วิวาห์ร้ายกลายรัก

วิวาห์ร้ายกลายรัก

last updateLast Updated : 2025-08-25
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
1.9Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

วันไนท์สแตนด์กับคนแปลกหน้าคือ จุดเริ่มต้น ไอริน เป็นคนสดใส ร่าเริง เด็กสาวที่เชื่อในความรักกับโดนแฟนตัวเองที่คบกันมา 4 ปี นอกใจ คุณกรณ์ นักธุระกิจหนุ่มใหญ่วัย 32 ปี หล่อ รวย ที่ยังไม่ได้แต่งงานเพราะเรื่องฝังใจในอดีต ปล. เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของไรท์ อาจใช้ประโยคคำพูดที่ไม่ลื่นหู ติดๆ ขัดๆ ต้องขอภัยมา ณ ที่นี่ด้วยนะคะ จะนำคำติชมไปแก้ไขและ พัฒนาการเขียนของไรท์ให้ดีขึ้นค่ะ *นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจิตนาการของไรท์เท่านั้นไม่ได้มีการพาดพิงผู้อื่นแต่อย่างใด บางตอนมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมทั้งการพูดและการกระทำ มีเนื้อหาที่รุนแรงทั้งเรื่องเพศและการใช้ภาษา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง

「おめでとう、妊娠してる!……双子だよ!一条くん、きっと驚くね!」

専属医の三上先生の言葉が何度も頭の中で復唱されている。

「信じられない!嘘?本当に私のお腹に子どもが?しかも二人も!?」

嬉しいというよりも頭の中が真っ白だ。結婚して三年。妊活に励み子どもを授かることを待ちわびていた。ずっと、ずっと待ち望んでいた瞬間が今日、いきなり二倍になってやってきた。

病院からの帰り道、窓の景色を眺めながら私は夫の瑛斗に報告する場面を何度も想像した。彼のくしゃっと笑った顔。少し照れたような心の底から嬉しそうな顔。早くその顔が見たかった。

長年仕えている運転手が私の変化に気づき話しかけてきた。

「華お嬢様、何か良いことでもあったのですか?さきほどからとても幸せそうなお顔で微笑んでいらっしゃいますね。」

「ええ、とっても素敵で幸せなことがあったの。」

夫の一条瑛斗は、一条グループの若きCEO。切れ長の瞳、通った鼻筋、そしていつも自信に満ちた佇まい。初めて見た時、私はその完璧なまでのルックスに息を呑んだ。瑛斗のことを高校の時からずっと好きで初恋の人だった。

神宮寺家の令嬢である私は、父や祖父が決めた相手と結婚をしなくてはいけなかった。いわゆる「政略結婚」だ。家のために自分の気持ちとは関係なく結婚することは絶望的な未来に思えた。しかし、運命は残酷なだけではなかった。

お見合いの席で、一条家の御曹司として瑛斗が現れた時は信じられなくて言葉を失った。まさか初恋の相手が夫になるなんて想像もしていなかった。その夜、喜びと幸せで胸がいっぱいになり興奮して眠れなかった。こうして私たちは夫婦になった。

あれから三年。瑛斗は社長に就任して多忙な毎日を送っているが、私は初恋の相手瑛斗の妻になれたことに幸せを感じながら毎日を過ごしている。

(念願の妊娠だもん。こんな嬉しいニュースは直接伝えて瑛斗の喜ぶ顔が見たい)

病院を出てすぐに電話で報告しようと思ったが直接伝えることにした。

病院から帰ってきてすぐに瑛斗が好きなラザニアを作って帰りを待つことにした。もちろんソースは一から手作りだ。料理長の作るご飯も美味しいが、こんな特別な日は自分で作って瑛斗を喜ばせたかった。

(どんな顔をするだろう。どんな言葉をくれるだろう。)

ソースを煮込みながら、彼の喜ぶ姿とこれから始まる家族4人の生活を想像しながら彼の帰りを待っていた。出来立てを食べて欲しくて帰りが何時になるか連絡したが返事は来ない。ソファで待っているうちにうたた寝をしてしまい、車のエンジン音で目を覚ました時には既に22時を過ぎていた。

瑛斗を出迎えるため慌てて玄関へ向かう。

「おかえりなさい」

「ただいま。」

「なんだか疲れているみたいだけど大丈夫?」

「ああ。……話があるんだ。少しいいかな」

いつもより冷たく沈んだ声で瑛斗が静かに言った。疲れ切った様子の瑛斗だが、大人の男の色香をまとい、疲れた顔さえも魅力的だった。3年たった今でも瑛斗と目が合うとドキドキして胸が高鳴る。

表情がどこか硬い瑛斗の後ろを歩きリビングへ入った。

(仕事で疲れているのかもしれない。でも妊娠のことが分かったら気持ちも変わるかも!)

「先にご飯にする?今日ね、話をしたいことがあって瑛斗の好きなラザニアを作って待っていたんだ。」

「……そうやって機嫌でも取っているつもりなのか。」

「え……?」

瑛斗の言葉に耳を疑った。普段はそんなことを言う人ではない。頭の回転が早く、いつも冷静で落ち着いて、人が不快に思うような台詞は今まで一度も言ったことがないので信じられなかった。

「瑛斗、仕事で何か嫌なことや問題でもあったの?何か疲れている?私に出来ることがあるなら……」

ソファに座る瑛斗に近寄り、膝をついて手を重ねると怪訝そうな顔をしてすぐさま振り払った。

「触るな。もう放っておいてくれ。それよりここにサインをしてくれないか?」

彼は深くため息をついた後、鞄から一枚の白い封筒を取り出した。

何の書類か分からず受け取ったがタイトルを見た瞬間、頭の中が真っ白になった。

(なにこれ……)

【離婚協議書】 彼から渡された書類にはこう記されてあった。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
ตอนที่ 1 หญิงสาวธรรมดาคนหนึ่ง
สวัสดี ฉันชื่อ ไอริน ฉันเป็นหญิงสาวธรรมดาคนนึงที่พึ่งเรียนจบมหาวิทยาลัย ฉันเป็นคนสดใสร่าเริงใสที่แบบเพื่อนๆ เรียกว่าาา ยัยเอ๋อบ้างแหละ ไม่ทันคนบ้างละ แต่จริงๆ แล้วฉันก็ไม่ได้โง่อะไรขนาดนั้น คนบ้าอะไรจะไม่ทันโลกเลย ใช่…ฉันเอง ความรักไงละที่เค้าบอกกันว่าทำให้คนตาบอดมันคงเป็นเรื่องจริง ช่วงมหาวิทยาลัยปี 1 มีรุ่นพี่ต่างสาขามาจีบฉันเราอยู่คณะเดียวกันแต่คนละสาขาพี่เค้าชื่อว่าพี่ทิศ เราอายุห่างกันแค่ 2 ปี ไม่ว่าพี่เขาจะเดินไปทางไหนสาวๆ ในคณะก็ต่างมองไปทิศทางเดียวกันหมดเพราะพี่แกหล่อแบบออร่าพุ่งเลย ดีกรีไม่ธรรมดาหล่อพอๆ กับเดือนคณะเลยละ ฉันสงสัยและงงหนักมากว่าพี่แกนี่นะจะมาจีบคนแบบฉัน คนสวยกว่าฉันมีเป็นสิบๆ เลยในคณะพี่แกคงตาบอดมั้ง ฮ่าๆ แต่ฉันก็ไม่ได้ขี้เหร่ขนาดนั้นนะก็หน้าตาดีอยู่ประมาณนึง ฟังดูคงหมั่นไส้สินะ เพื่อนๆ ในกลุ่มของฉันก็เตือนว่าพี่เค้าเสือผู้หญิงเลยละชอบจีบเด็กใหม่ ด้วยความที่ฉันไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยเพราะเหตุนี้แหละคงทำให้ฉันอ่อนต่อโลกจริงๆ พี่ทิศเป็นคนที่เทคแคร์ดูแลดี เอาใจใส่เก่งมาก ตลอดที่คบกัน จนพี่ทิศเรียนจบต้องไปทำงานที่ไกลกัน เราก็คบกันมาเรื่อยๆ พี่ทิศให้การ์ดคอนโดของเ
last updateLast Updated : 2025-08-21
Read more
ตอนที่ 2 ต้องลืมให้ได้
มะขาม..” ปิ่นคุยกับมะขามเรื่องไอริน เพื่อนสนิทของไอรินห้ะ?“มึงว่าพักหลังมานี้ไอรินมันแปลกๆ ไปไหมว่ะ แชทไปไม่ตอบ หรือว่ามันจะเป็นอะไรป่าว”“คนอย่างมันเนี่ยนะจะไม่ตอบเพื่อนมันต้องเป็นไรแน่ๆ …กูว่าเราไปหามันที่บ้านกันเถอะ”บ้านไอริน“สวัสดีค่ะ คุณแม่ ไอรินอยู่บ้านไหมคะ?“อยู่จ้ะ…ขึ้นไปหาบนห้องเลยลูกไอรินไม่ได้ออกไปไหนหลายวันแล้วละ…คงจะเครียดเรื่องหางานทำหรือเปล่า” มะขามกับปิ่นเดินขึ้นบันไดอย่างช้าๆ …ด้วยความเกรงใจแม่ของไอรินก๊อกก๊อก…เสียงเคาะประตู“มึงงงง…เป็นไงบ้างวะทำไมไม่ตอบแชทเลย” ฉันที่กำลังร้องไห้อยู่เงยหน้าขึ้นมองเพื่อนๆเฮ้ย!! มะขามกับปิ่นตกใจเป็นเสียงเดียวกัน“เดี๋ยวนะ…กูนึกว่าหนังสยองขวัญ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้ได้เนี่ย”ฮือๆๆ …ฮืออออ ฉันไม่ตอบอะไรได้แต่ร้องไห้"ใครมันกล้าทำเพื่อนกูร้องไห้แบบนี้กัน”"กูว่ามันไม่ไหวแล้วว่ะ…เลิกเศร้าได้แล้วลุกไปอาบน้ำแต่งหน้าดีกว่ารักตัวเองให้มากๆ เถอะมึงอย่ามานอนร้องไห้แบบนี้เลย” ว่าแล้ว ฉันก็ลุกไปอาบน้ำตามที่พวกมันบอกคืนนี้พวกเราออกไปตี้กันดีกว่า…อย่างนี้ต้องโทรหายัยฟ้าใส”มะขามกดโทรศัพท์ โทรหายัยฟ้าใสเพื่อนที่รวยที่สุดในกลุ่มของพวกเรา เรื่องใช
last updateLast Updated : 2025-08-21
Read more
ตอนที่ 3 NC คนแปลกหน้า
มะขามตอบคนขับรถนั้นแล้ว วิ่งเข้าไปในผับอย่างไวโดยไม่หันมามองข้างหลังเลย"โอ้โห…นี้บ้านมึงถึงขนาดต้องคัดหน้าตาคนขับรถเลยหรอ ทรงแด๊ดดี้มากเลยมึง แด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อ แต่ไม่ค่อยมีมารยาทเลยว่ะ กูให้มาช่วยแบกไอรินมันขึ้นรถก็ไม่มา""คัดหน้าตาอะไรกัน…นี้มึงเมาแล้วหรอถึงขนาดมองลุงพลเป็นแด๊ดดี้อะไรของมึงอะ ฮ่าๆ แล้วมึงไปส่งไอรินมันถึงไหน ลุงพลโทรมาหากูเค้าบอกรอมึงนานล่ะ ไม่มาสักที""กูไม่ได้เมาสักหน่อย คนขับรถบ้านมึงหล่อจริงๆ""มึงจะบ้าหรอลุงพลนี้เค้าจะเกษียณแล้วนะ เค้าเคยไปส่งกูที่บ้าน ไม่เชื่อมึงก็ให้ฟ้าใสเปิดรูปให้ดูดิ"ฟ้าใสหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูปคนขับรถให้มะขามดู มะขามถึงกับสบถคำหยาบออกมา “เหี้ย” แล้วคนที่มาจอดรถตรงนั้นเป็นใครว่ะ แล้วกูปล่อยไอรินไปกับใครก็ไม่รู้อะมึง มันจะเป็นไงบ้างอะ” มะขามเอ่ยตกใจเสียงโทรศัพท์ดัง"ฮัลโหล…มึงไปจอดรถถึงไหนวะ""เออโทษทีว่ะวันนี้คงไม่ได้แล้วมีธุระนิดหน่อย…เดี๋ยววันหน้ากูเลี้ยงชดเชยให้""โอเคเพื่อนค่อยเจอกัน" คุณกรณ์คุยโทรศัพท์กับเพื่อนที่นัดกันมาสังสรรค์ เขากำลังหาที่จอดรถแต่มีเด็กสาวที่ไหนไม่รู้เข้าใจผิดคิดว่าคุณกรณ์เป็นคนขับรถซะได้ คุณกรณ์หลุดขำอ
last updateLast Updated : 2025-08-21
Read more
ตอนที่ 4 หนี้คือจุดเริ่มต้น
เสียงโทรศัพท์ดัง"ฮัลโหล…มึงเป็นไงบ้างกูโทรหามึงไม่ติดเลยว่ะว่าจะไปหามึงที่บ้านกันอยู่" เสียงของมะขามพูดขึ้นมาทันทีที่ไอรินรับสายด้วยความเป็นห่วงเพื่อน"แบตโทรศัพท์กูหมดน่ะ...กูไม่ได้เป็นไรปลอดภัยดี" ไอรินตอบกลับไปเพื่อให้เพื่อนคลายความกังวลลง"แล้วมึงรู้ไหมใครไปส่งมึง?""ก็คนขับรถยัยฟ้าใสไง" ไอรินตอบพร้อมขมวดคิ้วสงสัยในสิ่งที่มะขามถาม"ไม่ใช่มึง…กูดูรถผิดคันคนนั้นใครก็ไม่รู้กูขอโทษนะที่ทิ้งมึง" มะขามพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกผิดและถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วงไอรินเงียบไปสักพักนึกถึงเมื่อคืนนี้ว่าทำอะไรลงไปบ้าง…โอ้ยยยย บ้าจริงฉันไม่หน้าดื่มเยอะจนไม่ได้สติเลย แต่จะว่าไปแล้วฉันก็ไม่ได้เมาจนขาดสติขนาดนั้นนะ…ฉันยังรู้สึกตัวทุกอย่างเลย ดีแล้วที่ไม่ใช่คนขับรถยัยฟ้าใสไม่งั้นต้องได้เจอกันอีกแน่ๆ ฉันคงอายจนไม่กล้าสู้หน้า แล้วตาลุงคนนั้นเป็นใครกัน ช่างเถอะ คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะเธอครุ่นคิดในใจ"ฮัลโหลไอริน...ยังอยู่ไหม" ปลายสายเงียบไปจนทำให้มะขามใจหาย"อ๋อ ไม่เป็นไรมึง ตาลุงคนนั้นก็มาส่งกูที่บ้านเลย" ไอรินแสร้งตอบเพื่อนไปไม่ให้มะขามต้องรู้สึกผิดและเป็นห่วง"ถ้างั้นกูค่อยสบายใจหน่อย" มะขามถอนหาย
last updateLast Updated : 2025-08-21
Read more
ตอนที่ 5 หนีเสือปะจระเข้
บ้านคุณกิตติโชจน์คุณกิตติโชจน์เดินเข้าไปคุยกับลูกชายที่ดื้อด้านของตนเองก่อนที่ภรรยาแม่ของเจ้ากรณ์จะมาโวยวายเพราะความดื้อรั้นของเจ้ากรณ์จะสร้างภัยอันตรายให้แก่ตนเอง ไม่มีอะไรหน้ากลัวเท่าเมียที่โกรธอีกแล้ว ฮ่าๆ“นี่…ถ้าแม่มาบอกอะไรก็ทำๆ ตามแม่แกบอกหน่อยนะ บอกตรงๆ พ่อเหนื่อยที่จะคุยกับแม่แกแล้ว” คุณกิตติโชจน์บอกลูกชายตัวเองท่าทางที่บ่งบอกว่าเหนื่อยจริงๆ“ผมโตแล้วนะพ่อ นี้อะไรจะให้แต่ผมไปดูตัวงานที่บริษัทก็ตั้งเยอะแยะ ผมไม่มีเวลาไปดูตัวหรอกนะพ่อ” คุณกรณ์รีบบอกปัดพ่อตัวเองทันที พร้อมทำท่าทางให้รู้ว่าตนเองไม่พอใจ“แต่รอบนี้ไม่ได้ไปดูตัวแน่นอนแค่ไปกินข้าวกันเฉยๆ คราวนี้พ่อไปด้วยแม่แกคงไม่นัดมาหรอกนะ ไปกินข้าวกับภรรยาเพื่อนพ่อที่เสียไปน่ะ จะแนะนำให้รู้จักต่อไปจะได้สนิทกันไว้ก็แค่นั้นเอง” คุณกิตติโชจน์รีบปฏิเสธเจ้าลูกชายทันทีว่าไม่ใช่แบบที่เจ้ากรณ์คิด“ถ้างั้นเดี๋ยวผมต้องดูตารางงานก่อนว่าว่างไหม” คุณกรณ์ตอบปัดพ่อไปส่งๆเพราะรำคาญผู้เป็นพ่อ“ไม่ต้อง…พ่อโทรหาเลขาแกแล้วว่าให้เลื่อนตารางไปให้หมด” คุณกิตติโชจน์รู้ทันเจ้าลูกชายและจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้วให้อีกฝ่ายปฏิเสธไม่ได้“พ่อครับ ผมต้องทำง
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
ตอนที่ 6 หยุดกวนประสาทสักที
ไอรินเปิดประตูรถลงมาทำให้คุณกรณ์ต้องเดินลงจากรถด้วย คุณกรณ์ดึงแขนของไอรินไว้แล้วพูดว่าขึ้นรถแล้วไปคุยกันดีๆ เธอสวนกลับทันทีเลยว่า"ปล่อยส่งฉันแค่นี้เดี๋ยวฉันกลับเอง"“อย่าทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ได้ไหม” คุณกรณ์ถามไอรินแบบหัวเสีย“การที่คุณดูถูกคนอื่นมันคงเป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับคุณสินะ” ไอรินพูดด้วยความรู้สึกรังเกียจคนที่อยู่ตรงหน้า“ขึ้นรถก่อน…ฉันบอกให้ขึ้นรถไง” คุณกรณ์ขึ้นเสียงใส่ไอรินแล้วดึงแขนเธอขึ้นรถไอรินร้องเสียงหลงอย่าเรียกว่าดึงเลยเรียกว่ากระชากดีกว่า~“มันเจ็บนะปล่อยสักที”“ทีหลังอย่าดื้อแบบนี้อีก…ใครบอกให้ลงจากรถ” คุณกรณ์พูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดเล็กน้อย “ก็ฉันไม่อยากกลับกะคนแบบคุณ” ไอรินพูดพลางแสดงสีหน้ารังเกียจออกมา“คนแบบฉันมันทำไม” คุณกรณ์พยายามเอาหน้าเข้ามาใกล้ๆ ไอรินเธอเกร็งและหลับตาลงคุณกรณ์มองหน้าเธอแล้วพลางอมยิ้ม เค้าก้มหยิบสายคาดเบลท์มาคาดให้เธอ บ้าจริงนี้ฉันคาดหวังอะไรอยู่ เค้ามองหน้าไอรินแล้วขำอยู่ในลำคอเล็กน้อย“นี่คุณ ขำอะไร” ไอรินแสร้งโวยวายเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน“แล้วเมื่อกี้คิดอะไรอยู่ล่ะ” คุณกรณ์พูดพลางยิ้มมุมปากน้ำเสียงและท่าทางอันยียวนชวนให้หมั่นไส้ของเ
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
ตอนที่ 7 จับคลุมถุงชน
บ้านไอรินเช้าที่สดใสดูเหมือนเป็นวันธรรมดาทั่วๆ ไปของแก้วทิพย์แม่ไอรินเธอก็กวาดบ้านรดน้ำต้นไม้อยู่ที่หน้าบ้านเหมือนเคยในทุกๆ วันเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้านแก้วทิพย์เงยหน้ามองเสียงของคุณอุไรสวัสดีทักทายเดินมาพร้อมกับข้าวของที่เต็มมือแก้วทิพย์รีบวางไม้กวาดในมือแล้วเดินไปหาคุณอุไรทันที“อรุณสวัสดิ์จ้ะแก้วทิพย์ คุณกิตติโชจน์สามีฉันบอกบ้านของเธออยู่ที่นี่พอดีฉันแวะมาทำธุระแถวนี้ฉันเลยซื้อของกินมาฝาก” คุณอุไรยิ้มอ่อนพร้อมกับชูมือที่ถือถุงของกินขึ้นมาให้แก้วทิพย์ดู“ไม่เห็นต้องลำบากซื้อมาให้เลยนะคะ ฉันเกรงใจคุณนาย เชิญเข้ามาในบ้านดื่มกาแฟก่อนค่ะ” แก้วทิพย์ตอบรับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนน้อมผายมือเชื้อเชิญคุณอุไรเข้าไปในบ้าน“จะเกรงใจทำไมกัน ฉันซื้อมาฝากเธอกับหนูไอรินด้วยความเต็มใจ นี้คงยังไม่ตื่นสินะ” คุณอุไรพูดพลางสายตามองไปที่ชั้นสองของบ้าน“เปล่าหรอกค่ะ…ไอรินไม่ได้กลับมานอนบ้านเมื่อคืนนี้หน้าจะไปนอนที่บ้านเพื่อนเค้าน่ะค่ะ”แก้วทิพย์พูดจบก็มีเสียงรถขับมาจอดหน้าบ้านคงเป็นเพื่อนๆ มาส่งไอรินกันเด็กพวกนี้จริงๆ เลยพากันเที่ยวได้เกือบทุกวันแก้วทิพย์บ่นขึ้น มะขามฟ้าใสและปิ่นเดินเข้ามาหาแก้วทิพย์ที่นั่งดื่ม
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
ตอนที่ 8 เร็วไปหรือเปล่า
บ้านไอรินหลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้วเหลือเพียงแค่ไอรินกับแก้วทิพย์แม่ของเธอเท่านั้นแม่ฉันเงียบไม่พูดกับฉันมาสักพักนึงแล้วแม่คงโกรธฉันจริงๆ“แม่ค่ะ…หนูขอโทษที่ทำตัวเหลวไหลอย่าโกรธหนูเลยนะคะ” ไอรินเดินก้มหน้าเข้าไปจับแขนผู้เป็นแม่พูดด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “หิวมั้ย กินอะไรมาหรือยัง” แก้วทิพย์ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้แสดงอาการโกรธไอรินเลยแม้แต่น้อย…แต่ฉันสัมผัสได้ถึงท่าทีความเย็นชาของแม่ที่พยายามไม่ถามเรื่องเธอกับคุณกรณ์เลย“แม่ยังโกรธหนูอยู่ใช่ไหม”“ไอรินเราไม่พูดถึงเรื่องนี้กันแล้ว…ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว เดี๋ยวแม่ไปหาอะไรมาให้กิน” เสียงตวาดของผู้เป็นแม่ดังขึ้นหลังได้ยินคำถามของลูกสาวตน“……………”บ้านคุณกิตติโชจน์“คุณคะ รีบไปปลุกลูกชายคุณให้ไปอาบน้ำแต่งตัวเร็วๆ เข้าวันนี้เราต้องพาเจ้ากรณ์ไปบ้านแก้วทิพย์ขอขมาที่ล่วงเกินหนูไอรินแล้วก็คุยเรื่องหมั้นกันต่อเลย” เสียงหัวเราะ คริคริ ของคุณอุไรดูจะออกนอกหน้าเกินไปดีใจจนเก็บไม่อยู่“คุณอุไรเก็บอาการหน่อยเดี๋ยวก็แผนแตกกันพอดี”“มันดูออกชัดเลยเหรอคะคุณฉันเก็บอาการสุดๆ แล้วนะ คุณรีบไปตามเจ้ากรณ์เร็ว” คุณอุไรยิ้มกริ่มพลาง
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
ตอนที่ 9 ความบังเอิญ
บ้านคุณกิตติโชจน์เสียงเปิดประตูรถทั้งสามคนต่างพากันเดินเข้าบ้านคุณกรณ์ได้แต่สงสัยตลอดทางกลับบ้านแต่ไม่ปริปากพูดเพราะกลัวจะขัดใจแม่ของตนเลยรอให้ถึงบ้านก่อนดีกว่าค่อยถามคุณพ่อหน้าจะคุยรู้เรื่องกว่าระหว่างเดินเข้าประตูบ้านคุณกรณ์ค่อยๆเดินอย่างช้าๆ มือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋ากางเกงตัวเอง เรียกพ่อของตนให้หยุดแล้วปล่อยแม่เดินเข้าบ้านไปก่อนเพื่อจะได้คุยกันสะดวก“พ่อครับ” เสียงอ่อยเบาๆของคุณกรณ์เรียกพ่อให้หยุดเดินแล้วชะเง้อคอมองผู้เป็นแม่ที่กำลังเดินเข้าบ้านเพราะกลัวจะได้ยิน“ว่ายังไง…มีไรจะถามพ่อล่ะ” คุณกิตติโชจน์หันกลับมาตอบด้วยโทนเสียงปกติ“ก็เรื่องหมั้นแหละครับ ผมว่ามันเร็วไป”“มันไม่เร็วไปหรอกตามกำหนดที่แม่แกบอกนั้นแหละรับปากแก้วทิพย์เค้าไว้แล้วถ้าไม่ทำมันจะเสียผู้ใหญ่ได้น่ะสิ” ไม่ว่าคุณกรณ์จะเลือกคุยกับใครก็ดูท่าน่าจะไม่เป็นผลอุตส่าห์เลือกคุยกับพ่อแล้วแท้ๆ“โธ่ พ่อครับช่วยผมเถอะครับ” สายตาเว้าวอนและน้ำเสียงที่ดูสิ้นหวังของคุณกรณ์ส่งไปหาผู้เป็นพ่อ“ไม่เอาละ ฉันไม่คุยกับแกแล้วดีกว่ารีบเข้าบ้านไปกันแม่แกรออยู่” ผู้เป็นพ่อเบือนหน้าหนี คุณกรณ์ได้แต่เดินตามหลังพ่อตนเองเข้าบ้านไปขณะที่แม่ของเขา
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
ตอนที่ 10 ความบังเอิญ2
สิ้นเสียงวายุที่บอกว่าคุณกรณ์จะหมั้นนั้นก็ทำให้เคนประหลาดใจแต่ที่ตกใจมากกว่าก็คือทิศแฟนเก่าไอรินที่จำหน้าคุณกรณ์ได้ในคืนนั้นตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ว่าคู่หมั้นของคุณกรณ์ต้องเป็นไอรินแน่ๆ“เฮ้ยจริงดิ นี่กูกลับไทยมาคราวนี้มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์ทั้งนั้นเลยแต่เรื่องมึงพีคสุด ว่าแต่สาวที่ไหนได้ครอบครองหัวใจมึงวะ” สีหน้าท่าทางดูลนลานของทิศบ่งบอกถึงความกระวนกระวายใจพูดแทรกขึ้น“คุณวายุครับ ถ้าไม่ได้คุยเรื่องงานแล้วผมขอกลับก่อนได้มั้ยครับ”“จะรีบกลับไปไหนล่ะ กับข้าวยังเต็มโต๊ะอยู่เลย” ทิศไม่ได้ตอบอะไรวายุพร้อมกับหยิบแก้วยกดื่มแบบไม่ยั้งกับสิ่งที่ได้ยินทำเอาร้อนใจอย่างมากจนไม่ทันได้สังเกตว่าสามสาวมะขาม ฟ้าใส ปิ่น อยู่ถัดไปอีกสองโต๊ะ“ร้านนี้ก็ดีเหมือนกันนะ อาหารอร่อยเพลงก็เพราะ” มะขามพูดขึ้น“แต่กูอยากเต้นอะ”“ดึกๆ พวกเราค่อยไปต่อกันที่คลับดีกว่าเผื่อไอรินมันจะเปลี่ยนใจ”“หนุ่มๆ ที่นี้ก็ใช้ได้อยู่นะพวกมึง” มะขามพูดพร้อมกับกวาดสายตาไปทั่วๆ จนรอบร้านแต่กับมาสะดุดตาเข้าให้ที่โต๊ะนึง“เฮ้ย…นั่นมันไอ้พี่ทิศใช่ปะวะพวกมึง”“ไหนวะ” ทั้งสามคนต่างพากันมองไปทางที่มะขามบอก“เออ…ใช่จริงด้วยแต่เดี๋ยวนะนั่นมันคุณ
last updateLast Updated : 2025-08-25
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status