Home / วัยรุ่น / วิศวะเมียเด็ก (SM20+) / ตอนที่3 คนเฮงซวย!

Share

ตอนที่3 คนเฮงซวย!

last update publish date: 2026-07-31 16:52:09

เซลีนขับรถเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วเหล็กดัดบานใหญ่ของบ้านทรงไทยประยุกต์หลังใหญ่

ใครๆ ก็รู้ว่าครอบครัวเธอทำธุรกิจค้าขายอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ แต่สิ่งที่น้อยคนจะรู้ว่าบิดาของเธอเป็นถึงตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ระดับผู้บังคับการ นอกเหนือจากอิทธิพลทางธุรกิจแล้ว ยศตำแหน่งและฐานะทางบ้านถือว่ามั่งคั่งสุขสบาย

เซลีนเติบโตมาโดยไม่เคยขาดตกบกพร่องสิ่งใด มีเพียงสิ่งเดียวที่เธอไม่มีเหมือนคนอื่นคือ มารดา... ที่เสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังจำความไม่ได้ เธอจึงโตมาภายใต้การดูแลและประคบประงมของบิดามาโดยตลอด

"คุณหนูกลับมาแล้วเหรอคะ!"

ป้านม หญิงวัยกลางคนผู้เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็ก รีบวิ่งเข้ามาหาทันทีที่เธอก้าวขาลงจากรถ พร้อมกับช่วยรับกระเป๋าไปถือไว้

"คิดถึงป้านมจังเลยค่ะ" เซลีนออดอ้อน แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ บ้านที่เงียบเชียบ

"ปากหวานจริงเด็กคนนี้..." ป้านมของบ้านเอ่ยเย้าอย่างเอ็นดู

"แล้วป๋าไปไหนคะป้านม? ยังไม่กลับเหรอ?"

"คุณท่านออกไปงานเลี้ยงกับเพื่อนเก่าตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วค่ะ" ป้านมตอบพลางส่งยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะนึกขึ้นได้ "อ้อ... คุณท่านฝากบอกไว้ด้วยนะคะ ว่าให้คุณหนูแล้วตามไปพบคุณท่านที่ โรงแรม เดอะ แกรนด์ เอ็มไพร์ อะไรสักอย่างนี่แหละค่ะ"

ฟังชื่อโรงแรมหรูระดับห้าดาว ซึ่งเป็นหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์หลักของตระกูล 'อัครเดโช' เซลีนก็ขมวดคิ้วทันทีด้วยความสงสัย

"หืม? ทำไมป๋าไม่โทรบอกลีนเองล่ะคะ ฝากป้านมมาบอกทำไม?"

ป้านมทำหน้าอ้ำอึ้งเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม

"เอ่อ... คุณท่านบอกว่า คุณหนูบล็อกเบอร์แล้วก็บล็อกไลน์คุณท่านไว้น่ะค่ะ..."

เซลีนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า... เออจริงด้วย

เมื่อสองวันก่อน เธอเพิ่งจะกดบล็อกเบอร์และทุกช่องทางติดต่อของบิดาไป เหตุเพราะเบี้ยวนัด ดันหนีไปกินเหล้ากับเพื่อนจนไม่ยอมกลับมาทานข้าวเย็นตามที่สัญญาไว้ เธอเลยงอนจนบล็อกประชดไปซะเลย

"หนูไม่ไปหรอกค่ะป้านม" เซลีนเบะปาก ทำเสียงแข็งประชด "อยากหนีไปกินเลี้ยงดีนัก ก็ปล่อยให้อยู่กับเพื่อนไปเลย ลีนจะนอน!"

"อุ้ย... ไม่ได้นะคะคุณหนู!" ป้านมทำสีหน้าลำบากใจสุดขีด ยื่นมือไปจับแขนคุณหนูคนโปรดไว้แน่น

"..."

"คุณท่านกำชับหนักหนาเลยนะคะ ว่ายังไงคืนนี้คุณหนูก็ต้องไปให้ได้ ป้าดูท่าทางคุณท่านแล้ว น่าจะเป็นเรื่องด่วนหรือธุระสำคัญมากๆ เกี่ยวกับผู้ใหญ่เลยนะคะคุณหนู..."

เห็นสีหน้าตื่นตระหนกและลำบากใจของป้านม เซลีนก็อ่อนลงเล็กน้อย แม้ในใจจะยังเคืองบิดาอยู่ไม่หาย แต่ก็ไม่อยากให้ป้านมต้องมาพลอยโดนดุไปด้วย

"เห้อ... ก็ได้ค่ะๆ" เซลีนถอนหายใจ ตอบรับไปส่งๆ "งั้นลีนขอขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะคะ"

เวลา20.45 น.

เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเกือบสามทุ่ม รถหรูเคลื่อนตัวมาจอดหน้า The Grand Empire Hotel โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมือง

เซลีนก้าวลงจากรถด้วยลุคที่สะกดทุกสายตา วันนี้เธอสวมชุดเดรสสีครีม ขับผิวขาวออร่า ดีไซน์เรียบหรูแต่แฝงความน่ารักสดใส ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ ผมยาวดัดลอกเป็นคลื่นรับกับดวงตากลมโต ร่างบางยืนมองซ้ายมองขวาอยู่ตรงโถงต้อนรับ

ยังไม่ทันที่เธอจะได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาบิดา ชายหนุ่มในชุดสูทดำเนี๊ยบ บุรุษนิรนามท่าทางเหมือนการ์ดก็เดินตรงเข้ามาหาเธออย่างสุภาพ

"ขอโทษนะครับ... คุณใช่คุณเซลีนหรือเปล่าครับ?"

"ใช่ค่ะ" เซลีนพยักหน้ารับเบาๆ

"คุณท่านรออยู่ที่ห้องรับรองพิเศษด้านบนแล้วครับ เชิญทางนี้ครับ" ชายคนนั้นผายมือ นำทางเธอเดินเข้าไปด้านในอย่างว่าง่าย

เซลีนก้าวตามไปพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยความทึ่ง...

โรงแรมแห่งนี้หรูหราอลังการ สมคำเลื่องลือ เพดานสูงโปร่งประดับด้วยโคมไฟระย้าเจียระไนระยิบระยับ พื้นเงาวับจนสะท้อนภาพเดิน สองข้างทางมีทั้งเหล่าเซเลบริตี้ ดารานักร้องชื่อดัง ไฮโซระดับประเทศ รวมไปถึงเหล่านักธุรกิจและผู้มีอิทธิพลเดินสวนกันไปมา

ระบบรักษาความปลอดภัยสูงจนแทบไม่มีแมลงบินผ่าน มีการ์ดคุมเข้มทุกจุด เพื่อมอบความสะดวกสบายและความเป็นส่วนตัวสูงสุดให้แก่แขก VIP

ทว่าเดินไปได้ยังไม่ทันถึงลิฟต์ เซลีนก็รู้สึกปวดท้องขึ้นมาเสียก่อน

"เอ่อ... ขอโทษนะคะ ห้องน้ำไปทางไหนเหรอคะ?" เซลีนสะกิดถามการ์ดหนุ่ม

"เดินไปทางขวามือสุดทางโค้งด้านโน้นได้เลยครับคุณหนู เดี๋ยวผมยืนรออยู่ตรงนี้นะครับ"

เซลีนพยักหน้าแล้วรีบตรงไปห้องน้ำทันที เธอเลือกเข้าห้องด้านในสุดเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่ในขณะที่กำลังจัดแจงตัวเองอยู่นั้น...

ฟึ่บ!

วัตถุชิ้นเล็กๆ ขนาดสี่เหลี่ยมผืนผ้า บรรจุอยู่ในซองซองหนึ่ง สไลด์ผ่านช่องว่างล่างประตูห้องน้ำเข้ามาชนเข้ากับปลายรองเท้าส้นสูงของเธอพอดิบพอดี!

เซลีนก้มลงมอง... ก่อนจะเบิ่งตากว้างเท่าไข่ห่าน!

มันคือซองถุงยางอนามัยรสสตรอว์เบอร์รีกลิ่นหอมฉุน ที่มีข้อความบนซองเขียนว่าไซส์ 56 ใหญ่พิเศษ!

"เฮ้ย!!" เซลีนอุทานเสียงหลง

นี่มันห้องน้ำผู้หญิงนะเว้ย! แล้วถุงยางไซส์มอนสเตอร์นี่มันหล่นมาจากไหนเนี่ย?!

"ขอโทษนะครับ" เสียงทุ้มดังมาจากห้องข้างๆ "พอดี... ถุงยางมันหลุดมือ ช่วยหยิบแล้วลอดช่องประตูมาให้หน่อย"

"..." เซลีนนั่งนิ่ง กลอกตามองซองถุงยางที่เท้าด้วยความอึ้ง

เรื่องอะไรฉันต้องหยิบให้แกฮะ?! ห้องน้ำชายก็ไม่ใช่ แล้วยังกล้ามาขอให้หยิบถุงยางให้อีก ไอ้คนทะลึ่ง!

"...ได้ยินไหมครับ? รีบส่งมาหน่อย พอดีรีบใช้" เสียงทุ้มข้างห้องเริ่มกวนประสาทขึ้นเรื่อยๆ

เซลีนไม่ตอบ เธอรีบจัดการทำธุระส่วนตัวอย่างเร่งรีบที่สุด ไม่คิดจะหยิบของพิเรนทร์ชิ้นนั้นคืนให้อีกฝ่ายแม้แต่นิดเดียว

อยากได้ก็ก้มลงมาเก็บเองสิวะ!

เมื่อจัดการตัวเองเสร็จ เซลีนก็หมุนลูกบิดแล้วผลักประตูออกไปทันที

หมับ! พลั่ก!

"โอ๊ะ!"

หน้าผากมนของเซลีนชนเข้ากับแผงอกแกร่งอย่างจัง! แรงปะทะทำเอาเธอเซถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ความแข็งของแผงอก ภายใต้เสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมตัวหรูทำเอาเธอเจ็บหน้าผากจนต้องร้อง

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง... เซลีนก็ต้องชะงัก

คนตรงหน้าเธอมีรูปร่างสูงใหญ่ เขาดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่กลับมีสายตาคมกริบเยียบเย็นและรอยยิ้มที่ดูหยิ่งยโสอย่างร้ายกาจ เขายืนขวางทางออกไว้ พลางกอดอกมองเธอลงมาจากมุมสูง

"ใจร้ายจังเลยนะเรา..."

โรมัน เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ทว่ากวนประสาทขั้นสุด สายตามองต่ำไปที่ซองถุงยางที่ยังตกอยู่บนพื้นห้องน้ำด้านหลังเธอ

"..."

"ไม่ยอมคืนถุงยางให้ แถมยังเดินหนีกันเฉย... รู้ไหมว่ามันเสียเวลาคนอื่นเขาน่ะ?"

เซลีนขมวดคิ้วจ้องหน้าชายหนุ่มปริศนาตรงหน้าทันที... เธอไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน ไม่รู้เลยสักนิดว่าคนไร้สติที่มาขอถุงยางในห้องน้ำคนนี้ คือใคร

"แล้วมันใช่หน้าที่ของฉันเหรอคะที่ต้องเก็บถุงยางให้คุณ?" เซลีนกอดอกเชิดหน้าตอบกลับด้วยน้ำเสียงหยิ่งๆ

"..."

"อีกอย่าง... ที่นี่มันห้องน้ำผู้หญิง! คุณเข้ามาทำบ้าอะไรตรงนี้ไม่ทราบ?!"

โรมันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาประหลาดใจวูบผ่านเมื่อเห็นเด็กสาวตรงหน้ากล้าสบตาและเถียงเขาโดยไม่เกรงกลัว

"หึ..." โรมันหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มมุมปากยิ่งขยายกว้างขึ้น

"..."

"ปากดีใช้ได้... แต่เผื่อเธอจะยังไม่รู้นะสาวน้อย โรงแรมนี้เป็นของครอบครัวฉัน และฉันจะเดินไปตรงไหนในนี้... มันก็เรื่องของฉัน"

คำพูดหยิ่งยโสและสายตาท้าทายของโรม ทำเอาเซลีนถึงกับควันออกหู

"เฮงซวยที่สุดเลย!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่22 ผมจะจีบน้อง

    เสียงแก้วไวน์กระทบกันเคล้าคลอไปกับบรรยากาศอันอบอุ่นบนโต๊ะอาหาร พงษ์เพชรตักอาหารใส่จานให้ลูกสาว ก่อนจะหันไปเปิดประเด็นคุยกับว่าที่ลูกเขยคนโปรดอย่างอารมณ์ดี "ช่วงนี้ได้ข่าวว่าที่อู่คึกคักน่าดูเลยนี่หว่า ได้ยินว่าคิวจองแต่งรถยาวไปถึงปีหน้า ลูกค้าแน่นเลยสิ" โรมันยกยิ้มมุมปาก พลางเอ่ยตอบติดตลกด้วยท่าทางกวนประสาท "ก็แน่นพอตัวครับป๋า แต่ส่วนใหญ่ไม่ใช่ลูกค้าหรอกครับ... มีแต่พวกเพื่อนๆ ที่ชอบแวะมาสิง กินเหล้าฟรีแล้วไม่ยอมกลับบ้าน" เสียงหัวเราะดังขึ้นรอบโต๊ะ ทว่ารุ่งโรจน์ บิดาของโรมันกลับส่ายหน้าเบาๆ พลางเอ็ดบุตรชายอย่างไม่จริงจังนัก "แกก็น่าจะพูดความจริงซะบ้าง วันๆ รวมตัวแต่พวกนักเลงหัวไม้ แหล่งรวมพวกอันธพาลชัดๆ ถ้าตำรวจไม่เกรงใจเพื่อนพ่อ ป่านนี้คงโดนตรวจทุกวัน" "พ่อครับ... อันธพาลที่ไหนจะหล่อแล้วก็ทำเงินได้เดือนละแปดหลักแบบผมล่ะ" โรมันยักคิ้วตอบบิดาอย่างไม่ยอมแพ้ "จะอวดว่าแกไม่ได้ขอเงินฉันใช้?" "ผมยังไม่ได้พูดนะ" "แต่ท่าทางแกบอกแบบนั้น... คิดถึงข้าวแดงแกงร้อนตอนเด็กบ้าง ใครมันหาให้แกกิน ที่บ้านมีธุรกิจเยอะแยะไม่ยอมทำ ฉันละเหนื่อยใจกับแกจริงๆ" "ผมไม่ชอบไง... ก็เคยบอกพ่อไปแล้

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่21 ความลับ

    เปลือกตาบางค่อยๆ เปิดขึ้นอย่างช้าๆ เซลีนรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งร่าง ความเมื่อยล้าและปวดระบมตามกล้ามเนื้อ แล่นริ้วขึ้นมาทักทายจนแทบไม่อยากขยับตัวเธอมองไปรอบเตียงที่ว่างเปล่า ความตกใจแล่นวาบเข้ามาในอกชั่วขณะ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นแผ่นหลังของโรมัน ที่ยืนพิงราวระเบียงด้านนอก ควันสีเทาจาง ลอยอวลในอากาศ พร้อมแสงไฟนีออนของเมืองหลวงยามค่ำคืนเซลีนพยุงกายที่บอบช้ำลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล เธอรีบกวาดตามองหาสิ่งของที่จะนำมาปกปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง ก่อนจะสะดุดตาเข้ากับเสื้อคลุมอาบน้ำอีกตัวที่แขวนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าไม่ไกลคนตัวเล็กเหลือบมองแผ่นหลังของเขาอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขายังคงยืนหันหลังให้ เธอจึงค่อยๆ ก้าวขาลงจากเตียง สองขาที่สั่นเทา พยายามพยุงร่างก้าวเดินไปหยิบเสื้อคลุม ทว่าจังหวะนั้นเอง...ครืด...โรมันดับบุหรี่แล้วเลื่อนประตูกระจกเปิด กลับเข้ามาในห้องนอนพอดี!กึก!ดวงตาสีเทาสบเข้ากับร่างขาวผ่อง ที่เปลือยเปล่ายืนนิ่งค้างอยู่กลางห้องแบบพอดิบพอดี เซลีนเบิกตากว้าง ความเย็นเฉียบแล่นวาบไปทั้งตัว ก่อนจะกรีดร้องลั่น"กรี๊ดดดด! หันไปทางอื่นเดี๋ยวนี้นะพี่โรม!""จะร้องทำไมเนี่ยคนดี..."โ

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่20 ฉ่ำเยิ้ม 🔞🚩❌SM20+++++++

    โรมันจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอพับขึ้น ก่อนจะพลิกตัวให้เธอนอนคว่ำลงในท่าคลาน โก้งสะโพกกลมกลึงขึ้นสูง มือหนาจับเอวคอดไว้มั่น ก่อนจะจัดแจงแทงลำเอ็นสวนเข้าไปจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็วและลึกสุดโคนสวบ!"กรี๊ดดด... อ๊า!"เซลีนหวีดร้องครางลั่น กับความลึกที่จ้วงแทงเข้ามาถึงจุดกระสันด้านใน ท่านี้ทำให้เขาเข้าได้ลึก และสุดลำมากกว่าเดิม โรมันกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกอย่างไม่ปรานี สอดสุดออกสุด รูดรั้งความคับแน่นจนคนใต้ร่างสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกตับ! ตับ! ตับ! ตับ!โรมันขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นรอยนูน เส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านตามลำคอและท่อนแขนแกร่ง ก่อนจะโน้มแผงอกชุ่มเหงื่อลงมาแนบชิดกับแผ่นหลังเนียนละเอียด ริมฝีปากร้อนผ่าวซุกไซ้ขบเม้มตามซอกคอและลาดไหล่ขาวผ่อง ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนให้พุ่งทะยานขึ้นไปอีกพั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงสะโพกกระแทกกระทั้นใส่บั้นท้ายกลมกลึงดังสะท้อนก้องทั่วทั้งห้องนอน จังหวะการซอยเอวรัวเร็วและหนักหน่วงจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงขับเคลื่อนทุกครั้งที่เขาสอดแทรกตัวตนเข้าไปจนมิดลำ ความเป็นชายขนาดมหึมาก็บดขยี้ครูดไปตามผนังช่องคลอดที่บีบรัดถี่รัว จนเซลีนหวีดร้องครางกระเส่าแทบไม่เป็นภาษ

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่19 น้ำแตก💦🔞🚩SM20+++++++++

    โรมันเงยหน้าขึ้นจากหว่างขาของหญิงสาว ริมฝีปากหยักเปรอะเปื้อนหยาดน้ำหวานใสจนฉ่ำวาว ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยไฟปรารถนา เขาส่งยิ้มเจ้าเล่ห์พราวระยับ พลางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เซลีนหน้าร้อนผ่าว"รูหนูโคตรหวานเลยรู้ไหม พี่เลียเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ..."โรมันก้มลงดูดกลืนน้ำหวานจากร่องรักของเธออีกครั้งอย่างหิวกระหาย ไล่เลียกลีบกุหลาบงามที่เริ่มบวมช้ำจากการปรนเปรออันหนักหน่วง และด้วยความหมั่นเขี้ยวระคนเสียวซ่าน เขาจึงอ้าปากงับเบาๆ ลงบนกลีบเนื้อนุ่มทันที"อ๊ะ! เจ็บนะพี่โรม!"เซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ เธอดันศีรษะเขาออกเบาๆ ก่อนจะผงกศีรษะขึ้นมาค้อนใส่ด้วยความหมั่นไส้โรมันหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายืดตัวขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง แล้วดึงร่างนุ่มนิ่มของเธอให้ขึ้นมานั่งคร่อมอยู่กลางหว่างขาของเขาพอดี"หึๆ เจ็บเหรอครับ... งั้นอยากทำคืนพี่บ้างไหมล่ะ?" โรมันเลิกคิ้วถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏชัดบนมุมปาก"ทะ ทำคืนอะไรคะ?" เซลีนขมวดคิ้วถามอย่างไม่รู้ทัน"ก็..." โรมันเอื้อมมือไปจับข้อมือเล็กให้มาสัมผัสกับแก่นกายใหญ่โตที่กำลังตั้งตระหง่านและแข็งขึงเต็มที่"...""พี่อยากให้หนู 'อม' ให้พี่บ้าง... โอเคไหมครับค

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่18 เย็บให้มันส์... 🔞🚩SM20+++++++++

    โรมันโน้มใบหน้าลงมาประกบจูบกลีบปากอิ่มอีกครั้ง คราวนี้ไม่ได้เร่งร้อนกระชากอารมณ์ แต่กลับเป็นจุมพิตที่ค่อยๆ ละเลียดชิม ละมุนละไม ทว่าแฝงไปด้วยความเร่าร้อนดุดันราวกับกำลังสอนให้เธอเรียนรู้วิธีการจูบลิ้นหนาค่อยๆ ลากผ่านริมฝีปากที่เผยอออก ตวัดเกี่ยวดุนดันลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง นำพาให้เซลีนขยับตอบรับอย่างเก้ๆ กังๆ ตามจังหวะที่เขาเป็นผู้นำทาง"อืมมม..."หัวใจดวงน้อยของเซลีนเต้นกระหน่ำรัวเร็ว ความตื่นเต้นและวาบหวิวแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย ลมหายใจอุ่นร้อนแลกเปลี่ยนกันจนบรรยากาศรอบตัวแทบจะลุกเป็นไฟในระหว่างที่ริมฝีปากยังคงบดคลึงกันอย่างดูดดื่ม มือของโรมันก็เลื่อนลงมาคว้ามือของเธอ แล้วดึงพาให้ทาบทับลงไปบนความแข็งขึงกึ่งกลางกายของเขา ผ่านเนื้อผ้ากางเกงยีนตัวหนาหมับ!"อ๊าาา.."สัมผัสที่ได้จับท่อนเนื้อใหญ่โต ที่ขยายตัวจนตึงแน่นและร้อนระอุทำเอาเซลีนสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ สัญชาตญาณสั่งให้เธอรีบชักมือกลับทันที ทว่ามือของเขากลับกุมหลังมือเธอไว้แน่น บังคับให้เธอลูบคลำความแข็งแกร่งนั้นต่อไปโรมันค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดติดใบหู สายตาสีเทาจางฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยความหื่นกระหายอย่างเปิ

  • วิศวะเมียเด็ก (SM20+)   ตอนที่17 หลอกล่อ

    หลังจากชั่วโมงเรียนอันยาวนานสิ้นสุดลง เสียงประกาศจากรุ่นพี่ก็ดังก้องไปทั่วตึก แจ้งเรียกรวมตัวน้องใหม่ปีหนึ่งทุกคนให้รีบไปเข้าเชียร์และทำกิจกรรมรับน้องที่ลานของคณะเซลีนกับมีนาเดินไปตามทางเดินเชื่อมอาคาร ท่ามกลางแถวนักศึกษาที่กำลังทยอยเดินไปรวมตัวกัน"มีน แกไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันเข้าห้องน้ำตรงนี้แป๊บหนึ่ง" เซลีนหันไปบอกเพื่อนสนิท"รีบๆ ตามมานะแก เดี๋ยวพี่ว้ากสวดเอา" มีนาพยักหน้าแล้วเดินล่วงหน้าไปก่อนเซลีนเดินเลี้ยวเข้าห้องน้ำหญิงเพื่อจัดการธุระส่วนตัวและจัดแต่งทรงผมให้เรียบร้อย ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังก้าวเท้าเดินพ้นประตูห้องน้ำออกมาตรงทางเดินเปลี่ยวข้างอาคาร...หมับ! ฟึ่บ!มือหนาปริศนาของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาคว้าข้อมือเล็ก แล้วออกแรงดึงร่างบางเข้าไปในซอกหลืบแคบๆ หลังตึกอย่างรวดเร็ว!"ว้าย! ช่วยดะ...""ชู่ว... เงียบก่อนครับคนดี"เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังชิดใบหู พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่เอื้อมมาปิดปากอิ่มของเธอไว้แน่น เซลีนเบิ่งตากว้างด้วยความตกใจ หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้นสบเข้ากับดวงตาสีเทาจางที่กำลังทอประกายขบขัน เธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกปนโมโหปัก!กำปั้นน้อยๆ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status