ログイン“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
มือหนากดแน่นที่ต้นแขนของเธอทั้งสองข้าง สายตาของเขาก็เต็มไปด้วยแรงอารมณ์ดิบ เผ็ดร้อน และอันตรายอย่างน่ากลัว “อย่าทำให้หมดความอดทนไปมากกว่านี้” เสียงต่ำพร่าเปล่งออกมาเครียดขึง ปลายนิ้วร้อนจัดเลื่อนไล้ลงมาที่เอวของเธออีกครั้ง เขาปล่อยมือของเธอให้เป็นอิสระอีกครั้ง แล้วกดจูบลงที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะใ
เธอก็หยิบลิปสติกแท่งเรียวสีชมพูอมแดงขึ้นมาอย่างแผ่วเบา ก่อนจะค่อย ๆ หมุนปลายลิปให้เนื้อสีโผล่ขึ้นมาเพียงเล็กน้อย แล้วทาลงบนริมฝีปาก เนื้อลิปค่อย ๆ ไล่ไปตามรูปปากอย่างประณีต ปาดซ้าย ปาดขวา ก่อนจะใช้นิ้วชี้เกลี่ยเบา ๆ จนเนื้อสีแนบสนิทไปกับผิวริมฝีปาก ริมฝีปากอวบอิ่มถูกเติมสีขึ้นมาอย่างมีศิลป์ เธอค่อ
“เต้นอีกแล้วเหรอ” ไอมิเอะทำหน้าหงอยทันที คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย พลางริมฝีปากเม้มแน่นอย่างลังเล “เอาน่า เรียกกระแส ตีเหล็กต้องตีตอนร้อนแบบนี้แหละ!” เส้นด้ายก็เปิดเพลงที่สาว ๆ ในติ๊กต็อกกำลังฮิตกันตอนนี้ทันที ‘Gostosa de mini short’ เสียงเพลง ‘Descer’ ดังขึ้นพร้อมจังหวะบีต ทำเอาหัวใจของไอมิเอะเต้นรั
บทที่ 71 “ดึกแล้ว…นอนไหม” คราวนี้จินเอ่ยเสียงเบาลงกว่าทุกที พยายามเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน “ทำไมไม่ตอบ?” “…ต้องตอบด้วยเหรอ” จินพึมพำในลำคอเบา ๆ จนแทบไม่ได้ยิน น้ำเสียงก็ติดประชดนิด ๆ แต่ไม่กล้าใส่เต็มแรงเหมือนเดิม “....” เธอก็เงียบ เงียบจนเขาใจคอไม่ดี “ไม่เยอะหรอก” สุดท้ายเขาก็เป็นฝ่ายพูดขึ้







