยังไงกับเธอดีห้ะ ต่อไปเธอจะไม่ได้กำเริบสืบสานไปทำคนอื่นต่อ ” ฝ้ายเอ่ยขึ้น “ นะ…หนูขอโทษค่ะ หนูผิดไปแล้ว หนูทำไปเพราะอารมณ์ชั่ววูบ หนูอิจฉาพี่เขาก็แค่นั้น อย่าเอาหนูไปส่งตำรวจเลยนะคะ ” ผู้หญิงตรงหน้าพนมมือขึ้นไหว้ทุกคนในที่นี้ น้ำตาคลอเบ้า “ มุกคงไม่อยากเอาเรื่องหรอก แต่ให้เธอไปขอโทษมุกก็แล้วกัน ” เขาพูดขึ้นอย่างเข้าใจคู่หมั้นดี ถ้ามุกต้องการเอาเรื่อง มุกจะพูดบอกว่าใครทำตั้งแต่ที่เขาถามแล้วหรือไม่ก็บอกเอง แต่นี่มุกพยายามบ่ายเบี่ยงปกป้องหญิงสาวที่ผลักตัวเองจนตกน้ำ คิดว่ามุกคงไม่อยากเอาเรื่อง นอนพักไปหนึ่งชั่วโมงเต็มก็ลุกขึ้นมาเองเพราะความปวดฉี่ แต่เจอพี่ฉัตรนั่งอยู่ข้างๆ ที่พักของหมอก็คือเต้นท์ขนาดใหญ่มาก “ ตื่นแล้วเหรอ? หิวไหม ” “ ไม่อะ…ไม่ค่ะ ” ฉันรีบพูดออกไปใหม่ทันที “ หึ ” เขาอมยิ้ม หัวเราะผ่านลำคอด้วยท่าทางทีของฉัน “ พี่ไม่มีอะไรทำเหรอ? ถึงมาเฝ้าหนู ” “ จะมีอะไรให้ทำอีก คนอื่นขนของกลับกันหมดแล้วนะ ” “ ห้ะ แล้วค่ายของหนูอะ ” ฉันสะบัดผ้าห่มลุกขึ้นนั่งแล้วทำท่าจะลุกออกจากเตียงแต่พี่ฉัตรยืนขึ้นแล้วกดไหล่ให้ฉันนั่งกับที่ “ ฟังพี่นะ ทุกคนกลับหมดแล้ว ข้าวของของมุกอยู่ในนี้ อยู่ตรงนั้นไง ผู้หมวดของมุกบอกว่าให้มุกลาหยุดได้เลยเป็นเวลา12วัน แล้วค่อยกลับไปทำงาน ” “ จริงๆ เหรอพี่ ” “ ใช่ แล้วพี่ก็จะพามุกกลับไปที่บ้านพักพี่ในค่าย พี่จะได้ดูแลได้ใกล้ชิดด้วย ” “ เดี๋ยวนะ เขาให้หนูพัก หนูก็ต้องกลับบ้านสิคะ ” “ แต่พี่ชวนมุกไปงานแต่งเพื่อนพี่แล้วนะ ถ้ากลับไปเดี๋ยวก็ต้องมาอีก เที่ยวไป เที่ยวมาให้เสียเวลาทำไมกัน ” “ งานแต่งเพื่อนพี่วันไหนเหรอ? ” “ อีกสามวัน ” “ ตั้งอีกนานนะ ให้หนูกลับไปพักที่บ้านเถอะ ” “ หรือมุกจะให้พี่บอกเรื่องนี้กับคุณน้า หลังจากนั้นก็ได้ลาออกจากงานนี้ไปเลย ” “ ไม่ๆ อย่านะพี่ฉัตร พี่อะใจร้ายเข้าใจขู่นะ ” แม่ฉันเป็นแบบนี้เลย ถ้ารู้ว่าฉันทำอะไรที่เจ็บตัว ท่านจะโทษงานของฉัน และจะให้ลาออกท่าเดียว ฉันเลยไม่ค่อยได้เล่ารายละเอียดอะไรให้แม่ฟังนอกจากพี่สาวสองคนที่รู้ทุกเรื่องของฉัน “ งั้นเอาไง ” “ ก็ไปบ้านพักพี่ไง ยังจะถามอีก ” “ ก็แค่นั้น ” พี่เขาพูดจบเอามือมาดึงจมูกฉันเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยวอีก ❤️_________❤️ นามปากกาผกายมาส
Latest chapter
วิวาห์บังคับรัก ตอนพิเศษ 4 ลูกดกNc20+
ตอนพิเศษ 4 ลูกดกNc20+ 22 : 40 น. หลังจากที่คุยกันตอนนั้นมุกก็หลับไป เขาก็เข้าไปอาบน้ำ ออกมาสี่ทุ่มกว่าแล้ว…เขาได้หาผ้าผืนเล็กไปซับน้ำเพื่อมาเช็ดตัวอีกคน ถ้านอนสภาพนี้คงไม่สบายตัวเท่าที่ควร “ งื้อๆ ~ ” พอโดนน้ำก็ส่งเสียงงัวเงียขึ้นมาทันที “ นี่ๆ จะเสร็จแล้ว พี่ขอเช็ดที่ใบหน้าหน่อยนะ ” อีกคนใช้มือปัดออก น้ำคงจะเย็นแหละ “ งิ้อๆ เช็ดที่หน้าอกหน่อย ” จู่ๆ เสื้อก็ถูกถกขึ้นด้วยมือของเจ้าตัว ล่อตาล่อใจเหลือเกิน หรือนี่เธออาจจะอ่อยเขาหรือเปล่า? “ อะ…อื้ม~ หนาวจัง ” เมื่อผ้าโดนที่หน้าอกอวบ อีกคนห่อตัวทันที แล้วค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองเขา “ พี่ฉัตรคะ…” “ คะ…ครับ ” พยายามข่มอารมณ์สุดๆ อ่อยไม่พอน้ำเสียงยังหวานอีก “ น้องหิวงะ ” “ อ๋อ…งั้นพี่ไปหาของกินให้นะ รอพี่ได้ไหม รอคนเดียวได้นะ ” “ ไม่ๆ ไม่หิวแล้ว น้องไม่อยากอยู่คนเดียว อื้อ~ พี่เพิ่งอาบน้ำมาเหรอคะ เย็นจัง ” คนตัวเล็กโผเข้ากอดเขาที่ยืนชิดเตียงยังไม่ได้นั่ง “ ครับ น้องจะอาบน้ำไหม เผื่อจะสร่างเมาได้บ้าง! ” “ ใครเมา…ไม่มี๊ ” “ แหนะ…เสียงสูงไปนะ ” “ 555+ น้องมีความสุขจัง แค่มีพี่อยู่ใกล้ๆ ก็อุ่นใจแล้วอะ ” คนตัวเล็กพยายามหาที่ซุก
วิวาห์บังคับรัก ตอนพิเศษ 3 มีแฟนแล้ว / ไม่อยากเข้าถ้ำเหรอ
ตอนพิเศษ 3 มีแฟนแล้ว / ไม่อยากเข้าถ้ำเหรอ “ ชนมาได้ ไม่คิดจะขอโทษบ้างหรือไง อะ…โอ๊ย ” ด้วยความมึนเมาและโดนชนทำให้ล้ม พยายามลุก หัวก็หมุน มันเลยหงุดหงิดใจและเจ็บแผลถลอกที่หัวเข่าด้วย “ มุกๆ เป็นไงบ้าง มาๆ เราช่วยพยุง ” เสียงนี้…เหมือนจะได้ยินมาไม่นาน พยายามครุ่นคิด…อ๋อ ตี๋นี่เอง “ ขอบใจนะตี๋ ว่าแต่นายยังไม่กลับเหรอ? ” “ วันเกิดเพื่อนเรานะ คงอีกนานกว่าจะกลับ แล้วเป็นไงมาไงถึงมานั่งอยู่หน้าห้องน้ำ อย่าบอกนะว่าเมาเกิ๊น! ” ดูทำเสียงเข้า พอเขาช่วยพยุงขึ้นแล้วปล่อยให้เป็นอิสระ รู้สึกว่าโลกกำลังจะหมุน ทรงตัวไม่อยู่ ก็เลยกะจะเซไปหาที่ยึดเหนี่ยวไว้…แต่ก็เผลอสะดุดขาตัวเอง แล้วโอนตัวไปทางตี๋ เขาก็รับไว้ทัน สรุปยืนกอดกันเฉย ‘ ว้าย ’ ฉันอุทานเสียงดัง ใจตี๋เต้น ตึกตัก ตึกตัก สัมผัสได้ตอนที่หน้าไปปะทะอกแกร่ง “ อะ…เอ่อ…ขอบใจนายนะที่รับเราไว้ ” ปากก็พูดไป แล้วพยายามยันกายออกจากอ้อมกอดเขา “ มุก มุก ” เสียงเรียกตะโกนดังและจำได้ขึ้นใจว่าเป็นเสียงใคร แต่ก็อยากแกล้งให้เจ็บบ้าง “ อุ้ย! ” แกล้งทิ้งตัวไปซบตี๋อีกครั้ง ไม่รู้ว่าคนที่ตะโกนเรียกเมื่อกี้จะรู้สึกและทำหน้ายังไง แต่ที่รู้ๆ เสียงเงียบไปแล้ว
วิวาห์บังคับรัก ตอนพิเศษ 2 ถ้าอยากให้อภัย…ก็หย่าสิ
ตอนพิเศษ 2 ถ้าอยากให้อภัย…ก็หย่าสิ 19:00 น. “ ข่าวด่วน…ขณะนี้หัวหน้าโจรใต้ได้ถูกจับแล้ว พวกสมุนถูกวิสามัญ… รังโจรได้ราบเป็นหน้ากอง ทหารที่แฝงตัวเข้าไป ได้ทำการยึดค่ายโจร กว้างล้างทุกอย่างจนเสร็จสิ้นไปแล้ว จบแล้วนะคะ โจรใต้ ต่อไปนี้สามจังหวัดภาคใต้คงมีแต่เรื่องดีๆ เข้ามานะคะ ” เสียงของผู้ประกาศข่าวดังขึ้น ในโทรทัศน์ที่ทางร้านเหล้าเปิดดู ทำให้ฉันพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว แต่ก็ดี ปราบโจรกบฏต่อบ้านเมืองให้สูญสิ้นไป ชาวบ้านจะได้ไม่ต้องผวากันอีกแล้ว ในใจตอนนี้ไม่ได้คิดถึงลูกสาวเลย เพราะคิดว่าน่าจะมีคนดูแลเยอะ แต่ที่รู้ๆ ทางบ้านกระหน่ำโทรเข้ามารัวๆ พร้อมสายเข้าจากเพื่อนๆ เช่นกัน แต่ฉันนั้นไม่ได้กดรับสายใครเลยเอาแต่กระดกเหล้า ไม่มองไม่คุยกับใคร นอกจากจ้องเหล้าตรงหน้า ที่ตอนแรกเต็มขวดแต่ตอนนี้เหลืออยู่แค่ก้นขวดแล้ว นั่งกินมาตั้งแต่ตอนหกโมงเย็นยันหนึ่งทุ่ม ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเมาเท่าไร แต่รู้ว่ามึนๆ กรึมๆ แล้ว แต่ยังไหวอยู่! “ เฮ้ย! มุก ” เสียงทักทายดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงที่ไม่คุ้นหูเอาสะเลย พยายามมองตามเสียงจนเจอ เป็นผู้ชายตาตี๋ใส่แว่นตาหนาเตอะ! แปลกนะ ปกติคนประเภทนี้น่าจะอยู่อ่านหนังสือท
วิวาห์บังคับรัก ตอนพิเศษ 1 หลอกลวง
ตอนพิเศษ 1 หลอกลวง หนึ่งเดือนต่อมา… อยู่โดยที่ไม่มีเขา เหมือนอยู่ไปวันๆ เวลาจะคอยเยียวยาทุกสิ่งมันอาจจะสำหรับคนอื่น สำหรับฉันหนึ่งเดือนที่จากไปก็ยังคร่ำครวญเรียกหาแต่พี่เขา สิ่งแทนใจที่ได้เห็นต่างหน้ามีแค่ แหวนเท่านั้น สร้อยคอไม่มีนะ ไม่รู้ว่าตกหายไปไหนแล้ว ส่วนของฉันก็ได้รับคืนแล้ว แหวนแต่งงานสองวง ฉันใส่ไว้ในสร้อยคอ แล้วสวมมันไว้ที่คอตลอดเวลา ในยามคิดถึงก็แค่จับมัน ทำให้อุ่นใจเหมือนพี่เขาอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพียงความคิดที่คิดไปเองหรือเปล่า!? ที่น่าแปลกและทำให้แปลกใจนั้นก็คือ พี่ธีร์มีจดหมายพี่ฉัตรด้วย ซึ่งพี่เขาบอกเพียงว่า “ ไอ้ฉัตรมันเอามาให้พี่ก่อนแล้ว หากมันไม่อยู่ก็เอาให้มุก เหมือนเป็นลางบอกเหตุ ว่าจะมีเกิดเรื่องขึ้นกับมันเลย ” แต่ก็นั้นแหละ ไม่ได้มีแค่ฉบับเดียวนี่สิ งงใจมาก เพราะฉบับที่สองพี่ธีร์เพิ่งเอามาให้เมื่อวาน ซึ่งฉันก็ถามกลับไปว่า ทำไมไม่ให้ทีเดียวให้หมด ได้คำตอบกลับมาว่า “ ไอ้ฉัตรมันบอกเพียงว่าให้เพียงเดือนละหนึ่งฉบับ มันจะให้มุกตระหนักได้ว่ายังมีมันอยู่ข้างๆ กายเสมอ ถึงตัวไม่อยู่ก็เถอะ และมุกจะไม่ได้ลืมเลือนมันไป ” ความเป็นจริงนะ เขาแค่ย้ายจากใจไปอยู่ใ
วิวาห์บังคับรัก บทที่ 47 มาช่วย / ขอโทษ 🖤
บทที่ 47 มาช่วย / ขอโทษ 🖤วันต่อมา…โรงพยาบาลจังหวัดD“ เฮือก~ ”“ ฉัตรเป็นไงบ้าง! ” “ เพลง!...แล้วมุกล่ะ ยังไม่มาเหรอ? นี่ฉัตรหลับไปกี่วัน ” “ มุกเหรอ? …นี่ฉัตรจำมุกได้แล้วใช่ไหม? ฉัตรหลับไปแค่วันเดียวเอง รู้งี้เอาไม้หน้าสามฟาดตั้งนานแล้ว ถ้ารู้ว่าความจำจะกลับมา ” เพลงพูดยิ้มๆ“ ใช่ จำได้แล้ว จำทุกอย่างได้หมด ทุกเรื่องที่ผ่านมาสองเดือนด้วย แล้วนี่ไม่โทรบอกมุกให้มาหาฉัตรบ้างเหรอ? ” ทั้งที่เขาเจ็บ ไม่ว่าใครที่เฝ้าก็ต้องโทรบอกเมียเขาสิ! จู่ๆ ความทรงจำก็กลับมา แต่ความทรงจำตอนนั้นก็จำได้หมด ตอนที่พูดจาไม่ดีใส่มุก ตอนที่ไม่ได้ดูแลมุก ตอนที่ร้องหาแต่เพลง จำได้หมดและอยากจะทึ้งหัวตัวเองมากๆ ในตอนนี้ ทำอะไรลงไปวะ ป่านนี้ไม่รู้มุกจะเป็นไงบ้าง! ทั้งที่ตอนนั้นเพิ่งจะดีกันแท้ๆ สวรรค์กลั่นแกล้งกันชัดๆใบหน้าหวานที่ดูเศร้า ทุกครั้งที่เขาพูดและจำได้แค่เพลง ดวงตาคู่นั้นที่ดูเศร้าสร้อยมีแต่น้ำตาที่ไหลแอบอาบทุกครั้งที่เจอ ยิ่งคิดหัวใจมันยิ่งหน่วงไม่ได้การล่ะ ตั้งแต่วันนั้นที่มุกถอดแหวนวางไวั และบอกว่าถ้าว่างจะมาหย่า มุกก็ไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไงบ้างจำได้ว่ามีข่าวเกี่ยวกับท
วิวาห์บังคับรัก บทที่ 46 ความเป็นมาของโจร (เรื่องสมมุติ)
บทที่ 46 ความเป็นมาของโจร (เรื่องสมมุติ)บ้านพัก…ตั้งแต่ยัยเด็กนั้นจากไป ทิ้งจดหมายและแหวนแต่งงานไว้หน้าบ้าน สมองของเขามันมีภาพซ้อนที่โผล่ขึ้นมาทุกวัน จนเขาไม่เป็นอันทำงาน เพราะมันเจ็บปวดร้าวไปหมดพี่ฉลามก็กลับไปทำงานแล้ว เขาไม่อยากเป็นภาระให้พ่อแม่ก็เลยให้เพลงมาดูแลตอนกลางวันคนเดียว พอเอาเข้าจริงๆ ทำไมรู้สึกว่าหัวใจตัวเองไม่ได้ต้องการเพลงแล้ว ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย ความผูกพันธ์ก็เริ่มหายไป งงใจมากเวลาผ่านมาเดือนหนึ่งที่เขาต้องหยุดพักงานต่อ เพราะสภาพย่ำแย่ ทุกครั้งที่มีภาพซ้อนเขาก็พยายามนึกคิดให้ออกว่ามันคืออะไร แต่รู้สึกสัมผัสถึงผู้หญิงอีกคนได้เหมือนกันวันนั้นที่มุกโดนจับไป เขาให้พี่ฉลามไปส่งเพลงกลับและตัวเขาเองไปตามหามุก แต่ทหารที่รู้ทาง ดันพาไปดักจับทางลัด ซึ่งไม่ผ่านถนนใหญ่ พอไปถึงก็จับพวกโจรได้ ตามจีพีเอสในโทรศัพท์ของมุก แต่กลับไม่เห็นเจ้าตัวตอนนั้นเขาก็เลือดขึ้นหน้า ไม่เข้าใจตัวเองเลย พยายามเค้นความจริงจากปากพวกโจร ก็ได้รู้ว่า พวกมันปล่อยมุกลงจากรถไปนานแล้ว พอได้ยินดังนั้น เขากับเพื่อนๆ ต่างพากันขับรถกลับทางถนนใหญ่เพื่อหวังจะเจอเธอ แต่ไม่เจอตามถนน เลยกลับบ้านคิดว่าเธอน่าจะม
You may also like
แต่พี่ไม่ได้ชอบเธอ | wanna be yours
ACHICHI63.9K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด309.7K viewsภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์270.2K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.9K viewsคุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]
Naya Solene91 viewsถึงจะร่านแต่ก็รัก
เฮียกังฟู213 viewsThe Girl Who Wore a Boy’s Shadow เด็กชายในเงาของเธอ
Ophelia foxglove135 viewsคุณหนูหลี่กลับมาพลิกชะตา
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว2.1K views
