LOGIN“ทำไม” ท่านทูตขบกรามถาม “เพราะมันไร้ค่าสำหรับผม” “...!!!” ท่านทูตจ้องเขม็ง นัยน์ตาฉายแววทึ่งปนข่มขวัญ “ไม่มีความกลัวจริงๆ สินะ” จินจ้องกลับโดยไม่หลบสายตา แม้อีกฝ่ายจะเป็นถึงท่านทูตผู้ทรงอิทธิพลที่สุดที่เคยมีมา “ผมควรกลัวอะไร?” “O_O!!” คำถามย้อนกลับนั้นทำเอาไตเติลกับช้างกลั้นหายใจจนหน้าดำหน้าแดง
“ง่ายๆ แบบนี้เลย?” ช้างหันขวับมาถามไตเติลพลางเบิกตาโต “แล้วลุงคนนี้เป็นใครวะ” “เอกอัครราชทูตไทยประจำญี่ปุ่น พ่อของเอมิโกะ” ไตเติลเอียงหน้ามากระซิบตอบเบาๆ “เย็ดโด้ กูต้องถอนสายบัวไหม” ช้างทำหน้าอึ้งเหวอจนเก็บทรงไม่อยู่ “ถอนทำเหี้ยไร มึงเป็นผู้หญิงรึไง อีกอย่าง ถึงจะเป็นท่านทูต แต่ไม่มีเชื้อพระวงศ์
“....” จินก็เงียบอยู่พักหนึ่ง “คงต้องลองเสี่ยงดู” “หมายความว่าไงวะ?” ไตเติลกับช้างหันมองหน้ากันทันที “....” จินไม่ได้ตอบ ก่อนจะขับรถแล่นออกจากหน้าร้านอาหารไปตามถนนโดยไม่มีใครรู้จุดหมาย จนกระทั่งรถเลี้ยวเข้าสู่ถนนสายหนึ่ง ทิศเหนือมองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนสายตาจะค่อย ๆ หันกลับมาหาจิน “หรือว่า…” ไ
“แต่ว่า…วันนี้คุณช่วยอยู่ทานข้าวกับลูกสาวผมสักหน่อยได้ไหม...ถือว่าแลกกับสิบล้าน” ความเงียบเข้าครอบงำทันที ไตเติลกับช้างและทิศเหนือพร้อมใจกันเบิกตากว้าง หันไปมองจินเพื่อลุ้นคำตอบ จินมองอีกฝ่ายนิ่งๆ ก่อนมุมปากจะกระตุกขึ้น ซึ่งนั่นไม่ใช่รอยยิ้มยินดี แต่เป็นยิ้มเหยียดเย้ยหยันในเงื่อนไขไร้สาระ “แม้ ได
“แต่พ่อ” หญิงสาวชะงัก “คุยเรื่องธุรกิจ” คำสั่งของผู้เป็นพ่อทำให้หงส์หยกเม้มปาก ก่อนยอมเงียบ ชายวัยกลางคนก็หันกลับมาหาจิน “โครงการที่คุณเสนอมาผมสนใจนะครับ” คำพูดนั้นทำให้จินนั่งตัวตรงขึ้นเล็กน้อย สีหน้าก็สุขุมเป็นทางการขึ้นมาทันที “ผมอยากขอรายละเอียดเพิ่มเติม คุณว่ายังไง” ชายวัยกลางคนเอ่ยถาม จินก็
ช้างทำหน้าสยองขวัญพลางขนลุกซู่ ไตเติลก็กุมขมับ อับอายแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี คืนนั้นไฟในผับมันสลัวบวกกับเหล้าเข้าปาก มองผ่านๆ จึงนึกว่าพอไปวัดไปวาได้ แต่พอมาเจอตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ ไตเติลถึงกับถามตัวเองในใจว่า กูเอาลงได้ยังไงวะ กับอีช้างนี่เนี่ยนะ วอดส์!!! “คืนนั้นเมา” ไตเติลหันมากระซิบตอบเบาๆ พลางเ
เขาไม่อยากให้เธอต้องรอนานจนค่ำมืดกว่าจะแตะครัวได้ จึงยอมให้มอเตอร์ไซค์ขับล่วงหน้าไปส่งของให้ก่อน เพื่อที่เธอจะได้เริ่มทำอาหารได้ พอส่งของให้พนักงานบริการส่งด่วนเสร็จ เขาก็รีบเดินไปที่รถตัวเอง อุ้มจูเนียร์ขึ้นไปนั่งบนเบาะข้างคนขับ แล้วคาดเข็มขัดนิรภัยให้อย่างดี จูเนียร์ก็รู้งาน นั่งรอพ่อขึ้นรถตาแป๋ว
(อีกอย่าง ส่วนกลางของคอนโดนี้ก็เริ่มเสียหายเยอะเหมือนกัน มีโอกาสสูงที่โครงสร้างรวมจะทรุดหรือพัง ผมแนะนำให้ย้ายออกไปอยู่ที่อื่นก่อนดีกว่าครับ เพื่อความปลอดภัยของทุกคน) “I have a condo that I barely use. If you don’t mind, you and your daughter could stay there for a while. Once this place is fully r
จนเวลาผ่านไปห้านาที เธอก็ยังคงเอาแต่นั่งเงียบ จินก็ถอนหายใจแรง ๆ ออกมาด้วยความเหนื่อยใจ แววตาคมที่มักใช้ข่มคนทั้งโรงเรียน วันนี้กลับมีแต่ความอ่อนลง เพราะเขาไม่รู้จะง้อเธอยังไงดี มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะหยิบแบงค์พันเป็นปึกออกมา แล้วกดวางบนโต๊ะดังปึก จากนั้นกองเงินหนากว่าเกือบห้าหมื่นบ
เธอเม้มปากแน่น พยายามกลั้นเสียงครางไว้ ดวงตาก็ปรือพยายามปิดแน่น แสร้งทำเป็นหลับ แต่ร่างกายกลับโอนอ่อนรับสัมผัสทุกจังหวะอย่างปฏิเสธไม่ได้ “อื้ม…อ๊า” เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาในที่สุด ปลายนิ้วเล็กกำผ้าปูที่นอนแน่น สะโพกพลอยยกขึ้นตอบสนองแรงลิ้นอย่างไม่รู้ตัว จินก็เร่งจังหวะลิ้นแรงขึ้น กวาดลึกลงไปทุกซอ







