Home / วัยรุ่น / วิศวะเมียเด็ก / ตอนที่4 จับคู่

Share

ตอนที่4 จับคู่

last update publish date: 2026-07-31 18:29:11

เซลีนไม่รอให้ชายหนุ่มตรงหน้าได้พูดอะไรต่อ เธอรีบเบี่ยงตัวหลบแล้ววิ่งออกจากห้องน้ำทันที ทำเอาการ์ดหนุ่มในชุดสูทที่ยืนรออยู่ถึงกับตาโตด้วยความตกใจ

"เกิดอะไรขึ้นครับคุณหนู! เป็นอะไรหรือเปล่าครับ?!" การ์ดหนุ่มรีบถามหน้าตาตื่น

แฮ่ก... แฮ่ก...

เซลีนหยุดยืนหอบเอาอากาศเข้าปอดลึกๆ ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อ

"ปะ... เปล่าค่ะ พอดีในห้องน้ำเมื่อกี้ ฉันเจอสัตว์กำลังจะผสมพันธุ์กันน่ะค่ะ!"

"หะ... หา?!" การ์ดหนุ่มอุทานเสียงหลง ด้วยความอึ้ง

เซลีนรีบหันกลับไปมองทางเดินหน้าห้องน้ำ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเดินตามมาก็ถอนหายใจยาว พลางสลัดภาพใบหน้าคมคายของหมอนั่นออกจากหัว

หล่อก็จริง แต่สายตากับท่าทางเถื่อนๆ แบบนั้น เป็นบุคคลอันตรายที่ไม่น่าเข้าใกล้ที่สุด!

"ชะ... ช่างมันเถอะค่ะ พาฉันไปหาป๊าได้แล้วค่ะ" เซลีนตัดบท

การ์ดหนุ่มรีบเดินนำเธอไปยังห้องรับรอง VIP ชั้นสูงสุด ก่อนจะทำการสแกนคีย์การ์ดและเปิดประตูให้

เซลีนก้าวเข้าไปข้างในแล้วก็ต้องชะงักเล็กน้อย เมื่อพบผู้ใหญ่หกท่านนั่งล้อมวงอยู่รอบโต๊ะอาหาร ชายสี่คนและหญิงสองคน ทุกคนต่างแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนมดูมีฐานะและอิทธิพลอย่างเห็นได้ชัด

"มาแล้วเหรอลูก มานั่งข้างๆ ป๊ามา" พลตำรวจตรี พงษ์เพชร หรือป๋าเพชรของเซลีน เอ่ยทักทายพร้อมส่งยิ้มอบอุ่นให้ลูกสาว

เซลีนยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนตามมารยาทอย่างอ่อนช้อยก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างบิดา

"โอ้โห... หนูเซลีนยิ่งโตยิ่งสวยนะเนี่ย ป๋าเพชร" ผู้หญิงวัยกลางคนแต่งตัวหรูหราเอ่ยชมด้วยรอยยิ้มเอ็นดู "หน้าตาเหมือนคุณแม่หนูตอนสาวๆ ไม่มีผิดเลย น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆ"

"นั่นสิครับ สวยหวาน เรียบร้อย ดูเป็นเด็กดีมากเลย" ผู้ใหญ่อีกท่านเอ่ยเสริม

พงษ์เพชรหัวเราะร่าในลำคอ พลางเอื้อมมือไปโอบไหล่ลูกสาว

"สวยน่ะใช่ครับ แต่เรียบร้อยนี่ขอเถียงเลย! ดื้อที่หนึ่งเลยครับคนนี้ วันก่อนงอนผมเรื่องไม่กลับไปกินข้าวเย็น... กดบล็อกเบอร์ บล็อกไลน์ผมไปสองวันเต็มๆ เพิ่งยอมปลดบล็อกเมื่อกี้นี่เองครับ"

"ป๊าอ่ะ!"

เซลีนหันไปขมวดคิ้วทำตาเขียวใส่บิดาด้วยความเขินอาย ที่โดนประจานต่อหน้าผู้ใหญ่ ทำเอาคนทั้งโต๊ะพากันยิ้มขำในความน่ารักของสองพ่อลูก

พงษ์เพชรแนะนำให้เซลีนรู้จักผู้ใหญ่ทีละคน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพื่อนรุ่นพี่รุ่นน้องในวงการตำรวจและนักธุรกิจระดับประเทศ และหนึ่งในนั้นก็คือ รุ่งโรจน์ และ คุณหญิงพิมพ์ประภา อัครเดโชกุล เจ้าของโรงแรมแห่งนี้และมหาเศรษฐีระดับแถวหน้า... พ่อและแม่ของโรมัน

ปกติเซลีนไม่ชอบมางานสังคมของบิดาเท่าไร เพราะมันดูเป็นทางการและอึดอัด แต่ครั้งนี้ดูเหมือนบรรยากาศจะสบายๆ กว่าที่คิด ทว่า...

"เจ้าโรมมันหายหัวไปไหนของมันนะ" รุ่งโรจน์ขมวดคิ้วถอนหายใจพลางมองนาฬิการาคาแพงบนข้อมือ "นัดผู้ใหญ่ไว้แท้ๆ ยังเตร็ดเตร่ไปที่ไหนอีกก็ไม่รู้ การ์ด! ไปตามไอ้ลูกไม่รักดีของฉันสิ่"

ยังไม่ทันที่การ์ดจะก้าวขา ประตูห้องรับรองก็ถูกเปิดออก...

"สวัสดีครับ ขอโทษที่ให้รอนะครับ"

ร่างสูงใหญ่เดินก้าวเข้ามาด้านในอย่างใจเย็น เขาเอ่ยสวัสดีผู้ใหญ่ทุกคนด้วยน้ำเสียงเรียบต่ำ ก่อนจะเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างบิดาของตน ใบหน้าหล่อเหลาติดเถื่อนแสดงความเบื่อหน่ายออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง

"แกไปไหนมา ให้ผู้ใหญ่นั่งรอตั้งนาน" รุ่งโรจน์เอ่ยดุลูกชาย

"ไปทำธุระส่วนตัวมาครับ..." โรมตอบแบบขอไปที สายตาคมกริบเคลื่อนมาปะทะเข้ากับร่างบางฝั่งตรงข้ามทันที

กึก!

โรมจ้องหน้าเธอตรงๆ รอยยิ้มมุมปากจุดขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา เซลีนหน้าร้อนผ่าวด้วยความตื่นเต้นปนตกใจ เธอรีบก้มหน้ามองมือตัวเองบนตักทันที สายตาของเขาทำให้เธอทำตัวไม่ถูก

"เอาล่ะ ในเมื่อมากันครบแล้ว งั้นเรามาเริ่มคุยเรื่องสำคัญกันเลยดีไหมครับ" ผู้ใหญ่ท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น

การพูดคุยเริ่มต้นด้วยเรื่องธุรกิจและการลงทุน ซึ่งเซลีนก็นั่งฟังบ้างไม่ฟังบ้างเพราะไม่ใช่ทางของเธอ แต่แล้ว... ประโยคถัดมาจากปากของคุณหญิงพิมพ์ประภาก็ทำให้ทั้งห้องเงียบเสียงลง

"จริงๆ ที่นัดกันวันนี้... แม่กับพ่ออยากให้ตาโรมกับหนูลีนลองคบหากันดูน่ะจ้ะ" คุณหญิงพิมพ์ประภายิ้มหวาน

"..."

"เห็นเด็กๆ โตกันหมดแล้ว แถมยังเรียนมหาลัยเดียวกันด้วย ถ้าจะให้หมั้นเลยตอนนี้ ก็กลัวเด็กๆ จะตกใจ... เลยอยากให้ลองศึกษาดูใจกันไปก่อน..."

"ไม่ค่ะ!!"

เซลีนปฏิเสธออกมาทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิด เธอละสายตาจากมือตัวเองขึ้นมามองผู้ใหญ่ด้วยความตกใจสุดขีด

"..."

"ลีน... ลีนยังไม่อยากคบใครค่ะป๊า! แล้วลีนก็เพิ่งขึ้นปีหนึ่งเอง!"

ท่ามกลางความตกใจของผู้ใหญ่กับคำปฏิเสธเฉียบขาดของเซลีน

"หึ..."

เสียงหัวเราะเย้ยหยันในลำคอดังมาจากร่างสูงฝั่งตรงข้าม โรมเอนหลังพิงเก้าอี้ กอดอกมองสาวน้อยตรงหน้าด้วยสายตาเย็นชาและหยิ่งยโส

"..."

"ทำเป็นเล่นตัว..." โรมันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบต่ำทว่าฟังดูขัดหูชอบกล

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่52 บทลงโทษของเด็กดื้อ SM20+++🔥🔥⚠️

    ฝ่ามือหนาลูบไล้ขึ้นมาจากแนวสะโพก เลื่อนผ่านสีข้างบาง ก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อยืดตัวโคร่ง สัมผัสอุ่นจัดแนบชิดกับเนื้อเนียนละเอียด โรมันบีบเค้นทรวดทรงอวบอิ่มทีละข้างอย่างหนักหน่วงและเอาแต่ใจ ตามแรงอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่น"อ๊ะ! อ่าา"เสียงหวานครางผะแผ่ว คล้ายจะประท้วง ทว่าเขากลับไม่ปล่อยให้เธอได้มีโอกาสตั้งตัวหรือพักหายใจมือหนารั้งชายเสื้อยืดขึ้น ก่อนจะกระชากบิกินีตัวจิ๋วที่บดบังทรวงอกจนขาดหลุดพ้นจากเรือนร่าง ตกลงไปกองอยู่บนพื้นทรายชื้นแฉะอย่างไม่ไยดี ใบหน้าคมคายโน้มลงครอบครองยอดปทุมถันสีหวานอย่างหิวกระหาย ปลายลิ้นร้อนชื้นสะกิดหยอกเย้าสลับกับขบเม้มรุนแรง จนร่างเล็กสะดุ้งเกร็งไปทั้งตัว"อึก... อย่าค่ะ เดี๋ยวมีคนเห็น... แถวนี้มัน..." เซลีนเอ่ยห้ามเสียงสั่นระริกด้วยความหวาดระแวง"ใครจะกล้าเดินเข้ามาแถวนี้ หืม?" โรมันกระซิบชิดยอดอก น้ำเสียงทุ้มพร่าแต่เยียบเย็นจนน่าขนลุก"...""ถ้ามีไอ้หน้าโง่ตัวไหนมันกล้าโผล่หัวเข้ามาเห็น... เฮียจะควักลูกตามันออกมาให้หมด แต่ตอนนี้... หนูต้องสนใจแค่เฮียคนเดียว"มือหนาเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสจุดอ่อนไหวกึ่งกลางกาย ปลายนิ้วหยาบกร้านเขี่ยวนรอบกลีบกุหลาบที่เริ่มมีหยาดน้ำ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่51 บิกินี่เป็นเหตุ (เปลืองตัว)

    เซลีนยืนตัวแข็งราวกับถูกสาป เลือดในกายเย็นเฉียบจนใบหน้าหวานซีดเผือด ไร้สีเลือดขึ้นมาฉับพลัน ความเงียบอันน่าอึดอัดปกคลุมทั่วบริเวณ มีเพียงเสียงเกลียวคลื่นซัดสาดกระทบโขดหินเบาๆ"สนุกมากไหม?"น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบสนิท ทว่ากลับเยียบเย็นจนบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ เซลีนได้แต่เม้มปากแน่น ไม่กล้าแม้แต่จะตอบคำถามมีนาที่ยืนอยู่ข้างๆ เลิ่กลั่กด้วยความงุนงงและหวาดหวั่น เธอไม่เข้าใจว่าทำไมรุ่นพี่ร่วมคณะถึงได้ถามคำถามแบบนั้น ทั้งน้ำเสียง แววตา และสีหน้าคมคายดุดัน มันช่างขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิง"สะ... สนุกค่ะพี่"มีนาเค้นเสียงตอบตะกุกตะกัก ตัวสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เธอไม่เคยเห็นโรมันในโหมดที่น่ากลัวและแผ่รังสีคุกรุ่นขนาดนี้มาก่อนในชีวิตโรมันไม่แม้แต่จะปรายตามองมีนา ชายหนุ่มเอาลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ก่อนจะพ่นลมหายใจร้อนออกมายาวเหยียดดวงตาคมกริบกวาดมองร่างเล็กที่เปียกชุ่มตรงหน้า ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า ชุดว่ายน้ำสีขาวแนบเนื้อที่อวดทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และเรียวขาขาวผ่อง ยิ่งจุดไฟโทสะในอกของเขาให้ลุกโชนจนแทบระเบิด"ใครอนุญาตให้เอาเศษผ้าพวกนี้มาใส่... หืม?""..."โรมันก

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่50 บิกินี่เป็นเหตุ

    หลังจากขึ้นมาบนรถบัส เซลีนก็รีบหากระจกขึ้นมาส่องคอตัวเองอีกรอบด้วยความกังวล แม้จะพยายามลงแป้งและคอนซีลเลอร์ของตัวเองไปแล้ว แต่รอยช้ำสีเข้มที่คนเอาแต่ใจฝากไว้ ก็ยังเด่นชัดจนปิดไม่มิด ร่างบางจึงต้องหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนสนิทที่นั่งข้างๆ"มีนา... แกมีคอนซีลเลอร์เนื้อแน่นๆ ไหม ของฉันมันกลบไม่อยู่เลยอ่ะ""ไหนดูซิ" มีนายิ้มกรุ้มกริ่ม เธอหยิบคอนซีลเลอร์ขึ้นมาแล้วค่อยๆ บรรจงเกลี่ยทับรอยตรงลำคอให้เพื่อนอย่างเบามือ แต่ปากก็ยังไม่วายแซวต่อ"...""คอนซีลเลอร์ยังเอาไม่ลง มดตัวนี้สงสัยจะกัดแรงมากเลยสิ ดุดันไม่เกรงใจผิวเนียนๆ ของแกเลยสักนิด""มีนพอเลย หยุดล้อได้แล้ว" เซลีนหน้าแดงก่ำ รีบหยิบผมมาปรกข้างคอไว้เพื่อความปลอดภัยบรรยากาศบนรถบัสเต็มไปด้วยความสนุกสนานและคึกคัก พวกรุ่นพี่สันทนาการต่างพากันเปิดเพลง ร้องและเต้น และจัดกิจกรรมคลายเบื่อตลอดเส้นทาง ขณะที่โรมัน สงคราม และเรย์ ต่างขับรถส่วนตัวตามขบวนมากันเอง ไม่ได้มาร่วมเบียดเสียดบนรถบัสใหญ่เวลาล่วงเลยไปจนกระทั่งขบวนรถเคลื่อนเข้าสู่รีสอร์ตติดริมทะเล ภาพกว้างใหญ่ของหาดทรายขาวสะท้อนแสงแดดระยิบระยับ ทำเอาเหล่ารุ่นน้องส่งเสียงเฮลั่นด้วยความตื่นเต

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่49 ฝากรอย

    หลังจากเสร็จกิจกรรม ทั้งสองก็ลงมาจากคอนโด เซลีนเปลี่ยนมาสวมเสื้อยืดรับน้องของคณะ คู่กับกางเกงยีนขายาวสีเข้ม ทว่ากางเกงยีนตัวเก่งนั้น เข้ารูปพอดีตัวจนเน้นสัดส่วนช่วงสะโพกและเรียวขาสวยอย่างเด่นชัด ชายเสื้อยืดถูกเก็บเข้าในกางเกงอย่างเรียบร้อย แต่กลับยิ่งขับเน้นเอวคอดกิ่วให้เห็นชัดขึ้นไปอีกทันทีที่ร่างบางเปิดประตูขึ้นมานั่งประจำที่ข้างคนขับ โรมันที่นั่งรออยู่หลังพวงมาลัยก็ไม่ได้ออกรถในทันที เขากวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนเป็นปม สันกรามบดเข้าหากันด้วยความไม่พอใจ"ลีน... กางเกงตัวนี้มันไม่รัดไปหน่อยเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มกดต่ำลงอย่างเห็นได้ชัด"...""เสื้อก็ตัวแค่นั้นเอง รัดจนเห็นไปถึงไหนต่อไหนแล้ว"เซลีนก้มลงมองชุดตัวเองแล้วเงยหน้าสบตาเขาอย่างงุนงง"รัดตรงไหน กางเกงยีนส์ขายาวธรรมดาเลยนะ เสื้อเขาก็แจกมาไซส์นี้ ทุกคนในคณะก็ใส่แบบนี้กันทั้งนั้นแหละค่ะ""ธรรมดาตรงไหนหืม?"ความหงุดหงิดเกือบทำให้หลุดคำหยาบออกมา ชายหนุ่มโน้มตัวเข้าหา แววตาวาวโรจน์ด้วยความหวงแหน"...""รัดจนเห็นก้นขนาดนี้ นมหนูก็ไม่ใช่เล็กๆ เสื้อยืดมันดันทรงจนแทบจะทะลักออกมาอยู่แล้ว""เฮีย อย่ามาไร้สาระไ

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่48 ก่อนรับน้อง SM20++++ 🔥

    โรมันโน้มตัวลงมาทาบทับร่างบอบบางอย่างช้าๆ แผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดแนบชิดกับทรวดทรงอวบอิ่มจนแทบไม่เหลือช่องว่างปลายนิ้วหนาลูบไล้ไปตามแนวสีข้าง ปลุกเร้าความร้อนผ่าวให้แล่นพล่านไปทั่วผิวกายเนียนละเอียด ก่อนที่ใบหน้าคมคายจะก้มลงซุกไซ้ปลายจมูกโด่งเข้าหาทรวงอกอวบสล้าง ริมฝีปากหยักอุ่นจัดอ้ารับยอดปทุมถันสีหวานเข้าไปในโพรงปาก พร้อมกับดูดดึงและตวัดปลายลิ้นหยอกเย้าอย่างหิวกระหาย"อ๊ะ... อ๊า... เฮียโรม..."เซลีนหลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ สองมือน้อยเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมหนานุ่มของเขาไว้แน่น ร่างกายแอ่นโค้งขึ้นโดยสัญชาตญาณ เพื่อเปิดทางให้คนตัวโตได้ละเลงลิ้นและปรนเปรอได้อย่างถนัดถี่เสียงดูดดึงอันฉ่ำชื้นดังแว่วสะท้อนก้องทั่วห้องนอน ความต้องการดิบในอกของโรมันพุ่งสูงขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่ ชายหนุ่มผละริมฝีปากออกชั่วครู่ ดวงตาสีเทาจางปรือเยิ้มฉายแววเจ้าเล่ห์ ทอดมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำ"ก่อนจะไปให้พวกรุ่นพี่ที่ค่ายรับน้อง... วันนี้ต้องให้เฮียรับน้องคนดีก่อนนะครับ""เฮียโรมคนบ้า!" เซลีนส่งค้อนให้ทั้งที่ใบหน้าเห่อร้อนจนแทบไหม้ มือบางฟาดลงบนแผ่นหลังกว้างเบาๆ"...""พูดจาอะไรน

  • วิศวะเมียเด็ก   ตอนที่47 เอาแต่ใจ

    ตอนที่47 เอาแต่ใจหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว แผลของโรมันค่อยๆ สมานตัวดีขึ้นตามลำดับ จากที่ต้องเทียวไปล้างแผลที่โรงพยาบาลแทบทุกวัน จนถึงตอนนี้ ปากแผลทั้งบนศีรษะและหน้าท้องปิดสนิท เหลือทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นจางๆแม้ช่วงก่อนหน้าร่างกายจะไม่สมบูรณ์เต็มที่ แต่ความเอาแต่ใจของเขาก็ไม่เคยลดละลงเลยแม้แต่น้อย แทบจะทุกคืนที่อยู่ด้วยกัน เขาก็จะหาเรื่องเข้ามาคลอเคลียไม่ยอมห่างภายในห้องนอน เซลีนกำลังนั่งพับเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางใบเล็ก เธอจัดเตรียมสัมภาระสำหรับทั้งของตัวเองและของเขา วันนี้เป็นวันแรกที่คณะจัดกิจกรรมรับน้องนอกสถานที่ ที่ทะเล โรมันในฐานะรุ่นพี่ต้องออกไปมหาลัยตั้งแต่เช้า เพื่อเตรียมสถานที่และขนย้ายอุปกรณ์แกร๊ก...ยังไม่ทันที่เซลีนจะรูดซิปปิดกระเป๋า ประตูห้องนอนก็ถูกผลักเปิดออก โรมันก้าวเข้ามาในห้อง นัยน์ตาสีเทาจางกวาดมองสัมภาระบนพื้นก่อนจะเอ่ยปากถาม"เก็บของเสร็จยัง""เสร็จพอดีเลยค่ะ" เซลีนเงยหน้าตอบโรมันอยู่ในชุดเสื้อสตาฟสีดำ กับกางเกงขายาวสีเดียวกัน ขับเน้นรูปร่างสูงโปร่งและกล้ามเนื้อให้ดูโดดเด่นยิ่งขึ้น เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้าคมสันและลำคอแกร่ง เส้นผมเปียกชื้นเล็กน้อย

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status