공유

Ep.5 ภาวนา (2/2)

last update 게시일: 2025-12-21 15:42:16

Font : ลืมบอก ฟอนต์จองห้องส่วนตัวนะ คุณธีร์จะมาตอนไหนรบกวนแชทบอกหน่อยนะคะ

Tee : ธีร์ใกล้ถึงแล้วครับ

หึ เขาอมยิ้มกับข้อความหลังๆ ที่ดูจะเป็นทางการ ถ้าให้เดา วันนี้เป็นวันเกิดธีร์ซะด้วยสิ คงไม่ได้กำลังเตรียมเซอร์ไพรส์ธีร์หรอกใช่ไหม

TRrrrrrrrrrrr (แม่)

“ครับแม่”

“happy birthday ไอ้ลูกชาย!” ผมมองหน้าจอที่โชว์ว่าเป็นเบอร์แม่ แต่เสียงปลายสายกลับเป็นผู้ชายอีกคน

“แม่ผมล่ะธาม”

“ช่วยรับพรบิดาไปก่อนนะ แล้วก็อาทิตย์หน้าบินมาถึง ปู่มึงเตรียมของขวัญไว้ให้แล้ว” ผมหุบยิ้มทันทีเลยครับเมื่อพ่อเอ่ยถึงเรื่องนี้

“คุณก็ ชอบโทรกดดันลูก ธีร์ครับไม่เป็นไรนะลูก”

“ครับแม่ ผมโอเค ผมเข้าใจแม่กับพ่อดีครับ”

“แม่ขอโทษนะ ที่ช่วยธีร์ตอนนี้ไม่ได้ แต่ธีร์บอกความจริงกับปู่ไปก็ได้นี่ลูก แม่ว่าปู่น่าจะเข้าใจ” ตาแกนั้นนะเหรอจะเข้าใจ ผมว่าหัวผมน่าจะแตกมากกว่าถ้าบอกไปว่า

“มันติดหญิงนะครับเมีย ปู่มึงคงเข้าใจมากมั้ง” ใช่ครับพ่อพูดถูก ปู่แม่งโคตรโหด ถ้าท่านรู้มีหวังส่งคนมาลากผมกลับไปวันนี้แน่

“งื้อออ ทำไงดีละลูก”

“แม่ครับไม่ต้องเป็นห่วง ผมเข้าใจสถานะที่บ้านเราตอนนี้ดีครับ ไม่เอาสิ วันนี้วันเกิดธีร์นะไม่อวยพรให้ธีร์หน่อยเหรอแม่”

“อวยพรสิ เอางี้ งั้นปีนี้แม่ขอให้...ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าไรขอให้หนูคนนั้นเขายังรอธีร์ของแม่ เหมือนที่ธีร์มั่นใจและบอกกับแม่ว่ารอเขาได้นะลูก”

“ขอบคุณครับแม่ เป็นคำอวยพรที่ดีที่สุดเลยครับ”

“แม่เชื่อ ถ้าธีร์สำคัญกับหัวใจหนูคนนั้นจริงๆ เขาจะต้องรอธีร์แน่ๆ อย่าลืมบอกเขาละ บอกชอบนะลูก”

“หึ ไว้จะเก็บไปคิดนะครับ รักแม่นะ ไว้เจอกันครับ”

“ครับ แม่รักลูกนะ”

ร่างสูงพ้นลมหายใจออกมา คิดไม่ตกว่าจะบอกกับฟอนต์ยังไงดี เพราะที่บ้านเขามีปัญหาเรื่องบริษัท ที่กำลังจะล้มละลาย ฟังไม่ผิดหรอกครับ ครั้งนี้มันหนักจริงๆ จนต้องกลับไปตั้งหลักที่สวิตเซอร์แลนก่อน ถึงขนาดที่ผมต้องย้ายโรงเรียนกลางเทอมทั้งที่ใกล้จะจบ ม.6 แล้ว เพราะถ้าไม่กลับครอบครัวของเราได้ตกอยู่ในอันตรายกันหมดแน่ พ่อกับแม่เลยต้องขึ้นไปสวิตก่อน ยังดีที่แม่ขอปู่ให้เวลาเขาจัดการตัวเองที่นี่ก่อน

ซึ่งก่อนหน้านี้เขาไม่เคยคิดถึงอนาคตที่จะห่างจากฟอนต์เลยสักนิดเลย ทุกเส้นทางชีวิตของเขา เขากำหนดไว้แล้วว่าจะเคียงข้างฟอนต์ไปตลอด อยากเห็นทุกช่วงเวลาที่ฟอนต์ได้เจอ อยากเห็นรอยยิ้มดีใจ อยากซับน้ำตาให้เมื่อเธอในวันที่เจออะไรที่ร้ายๆ อยากอยู่ใกล้ๆ เพื่อที่เธอหันมาจะเห็นเขาอยู่ตรงนี้ แต่เขาทำมันไม่ได้แล้ว แม่งโคตรกากเลยวะ

“ถึงแล้วครับ”

“นี่ครับลุง ขอบคุณครับ”

ร่างสูงลงจากรถแล้วเดินเข้าร้านคาเฟ่กึ่งร้านหนังสือ เป็นสถานที่อีกที่หนึ่งของเขาและเธอชอบมาหลังเลิกเรียน

เมื่อถึงห้องที่ร่างเล็กจองเอาไว้ ใบหน้าที่ดูเศร้าๆ เป็นต้องอมยิ้ม เขาค่อยๆ แอบเปิดประตูเข้าไปเห็นภาพรอบๆ ห้องเล็กๆ ที่ถูกตกแต่งออกแนวน่ารักๆ เต็มไปด้วยลูกโป่ง พร้อมกับร่างเล็กๆ ในชุดนักเรียน ที่กำลังถือเค้กยิ้มรอเขาอยู่

“happy birthday to you”

“happy birthday to youuu~”

“happy birthday”

“happy birthdayyyyy~”

“happy birthday to…..”

“youuuuuu”

“happy birthday ค่ะธีร์”

“////”

“อธิษฐานหน่อยยยยย ”

ผมมองแสงสว่างของเทียนที่สะท้อนแสงออกมาให้ได้เห็นหน้าเค้ก 'happy birthday นายใจดี' รูปวาดผู้ชายที่กำลังถือลูกบาส เธอวาดเองสินะ วาดน่ารักจัง แถมเสียงหวานใสที่ร้อง happy birthday ออกมานั้นทำใจผมเต้นไม่หยุดเลย

“....”

ธีร์เงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้าที่เผยรอยยิ้มสดใส คนตัวเล็กตั้งหน้าตั้งตารอฟังคำอธิษฐานจากเขา

‘ให้ตายสิน้า ฟอนต์แม่งโคตรมีผลต่อหัวใจเขาจริงๆมา

มือใหญ่ทั้งสองข้างยกขึ้นวางซ้อนกับมือเล็กที่เธอถือเค้กอยู่ สายตาคมประสานสายตากลมโต แววตาของฟอนต์นั้นมีแสงระยิบระยับ เพียงเขามองเข้าไปลึกๆ ข้างในตาเธอที่กำลังสะท้อนภาพของเขาอยู่ สายตาคมดูเปล่งประกายขึ้น ร่างสูงเผยรอยยิ้มมุมปากสายตาแน่วแน่มองไปที่ฟอนต์

‘ธีร์เชื่อว่านี่เป็นเพียงการเริ่มต้นในเรื่องราวความรักของเราหน้าแรก

‘และธีร์จะไม่ยอมให้มันจบแค่ตรงนี้หรอก

‘เพราะฉะนั้นแล้ว.....

‘ได้โปรดเถอะฟอนต์ โปรดอย่าไปรักใครคนอื่น…..นอกจากธีร์เลยนะ’

‘พระผู้เป็นเจ้าครับ ขอวอนท่าน’

‘ช่วยฟังคำภาวนาของผมที’

‘ระยะเวลาต่อจากนี้’

‘ขอให้ท่าน...ช่วยปกป้องใจเธอคนนี้’

‘ขออย่าให้มีชายใด...ได้ใจเธอไปครอง’

‘จนกว่าจะถึงวันเวลาที่เหมาะสม’

‘ให้ผม ได้กลับมาเคียงข้างเธออีกครั้ง’

คำอธิษฐานภายในใจได้จบลงพร้อมกับไฟเทียนตรงหน้าดับ ร่างบางที่เฝ้ารอเผยรอยยิ้มให้กับเขาอีกครั้ง

“เพี๊ยง...ขอให้คำอธิษฐานของธีร์เป็นจริงนะ”

“หึ ธีร์ก็หวังให้เป็นจริงเหมือนนกัน” สายตาคมสบเข้ากับดวงตากลมโตทำร่างบางกะพริบลง เมื่อมือของเขานั้นลูบสัมผัสที่แก้มเธอเบาๆ

“แฮ่มม! นี่เค้กน่ารักไหม ฟอนต์ทำเองเลยนะ” ฟอนต์เพียงแค่กระแอมเบาๆ ใส่นิดหน่อย ทำให้ผมเบี่ยงความสนใจจากแก้ม แดงๆ นั้น ไปที่เค้กแทน

“น่ารัก ดีใจที่ฟอนต์ตั้งใจทำให้ธีร์”

“ฟอนต์มีของขวัญอีกชิ้นให้ด้วยนะ ธีร์ต้องชอบแน่ๆ เลย” เราทั้งคู่ถ่ายรูปเสร็จ ก็นั่งกินเค้กกันอยู่ ฟอนต์รู้ว่าผมไม่ชอบกินหวาน เธอเลยเลือกทำเค้กแอปเปิลให้ ถึงว่าวันนี้ไม่ให้ผมไปส่ง จอมวางแผนจริงๆ

ผมรับกล่องของขวัญในมือคนตัวเล็กมาแกะ

“กำไล?”

“ชอบไหม นี่ฟอนต์สลักชื่อธีร์ด้วยนะ” เหอะ! ยัยบ๋องเอ๊ย

“ชื่อเวสป้า”

“ใช่แล้ว น่ารักดีออก แถมรูปเป็นลายหัวใจให้ด้วย....”

พรึบ!

“.......ธีร์” ร่างบางชะงักเมื่อคนตัวโตโผล่กอดเธอแน่น

ฟอนต์จะรู้ตัวไหมว่าที่เธอทำอยู่ เพื่อนกันเขาไม่ทำให้กันหรอกนะ

“อย่าพึ่งปล่อยธีร์ได้ไหม ขอกอดฟอนต์อีกสักพัก...นะ” น้ำเสียงที่ฟังดูสั่นเครือทำให้ฟอนต์ต้องขมวดคิ้วสงสัย มือเล็กกอดตอบเพื่อนคนสำคัญตรงหน้า เธอยอมปล่อยให้ธีร์กอดอยู่แบบนั้น

‘ถ้าใจธีร์ยังเต้นแรงกับฟอนต์อยู่แบบนี้ แล้วธีร์จะปล่อยฟอนต์ไปได้ยังไง’

“...”

“...”

ช่วงเวลาของความสุขที่เขาว่ากันนั้นมักจะสั้น มันคือเรื่องจริงสินะ เขาอยากหยุดเวลาไว้แค่ตรงนี้ ร่างสูงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอไว้ เหมือนกับว่าเขาจะจดจำกลิ่นของเธอไว้ในหัวใจ

“ซึ้งใช่ไหมล่ะ โอ๋ๆ ก็นะ ฟอนต์เป็นเพื่อนที่น่ารักนี่น้า~” มือเล็กลูบแผ่นหลังกอดตอบเขาโยกไปโยกมา

สำหรับเธอตอนนี้คงเป็นได้แค่เพื่อนสินะ เขาผลักกอดส่งยิ้มให้เธอ มือหน้ายกขึ้นบีบจมูกเล็ก

เพื่อน! ก็เชี่ยล่ะ ไม่ได้อยากเป็นโว้ย!

“อื้ม น่ารัก”

“^^”

น่ารักเกินเพื่อน

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. ไทเลอร์ & เฟอร์บี้ (2/2)

    6 ปีผ่านไป “ชาม ชาม ชาม เปอร์ เจยเห็ม ชาม ยึก ปุ้ง” (ช้างช้างช้างน้องเคยเห็นช้างรึเปล่า) “.....” “ชาม มุม จู๋ โต ม่าว เบา ชะมด ใยต้าว เยียวาห้วน” (ช้างมันโตไม่เบาจมูกยาวๆ เรียกว่างวง) “โอ๊ะ! ปี ปี๊ ปี๊ ปี๋” “ปี๊ไตเจอร์ เห็มไม นู๋ ตับปีเตื้อไต ว้าวววว ปีเตื้อจ๋วย” เจ้าหญิงตัวน้อยในชุดราตรีสุดสวยร้องเพลงช้าง ช้าง ช้าง สนุกสนาน เด็กน้อยคนนี้เธอมีชื่อว่า เฟอร์บี้ เธอกำลังวิ่งไล่จับผีเสื้อตัวน้อยที่บินโชว์อยู่กลางอากาศ เฟอร์บี้ยกยิ้มร่าเมื่อมือเล็กๆ ของเด็กวัย 3 ขวบนั้นได้จับผีเสื้อได้และกำลังเอาไปให้พี่ชายเธอดู “อื้ม เฟอร์มันจะตายนะถ้าจับแรง” ชายหนุ่มวัย 6 ขวบลูบหัวคนน้องอย่างเอ็นดู “ปล่อยให้มันบินสวยๆ ไหมคะ พี่ช่วย” ไทเลอร์ ก้มลงมองคนน้องเผยรอยยิ้มหวานบอกเจ้าหญิงน้อยของเขา “ยู ตงนี้ ก็จ๋วย” เฟอร์บี้หน้างอใส่คนเป็นพี่ เด็กน้อยที่ไม่อยากจะปล่อยสิ่งสวยงามตรงนี้ไป เผยแววตากลมใสน่าสงสาร ในดวงตาคู่สวยเริ่มเอ๋อคลอด้วยน้ำตามองหน้าคนเป็นพี่อย่างอ้อนๆ “ไม่ร้องนะเจ้าหญิงของพี่ ถ้าเฟอร์บี

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. ไทเลอร์ & เฟอร์บี้ (1/2)

    “ธามเหม็นวะ ผมจะอ้วก” “เหม็นกู?” “…..” “ไม่ตอบแปลว่าใช่” “ไม่รู้” “เวร! มึงลูกกูจริงไหม ลำบากกูคูณสิบจริงๆ งานก็ต้องทำให้ อายุกู 50 แล้วนะเว้ย” ธามบ่นลูกชายตัวดีที่ตอนนี้มันนอนหนุนตักหนูฟอนต์ แล้วมันไม่ได้พูดเปล่านะ มันพูดว่าเหม็นเสร็จมันก็เอาหน้าขี้เหร่ๆ มันไปซุกท้องเมียอ้อนเมียมันครับ “ที่รักครับ พี่เหม็นดอกไม้กับเหม็นหน้าพ่อ” “เมียพี่ขอเตะลูกได้ไหม พี่อดมานานแล้ว” “นี่ลูกไหมครับ” “คุณพ่อคะอย่าแกล้งธีร์ของหนู” ธามยกยิ้มให้ลูกสะใภ้ รีบเอาแจกันดอกไม้ไปวางที่อื่น เห็นเป็นลูกหรอกนะ ชิ๊ เมียกูอุตส่าห์ทำให้กูได้เฉยชมแต่ไม่เป็นไรเพื่อหลานปู่ทำให้ได้ครับ “ธีร์ไหวไหม เมื่อเช้าก็วิ่งไปอ้วกกลางที่ประชุมนี่ แม่ว่าช่วงนี้พักงานก่อนไหม ลูกน่าจะไม่ไหวแล้ว” “คงต้องพักไว้ก่อนครับแม่ ผมอยู่ห่างฟอนต์ไม่ได้เลย” “โธ่~ลูกแม่ คงรักหนูฟอนต์มากเลยสินะ” “ใช่ครับรักมาก ฟอนต์ครับลูบหัวธีร์หน่อย” “////” คนตัวเล็กเผยรอยยิ้มลูบหัวผู้เป็นสามี เธอตั้งท้องไว้ 5 เดื

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. Phone love Nc🔥(3/3)

    ผ่านไป 1 อาทิตย์ 20.00 น. “คิดถึง” สายตาคมเข้มอ่อนไหว มองคนตัวเล็กในจอ คืนนี้เธอขาใส่ชุดนอนสายเดี๋ยวกระโปงสั้น (ฟอนต์ก็คิดถึงธีร์) เธอยกยิ้มตาหยีให้ผม คนตัวเล็กทาครีมปะแป้งเสร็จเธอกระโดดขึ้นเตียงห่มผ้าหนาๆ หยิบเสื้อของธีร์มากอดไว้เพื่อที่จะเข้านอน “นั้นเสื้อธีร์” (อื้ม ฟอนต์ติดกลิ่นแบบว่าถ้าไม่ได้กลิ่นฟอนต์จะนอนไม่หลับ) “....” ฟอนต์แม่ง เกินต้าน! (ก็คนมันไม่ชินนี่) ธีร์จะบอกว่าไม่ใช่แค่ฟอนต์หรอก ธีร์ก็เป็น เพราะติดกลิ่นของฟอนต์มากเลยทำให้นอนไม่หลับยังดีที่เขาแอบเอาตุ๊กตามายเมลโลดี้ที่เธอชอบนอนกอดติดมาด้วย เลยทำให้หลับลงได้บ้าง “ฟอนต์” (คะ) เธอเอียงคอมองปลายสาย รอว่าผมจะพูดอะไร ซึ่งผมชั่งใจอยู่นานว่าจะพูดขอเธอออกไปดีไหม (ธีร์คะ ฟอนต์รอฟังอยู่) “กังฟูไปไหน” (น้องน่าจะนอนแล้วนะ วันนี้คุณแม่ธีร์มาเล่นกับฟอนต์แล้วรับน้องไปนอนด้วย) “งั้นเหรอ.....” เหมือนแม่จะรู้งานเลยวะ “แล้วหนูง่วงยัง” (ยังค่ะ หนูอยากคุยกับธีร์ แต่ถ้าธีร์ติดงานหนูก็จะนอนแล้

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. Phone love (2/3)

    จุ๊ฟ “หื้ม?” “ทำไมธีร์น่ารักขนาดนี้ค่ะ ฟอนต์โคตรคลั่งรักธีร์มากๆ เลยรู้ป่ะ” จุ๊ฟ จุ๊ฟ จุ๊ฟๆๆๆๆ “^ ^” “ห้ามฟอนต์หน่อยก็ดีนะ” นี่จูบจนปากเปื่อยแล้วนะไอต้าวแฟน “เคยบอกแล้วไงว่าโคตรชอบจูบเธอเลย จูบอีกสิ” “ไม่เอาแล้ว >” “งั้นธีร์จูบเอง” มือใหญ่ยกขึ้นเชยคางฟอนต์ขึ้นอย่างแผ่วเบา เธอสบสายตาคู่หวานของธีร์ ก่อนริมฝีปากเขาจะทาบลงมาอย่างแนบแน่นและลึกซึ้ง อบอวลด้วยความรัก จ๊วบ จ๊วบ “อื้มมมม” ปลายลิ้นร้อนสอดเข้ามาตวัตลิ้นเล็กธีร์ขบกัดทั้งปากของเธอ สัมผัสอันนุ่มลึกชวนหัวใจเธอเบาหวิว ร่างกายบางขยับแนบชิดธีร์มากขึ้น “อื้มมม...หวาน” ธีร์ครางเสียงทุ้มหวานในลำคอ เขายกมือขึ้นแกะกระดุมเสื้อตัวเองและถอดมันออก จ๊วบ จ๊วบ “อื้อออ ธีร์....” เธอผล่ะจูบออกจากเขาอ้อยอิง แผล็บ ร่างกายเขาร้อนรุม กดจูบเธอและเลียที่ริมฝีปากฟอนต์อีกครั้ง แต่มือเล็กดันหน้าอกแกร่งห้ามเขาไว้ ตากลมโตสบเข้ากับธีร์ สายตาของเธอดุจประกายวิบวับจนเข้าไม่อาจละออกไปได้ “อ...อยากมีลูกไ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. Phone love (1/3)

    “แน่ใจนะว่าเรื่องที่ได้ยินมาฟอนต์ไม่ได้คิดไปเอง” หงึก หงึก “แน่ใจ ฟอนต์ยินไม่ผิดแน่ ธีร์นัดผู้หญิงมาที่ร้านนี้” “ซวยแล้วมึงไอหมาใหญ่” เจ้าจอมสบถเบาๆ กับตัวเอง เมื่อเช้าฟอนต์โทรมาหาเธอบอกจะพาไปกับแกะ ไอเราก็งงว่าอารมณ์ไหนของเพื่อนวะมันชวนไปจับแกะ ซึ่งแกะที่ว่ามันไม่ใช่แกะจริงๆ แต่เป็นธีร์ต่างหาก “นั้นไง เจอแล้ว ป่ะเร็วๆ เจ้าจอม” ฟอนต์พูดขึ้นเสียงเบาเธอคว้ามือเจ้าจอมย่องตามร่างสูงเข้าไปในร้านอาหารสุดหรู แสงไฟอุ่นๆ ส่องสะท้อนแจกันเซรามิกขนาดใหญ่ที่ตั้งกระดับอยู่มุมหนึ่งของร้าน เธอทั้งสองรีบวิ่งไปหลบซ่อนด้านหลังของแจกันนั้น “คือตัวเราสองคนมันไม่น่าจะบังมิดนะ” “มิดยัง” ด้วยความกลัวธีร์จะจับได้ ฟอนต์เธอเด็ดใบไม้ในแจกันมาบังหน้าช่วยปิดไว้อีกที “เออมิด มิดก็บ้าแล้ว! หน้าบานเท่าฝาบ้าน ใบไม้เล็กเท่าตีนหอยมันจะมิดกี่โมง” “เคยเห็นเหรอ ตีนหอยอ่ะ” “ประเด็นมันอยู่ที่ตีนหอยไหม” “เออ ก็ไม่ จอมอ่ะชวนฟอนต์นอกเรื่อง” “จอมผิด” “ใช่” “เออ ให้มันผิดแค่จอมเถอะ”

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Special Ep. มอบเกียร์ ⚙️ Nc🔥 (3/3)

    “หื้มมม ฟอนต์แฉะแล้วนะ” “อ๊า....เพราะธีร์” เพราะว่าเขาทำให้เธอแฉะ และร้อนไปหมดทั้งร่างกาย ภายใต้แพนตี้ เธอกระตุกขมิบรู้สึกได้ถึงความชื้น เมื่อมือใหญ่แตะลงตรงกลางสาวใจเธอ “อ๊า ฟอนต์ต้องการธีร์” “ยั่วแบบนี้กะจะให้เค้านอนซบอกเธอทั้งคืนเลยใช่ไหม” สายตาเขาเลื่อนมองเธอตรงหน้า มือเขาค่อยๆ ลากเกี่ยวประโปรงเธอให้เธอลุกขึ้นแล้วถอดมันออกพร้อมกับแพนตี้สีหวาน แผล็บ “////” ปลายนิ้วเรียวแกร่งแตะเข้ากลางกลีบสีหวาน เธอมองธีร์ไม่ละสายตาราวกับว่าถูกมนต์สะกดและลืมหายใจไปแล้ว เมื่อปลายนิ้วเขาที่ถูกชโลมไปด้วยน้ำหวานที่ชื้นแฉะ.... แผล็บ แผล็บ ปลายลิ้นร้อยตวัดเลียน้ำหวานจากนิ้วเรียว สายตาธีร์อ่อนไหวมองเธอขณะกำลังชิมน้ำหวานจากมือนิ้วมือเขา บ้าจริง....ร่างกายเธอร้อนดั้งไฟเผ่าให้ได้ เพราะเธอต้องการธีร์ “เข้า.....” มือเล็กแตะที่ซิปกางกางเขาและรูดมันลง “เข้ามาทำในตัวฟอนต์ได้ไหม” “หึ เอาสิที่รัก” ริมฝีปากสีไวน์เงยขึ้นจูบเธอ และเลื่อนถอดกางเกง ก่อนที่เขาจะกลับไปนั่งเอนหลังที่โซฟา แท่งแก่นกายขยายใ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.13 เรื่องจริงหรือหลอก (2/2)

    “ไม่ใช่? แล้วทำไมถึงไม่ไปกินข้าว” “ก็เพราะว่าธีร์ดูหงุดหงิดฟอนต์” “...” “นั้นน่ะ....มื้อแรกของเราเลยนะ ตั้งแต่เราได้เจอกันเราทะเลาะกันบ่อยไปแล้ว ฟอนต์ไม่อยากกินข้าวแบบอึดอัดจนติดคอตายหรอกนะธีร์” เธอว่าพร้อมหน้ามุ่ยใส่เขา “ถ้าจะลำบากใจขนาดนั้นก็ไม่ต้องฝืนกินข้าวกับฟอนต์ก็ได้ ฟอนต์เข้าใจ ธีร์

    last update최신 업데이트 : 2026-03-18
  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.14 คนที่คิดถึง (2/3)

    “เจ้าจอมเป็นอะไร” เราทั้งคู่หันมองตามเสียงเรียกพบว่าเป็นแทนคุณ ร่างสูงโปร่งในชุดนักศึกษาเป็นระเบียบเรียบร้อยเร่งฝีเท้าเดินมาทางเรา คิ้วเข้มขมวดขึ้นท่าทางดูเป็นห่วงเมื่อเห็นเจ้าจอมร้องไห้ หน้านายเหมือนพร้อมจะไปตีคนอะ ขอเตือนไว้เลยว่าใครก็ห้ามทำไอ้โม่ร้องไห้ถ้าไม่อยากตายเร็ว “ฮึก...แทนคุณ ฮืออ

    last update최신 업데이트 : 2026-03-18
  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.14 คนที่คิดถึง (1/3)

    “หวัด-ดี” ร่างกายเธอขนลุกสู้ซ่า ปาทังก้าปาทังกี้ โอ้ยไอ้บ้า เลิกเล่น เอาเป็นว่าจู่ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมาเมื่อ ได้ยินเสียงเรียกหวานใสข้างๆหู ใสบ้าอะไรล่ะ ขนลุกคักปูเอ้ย! “ฮิฮิ อ้าวโมโม่ ก... กลับมาแล้วเหรอ” ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เอ่ยทักทายเพื่อนสุดที่รัก เธอมีชื่อนเล่นว่าโมโม่หรือคนทั่วไปจะเรียกอีกชื

    last update최신 업데이트 : 2026-03-18
  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.10 คาสายกับเพื่อน (1/2)

    ณ คาเฟ่พักพิง “เมลเป็นไงบ้าง” ร่างบางเธอเดินเข้าร้านถามน้องพนักงาน “พี่ฟอนต์หายไปไหนมา” “ไว้ค่อยเล่าเรื่องมันยาว พ่อพี่ล่ะอยู่ไหน” “ห้องทำงานค่ะ พ่อพี่ฟอนต์บอกว่าจะขายที่นี่เรื่องจริงเหรอคะ มีคนมากับพ่อพี่ด้วยนะ เขาน่าจะเป็นคนที่จะซื้อที่....” คิดจะขายจริงๆ สินะ “เมลไปทำงานเถอะ พี่จะเข้าไปคุย

    last update최신 업데이트 : 2026-03-17
더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status