เข้าสู่ระบบแชร์
ว่าไงคะคุณมาเฟีย Intro
วันที่เผยแพร่:
2026-06-11 13:34:47ว่าไงคะคุณมาเฟีย Intro
เมื่อครั้นในอดีต ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง
สิ่งที่พลั้งพลาดไปแล้วย่อมไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ทั้งสิ้น สิ่งเดียวที่ทำได้ในปัจจุบันก็คือต้องทำใจน้อมรับความจริงและอยู่กับมันให้จงได้ ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจักต้องเผชิญกับปัญหาเพียงลำพังอีกกี่คราก็อย่าได้คิดท้อถอย ถือเสียว่าโชคชะตาได้กำหนดเส้นทางนี้ไว้ให้แล้ว
เส้นทางที่อาจจะลำบากและเหน็ดเหนื่อยไปบ้าง แต่จงเชื่อเสียเถอะว่าผลลัพธ์ของมันย่อมออกมาสวยงามเสมอ
หญิงสาวในชุดสบาย ๆ ยืนอยู่บนฟุตพาทรอสัญญาณไฟจราจรข้ามถนนไปยังโรงพยาบาลที่ปรากฏอยู่ฝั่งตรงข้าม
สาเหตุที่มาในวันนี้เป็นเพราะคุณหมอได้นัดแนะให้คุณแม่มือใหม่เข้ามาตรวจครรภ์ซึ่งมีอายุสิบห้าสัปดาห์ได้แล้ว
เรียวมือบางลูบวนหน้าท้องซึ่งบวมเปล่งเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนจะตามมาด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อยพูดคุยเป็นเรื่องเป็นราวคล้ายว่าเจ้าตัวน้อยในท้องรับรู้และเข้าใจในสิ่งที่ตนเอ่ย
“แม่รักหนูนะ” เรียวปากอวบอิ่มว่าอย่างยิ้ม ๆ ความรู้สึกของการได้เป็นแม่คนแท้จริงแล้วมันมีความสุขเช่นนี้นี่เอง
เพียงแค่คิดไปถึงอนาคตหากมีเจ้าตัวน้อยคอยวิ่งเล่น คอยเรียกแม่ไม่ขาดปาก รวมถึงนอนกอดกันในทุก ๆ คืน เพียงแค่จินตนาการไปถึงภาพเหล่านั้นก็สามารถเรียกรอยยิ้มบาง ๆ ให้ผุดขึ้นบนใบหน้าสะสวยได้แล้ว
แต่แล้วรอยยิ้มเหล่านั้นกลับค่อย ๆ จางหายไป หลงเหลือไว้เพียงความเศร้าโศกฉายชัดผ่านแววตาเมื่อนึกไปถึงใครบางคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นบิดาของเด็กในท้อง คนที่ไม่แม้แต่จะสนใจถึงขนาดที่ว่าระหว่างคบหาดูใจกัน อีกฝ่ายยังคบซ้อนเป็นว่าเล่น
แต่ถึงอย่างนั้นเธอเองก็ไม่ได้คิดจะปิดกั้นความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูก แม้จะไม่ได้บอกความจริงกับอีกฝ่าย หากแต่ชื่อบิดาในกระดาษอันสำคัญยังคงใช้ชื่อของเขาผู้นั้นเพื่อเป็นเครื่องหมายยืนยันว่าลูกในท้องของเธอไม่ได้ขาดพ่อแต่อย่างใด
ได้แต่เฝ้ารอวันเวลาที่เขาจะกลับตัวกลับใจและกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกัน เท่านั้นก็ถือว่าเพียงพอแล้วสำหรับ กันตา
หลังจากยืนรออยู่นานหลายนาที ในที่สุดไฟจราจรสำหรับคนข้ามถนนก็สลับปรับเปลี่ยนเป็นสีเขียวบ่งบอกว่าผู้คนสามารถเดินข้ามทางม้าลายได้อย่างปลอดภัย
บรรดาผู้คนเร่งรีบสับฝีเท้าเพื่อข้ามถนนไปอีกฝั่ง รวมไปถึงคุณแม่มือใหม่ในวัยยี่สิบสามเลือกที่จะรั้งท้ายผู้อื่น เธอเดินข้ามถนนอย่างไม่เร่งรีบมากนัก
และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น........
เอี๊ยดดด!!
โครม!!
จู่ ๆ รถกระบะคันเก่าก็พุ่งเข้าชนร่างบางกระเด็นกระดอนออกมาจากจุดเกิดเหตุไกลมากพอสมควร จังหวะที่เรือนร่างเล็กถลาไปตามพื้นถนนทันใดนั้นเองศีรษะก็กระแทกเข้าขอบฟุตพาทส่งผลให้เลือดแดงฉานไหลออกมาไม่หยุด
“กรี๊ดดด มีคนโดนรถชน”
“ช่วยเรียกหมอที มีหมออยู่แถวนี้ไหม”
“ดูเหมือนเธอจะท้องด้วยนะ ตายแล้ว”
สังเกตได้จากหยาดเลือดที่หลั่งไหลลงตามเรียวขาเล็กบ่งชัดว่าอุบัติเหตุในครั้งนี้คงส่งผลกระทบไปถึงเด็กในท้องอย่างแน่นอน
สติของหญิงสาวที่นอนแน่นิ่งอยู่กลางถนนเริ่มถดถอยลงเรื่อย ๆ กระทั่งความเจ็บปวดเริ่มรุมเร้าร่างกายจนไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวได้ ทำได้เพียงนอนหลับตาสนิท
เรียวมือเล็กซึ่งแปดเปื้อนไปด้วยเลือดยกขึ้นลูบหน้าท้องตามสัญชาตญาณของการเป็นแม่
นานหลายนาทีที่พยายามฝืนดึงสติให้หวนกลับมา หากแต่ครานี้กลับยากเย็นเสียเหลือเกิน และในที่สุดเปลือกตาบางก็ปิดสนิทยอมรับในโชคชะตา สิ่งสุดท้ายคงทำได้เพียงนอนกอดลูกน้อยในท้องแล้วหลับฝันดีไปด้วยกัน
ชาตินี้คงทำบุญมาน้อยแม่ถึงไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตร่วมกับลูก
หากชาติหน้ามีจริงขอเราสองได้เกิดมาเป็นแม่ลูกกันอีกครา ขอเพียงเท่านี้ เท่านี้จริง ๆ
วินาทีก่อนสิ้นลมหายใจเธอพยายามเปล่งชื่อลูกในท้องซึ่งก่อนหน้านี้จงใจตั้งตัวอักษรเดียวกับใครคนนั้น คนที่อยู่ในใจดวงน้อยดวงนี้ตลอดมา
“คลาวน์ลูกแม่.....”
เพนต์เฮาส์ชั้นสามสิบสอง
“เฮียใหญ่ครับ คุณกันตา......เธอเสียชีวิตแล้วครับ”
“.......”
“เห็นว่าเธอกำลังท้องอยู่ด้วย”
“ว่าไงนะ!!”
“วันนี้เธอตั้งใจไปโรง’บาลเพื่อตรวจครรภ์ แต่กลับโดนรถชนครับ”
“มึงออกไปก่อน กูขออยู่คนเดียวสักพัก”
บทล่าสุด
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ตอนพิเศษ 3 ฉลองความสุข - จบบริบูรณ์
ตอนพิเศษ 3 ฉลองความสุข - จบบริบูรณ์ท้ายที่สุดแล้วชุดว่ายน้ำหลากหลายซึ่งน้ำตาลตระเตรียมมาก่อนหน้านี้เป็นอันต้องพับเก็บเข้ากระเป๋าเช่นเดิม กลับกลายเป็นเสื้อยืดตัวโคร่งและกางเกงยีนขาสั้นถูกเลือกมาสวมทับปกปิดเรือนร่างระหงแทนเสียอย่างนั้นสาเหตุคงเป็นเช่นอื่นไปไม่ได้นอกเสียจากมาเฟียหนุ่มที่พอได้เห็นว่าที่เมียลองสวมใส่ชุดว่ายน้ำเหล่านั้น ก็เริ่มทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจมากนัก แต่ด้วยเพราะเกรงกลัวรังสีอำมหิตของคนสวยจึงไม่สามารถแสดงท่าทีความหงุดหงิดออกมาได้อย่างชัดเจนกระนั้นก็มิอาจหลุดพ้นสายตาของเธอไปได้ ท้ายที่สุดแล้วจำต้องเลือกชุดสบายตัวออกมาสวมใส่ อีกฝ่ายถึงได้ยกยิ้มพึงพอใจอารมณ์ดีผิดแปลกไปจากก่อนหน้านี้จนคนมองนึกหมั่นไส้และในที่สุดเวลาก็ล่วงเลยมาจนถึงช่วงย่ำเย็น งานสังสรรค์เล็ก ๆ ถูกจัดขึ้นเพื่อเพิ่มความสนุกสนานให้กับทริปครั้งนี้ เสียงเพลงคลอเคล้าส่งเสริมให้บรรยากาศรอบริมสระว่ายน้ำค่อนไปทางครึกครื้นแน่นอนว่างานเลี้ยงย่อมคู่กับแอลกอฮอล์ซึ่งถูกจัดเตรียมเอาไว้อย่างครบครัน รวมไปถึงอาหารทะเลหลากหลายเมนูโดยมีคีย์และไฟสลับปรับเปลี่ยนกันทำหน้าที่ปิ้งย่างกันอย่างคล่องแคล่วในส่วนของสระว่ายน้ำบัดนี้
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ตอนพิเศษ 2 ไฟ & นิวเยียร์
ตอนพิเศษ 2 ไฟ & นิวเยียร์“ไอ้ไฟ เวลาผู้หญิงไม่ตอบแชตนี่มีกี่เหตุผลวะ” นิวเยียร์เอ่ยถามเพื่อนสนิททั้งยังจ้องจดอยู่กับหน้าจอสี่เหลี่ยมอย่างไม่ลดละตั้งแต่ก้าวขาเหยียบที่นี่คนรักของเจ้าหล่อนก็หายสาบสูญ โทรไปไม่รับแชตกลับไม่มี ผิดแปลกไปจากปกติจนนิวเยียร์กระวนกระวายใจเริ่มอยู่ไม่สุข“มึงก็เป็นผู้หญิง แต่มาถามผู้ชายแบบกูเนี่ยนะ” ขณะกำลังเล่นเกมในมือถือก็มิวายหันมาตอบเพื่อนสนิทซึ่งนอนอยู่บนเตียงนุ่มตะแคงหันหน้ามายังเขาพอดิบพอดี“เออ กูเห็นมึงมีสาวเยอะน่าจะรู้ ไม่คิดว่าจะอ่อนหัดขนาดนี้”“โธ่ไอ้นิวมึงดูถูกกูเกินไปแล้ว”“แล้วใครว่ากูดูผิด ถ้ามึงไม่ได้อ่อนหัดอย่างที่กูว่า ทำไมพักหลัง ๆ มานี้กูไม่เห็นมึงพาสาวเข้าห้องเลยล่ะ” ว่าพลางยักคิ้วยียวนกวนประสาทจงใจยั่วโมโหเพื่อนสนิทนั่นเป็นงานอดิเรกของเธอเลยก็ว่าได้“งั้นกูจะทำอะไรให้มึงดู จะได้รู้ว่ากูอ่อนหัดจริงอย่างที่มึงว่าไหม” ไม่เพียงแค่ว่าเปล่า โทรศัพท์ในมือถูกทิ้งลงโต๊ะเบื้องหน้าอย่างไม่ไยดี ก่อนร่างสูงจะหยัดกายลุกขึ้นยืนกะทันหันพลางสาวเท้าไปยังเตียงนุ่มร่างเล็กซึ่งคราแรกนอนตะแคงมองเขาอยู่ บัดนี้กับพลิกตัวนอนราบไปกับที่นอน สาเหตุมาจากมือร้ายกาจซึ
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ตอนพิเศษ 1 เก่งกับใครก็ได้แต่อย่างเก่งกับเมีย
ตอนพิเศษ 1 เก่งกับใครก็ได้แต่อย่างเก่งกับเมีย“เมื่อไหร่รุ่นพี่จะมีเวลาให้ตาลบ้างคะ”“.....”“หลัง ๆ มานี้เอาแต่โหมงานหนัก”“.....”“ชอบทิ้งให้ตาลเหงา แต่ละวันคุยกันไม่ถึงสิบคำ”“.....”“ตาลอยากไปเที่ยวค่ะ”ร่างเล็กทิ้งตัวนั่งลงตักแกร่งพลางยกแขนกลมกลึงขึ้นคล้องลำคอ จงใจขยับเนินเนื้ออวบอิ่มเข้าบดเบียดกับสันกรามนูน อีกทั้งยังขยับโยกสะโพกบดเคล้าบั้นท้ายไปกับเครื่องบุรุษเพศภายใต้เนื้อผ้า หวังเรียกร้องความสนใจจากเจ้าของตัก ซึ่งเอาแต่ทอดสายตาไปยังตัวอักษรในกระดาษ“อย่าดื้อเฮียทำงานอยู่” แม้จะเอ่ยออกไปเช่นนั้นหากแต่วงแขนแกร่งดันกระชับกอดเอวบางเอาไว้แน่น ทั้งที่นัยน์ตายังคงจ้องจดตัวหนังสือไม่ลดละ“ทำถึงขนาดนี้ยังไม่สนใจตาลอีกเหรอคะ ถ้ารู้ว่าเป็นเมียมาเฟียแล้วมันจะเหงาขนาดนี้ตาลคงไม่ตกลงคบกับรุ่นพี่หรอกค่ะ”“....” ปากการาคาแพงเป็นอันต้องวางแหมะลงบนโต๊ะในที่สุด ก่อนร่างสูงจะเอนกายพิงพนักพร้อมสบประสานตากับคนในอ้อมกอด “ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะ”“ก็ตาลน้อยใจนี่นา รุ่นพี่เอาแต่ทำงาน ๆ ๆ ไม่สนใจตาลเลย” เธอบ่นกระปอดกระแปดพลางเชิดหน้าหนีทำทีเป็นงอน“ก็ทำเพื่อหนูทั้งนั้น เพื่อครอบครัวของเราไง”“งั้นถ้ารุ่นพี
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ว่าไงคะคุณมาเฟีย 45 บทส่งท้ายนายหญิงของแก๊งมาเฟีย
ว่าไงคะคุณมาเฟีย 45 บทส่งท้ายนายหญิงของแก๊งมาเฟียผ่านไปนานเกือบครึ่งชั่วโมงซึ่งคาดว่าคนตัวเล็กคงจะโชว์ฝีมือทำยำวุ้นเส้นเสร็จแล้วเรียบร้อย ไวทันความคิดเสียงทุ้มตะโกนเรียกลูกน้องคนสนิทดังสนั่นลั่นบ้าน“ไอ้คีย์”“ครับเฮีย” คีย์ที่ยืนดูแลความปลอดภัยอยู่ไม่ไกลรีบสับฝีเท้าเข้ามาหาผู้เป็นนายในห้องโถงด้วยความว่องไว“เมียกูน่าจะทำยำเสร็จแล้ว มึงไปเอามาดิ๊”“ได้ครับ” คีย์หายเข้าไปในห้องครัวได้ไม่นานก็กลับมาพร้อมจานใบใหญ่ซึ่งบรรจุยำวุ้นเส้นจนพูนสูง ก่อนเจ้าตัวจะวางมันลงโต๊ะเบื้องหน้าพร้อมเอ่ยถ้อยคำซึ่งถูกฝากมาจากเมียของเจ้านาย “คุณน้ำตาลฝากบอกว่าอย่าลืมล้างจานนะครับ แล้วก็อย่าดื่มเยอะมากครับ”“ว่าไงนะ”“เอ่อ...คุณน้ำตาลฝากบอกว่าอย่าลืมล้างจานแล้วก็อย่าดื่มเยอะครับเฮียใหญ่” ประโยคเดิมถูกเอ่ยขึ้นอีกครั้งราวกับเครื่องบันทึกเสียงถูกเปิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ดูเหมือนคำพูดของคีย์จะฟังไม่ค่อยเข้าหูของผู้เป็นนายมากนัก สังเกตจากสีหน้าไม่พอใจซึ่งฉายชัดอยู่เต็มประดาในตอนนี้ก็พลอยให้ตัวเองเขานึกหวาดกลัวอยู่ไม่น้อย“เรียกรวมตัวทุกคน กูคงต้องสั่นสอนพวกมึงใหม่”“ได้ครับเฮีย”ลับหลังลูกน้องคนสนิทปลีกตัวออกไปทำตามค
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ว่าไงคะคุณมาเฟีย 44 จากมาเฟียกลายเป็นหมาเฟีย
ว่าไงคะคุณมาเฟีย 44 จากมาเฟียกลายเป็นหมาเฟียบ้านหรูสองชั้นของตระกูลวาณิชย์วัชรสกุลการมาของตระกูลมาเฟียอัศวภิรวัฒน์ซึ่งเป็นอดีตเจ้าหนี้ของบ้านหลังนี้ สร้างความตกใจให้แก่คุณวิดาอยู่ไม่น้อย คราแรกเธอคิดว่าพี่ชายอย่างเทพทัตคงไปสร้างเรื่องอะไรไว้อีกทว่าเมื่อคุณจอมพลเอ่ยปากถึงสาเหตุการมาในวันนี้ ว่าต้องการสู่ขอลูกสาวของเธอให้กับลูกชายของเจ้าตัวก็พลอยให้คุณวิดารู้สึกโล่งอก แต่แล้วกลับต้องตกใจยิ่งกว่าเดิมเมื่อสมองเริ่มประมวลผลในคำพูดเหล่านั้นได้อย่างชัดแจ้งคุณวิดามองไปยังลูกสาวเพียงคนเดียวสลับกับมองจ้องไปยังคาร์เตอร์ ซึ่งก่อนหน้านี้จับตัวลูกสาวเธอไปเพื่อขัดดอก ไม่คิดไม่ฝันว่าทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์เกินเลยกันเยี่ยงนี้และแล้วข้อสงสัยเกี่ยวกับเสียงพูดคุยภายในห้องนอนของลูกสาวในค่ำคืนก่อนก็เป็นอันคลี่คลาย คงหนีไม่พ้นไอ้ลูกเขยตัวดีที่แอบปีนขึ้นห้องของลูกสาวตนอย่างแน่นอนใช่ว่าอยากขัดขวางความรักของเด็ก ๆ เสียเมื่อไหร่ เพียงแต่เจ้าหล่อนก็พอจะเคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามด้านรัก ๆ ใคร่ ๆ ของคาร์เตอร์มาบ้าง เช่นนั้นจึงรู้สึกเป็นห่วงลูกสาวกลัวว่าจะโดนอีกฝ่ายทำให้เสียใจและเสียความรู้สึกซึ่งถ้าหากเป็นเ
ว่าไงคะคุณมาเฟีย ว่าไงคะคุณมาเฟีย 43 หนูอยากได้อะไรคะ
ว่าไงคะคุณมาเฟีย 43 หนูอยากได้อะไรคะเช้าวันต่อมากว่าเวลาจะผ่านไปได้แต่ละนาทีมันช่างดูยาวนานสำหรับคาร์เตอร์เสียเหลือเกิน ตลอดทั้งคืนเขาพยายามข่มตานอนไปหลายครั้งหลายคราทว่ากลับไม่สามารถฝืนทำได้ สาเหตุก็มาจากมือนุ่มนิ่มของคนเมาซึ่งเอาแต่ก่อกวนลูกชายเขาไม่หยุดจนมันบวมเปล่งเต็มกำลังพร้อมออกรบ ครั้นจะจัดการกับเด็กดื้อให้สาสมกับที่เจ้าหล่อนปลุกมันขึ้นมา หากแต่อีกฝ่ายกลับเอาแต่ผลักไสไม่ให้ความร่วมมือเสียอย่างนั้นช่างไม่ต่างจากมาหลอกให้อยากแล้วก็จากไปเลยสักนิดแม้จะนอนไม่หลับมาทั้งคืนแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังอยากตื่นขึ้นมาดูความน่ารักของคนข้าง ๆ ในเช้าวันใหม่ร่างสูงนอนตะแคงหันเข้าหาร่างบางพลางเอามือเท้าศีรษะ นัยน์ตาเปี่ยมไปด้วยรักมองไปยังใบหน้าสะสวยของคนตัวเล็กซึ่งยังคงติดอยู่ในห้วงแห่งฝันหวาน“คนอะไรน่ารักฉิบหาย” เครื่องหน้าหล่อเหลาโน้มเข้าหาพร้อมจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มค้างไว้อยู่เช่นนั้นนานหลายนาทีกว่าเขาจะยอมผละหน้าออกและในที่สุดคนที่กำลังหลับฝันดีก็เป็นอันต้องยอมเปิดเปลือกตาขึ้นเพราะถูกรบกวนเวลานอน“อื้อ~”“มอร์นิงคิสค่ะ”“หือ.....” ทันทีที่เสียงอันคุ้นหูดังเข้าโสตประสาทรับการฟังพลันดวงตากลม
บางทีคุณอาจจะชอบ
