홈 / วัยรุ่น / วิศวะเมียเด็ก / ตอนที่3 คนเฮงซวย!

공유

ตอนที่3 คนเฮงซวย!

last update 게시일: 2026-07-31 16:52:09

เซลีนขับรถเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วเหล็กดัดบานใหญ่ของบ้านทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่

ใครๆ ก็รู้ว่าครอบครัวเธอทำธุรกิจค้าขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แต่สิ่งที่น้อยคนจะรู้ว่าบิดาของเธอเป็นถึงตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ระดับผู้บังคับการ นอกเหนือจากอิทธิพลทางธุรกิจแล้ว ยศตำแหน่งและฐานะทางบ้านถือว่ามั่งคั่งสุขสบาย

เซลีนเติบโตมาโดยไม่เคยขาดตกบกพร่องสิ่งใด มีเพียงสิ่งเดียวที่เธอไม่มีเหมือนคนอื่นคือ มารดา... ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังจำความไม่ได้ เธอจึงโตมาภายใต้การดูแลและประคบประงมของบิดามาโดยตลอด

"คุณหนูกลับมาแล้วเหรอคะ!"

ป้านม หญิงวัยกลางคนผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก รีบวิ่งเข้ามาหาทันทีที่เธอก้าวขาลงจากรถ พร้อมกับช่วยรับกระเป๋าไปถือไว้

"คิดถึงป้านมจังเลยค่ะ" เซลีนออดอ้อน แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านที่เงียบเชียบ

"ปากหวานจริงเด็กคนนี้..." ป้านมของบ้านเอ่ยเย้าอย่างเอ็นดู

"แล้วป๋าไปไหนคะป้านม? ยังไม่กลับเหรอ?"

"คุณท่านออกไปงานเลี้ยงกับเพื่อนเก่าตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วค่ะ" ป้านมตอบพลางส่งยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะนึกขึ้นได้ "อ้อ... คุณท่านฝากบอกไว้ด้วยนะคะ ว่าให้คุณหนูแล้วตามไปพบคุณท่านที่ โรงแรม เดอะ แกรนด์ เอ็มไพร์ อะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ"

ฟังชื่อโรงแรมหรูระดับห้าดาว ซึ่งเป็นหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์หลักของตระกูล 'อัครเดโช' เซลีนก็ขมวดคิ้วทันทีด้วยความสงสัย

"หืม? ทำไมป๋าไม่โทรบอกลีนเองล่ะคะ ฝากป้านมมาบอกทำไม?"

ป้านมทำหน้าอ้ำอึ้งเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม

"เอ่อ... คุณท่านบอกว่า คุณหนูบล็อกเบอร์แล้วก็บล็อกไลน์คุณท่านไว้น่ะค่ะ..."

เซลีนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า... เออจริงด้วย

เมื่อสองวันก่อน เธอเพิ่งจะกดบล็อกเบอร์และทุกช่องทางติดต่อของบิดาไป เหตุเพราะเบี้ยวนัด ดันหนีไปกินเหล้ากับเพื่อนจนไม่ยอมกลับมาทานข้าวเย็นตามที่สัญญาไว้ เธอเลยงอนจนบล็อกประชดไปซะเลย

"หนูไม่ไปหรอกค่ะป้านม" เซลีนเบะปาก ทำเสียงแข็งประชด "อยากหนีไปกินเลี้ยงดีนัก ก็ปล่อยให้อยู่กับเพื่อนไปเลย ลีนจะนอน!"

"อุ้ย... ไม่ได้นะคะคุณหนู!" ป้านมทำสีหน้าลำบากใจสุดขีด ยื่นมือไปจับแขนคุณหนูคนโปรดไว้แน่น

"..."

"คุณท่านกำชับหนักหนาเลยนะคะ ว่ายังไงคืนนี้คุณหนูก็ต้องไปให้ได้ ป้าดูท่าทางคุณท่านแล้ว น่าจะเป็นเรื่องด่วนหรือธุระสำคัญมากๆ เกี่ยวกับผู้ใหญ่เลยนะคะคุณหนู..."

เห็นสีหน้าตื่นตระหนกและลำบากใจของป้านม เซลีนก็อ่อนลงเล็กน้อย แม้ในใจจะยังเคืองบิดาอยู่ไม่หาย แต่ก็ไม่อยากให้ป้านมต้องมาพลอยโดนดุไปด้วย

"เห้อ... ก็ได้ค่ะๆ" เซลีนถอนหายใจ ตอบรับไปส่งๆ "งั้นลีนขอขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ"

เวลา20.45 น.

เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเกือบสามทุ่ม รถหรูเคลื่อนตัวมาจอดหน้า The Grand Empire Hotel โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมือง

เซลีนก้าวลงจากรถด้วยลุคที่สะกดทุกสายตา วันนี้เธอสวมชุดเดรสสีครีม ขับผิวขาวออร่า ดีไซน์เรียบหรูแต่แฝงความน่ารักสดใส ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ ผมยาวดัดลอกเป็นคลื่นรับกับดวงตากลมโต ร่างบางยืนมองซ้ายมองขวาอยู่ตรงโถงต้อนรับ

ยังไม่ทันที่เธอจะได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาบิดา ชายหนุ่มในชุดสูทดำเนี๊ยบ บุรุษนิรนามท่าทางเหมือนการ์ดก็เดินตรงเข้ามาหาเธออย่างสุภาพ

"ขอโทษนะครับ... คุณใช่คุณเซลีนหรือเปล่าครับ?"

"ใช่ค่ะ" เซลีนพยักหน้ารับเบาๆ

"คุณท่านรออยู่ที่ห้องรับรองพิเศษด้านบนแล้วครับ เชิญทางนี้ครับ" ชายคนนั้นผายมือ นำทางเธอเดินเข้าไปด้านในอย่างว่าง่าย

เซลีนก้าวตามไปพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความทึ่ง...

โรงแรมแห่งนี้หรูหราอลังการ สมคำเลื่องลือ เพดานสูงโปร่งประดับด้วยโคมไฟระย้าเจียระไนระยิบระยับ พื้นเงาวับจนสะท้อนภาพเดิน สองข้างทางมีทั้งเหล่าเซเลบริตี้ ดารานักร้องชื่อดัง ไฮโซระดับประเทศ รวมไปถึงเหล่านักธุรกิจและผู้มีอิทธิพลเดินสวนกันไปมา

ระบบรักษาความปลอดภัยสูงจนแทบไม่มีแมลงบินผ่าน มีการ์ดคุมเข้มทุกจุด เพื่อมอบความสะดวกสบายและความเป็นส่วนตัวสูงสุดให้แก่แขก VIP

ทว่าเดินไปได้ยังไม่ทันถึงลิฟต์ เซลีนก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมาเสียก่อน

"เอ่อ... ขอโทษนะคะ ห้องน้ำไปทางไหนเหรอคะ?" เซลีนสะกิดถามการ์ดหนุ่ม

"เดินไปทางขวามือสุดทางโค้งด้านโน้นได้เลยครับคุณหนู เดี๋ยวผมยืนรออยู่ตรงนี้นะครับ"

เซลีนพยักหน้าแล้วรีบตรงไปห้องน้ำทันที เธอเลือกเข้าห้องด้านในสุดเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่ในขณะที่กำลังจัดแจงตัวเองอยู่นั้น...

ฟึ่บ!

วัตถุชิ้นเล็กๆ ขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้า บรรจุอยู่ในซองซองหนึ่ง สไลด์ผ่านช่องว่างล่างประตูห้องน้ำเข้ามาชนเข้ากับปลายรองเท้าส้นสูงของเธอพอดิบพอดี!

เซลีนก้มลงมอง... ก่อนจะเบิ่งตากว้างเท่าไข่ห่าน!

มันคือซองถุงยางอนามัยรสสตรอว์เบอร์รีกลิ่นหอมฉุน ที่มีข้อความบนซองเขียนว่าไซส์ 56 ใหญ่พิเศษ!

"เฮ้ย!!" เซลีนอุทานเสียงหลง

นี่มันห้องน้ำผู้หญิงนะเว้ย! แล้วถุงยางไซส์มอนสเตอร์นี่มันหล่นมาจากไหนเนี่ย?!

"ขอโทษนะครับ" เสียงทุ้มดังมาจากห้องข้างๆ "พอดี... ถุงยางมันหลุดมือ ช่วยหยิบแล้วลอดช่องประตูมาให้หน่อย"

"..." เซลีนนั่งนิ่ง กลอกตามองซองถุงยางที่เท้าด้วยความอึ้ง

เรื่องอะไรฉันต้องหยิบให้แกฮะ?! ห้องน้ำชายก็ไม่ใช่ แล้วยังกล้ามาขอให้หยิบถุงยางให้อีก ไอ้คนทะลึ่ง!

"...ได้ยินไหมครับ? รีบส่งมาหน่อย พอดีรีบใช้" เสียงทุ้มข้างห้องเริ่มกวนประสาทขึ้นเรื่อยๆ

เซลีนไม่ตอบ เธอรีบจัดการทำธุระส่วนตัวอย่างเร่งรีบที่สุด ไม่คิดจะหยิบของพิเรนทร์ชิ้นนั้นคืนให้อีกฝ่ายแม้แต่นิดเดียว

อยากได้ก็ก้มลงมาเก็บเองสิวะ!

เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ เซลีนก็หมุนลูกบิดแล้วผลักประตูออกไปทันที

หมับ! พลั่ก!

"โอ๊ะ!"

หน้าผากมนของเซลีนชนเข้ากับแผงอกแกร่งอย่างจัง! แรงปะทะทำเอาเธอเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ความแข็งของแผงอก ภายใต้เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมตัวหรูทำเอาเธอเจ็บหน้าผากจนต้องร้อง

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง... เซลีนก็ต้องชะงัก

คนตรงหน้าเธอมีรูปร่างสูงใหญ่ เขาดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่กลับมีสายตาคมกริบเยียบเย็นและรอยยิ้มที่ดูหยิ่งยโสอย่างร้ายกาจ เขายืนขวางทางออกไว้ พลางกอดอกมองเธอลงมาจากมุมสูง

"ใจร้ายจังเลยนะเรา..."

โรมัน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทว่ากวนประสาทขั้นสุด สายตามองต่ำไปที่ซองถุงยางที่ยังตกอยู่บนพื้นห้องน้ำด้านหลังเธอ

"..."

"ไม่ยอมคืนถุงยางให้ แถมยังเดินหนีกันเฉย... รู้ไหมว่ามันเสียเวลาคนอื่นเขาน่ะ?"

เซลีนขมวดคิ้วจ้องหน้าชายหนุ่มปริศนาตรงหน้าทันที... เธอไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน ไม่รู้เลยสักนิดว่าคนไร้สติที่มาขอถุงยางในห้องน้ำคนนี้ คือใคร

"แล้วมันใช่หน้าที่ของฉันเหรอคะที่ต้องเก็บถุงยางให้คุณ?" เซลีนกอดอกเชิดหน้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงหยิ่งๆ

"..."

"อีกอย่าง... ที่นี่มันห้องน้ำผู้หญิง! คุณเข้ามาทำบ้าอะไรตรงนี้ไม่ทราบ?!"

โรมันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาประหลาดใจวูบผ่านเมื่อเห็นเด็กสาวตรงหน้ากล้าสบตาและเถียงเขาโดยไม่เกรงกลัว

"หึ..." โรมันหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มมุมปากยิ่งขยายกว้างขึ้น

"..."

"ปากดีใช้ได้... แต่เผื่อเธอจะยังไม่รู้นะสาวน้อย โรงแรมนี้เป็นของครอบครัวฉัน และฉันจะเดินไปตรงไหนในนี้... มันก็เรื่องของฉัน"

คำพูดหยิ่งยโสและสายตาท้าทายของโรม ทำเอาเซลีนถึงกับควันออกหู

"เฮงซวยที่สุดเลย!"

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่52 บทลงโทษของเด็กดื้อ SM20+++🔥🔥⚠️

    ฝ่ามือหนาลูบไล้ขึ้นมาจากแนวสะโพก เลื่อนผ่านสีข้างบาง ก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง สัมผัสอุ่นจัดแนบชิดกับเนื้อเนียนละเอียด โรมันบีบเค้นทรวดทรงอวบอิ่มทีละข้างอย่างหนักหน่วงและเอาแต่ใจ ตามแรงอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่น"อ๊ะ! อ่าา"เสียงหวานครางผะแผ่ว คล้ายจะประท้วง ทว่าเขากลับไม่ปล่อยให้เธอได้มีโอกาสตั้งตัวหรือพักหายใจมือหนารั้งชายเสื้อยืดขึ้น ก่อนจะกระชากบิกินีตัวจิ๋วที่บดบังทรวงอกจนขาดหลุดพ้นจากเรือนร่าง ตกลงไปกองอยู่บนพื้นทรายชื้นแฉะอย่างไม่ไยดี ใบหน้าคมคายโน้มลงครอบครองยอดปทุมถันสีหวานอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนชื้นสะกิดหยอกเย้าสลับกับขบเม้มรุนแรง จนร่างเล็กสะดุ้งเกร็งไปทั้งตัว"อึก... อย่าค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็น... แถวนี้มัน..." เซลีนเอ่ยห้ามเสียงสั่นระริกด้วยความหวาดระแวง"ใครจะกล้าเดินเข้ามาแถวนี้ หืม?" โรมันกระซิบชิดยอดอก น้ำเสียงทุ้มพร่าแต่เยียบเย็นจนน่าขนลุก"...""ถ้ามีไอ้หน้าโง่ตัวไหนมันกล้าโผล่หัวเข้ามาเห็น... เฮียจะควักลูกตามันออกมาให้หมด แต่ตอนนี้... หนูต้องสนใจแค่เฮียคนเดียว"มือหนาเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสจุดอ่อนไหวกึ่งกลางกาย ปลายนิ้วหยาบกร้านเขี่ยวนรอบกลีบกุหลาบที่เริ่มมีหยาดน้ำ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่51 บิกินี่เป็นเหตุ (เปลืองตัว)

    เซลีนยืนตัวแข็งราวกับถูกสาป เลือดในกายเย็นเฉียบจนใบหน้าหวานซีดเผือด ไร้สีเลือดขึ้นมาฉับพลัน ความเงียบอันน่าอึดอัดปกคลุมทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงเกลียวคลื่นซัดสาดกระทบโขดหินเบาๆ"สนุกมากไหม?"น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบสนิท ทว่ากลับเยียบเย็นจนบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ เซลีนได้แต่เม้มปากแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะตอบคำถามมีนาที่ยืนอยู่ข้างๆ เลิ่กลั่กด้วยความงุนงงและหวาดหวั่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นพี่ร่วมคณะถึงได้ถามคำถามแบบนั้น ทั้งน้ำเสียง แววตา และสีหน้าคมคายดุดัน มันช่างขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง"สะ... สนุกค่ะพี่"มีนาเค้นเสียงตอบตะกุกตะกัก ตัวสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอไม่เคยเห็นโรมันในโหมดที่น่ากลัวและแผ่รังสีคุกรุ่นขนาดนี้มาก่อนในชีวิตโรมันไม่แม้แต่จะปรายตามองมีนา ชายหนุ่มเอาลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ก่อนจะพ่นลมหายใจร้อนออกมายาวเหยียดดวงตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กที่เปียกชุ่มตรงหน้า ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ชุดว่ายน้ำสีขาวแนบเนื้อที่อวดทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และเรียวขาขาวผ่อง ยิ่งจุดไฟโทสะในอกของเขาให้ลุกโชนจนแทบระเบิด"ใครอนุญาตให้เอาเศษผ้าพวกนี้มาใส่... หืม?""..."โรมันก

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่50 บิกินี่เป็นเหตุ

    หลังจากขึ้นมาบนรถบัส เซลีนก็รีบหากระจกขึ้นมาส่องคอตัวเองอีกรอบด้วยความกังวล แม้จะพยายามลงแป้งและคอนซีลเลอร์ของตัวเองไปแล้ว แต่รอยช้ำสีเข้มที่คนเอาแต่ใจฝากไว้ ก็ยังเด่นชัดจนปิดไม่มิด ร่างบางจึงต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ"มีนา... แกมีคอนซีลเลอร์เนื้อแน่นๆ ไหม ของฉันมันกลบไม่อยู่เลยอ่ะ""ไหนดูซิ" มีนายิ้มกรุ้มกริ่ม เธอหยิบคอนซีลเลอร์ขึ้นมาแล้วค่อยๆ บรรจงเกลี่ยทับรอยตรงลำคอให้เพื่อนอย่างเบามือ แต่ปากก็ยังไม่วายแซวต่อ"...""คอนซีลเลอร์ยังเอาไม่ลง มดตัวนี้สงสัยจะกัดแรงมากเลยสิ ดุดันไม่เกรงใจผิวเนียนๆ ของแกเลยสักนิด""มีนพอเลย หยุดล้อได้แล้ว" เซลีนหน้าแดงก่ำ รีบหยิบผมมาปรกข้างคอไว้เพื่อความปลอดภัยบรรยากาศบนรถบัสเต็มไปด้วยความสนุกสนานและคึกคัก พวกรุ่นพี่สันทนาการต่างพากันเปิดเพลง ร้องและเต้น และจัดกิจกรรมคลายเบื่อตลอดเส้นทาง ขณะที่โรมัน สงคราม และเรย์ ต่างขับรถส่วนตัวตามขบวนมากันเอง ไม่ได้มาร่วมเบียดเสียดบนรถบัสใหญ่เวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งขบวนรถเคลื่อนเข้าสู่รีสอร์ตติดริมทะเล ภาพกว้างใหญ่ของหาดทรายขาวสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ทำเอาเหล่ารุ่นน้องส่งเสียงเฮลั่นด้วยความตื่นเต

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่49 ฝากรอย

    หลังจากเสร็จกิจกรรม ทั้งสองก็ลงมาจากคอนโด เซลีนเปลี่ยนมาสวมเสื้อยืดรับน้องของคณะ คู่กับกางเกงยีนขายาวสีเข้ม ทว่ากางเกงยีนตัวเก่งนั้น เข้ารูปพอดีตัวจนเน้นสัดส่วนช่วงสะโพกและเรียวขาสวยอย่างเด่นชัด ชายเสื้อยืดถูกเก็บเข้าในกางเกงอย่างเรียบร้อย แต่กลับยิ่งขับเน้นเอวคอดกิ่วให้เห็นชัดขึ้นไปอีกทันทีที่ร่างบางเปิดประตูขึ้นมานั่งประจำที่ข้างคนขับ โรมันที่นั่งรออยู่หลังพวงมาลัยก็ไม่ได้ออกรถในทันที เขากวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม สันกรามบดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ"ลีน... กางเกงตัวนี้มันไม่รัดไปหน่อยเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มกดต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด"...""เสื้อก็ตัวแค่นั้นเอง รัดจนเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว"เซลีนก้มลงมองชุดตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาเขาอย่างงุนงง"รัดตรงไหน กางเกงยีนส์ขายาวธรรมดาเลยนะ เสื้อเขาก็แจกมาไซส์นี้ ทุกคนในคณะก็ใส่แบบนี้กันทั้งนั้นแหละค่ะ""ธรรมดาตรงไหนหืม?"ความหงุดหงิดเกือบทำให้หลุดคำหยาบออกมา ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหา แววตาวาวโรจน์ด้วยความหวงแหน"...""รัดจนเห็นก้นขนาดนี้ นมหนูก็ไม่ใช่เล็กๆ เสื้อยืดมันดันทรงจนแทบจะทะลักออกมาอยู่แล้ว""เฮีย อย่ามาไร้สาระไ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่48 ก่อนรับน้อง SM20++++ 🔥

    โรมันโน้มตัวลงมาทาบทับร่างบอบบางอย่างช้าๆ แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดแนบชิดกับทรวดทรงอวบอิ่มจนแทบไม่เหลือช่องว่างปลายนิ้วหนาลูบไล้ไปตามแนวสีข้าง ปลุกเร้าความร้อนผ่าวให้แล่นพล่านไปทั่วผิวกายเนียนละเอียด ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะก้มลงซุกไซ้ปลายจมูกโด่งเข้าหาทรวงอกอวบสล้าง ริมฝีปากหยักอุ่นจัดอ้ารับยอดปทุมถันสีหวานเข้าไปในโพรงปาก พร้อมกับดูดดึงและตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าอย่างหิวกระหาย"อ๊ะ... อ๊า... เฮียโรม..."เซลีนหลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สองมือน้อยเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมหนานุ่มของเขาไว้แน่น ร่างกายแอ่นโค้งขึ้นโดยสัญชาตญาณ เพื่อเปิดทางให้คนตัวโตได้ละเลงลิ้นและปรนเปรอได้อย่างถนัดถี่เสียงดูดดึงอันฉ่ำชื้นดังแว่วสะท้อนก้องทั่วห้องนอน ความต้องการดิบในอกของโรมันพุ่งสูงขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่ ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกชั่วครู่ ดวงตาสีเทาจางปรือเยิ้มฉายแววเจ้าเล่ห์ ทอดมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำ"ก่อนจะไปให้พวกรุ่นพี่ที่ค่ายรับน้อง... วันนี้ต้องให้เฮียรับน้องคนดีก่อนนะครับ""เฮียโรมคนบ้า!" เซลีนส่งค้อนให้ทั้งที่ใบหน้าเห่อร้อนจนแทบไหม้ มือบางฟาดลงบนแผ่นหลังกว้างเบาๆ"...""พูดจาอะไรน

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่47 เอาแต่ใจ

    ตอนที่47 เอาแต่ใจหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว แผลของโรมันค่อยๆ สมานตัวดีขึ้นตามลำดับ จากที่ต้องเทียวไปล้างแผลที่โรงพยาบาลแทบทุกวัน จนถึงตอนนี้ ปากแผลทั้งบนศีรษะและหน้าท้องปิดสนิท เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นจางๆแม้ช่วงก่อนหน้าร่างกายจะไม่สมบูรณ์เต็มที่ แต่ความเอาแต่ใจของเขาก็ไม่เคยลดละลงเลยแม้แต่น้อย แทบจะทุกคืนที่อยู่ด้วยกัน เขาก็จะหาเรื่องเข้ามาคลอเคลียไม่ยอมห่างภายในห้องนอน เซลีนกำลังนั่งพับเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบเล็ก เธอจัดเตรียมสัมภาระสำหรับทั้งของตัวเองและของเขา วันนี้เป็นวันแรกที่คณะจัดกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่ ที่ทะเล โรมันในฐานะรุ่นพี่ต้องออกไปมหาลัยตั้งแต่เช้า เพื่อเตรียมสถานที่และขนย้ายอุปกรณ์แกร๊ก...ยังไม่ทันที่เซลีนจะรูดซิปปิดกระเป๋า ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออก โรมันก้าวเข้ามาในห้อง นัยน์ตาสีเทาจางกวาดมองสัมภาระบนพื้นก่อนจะเอ่ยปากถาม"เก็บของเสร็จยัง""เสร็จพอดีเลยค่ะ" เซลีนเงยหน้าตอบโรมันอยู่ในชุดเสื้อสตาฟสีดำ กับกางเกงขายาวสีเดียวกัน ขับเน้นรูปร่างสูงโปร่งและกล้ามเนื้อให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมสันและลำคอแกร่ง เส้นผมเปียกชื้นเล็กน้อย

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status