เข้าสู่ระบบ“ได้ค่ะ”ใยไหมตอบพ่อสามีไป ตั้งแต่แต่งงานและเข้ามาอยู่กับพ่อแม่เขาที่บ้านหลังนี้ เธอก็สนิททั้งกับพ่อและแม่ของโซลมากขึ้น รวมถึงพี่ชายและน้องสาวเขาด้วย ทุกคนให้ความสนิทสนมกับเธอเหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ส่วนพ่อของเธอนั้น ก็มีมาเยี่ยมหลานบ้าง บางครั้งก็ให้เธอพาลูกชายไปหาที่บ้าน ท่านก็รักและเห่อหลาน
แกร๊ก!!! เสียงเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยดังขึ้น ทำให้ทั้งสี่สาวและคนป่วยบนเตียงหันไปมอง ก็พบว่าเป็นคีรินที่เดินเข้ามา แต่ทว่าสีหน้าไม่ได้ยิ้มแย้มเท่าที่ควร “นึกว่ามึงจะไม่มาแล้ว”กระเช้าผลไม้ที่คีรินถือมาด้วย ถูกส่งไปให้ใยไหมที่เดินมารับไปวางไว้ ก่อนที่เธอจะชวนเพื่อนออกข้างนอกทันที เพราะอยากให้เขาได
ใยไหมเอาผลไม้ที่เธอซื้อมาไปล้างทำความสะอาด ก่อนจะใส่จานมาตั้งไว้โต๊ะข้างเตียงผู้ป่วย แล้วเธอก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างเขา หยิบส้มมาปอกเปลือกให้เขาหนึ่งลูก “วันนี้คุณแม่มีอาการอะไรบ้างครับ” “ไม่เลยค่ะ ไหมปกติดีทุกอย่าง อาทิตย์หน้าเราก็จะรู้เพศลูกแล้วนะโซล ไหมตื่นเต้นมากเลย” เธอเอาส้มที่ปอกเรียบร้อย ป้
กลับถึงกรุงเทพฯ อาการแพ้ท้องแทนเมียของโซลก็เป็นหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนคนเป็นแม่ตัดสินใจพามาแอดมิทที่โรงพยาบาล เพื่อนอนให้น้ำเกลือ ไม่ว่าเขาจะกินอะไรเข้าไปก็อาเจียนออกมาจนหมด ทำให้ไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นจากเตียงนอน ซึ่งเมื่อเพื่อนในกลุ่มทราบข่าวก็มาเยี่ยมเขาทันที อย่าใช้คำว่ามาเยี่ยม เรียกว่ามาสมน้ำหน
ตอนสายของห้องพักริมทะเล เริ่มมีแสงแดดสาดส่องผ้าม่านเข้ามาภายใน ใยไหมขยับเปลือกตาเปิดช้า ๆ ก่อนจะพบกับแววตาคมของโซลที่นอนเท้าแขนมองเธออยู่ เขาไม่ได้มีอาการเหมือนคนเพิ่งตื่นนอนสักนิด "ตื่นนานแล้วเหรอ" "โซลตั้งนาฬิกาปลุกไว้ อยากจะตื่นมามองหน้าเมียตอนหลับ" ใยไหมยิ้มกริ่ม ไม่คิดว่าเขาจะมีมุมแบบนี้ด
ใยไหมล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงขาสั้นของเธอ ก่อนจะนำวัตถุบางอย่างยื่นไปตรงหน้าเขา แค่เพียงเขารับไปถือไม่นาน ร่างเล็กของเธอก็ถูกเขาดึงเข้าไปกอดทันที ก่อนจะได้ยินเสียงลมหายใจฟึดฟัดของเขา มันคือที่ตรวจครรภ์ที่เธอตรวจตั้งแต่ก่อนวันแต่งงาน เพราะประจำเดือนเธอขาดไป และก็เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ คือเธอท้อง
ตลอดทั้งวันใยไหมต้องคอยเช็ดตัวและป้อนยาให้โซลตลอด เธอสั่งข้าวต้มมาให้เขากินเป็นอาหารก่อนจะกินยาที่เธอไปซื้อมาให้จากร้านขายยาด้านล่างคอนโด แต่ทว่าจนถึงตอนเย็น พิษไข้ก็ยังไม่ลด มันจะลดเฉพาะตอนที่ยาออกฤทธิ์ แต่ทว่าพอยาหมดฤทธิ์ตัวก็กลับมาร้อนเหมือนเดิม "ไปหาหมอดีกว่านะ เดี๋ยวฉันพาไป" คนป่วยสายหน้า
เช้าต่อมา กริ๊ง! กริ๊ง! เสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ของใยไหมดังขึ้นในเวลาเก้าโมงเช้า เธอลืมตาตื่นด้วยความอ่อนเพลีย เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มาจะกดปิดเสียง รู้สึกมีอะไรหนัก ๆ ทับอยู่ตรงเอวคอดกิ่วของตัวเอง หันไปมองเห็นชายหนุ่มที่กระแทกเธอไม่หยุดเมื่อคืนยังนอนกอดเธออยู่ เธอเริ่มชินแล้วที่เขานอนกับเธอท
โซลขับรถด้วยความเร็ว จุดหมายคือคอนโดของใยไหม เขายังโกรธที่เธอทำเหมือนรังเกียจเขา เพียงแค่เขานั่งใกล้เธอ เข้าใจว่าเขาเป็นคนบอกเธอเองว่าไม่อยากให้เพื่อนเขารู้เรื่องของเรา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะทำท่ารังเกียจเขาขนาดนั้น เมื่อขับมาจอดรถในลานจอดรถของคอนโด เขาก็เห็นเป้าหมายที่กำลังลงจากรถเพื่อนสนิทข
อาทิตย์ต่อมา "อื้อ~โซล พะ พอแล้ว" ใบหน้าหล่อเหลาคลอเคลียซอกคอเธอไม่ห่างหลังจากโซลกลับมาจากผับเกือบเที่ยงคืน เขาก็จัดการเธอจนเสร็จไปหลายรอบ แต่ทว่าก็ยังไม่มีทีท่าว่าเขาจะหยุด "นายทำเหมือนคนอดยากเลยนะ" เธออดที่จะแขวะเขาไม่ได้ทั้งที่เขาทำเช้าเที่ยงเย็น จะทำเวลาไหนเธอก็ไม่เคยขัด แต่ตอนนี้ก็เกือบ





![คุณพ่อเลี้ยง(เดี่ยว) [ เซ็ตพ่อลูกติด ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

