วิวาห์ร้อนเพลิงสวาท

“ดี ถ้าย่ายังเห็นแกไปมาหาสู่กับมันอีก อย่าหาว่าย่าไม่เตือน ย่ารู้ว่าแกไม่ได้คิดกับมันมากเกินกว่าพี่ชายน้องสาว ถ้าไม่รักไม่ชอบก็บอกให้มันตัดใจไปซะ อย่าไปให้ความหวังลมๆ แล้งๆ เพราะความสงสารหรือเกรงใจ” ราชาวดีถอนใจเฮือกใหญ่เมื่อลับร่างของผู้เป็นย่า เธอก้มมองโทรศัพท์อ่านข้อความของรัชภาคย์แล้วถอนใจอีกรอบ บางทีเธอก็สับสนในความรู้สึก ไม่แน่ใจว่าคิดยังไงกับรัชภาคย์กันแน่ อาจเพราะตั้งแต่เธอย้ายจากบ้านนอกมาอยู่กับคุณหญิงย่า รัชภาคย์เป็นเพื่อนบ้านคนเดียวที่ดีกับเธอ เขาเหมือนพี่ชาย เหมือนเพื่อน และรับฟังเธอทุกเรื่อง เมื่อเขาขอคบเธอในฐานะคนรัก เธอจึงตกปากรับคำ เธอไม่เคยรู้สึกหึงหวงเขาเมื่อเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นเลย พอคบกันนานเข้าความรู้สึกยิ่งเด่นชัดว่าเรื่องของเธอกับเขามันเป็นไปไม่ได้ หญิงสาวตัดสินใจตอบข้อความรัชภาคย์กลับไปว่าขอเลื่อนนัดเป็นพรุ่งนี้ เพราะวันนี้เธอต้องออกไปทานข้าวกับภาคิน บางทีหากเธอได้พูดคุยกับภาคิน เธออาจจะขอกู้เงินหรือทำอะไรสักอย่าง ใช่... เธอโง่จนไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีให้บริษัทอยู่รอด และบางทีภาคินอาจจะไม่อยากแต่งงานกับเธอจริงๆ ก็ได้ เมื่อคิดจนปวดหัว เธอจึงสลัดมั

“คอนโดของพี่เอง” ภาคินพาหญิงสาวมาที่คอนโดส่วนตัวของเขา ตลอดระยะเวลาหลายวันที่คบหาดูใจกัน เขาไม่ล่วงเกินเธอมากไปกว่าจับมือ หอมแก้ม และเธอก็เริ่มจะชิน เขาเป็นคนเปิดเผยและค่อยๆ ให้เธอเรียนรู้ตัวตนของเขา พร้อมๆ กับรับเขาเข้ามาในชีวิตอย่างไม่รีบร้อน แต่เป็นไปในทางที่ดี “พี่อยากกินอาหารฝีมือวดี” “ได้ค่ะ แล้วพี่คินอยากทานอะไรคะ วดีจะได้ทำให้” “อะไรก็ได้ที่วดีทำ พี่ทานได้หมด” “ค่ะ” เธอรับคำอายๆ ในขณะที่หันไปจัดการกับข้าวของที่ซื้อมาแยกเป็นสัดส่วน+++ “พี่ขอตัวแป๊บนึงนะ เดี๋ยวมาช่วยทำกับข้าว” เขาไปก่อนที่เธอจะปฏิเสธ แต่ก็แอบสงสัยว่าผู้ชายแบบเขาทำกับข้าวเป็นด้วยเหรอ เธอปัดความสงสัยทิ้งไป หันไปจัดการกับวัตถุดิบตรงหน้า ก่อนที่กลิ่นหอมบางอย่างจะทำให้เธอปั่นป่วน ไม่เพียงเท่านั้น ร่างแข็งแรงของเขายังแนบชิดมาทางเบื้องหลัง “อุ๊ย! พี่คิน” ราชาวดีสะดุ้งตัวแข็งไม่กล้าขยับ แผ่นอกของเขาที่สัมผัสอยู่เบื้องหลังทั้งแข็งแรงและอบอุ่น กลิ่นกายของเขาบ่งบอกได้ว่าเขาเพิ่งผ่านพ้นการอาบน้ำมา ทำให้เธอปั่นป่วนหนักกว่าเก่า “จะหยิบอะไรครับ ให้พี่หยิบให้” ภาคินเอื้อมมือไปวางทับบนหลังมือ

“พี่ขอโทษที่ล่วงเกิน” เขาดึงเธอไปกอด วางคางกับไหล่บอบบาง เธอทำท่าจะดิ้นแต่ก็ยอมให้เขากอด หัวใจของเธอเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ถ้ามันจะกระเด็นออกมาได้มันคงกระเด็นออกมาแล้ว “วดีไม่ได้โกรธพี่คินหรอกค่ะ” เธอก้มหน้าบีบมือไปมาเมื่อเขาคลายอ้อมกอด จะโทษเขาฝ่ายเดียวก็ไม่ถูก เธอยอมเขาเอง “พี่ตั้งใจ” เขาบอกสั้นๆ กุมแก้มของเธอเอาไว้ คนได้ฟังเบิกตาโต ก่อนจะหน้าแดงเมื่อเข้าใจ เขาขอโทษแต่ยอมรับออกมาว่าตั้งใจ ทำไมเธอรู้สึกหัวใจพองโตกว่าเดิม ถ้าเขาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจ เธอจะรู้สึกแย่ใช่ไหม “พี่คินจะไปไหนคะ” เธอเงยหน้าขึ้นถาม สายตาของเขาทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง “พี่ต้องไปต่างประเทศหลายวัน ไปทำงาน ใจจริงอยากชวนวดีไปด้วย...” เขาพูดเหมือนรอให้เธอตัดสินใจหรือกระตือรือร้นอยากจะไปกับเขาขึ้นมาบ้าง “วดีจะรอนะคะ” ทั้งๆ ที่อยากไปกับเขา แต่กลัวใจตัวเองจะไม่รักดี ยินยอมเขาไปอีก การอยู่ใกล้เขามันอันตรายพอๆ กับที่หัวใจของเธอยกให้เขาไปหมดทั้งดวง ความรักมันเป็นแบบนี้เองน่ะเหรอ ทั้งๆ ที่เพิ่งจะรู้จัก เพิ่งเคยได้ใกล้ชิด กลับอยากเห็นหน้าเขาทุกวัน หน้าของเขาลอยไปลอยมาอยู่ในห้วงความรู้สึกของเธอตลอดเวลา ซึ่งแตก

“พี่คินคะ วดีอยากอธิบาย” เมื่อเห็นเขาคลายอารมณ์โกรธลง เธอก็อยากอธิบายให้เขาเข้าใจ “เอาไว้หลังจากนี้ พี่เชื่อใจวดี” ภาคินพูดเท่านั้นแล้วบีบมือของเธอ ก่อนจะพาเธอขึ้นเวที ทำให้เธอใจชื้นขึ้นมาหน่อยที่เขาไม่ได้คิดอะไรในแง่ร้าย “คุณแม่คะ ทำไมเป็นแบบนี้ไปได้ นังนั่นกอดกับผู้ชายในงานแต่ง แต่พี่คินไม่ว่าอะไรมันสักคำ” แพรพิมพ์หงุดหงิดที่พี่ชายทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ปล่อยไปก่อน ดูเหมือนคุณคินจะรักมันมาก แต่ต่อไปเราต้องกระชากหน้ากากของมันออกมาให้จงได้” คุณพลอยประวีปรามบุตรสาว เพราะได้รับรู้เรื่องราวจากปากของบุตรสาวถึงการแต่งงานที่ไม่ปกติในครั้งนี้ “คอยดูนะคะคุณแม่ แพรไม่ยอมแน่ๆ ยังไงเจ้าสาวของพี่คินต้องเป็นไหมแก้วเท่านั้น” แพรพิมพ์ได้รับรู้เรื่องราวถึงการแต่งงานของพี่ชายในครั้งนี้จากเพื่อนสนิทอย่างไหมแก้ว นั่นทำให้เธอนึกโมโหที่พี่ชายโดนผู้หญิงคนนั้นหลอก “แม่ก็คิดแบบนั้นล่ะ” คุณพลอยประวีเออออกับบุตรสาว เพราะเห็นไหมแก้วมานานหลายปี อีกฝ่ายเป็นคนดี อ่อนน้อมถ่อมตน ท่านเลยเอ็นดูเป็นพิเศษ แถมยังเป็นเพื่อนกับแพรพิมพ์อีก นั่นยิ่งทำให้เอ็นดูขึ้นไปอีก พิธีส่งตัวเข้าหอทำให้ราชาวดีท้อ

“พอเหนื่อยก็นอนพักไปแล้วไง ไม่ใช่ว่าอดหลับอดนอนไม่ได้พักเสียทุกวัน” เขาไล้แก้มนวลเล่น เริ่มปลดกระดุมชุดนอนของเธอออก ชุดนอนเธอเหมือนเด็ก เขาคิดว่าเธอจะใส่ชุดนอนซีทรูเซ็กซี่ยั่วเขาบ้าง แต่ก็เปล่า แบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ ตัวตนของราชาวดีก้ำกึ่งระหว่างความเป็นเด็กและความเป็นผู้ใหญ่ บางทีเธอก็ทำตัวเหมือนเด็ก บางทีเธอก็ดูมีเหตุมีผล แต่ไม่ว่าเธอจะทำตัวยังไง ก็ดู ‘น่ารัก’ ในความรู้สึกของเขา ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน “อุ๊ย! พี่คินยิ้มอะไร แล้วปลดทำไม” เธอตะครุบมือเขาเอาไว้ มองสายตาของเขาแล้วหน้าแดง “จะถอดเสื้อผ้าให้ ไม่เห็นหรือไง หืม...” เขาไล้มือเธอเบาๆ คนถูกไล้ถึงกับขนลุกซู่ วางหน้าไม่ถูก “เห็นค่ะ แต่ถอดทำไม” เธอยังหาทางเอาตัวรอด แต่ดูท่าจะไม่รอด “จะเมคเลิฟกับเมีย” เขากระซิบบอกที่ริมหูชัดถ้อยชัดคำไม่อ้อมค้อม “พี่คิน!!!” เธอถึงกับตาโตที่เขาพูดตรงแบบไม่อ้อมค้อมเอาเสียเลย “ก็บอกแล้วตั้งแต่แรกว่าไม่ต้องใส่ ดูใส่มาเสียมิดชิด” ชายหนุ่มอดขำไม่ได้ แม้จะเรียนรู้นิสัยของราชาวดีในช่วงสั้นๆ เขาก็ว่าเธอเป็นหญิงสาวไม่ประสีประสา แต่พอใกล้ชิดแบบนี้ เธอเหมือนเด็กไร้เดียงสามากกว่าจะโต