بيت / โรแมนติก / วิวาห์ร้ายกลายรัก / ตอนที่ 2 ต้องลืมให้ได้

مشاركة

ตอนที่ 2 ต้องลืมให้ได้

last update تاريخ النشر: 2025-08-21 22:14:03

มะขาม..” ปิ่นคุยกับมะขามเรื่องไอริน เพื่อนสนิทของไอริน

ห้ะ?

“มึงว่าพักหลังมานี้ไอรินมันแปลกๆ ไปไหมว่ะ แชทไปไม่ตอบ หรือว่ามันจะเป็นอะไรป่าว”

“คนอย่างมันเนี่ยนะจะไม่ตอบเพื่อนมันต้องเป็นไรแน่ๆ …กูว่าเราไปหามันที่บ้านกันเถอะ”

บ้านไอริน

“สวัสดีค่ะ คุณแม่ ไอรินอยู่บ้านไหมคะ?

“อยู่จ้ะ…ขึ้นไปหาบนห้องเลยลูกไอรินไม่ได้ออกไปไหนหลายวันแล้วละ…คงจะเครียดเรื่องหางานทำหรือเปล่า” มะขามกับปิ่นเดินขึ้นบันไดอย่างช้าๆ …ด้วยความเกรงใจแม่ของไอริน

ก๊อกก๊อก…เสียงเคาะประตู

“มึงงงง…เป็นไงบ้างวะทำไมไม่ตอบแชทเลย” ฉันที่กำลังร้องไห้อยู่เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆ

เฮ้ย!! มะขามกับปิ่นตกใจเป็นเสียงเดียวกัน

“เดี๋ยวนะ…กูนึกว่าหนังสยองขวัญ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ได้เนี่ย”

ฮือๆๆ …ฮืออออ ฉันไม่ตอบอะไรได้แต่ร้องไห้

"ใครมันกล้าทำเพื่อนกูร้องไห้แบบนี้กัน”

"กูว่ามันไม่ไหวแล้วว่ะ…เลิกเศร้าได้แล้วลุกไปอาบน้ำแต่งหน้าดีกว่ารักตัวเองให้มากๆ เถอะมึงอย่ามานอนร้องไห้แบบนี้เลย” ว่าแล้ว ฉันก็ลุกไปอาบน้ำตามที่พวกมันบอก

คืนนี้พวกเราออกไปตี้กันดีกว่า…อย่างนี้ต้องโทรหายัยฟ้าใส”

มะขามกดโทรศัพท์ โทรหายัยฟ้าใสเพื่อนที่รวยที่สุดในกลุ่มของพวกเรา เรื่องใช้เงินต้องคนนี้เลยจัดให้เพื่อนได้ตลอดสายซับพอร์ทที่แท้จริง

“เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น”

"ว่าไงคะ…คุณเพื่อน" ฟ้าใสรับโทรศัพท์พร้อมทักทายด้วยน้ำเสียงสดใส

"คืนนี้เจอกันที่ร้านเดิมนะ…ไอรินมันเศร้าวะ เลี้ยงปลอบใจมันหน่อย"

"ได้เลย…เรื่องราวมันเป็นยังไงไหนเล่าสิ"

"กูก็ไม่รู้อะไรมากหรอกมึง…เจอกันที่ร้านเลยมึง"

"ถ้างั้นพวกกูกลับบ้านกันก่อนนะต้องรีบไปอาบน้ำแต่งหน้า…เจอกันที่ร้านเลยนะไอริน" ฉันพยักหน้าเป็นการตอบรับ

ณ ผับแห่งหนึ่ง

เสียงเพลงในผับดังกับไฟหลากสี ควันบุหรี่ฟุ้งกระจาย ทุกคนต่างออกลีลาเต้นกันอย่างสนุกสนาน ฉันยืนกดโทรศัพท์โทรหามะขาม จริงๆ แล้วฉันเป็นคนไม่ค่อยเที่ยวกลางคืนเลย ผิดกับเพื่อนๆ ของฉันที่เป็นขาประจำของที่นี่

"ฮัลโหล…อยู่ตรงไหนกัน"

"ฮัลโหล…อยู่ตรงนี้เห็นไหมซ้ายมือ" ไอรินเดินไปหามะขามที่กำลังโบกไม้โบกมือเรียกไอรินไปที่โต๊ะ

"เป็นไง…เพลงแดนซ์หน้าเต้นดีไหมละถือว่ามาเลี้ยงฉลองเรียนจบแล้วกันถ้าไอรินมันไม่อกหักพวกเราก็คงไม่ได้มาดื่มกันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้หรอกปกติมันมากับพวกเราที่ไหนอะไรๆ ก็พี่ทิศ…พี่ทิศ"

"พวกมึงเลิกพูดถึงพี่เขาได้แล้ว…กูมาให้พวกมึงปลอบนะไม่ใช่มาให้ซ้ำเติม"

"โอ๋ๆ…แล้วเรื่องมันเป็นยังไงระบายมาได้เลยมึงพวกกูพร้อมด่ามันให้มึงเอง!!"

"กูเห็นพี่ทิศเอาผู้หญิงมาที่คอนโดอะมึง…ฮือออ"

"เชี่ย!!! แม่ง…โคตรเลวเลย"

"หยุดร้องได้แล้วมึงคืนนี้มึงต้องลืมพี่เค้าให้ได้นั่งเฉยๆ ทำไมละ"

เอ้าชนนนนนนน!!

ไอรินยกแก้วขึ้นดื่ม…มืออีกข้างก็ปาดน้ำตาไปด้วย กระดกแก้วจนเพลิน ไม่อยากจะเชื่อว่ารสชาติของเหล้ามันหวานละมุนลิ้นได้ขนาดนี้

"นี้สินะที่เขาบอกว่า 4 ปี อาถรรพ์"

"เขามีแต่ 7 ปี อาถรรพ์เว้ย…กูว่ามันหน้าจะเมาละคอมันอ่อนกินไม่กี่แก้วก็เมาแล้วเต้นกันอีกสักเพลงสองเพลงเรากลับกันเถอะ"

"เดี๋ยวกูให้คนขับรถไปส่งไอรินที่บ้านเอง…พวกเราอยู่ต่อเถอะนะกูยังเต้นไม่สะใจเลย"

"เอางั้นก็ได้"

"เต้นกันต่อเลยเดี๋ยวกูไปส่งมันที่รถแล้วกัน…มึงโทรบอกคนขับรถให้มารอเลย"

"ได้"

มะขามพยุงแขนไอรินที่เมาไม่ได้สติเดินไปรอคนขับรถของฟ้าใสที่หน้าผับ

เออใช่ลืมถามมันเลยคันไหนนะ…กระเป๋าก็ไม่ได้หยิบมาโทรศัพท์อยู่ในกระเป๋าที่โต๊ะจะโทรถามพวกมันยังไงล่ะ สักพักก็มีรถมาจอดข้างๆ ผับด้วยความขี้เกียจเดินกลับไปถามยัยฟ้าใสว่าคันไหนมะขามมันจึงคิดว่ารถคันนี้แหละหน้าจะเป็นรถที่ยัยฟ้าใสให้มารับไอรินกลับบ้าน มะขามพยุงไอรินไปที่รถคันนั้น

ก๊อกก๊อก…เสียงเคาะกระจกรถ

มะขามเคาะกระจกรถคันนั้น กระจกค่อยๆ เลื่อนลงมา มะขามตะลึงในความหล่อเหลาของคนขับรถที่บ้านยัยฟ้าใสนี่แค่คนขับรถมันต้องคัดหน้าตาขนาดนี้เลยหรอ คิ้วหนา จมูกเป็นสัน ดูจากการแต่งตัวแล้วไม่อยากเชื่อเลยว่าใช่คนขับรถจริงๆ เหรอเนี่ย

ที่จริงแล้วรถที่มาจอดข้างผับคันนี้ไม่ใช่รถของบ้านยัยฟ้าใส…คนขับรถที่ว่าเขาคือ คุณกรณ์ นักธุรกิจ หนุ่มใหญ่วัย 32 ปี ที่ยังไม่ได้แต่งงานและเป็นที่หมายปองของสาวๆ หลายคน

"คุณน้าคะ…ช่วยมาพยุงเพื่อนหนูทีค่ะ"

คนขับรถคนนี้ใช้หางตามองมาที่มะขาม สีหน้าของเขาดูไม่ค่อยพอใจนัก เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เปิดประตูหลัง” มะขามไม่รอช้ารีบเปิดประตูรถทันทีแล้วทิ้งตัวไอริน ไว้ที่เบาะหลังจากนั้นรีบปิดประตู

“แล้วจะให้ไปส่งที่ไหน?”

“อืมมมม ถามคนข้างหลังเลยค่ะ มัน ขยับตัวแล้ว” มะขามพูดกับคนขับรถที่อยู่ตรงหน้าพลางปลายสายตาไปที่ไอรินที่กำลังสะลึมสะลืออยู่เบาะหลัง

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 35 งานวิวาห์ของสองเรา ตอนจบ

    บ้านคุณกิตติโชจน์“กลับมากันแล้วเหรอลูก” เสียงคุณอุไรเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเด็กทั้งสองเดินเข้าบ้านมาพร้อมกันด้วยใบหน้าที่ดูเบิกบาน“หิวมั้ยหนูรินเลิกงานมาเหนื่อยๆ…มาๆ นั่งที่โต๊ะกับแม่ดื่มน้ำก่อนนะเจ้ากรณ์ก็ด้วย”“คิดว่าแม่จะไม่เรียกผมซะแล้วนะครับเนี่ย”“ดูพูดเข้าสิ…วันนี้กลับบ้านเร็วทำไมไม่พาน้องแวะกินอะไรก่อนเข้าบ้านล่ะตากรณ์ต้องให้แม่บอกอยู่เรื่อยเลย”“รินอยากกลับมาทานข้าวพร้อมคุณแม่กับคุณพ่อค่ะ…อร่อยกว่าทานข้างนอกเยอะเลย” น้ำเสียงออดอ้อนกับท่าทีที่น่าเอ็นดูของไอรินพลางตอบเอาใจคุณอุไรที่นั่งอยู่ข้างๆ“ปากหวานจริงๆ เลยเด็กคนนี้แม่หลงเพราะหนูรินน่ารักแบบนี้ไง ฮ่าๆ” คุณอุไรคลี่ยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจที่ลูกสะใภ้คนโปรดช่างเอาอกเอาใจคนแก่อย่างเขาเก่งซะจริง“ผมก็หลงครับคุณแม่ ฮ่าๆ” เสียงอ่อนเสียงหวานของคุณกรณ์เอ่ยขึ้นตามคุณอุไรแม่ของตนพร้อมพลางยิ้มเล็กยิ้มน้อยหันมองหน้าไอริน“งั้นก็รีบๆ มีหลานให้พ่อกับแม่เร็วๆ เข้าสิ ฮ่าๆ” คุณอุไรพูดขึ้นมาเช่นนี้เด็กๆ ทั้งสองจึงหันมองหน้ากันคุณกรณ์จ้องมองไอรินตาเป็นประกายสองแก้มของเธอก็เริ่มแดงก่ำพลางยิ้มเขินๆ รีบเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อบ่ายเบี่ยงก่อนดีกว่า ฮ่าๆ”“

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 34 ประกาศแต่งงาน

    ห้องทำงานคุณกรณ์เขาเดินมาแอบอยู่ข้างหลังประตูเพื่อรอจังหวะที่ไอรินเดินเข้ามาในห้องจะได้แกล้งแมวน้อยของเขาให้ตกใจเล่นและสิ่งที่คาดไว้ก็มาถึงเธอผลักประตูเข้ามาคุณกรณ์เห็นแค่ด้านหลังเธอจากนั้นจึงโผเข้าไปกอดจนอีกฝ่ายเกือบเสียหลักก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองก็พบว่าไม่ได้มีแค่ไอรินที่เดินเข้ามาแต่ยังมีเลขาของเขาอีกคนที่กำลังยืนจ้องมองดูการกระทำของพวกเขาชนิดที่เรียกได้ว่าอ้าปากค้างสตั้นกันไปเลยสามวิตกตะลึงกับสิ่งที่เห็นอั้มอึ้งจนพูดไม่ออกทำตัวไม่ถูกอยู่ตรงหน้าประตูเพราะเห็นทั้งคู่กอดกันเข้าอย่างจังเต็มสองตา“เอ่อออ…ขอโทษค่ะคือดิฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้นเลยนะคะ” เสียงตกใจของเลขาสาวเอ่ยพร้อมยกแฟ้มเอกสารในมือขึ้นมาปิดบังใบหน้าของตนเองทันที“เห็นอะไรกันคะ? ไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อย” ไอรินเอ่ยพร้อมกับท่าทางที่เลิ่กลั่กคุณกรณ์เห็นอย่างนั้นก็แอบขำเธอเบาๆ ในความลนลานของเธอ“ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดีมีคนไม่อยากให้บอกคนอื่น” น้ำเสียงจอมทะเล้นของคุณกรณ์เอ่ยอีกทั้งยังขยับก้มหน้าลงมาใกล้ๆ กับใบหน้าของร่างเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าเค้าพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจหนำซ้ำยังใช้มือทั้งสองข้างของเขาดึ

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 33 คู่หมั้นตัวจริง

    ณ ร้านเช่าชุดแห่งหนึ่งสามสาว มะขาม ฟ้าใสและปิ่น ช่วยกันเลือกชุดอย่างตื่นเต้นจับตัวนั้นมาใส่ตัวนี้อยู่ไม่หยุดลองแล้วลองอีกอยู่ตรงหน้ากระจกบานใหญ่ไอรินจากที่ดูตื่นเต้นดีใจช่วยพวกเธอเลือกชุดมาสักพักแล้วแต่เมื่อได้เห็นท่าทีของพวกนางก็ถึงกับขอตัวนั่งพักที่โซฟาก่อนเพราะศึกนี้คงอีกนานเจ้าสาวอย่างเธอแค่ลองชุดเดียวก็เหนื่อยจะแย่แล้วผิดกับเพื่อนๆ ของเธอซะจริงไม่มีทีท่าจะเหนื่อยกันบ้างเลยหรือไงไม่รู้เอาเรี่ยวแรงมาจากไหนอารมณ์เหมือนกับตอนผู้หญิงแต่งหน้าแล้วอย่ามาเร่งเลย ฮ่าๆ“พวกแกว่าฉันใส่ชุดนี้เป็นไง…สวยมั้ย” เสียงมะขามเอ่ย“สวยมึงเอาชุดนี้เลย” เสียงยัยปิ่นพลางตอบพร้อมชูชุดในมือทั้งสองข้างให้เพื่อนๆ ได้ช่วยเลือก“มึงว่าชุดไหนสวยกว่ากันระหว่างปาดไหล่หรือเกาะอกดี”“กูว่ามึงเอาเกาะอกเลยสวยแซ่บสีฟ้าเข้ากับน้ำทะเล ฮ่าๆ”“พวกเราจะเริ่ดเกินเจ้าสาวไม่ได้นะ ฮ่าๆ” ฟ้าใสเอ่ยหัวเราะ“นั้นสิ…ลืมคิดเบาๆ นะพวกมึง ฮ่าๆ”“มึงก็พูดได้สิมะขามมึงได้ผู้แล้วแถมเป็นผู้ใหญ่อบอุ่นที่เอาใจเก่งอีกต่างหาก อิจสุดๆ ไม่รู้แหละกูขอจัดเต็มไว้ก่อน” ว่าแล้วฟ้าใสก็เดินไปเลือกชุดที่ราวเสื้อผ้าเลือกแล้วเลือกอีกเอาจนถูกใจ“เต็มที่

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 32 ลองชุดเจ้าสาว

    เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ร้านเช่าชุดแต่งงานเสียงรถแล่นมาจอดยังบริเวณหน้าร้านเช่าชุดทั้งคู่เดินลงจากรถมาด้วยใบหน้าที่ดูสดใสพลางส่งยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุขร่างเล็กหยุดเดินแหงนดูหุ่นที่สวมใส่ชุดเจ้าสาวผ่านกระจกใสบานใหญ่ที่ตั้งโชว์อยู่ภายในร้านเป็นชุดเดรสสีขาวปาดไหล่ผ้าซีทรูกระโปรงยาวปักด้วยไข่มุกนับร้อยเม็ดสวยสะกดตาจนต้องหยุดมองแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยว่าเธอจะมีวันที่ได้ใส่ชุดเจ้าสาวกับเขาเหมือนกันดีใจจนพูดไม่ออก ไอรินพลางมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่คุณกรณ์จะรีบจูงมือเธอเดินเข้าร้านไปด้วยความตื่นเต้น“ยินดีต้อนรับค่ะ” เสียงพนักงานบริการสาวในร้านเอ่ยพร้อมพยักหน้ารับอย่างนอบน้อม“คุณกรณ์ใช่ไหมคะ…เชิญด้านนี้ได้เลยค่ะ” พนักงานสาวเดินนำพวกเขาทั้งคู่มายังห้องลองชุด VIP พร้อมกับนำชุดที่ทางร้านมีทั้งหมดหลากหลายสไตล์มาให้พวกเขาได้เลือกไม่ว่าจะเป็นชุดไทย ชุดจีนยกน้ำชา ชุดพิธีการต่างๆ เยอะจนเลือกไม่ถูกกันเลยที่เดียว“เดี๋ยวนะคะ…จะให้ลองทั้งหมดนี้เลยเหรอ” เสียงไอรินหันไปถามคุณกรณ์ที่ตอนนี้เขาก็ได้แต่ยืนงงเช่นกันว่าทำไมมันถึงเยอะขนาดนี้“พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน” เขาพลางตอบเธอด้วยน้ำเสียงที่เหมือนจะสิ้นหวัง

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 31 ฤกษ์งานแต่ง

    ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตู“เดี๋ยวรินทำธุระเสร็จจะรีบลงไปนะคะ” เธอพลางตอบคนหน้าประตูเพราะคิดว่าคงเป็นป้าแม่บ้านที่คุณอุไรให้มาตามเธอลงไปทานข้าวซึ่งก็ไม่มีเสียงป้าแม่บ้านตอบกลับมามีแต่เสียงเคาะประตูอยู่ไม่หยุดมิหนำซ้ำยังเคาะเร่งเป็นจังหวะอีกด้วย จนเธอต้องเดินไปเปิดประตูทั้งที่ยังใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีขาวพร้อมกับปล่อยผมยาวที่เปียกชุ่ม“เล่นเป็นเด็กไปได้” ไอรินพูดพึมพำให้กับการกระทำที่ดูเหมือนเด็กเช่นนี้ทำเอาเธอก็อดอมยิ้มไม่ได้โตแค่ตัวอย่างที่คุณอุไรว่าไว้ไม่มีผิด ฮ่าๆ เธอพอจะเดาได้แล้วล่ะว่าเป็นใครที่ชอบแกล้งเธอในบ้านหลังนี้เห็นทีคงมีแค่คุณกรณ์คู่หมั้นของเธอสินะ ไอรินเพียงแค่หมุนลูกบิด ทันทีที่เสียงดัง แกร๊ก คุณกรณ์ก็รีบผลักประตูเข้ามาในห้องเธออย่างรวดเร็วอีกทั้งยังโผกอดไอรินจากด้านหลังอีกด้วยกลิ่นหอมสบู่อ่อนๆ จากตัวเธอทำเอาจมูกโด่งของคนพี่เริ่มทำงานคลอเคลียไปที่ข้างหูของเธอทีละนิด~“ทำไมไม่รีบไปอาบน้ำที่ห้องตัวเองล่ะคะ…คุณพ่อคุณแม่รอทานข้าวอยู่น้าา” น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยถาม“พี่คิดถึงรินไม่เห็นหน้าแล้วใจจะขาด”“เวอร์อีกแล้วนะคะเนี่ย…ปล่อยรินได้แล้วค่ะ”“อยากนอนกอดทุกคืนเลย…แล้วทำไมไม่เก็บของ

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 30 รินเชื่อใจพี่

    เสียงโทรศัพท์ดัง“มีอะไรอีกวะไอ้ยุ!!!” เสียงเข้มของคุณกรณ์พลางขึ้นเมื่อกดรับสายอีกครั้ง“กูลืมบอกมึง…ว่าตอนนี้ครีมไปหามึงที่หัวหินแล้ว”“มึงว่าไงนะ!!!…แล้วมึงไม่รีบบอกกูให้เร็วกว่านี้วะ” เสียงตกใจเอ่ย“ก็กูลืมมมไงเพื่อน…กูกดโทรหามึงแล้วแต่สายมึงไม่ว่าง”“แม่กูโทรมาเทศน์กูซะยาว…แล้วใครบอกครีมวะว่ากูกลับมาที่นี้อีกไอ้เคนเหรอ!!! อย่าบอกนะว่าเป็นมึง”“เฮ้ยๆ มึงอย่ามาโทษกูครั้งนี้ไม่ใช่กูโว้ย!!! ไอ้เคนก็ไม่หน้าใช่ป่านนี้มันคงไปม่อสาวอยู่ไหนสักที่ไม่มาสนใจเรื่องของมึงหรอก…แต่ว่าเรื่องแค่นี้สืบดูคงไม่ยากเกินกำลังครีมหลอกว่ะ”“เออ งั้นแค่นี้กูรีบไปดูรินก่อนเดี๋ยวบังเอิญเจอกันกูจบเห่แน่”“เออๆ กูเอาใจช่วยมึงวะเพื่อน” เสียงปลายสายกดวางคุณกรณ์วางโทรศัพท์ลงบนเตียงนอนแล้วรีบเปิดประตูห้องพักหยิบรองเท้ามาใส่ผิดๆ ถูกๆ ใส่ยากใส่เย็นไม่ทันใจขว้างมันทิ้งซะเลยรีบร้อนจนต้องเดินเท้าเปล่าออกมาจากห้องพัก เขามุ่งตรงมายังชายหาดด้วยท่าทีลุกลี้ลุกลนกวาดสายตามองหาแฟนเด็กของเขาไปทั่วหาดเห็นไอรินกำลังเดินกลับเข้ามาพอดีจึงรีบเดินดุ่มๆ ไปหาเธอ“ทำไมตื่นแล้วไม่ปลุกพี่มาเดินเล่นด้วยกันล่ะเดินคนเดียวจะสนุกได้ไง” ทันทีท

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 23 บอดี้การ์ดส่วนตัว

    เสียงรถยนต์แล่นมาจอดยังที่จอดรถ ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งท่าทางงุนงงของไอรินเกิดความสงสัยว่าธุระสำคัญของเขาคือการมาห้างงั้นเหรอเนี่ย“ถึงแล้วลงรถสิ” เขาหันมาบอกเธอที่นั่งเบาะข้างๆ“มาห้างทำไมเหรอคะ” ไอรินพลางถามขึ้นอย่างสงสัย“ก็พาเธอมาซื้อของไปหัวหินกับฉันไง”“ที่ว่าเรื่องสำคัญคือเรื่องนี้เหรอคะ”

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 10 ความบังเอิญ2

    สิ้นเสียงวายุที่บอกว่าคุณกรณ์จะหมั้นนั้นก็ทำให้เคนประหลาดใจแต่ที่ตกใจมากกว่าก็คือทิศแฟนเก่าไอรินที่จำหน้าคุณกรณ์ได้ในคืนนั้นตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ว่าคู่หมั้นของคุณกรณ์ต้องเป็นไอรินแน่ๆ“เฮ้ยจริงดิ นี่กูกลับไทยมาคราวนี้มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์ทั้งนั้นเลยแต่เรื่องมึงพีคสุด ว่าแต่สาวที่ไหนได้ครอบครองหัวใจม

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 9 ความบังเอิญ

    บ้านคุณกิตติโชจน์เสียงเปิดประตูรถทั้งสามคนต่างพากันเดินเข้าบ้านคุณกรณ์ได้แต่สงสัยตลอดทางกลับบ้านแต่ไม่ปริปากพูดเพราะกลัวจะขัดใจแม่ของตนเลยรอให้ถึงบ้านก่อนดีกว่าค่อยถามคุณพ่อหน้าจะคุยรู้เรื่องกว่าระหว่างเดินเข้าประตูบ้านคุณกรณ์ค่อยๆเดินอย่างช้าๆ มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเอง เรียกพ่อของตนให

  • วิวาห์ร้ายกลายรัก   ตอนที่ 8 เร็วไปหรือเปล่า

    บ้านไอรินหลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้วเหลือเพียงแค่ไอรินกับแก้วทิพย์แม่ของเธอเท่านั้นแม่ฉันเงียบไม่พูดกับฉันมาสักพักนึงแล้วแม่คงโกรธฉันจริงๆ“แม่ค่ะ…หนูขอโทษที่ทำตัวเหลวไหลอย่าโกรธหนูเลยนะคะ” ไอรินเดินก้มหน้าเข้าไปจับแขนผู้เป็นแม่พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “หิวมั้ย กินอะไรมาหรือยัง” แก้วทิพย์ทำเหมื

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status