Share

บทที่ 6

Penulis: สายลมไร้กาลเวลา
“หากจวิ้นอ๋องต้องการหาคนรับใช้ พรุ่งนี้ข้าน้อยสามารถติดประกาศรับสมัครได้พ่ะย่ะค่ะ”

กวนอวิ๋นและจ้าวอวี่สบตากัน ก่อนจะเอ่ยเสนอขึ้นมา

จวนใหญ่โตเช่นนี้ มีเพียงพวกเขาสองคนย่อมดูแลได้ไม่ทั่วถึง

จวนจวิ้นอ๋องที่กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้ จะไม่มีสาวใช้และบ่าวชายได้อย่างไร

ฉู่หนิงส่ายหน้า “ข้าต้องการผู้คุ้มกัน การเดินทางไปแนวหน้าครั้งนี้ อันตรายยิ่งนัก หากข้าไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้ แล้วจะเอาชนะกองทัพศัตรูได้อย่างไร?”

กวนอวิ๋นและจ้าวอวี่พลันนิ่งเงียบไป

จวิ้นอ๋องอุทิศตนเพื่อบ้านเมือง เสี่ยงอันตรายด้วยตนเอง หากไม่มีคนคอยคุ้มกันข้างกาย ย่อมตายอย่างไม่ต้องสงสัย!

แม้ศึกครั้งนี้โอกาสชนะจะมีไม่มาก แต่จวิ้นอ๋องในฐานะองค์ชายกลับยินดีเดินทางไปแนวหน้าเพื่อบ้านเมือง รู้ทั้งรู้ว่าทำไม่ได้แต่ก็ยังจะทำ รู้ทั้งรู้ว่าศึกครั้งนี้ไปแล้วอาจไม่ได้กลับมา แต่ก็ยังมุ่งหน้าสู่สนามรบอย่างไม่ลังเล!

ในเมื่อสายเลือดราชวงศ์ยังทำได้ถึงเพียงนี้ แล้วพวกเขาจะปฏิเสธได้อย่างไร?

สีหน้าของกวนอวิ๋นพลันจริงจังขึ้น ประสานมือแล้วกล่าวเสียงทุ้ม “จวิ้นอ๋องเข้าใจในหลักการอันยิ่งใหญ่ กวนผู้นี้ยินดีติดตามท่านอ๋องเพื่อรับใช้บ้านเมือง!”

“หากท่านอ๋องไม่รังเกียจ กวนผู้นี้ยินดีจะเรียกสหายร่วมรบในอดีตมาเพื่อรับใช้ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!”

การรับใช้ฉู่หนิง ก็คือการรับใช้บ้านเมือง

ศึกในครั้งนั้น ต้าฉู่พ่ายแพ้ มีเพียงไม่กี่ร้อยคนที่กลับมาได้ แต่กลับถูกผู้คนก่นด่า ในที่สุดคนส่วนใหญ่ก็ปลีกตัวไป มีเพียงเขาและจ้าวอวี่ที่ถูกเรียกตัวเข้าเป็นทหารรักษาพระองค์เพราะมีวรยุทธ์โดดเด่น

แต่ความอัปยศจากศึกครั้งนั้น ยังคงเป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อาจปล่อยวางได้มาโดยตลอด

พวกเขาอยากจะกลับไปที่แนวหน้าอีกครั้ง เพื่อล้างความอัปยศ แม้จะต้องหลั่งเลือดในสนามรบ ห่อศพด้วยหนังม้าก็ตาม!

ในขณะนั้น จ้าวอวี่ก็คุกเข่าลงข้างหนึ่ง กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านอ๋องไม่ทรงห่วงใยในความปลอดภัยของตนเอง ข้าน้อยซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง และยินดีติดตามท่านไปยังแนวหน้าเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ!”

องค์ชายยังไม่กลัวตาย แล้วเขาจะกลัวอะไรอีก?

อย่างมากก็แค่ตาย!

ในฐานะทหาร การพลีชีพในสนามรบคือเกียรติยศสูงสุด!

ฉู่หนิงยื่นมือออกไปพยุงทั้งสองคนขึ้น “ทั้งสองคนมิต้องทำเช่นนี้ พวกเจ้าไปแจ้งข่าวให้คนอื่น ๆ มาที่นี่ในเช้าวันพรุ่งนี้ ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป พวกเขาก็คือผู้คุ้มกันของข้า!”

กวนอวิ๋นถึงกับตะลึง “ท่านอ๋องไม่จำเป็นต้องพบพวกเขาก่อนแล้วค่อยตัดสินใจหรือพ่ะย่ะค่ะ?”

“ไม่จำเป็น!”

ฉู่หนิงโบกมือแล้วเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้ม “ข้าเชื่อใจพวกเจ้า ก็ย่อมเชื่อใจสหายของพวกเจ้าเช่นกัน”

กล่าวจบ ฉู่หนิงก็หันหลังกลับเข้าห้องไปพักผ่อน

กวนอวิ๋นและจ้าวอวี่ทั้งสองคนซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง

เพียงเพราะเชื่อใจพวกเขา ฉู่หนิงจึงรับสหายของพวกเขาทั้งสองคนมา เพียงแค่ความไว้วางใจนี้ พวกเขาก็ยอมรับฉู่หนิงเป็นนายแล้ว

“ท่านอ๋องช่างเป็นคนตรงไปตรงมานัก!”

“พวกเราจะทำให้ท่านอ๋องผิดหวังไม่ได้ รีบไปแจ้งข่าวให้คนอื่น ๆ เถอะ!”

ทั้งสองคนไม่ใช่คนพูดมาก หลังจากปรึกษากันแล้ว ก็รีบออกไปแจ้งข่าวแก่สหายคนอื่น ๆ ในคืนนั้นทันที

หนึ่งชั่วยามต่อมา ภายในพระราชวัง

ฮ่องเต้กำลังทอดพระเนตรป้ายชื่อสีเขียว พลางครุ่นคิดว่าคืนนี้จะให้สนมคนใดถวายการรับใช้ดี

ขณะนี้ องครักษ์เงาก็เข้ามารายงานอย่างเงียบ ๆ “ฝ่าบาท กวนอวิ๋นและจ้าวอวี่ทั้งสองคนกำลังรวบรวมพรรคพวกเก่าของพวกเขาพ่ะย่ะค่ะ!”

ฮ่องเต้เลิกคิ้วขึ้น ในดวงพระเนตรที่มองลงมายังใต้หล้านั้นฉายแววเฉียบคมที่ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น

“รวบรวมพรรคพวกเก่าหรือ? พวกเขาสองคนคิดจะทำอะไร?”

อารมณ์ที่จะเลือกสนมถวายการรับใช้หายไปในทันที วางป้ายชื่อกลับไปที่ถาด

องครักษ์เงาก้มหน้าตอบเสียงเบา “จ้าวอวี่ส่งข่าวมาว่า เผิงไหลจวิ้นอ๋องต้องการจัดตั้งกองกำลังคุ้มกัน เพื่อรับมือกับวิกฤตที่แนวหน้าพ่ะย่ะค่ะ”

กองกำลังคุ้มกันหรือ?

เจ้าฉู่หนิงนี่ไม่รู้หรือแกล้งไม่รู้กันแน่ว่า การไปแนวหน้าครั้งนี้มีโอกาสตายมากกว่ารอดมากนัก ต่อให้มีกองกำลังคุ้มกัน ก็เป็นเพียงการเพิ่มวิญญาณอีกไม่กี่สิบดวงเท่านั้น

จัดตั้งกองกำลังคุ้มกัน สู้ทูลขอปฏิเสธไม่ไปแนวหน้าเสียยังจะดีกว่า

เมื่อนึกถึงใบหน้าของฉู่หนิงที่คล้ายคลึงกับตนเองอยู่หลายส่วน ฮ่องเต้ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจเล็กน้อย

เดิมทีก็ไม่มีบุญคุณในการเลี้ยงดูฉู่หนิงอยู่แล้ว ตอนนี้ยังจะให้ฉู่หนิงไปตายอีก!

“เฮ้อ ช่างเถอะ ก็แค่กองกำลังคุ้มกันเองนี่ ปล่อยเขาไปเถอะ”

ฮ่องเต้โบกพระหัตถ์ “เขาจะรวบรวมได้เท่าไรก็เท่านั้น”

อย่างไรเสียก็จะไปตายที่แนวหน้าอยู่แล้ว คงไม่มีใครยอมเป็นผู้คุ้มกันให้ฉู่หนิงหรอก

ทว่า องครักษ์เงาได้ยินดังนั้นกลับมีท่าทางอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ

ฮ่องเต้ขมวดคิ้ว “มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ !”

องครักษ์เงาเตือนอย่างระมัดระวัง “ฝ่าบาท คราวนี้เผิงไหลจวิ้นอ๋องล่วงเกินองค์ชายทุกคน เกรงว่าจะมีคนไม่พอใจพ่ะย่ะค่ะ!”

สีพระพักตร์ของฮ่องเต้พลันมืดมน “หากแม้แต่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังจะขัดขวาง จะคู่ควรเป็นองค์ชายของเราได้อย่างไร? เราอยากจะเห็นนักว่าใครมันจะกล้าขัดขวาง!

เรื่องนี้เจ้าจงจับตาดูอย่างใกล้ชิด มีเรื่องอะไรให้มารายงานโดยตรง”

“พ่ะย่ะค่ะ!” องครักษ์เงารับคำแล้วหันหลังเดินจากไป

ในขณะนั้น หัวหน้าขันทีจ้าวหมิงที่อยู่ด้านข้างก็ก้าวเข้ามาเตือนเบา ๆ “ฝ่าบาท ถึงเวลาที่พระองค์ต้องทรงเลือกป้ายแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้เหลือบมองป้ายสีเขียวบนถาด แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด ในหัวกลับนึกถึงชาเขียวที่ฉู่หนิงมอบให้ตนเอง

โอรสของเรากำลังจะไปตายที่แนวหน้า แต่เรากลับจะมาหาความสำราญในวังหลังหรือ?

“เอาของพวกนี้ออกไปให้หมด ก่อนที่ฉู่หนิงจะออกเดินทาง ห้ามนำเข้ามาอีกเด็ดขาด!”

ฝ่าบาททรงเปลี่ยนไปแล้วหรือ?

จ้าวหมิงถึงกับตกตะลึง แต่ไม่กล้าพูดอะไรมาก ทำได้เพียงยกถาดออกไป

ตลอดทั้งคืนไม่มีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้น วันรุ่งขึ้น นอกจวนเผิงไหลจวิ้นอ๋องก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้น ปลุกฉู่หนิงที่กำลังหลับสนิทให้ตื่นขึ้นมา

หลังจากสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินออกมาที่ลานบ้าน ก็เห็นคนประมาณสามสิบกว่าคนกำลังพูดคุยกันอยู่ บนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งหลังไม่ได้เจอกันมานาน

คนกลุ่มนี้ทั้งหมดล้วนมีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ดูแข็งแรงน่าเกรงขาม บนร่างกายยังแผ่กลิ่นอายสังหารออกมาจาง ๆ !

พวกเขาเหมือนกับกวนอวิ๋นและจ้าวอวี่ เป็นทหารที่กลับมาจากแนวหน้าในอดีต!

เป็นทหารผ่านศึกของต้าฉู่!

กวนอวิ๋นเห็นฉู่หนิง ก็รีบเดินเข้ามากล่าวเสียงทุ้ม “ถวายบังคมจวิ้นอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!”

ทุกคนหยุดพูดคุยกันทันที หันมาประสานมือคารวะฉู่หนิง “ถวายบังคมเผิงไหลจวิ้นอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!”

ฉู่หนิงพยักหน้า กวาดตามองทุกคนหนึ่งรอบ แล้วจู่ ๆ ก็ประสานมือคารวะทุกคนกลับ

องค์ชายคารวะตอบ ทุกคนถึงกับตกตะลึง

แม้ว่าฉู่หนิงกำลังจะไปเป็นตัวตายตัวแทนที่แนวหน้า แต่อย่างไรเสียก็เป็นถึงองค์ชาย ทั้งยังเป็นจวิ้นอ๋องอีกด้วย

บุคคลเช่นนี้มาคารวะพวกเขา ถือเป็นเกียรติอันยิ่งใหญ่

“จวิ้นอ๋อง อย่าได้ลดเกียรติเพื่อพวกเราเลยพ่ะย่ะค่ะ!” จ้าวอวี่รีบคารวะตอบ

ทุกคนก็คารวะตอบพร้อมกับจ้าวอวี่

ฉู่หนิงยื่นมือพยุงจ้าวอวี่ขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง “ทุกท่านล้วนเคยเสี่ยงชีวิตเพื่อแคว้นฉู่ของข้า การคารวะครั้งนี้คือความเคารพนับถือที่ข้ามีต่อทุกท่าน!”

“วิกฤตที่แนวหน้าครั้งนี้ ทุกท่านสามารถยืนหยัดขึ้นมาในยามนี้ได้ การคารวะครั้งนี้ ทุกท่านคู่ควรที่จะรับไว้!”

“ข้าฉู่หนิงแม้จะไม่มีความสามารถอะไรมากนัก แต่ก็ยินดีที่จะรับใช้บ้านเมือง ต่อไปนี้หากข้าฉู่หนิงมีข้าวกิน ก็จะไม่มีวันทำให้ทุกท่านต้องลำบากแน่นอน!”

เหล่าทหารผ่านศึกต่างน้ำตาคลอเบ้าในทันที

ศึกในครั้งนั้น แม้พวกเขาจะรอดชีวิตมาได้ แต่ทุกครั้งที่นึกถึงสหายที่ตายในสนามรบก็จะรู้สึกผิดอย่างยิ่ง

ประกอบกับความไม่เข้าใจของประชาชน ทำให้พวกเขาถูกเยาะเย้ยถากถางมาตลอดหลายปี

แต่วันนี้ องค์ชายฉู่หนิงได้มาทวงคืนชื่อเสียงให้พวกเขา!

พวกเขาสามารถกลับสู่สนามรบได้!

ครั้งนี้ พวกเขาจะต้องทวงคืนเกียรติยศที่เป็นของตนเองกลับมาให้ได้

แม้จะต้องพลีชีพในสนามรบก็ไม่เสียดาย

“พวกเรายินดีติดตามจวิ้นอ๋องไปจนตัวตาย!”

แม้จะรู้ว่าฉู่หนิงไม่มีอำนาจ ไม่สามารถนำเกียรติยศและความมั่งคั่งมาให้พวกเขาได้ และรู้ว่าการไปแนวหน้าครั้งนี้จะมีโอกาสตายมากกว่ารอดมากนัก

แต่พวกเขา ไม่มีใครเสียใจแม้แต่คนเดียว!

เพราะ พวกเขาคือทหารผ่านศึก คือทหารผ่านศึกของแคว้นฉู่

การไปครั้งนี้ ไม่ใช่เพียงเพื่อปกป้องฉู่หนิง แต่ยังเพื่อทวงคืนชื่อเสียงของตนเองด้วย

ฉู่หนิงมองทุกคนที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น บนใบหน้าก็เผยความพึงพอใจออกมา

แม้จะมีเพียงสามสิบกว่าคน แต่ก็ค่อย ๆ สะสมเพิ่มขึ้นได้นี่นา

“ในเมื่อเป็นผู้คุ้มกันแล้ว ข้าก็จะไม่ทำให้ทุกท่านต้องลำบาก เสด็จพี่มอบร้านตีเหล็กสองแห่งให้ข้าพอดี ทุกท่านตามข้าไปตีอาวุธที่ถนัดมือสักสองสามชิ้นเถอะ!”

ฉู่หนิงโบกมือครั้งใหญ่ นำทุกคนมุ่งหน้าไปยังร้านตีเหล็ก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1010

    อู่จ้าวทิ้งจังหวะครู่หนึ่ง จากนั้นยิ้มว่า “ลูกยังไม่มีชื่อเลย”ฉู่หนิงตาเป็นประกาย เดินเข้าไปกุมมือนางและกล่าวอย่างอ่อนโยน “ข้าตั้งชื่อให้นางดีหรือไม่?”อู่จ้าวหัวเราะเจ้าเล่ห์ “เจ้าไม่อยากตั้งให้ก็ไม่เป็นไร เราไม่บังคับ แต่ว่า ลูกต้องใช้แซ่เดียวกับเรา”ฉู่หนิงฟังแล้วไม่พอใจ“มีสิทธิ์อะไร!”ฉู่หนิงเลิกคิ้ว “นางเป็นลูกของข้า ต้องใช้แซ่เดียวกับข้าสิ”อู่จ้าวแสดงแววตาหยอกเย้า “กระไร เจ้าคิดจะพาลูกกลับไปที่แคว้นฉู่หรือ?”“เราได้ยินว่าภรรยาของเจ้าเป็นยอดหญิงอันดับหนึ่ง หากนางรู้ว่าเจ้าพาลูกกลับไป ชีวิตหลังจากนี้ของเจ้าคงไม่เป็นสุข”มุมปากฉู่หนิงกระตุก เขาเกาจมูกหัวเราะแห้ง ๆ ไม่พูดอะไรอีกเสิ่นหว่านอิ๋งดูเหมือนคนสุภาพอ่อนโยนและคุยง่าย แต่แท้จริงแล้วเป็นพวกหัวโบราณมากหากรู้ว่าเขามีลูกอยู่ข้างนอก มีเพียงสวรรค์ที่จะรู้ว่าเสิ่นหว่านอิ๋งจะยอมรับได้หรือไม่อู่จ้าวเห็นฉู่หนิงมีอาการแบบนี้ก็อดหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ “ดูเหมือนเจ้าจะกลัวภรรยาไม่น้อยเลย”ฉู่หนิงกระแอมไอแห้ง ๆ “พวกเราคุยเรื่องชื่อกันดีกว่า ข้ารู้สึกว่าชื่อซิ่วหนิงไพเราะไม่เลว”“อู่ซิ่วหนิง…อู่ซิ่วหนิง”อู่จ้าวพึมพำชื่อนี้อยู

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1009

    ตำหนักลี่เจิ้งฉู่หนิงที่เร่งรีบเดินทางกลับมาต้องนิ่งงันอยู่กับที่ผ่านไปวันแล้ววันเล่า แต่อู่จ้าวก็ยังไม่คลอดฉู่หนิงหน้าดำคร่ำเครียด เตรียมจะเดินเข้าไปดูให้รู้แล้วรู้รอดโดยไม่สนใจคราบโลหิตที่อาบท่วมกายแต่แล้วในตอนนี้เอง ประตูตำหนักก็ได้เปิดออก นางกำนัลเดินออกมาด้วยสีหน้ายินดีปรีดา“ฉู่อ๋อง ฝ่าบาททรง…”“นางเป็นอย่างไรบ้าง?” ฉู่หนิงจับไหล่นางกำนัลแล้วรีบถาม“ใกล้…ใกล้คลอดแล้วเพคะ บ่าวออกมาหยิบผ้าห่อกาย”ฉู่หนิงดีใจ จะเดินเข้าไปทันทีแต่นางกำนัลกลับหยุดเขาไว้ “ฉู่อ๋อง ท่าน…จะไม่เปลี่ยนอาภรณ์ก่อนหรือเพคะ?”ฉู่หนิงก้มหน้ามองตัวเอง พบว่าตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยโลหิตจากสงครามฉู่หนิงตบหน้าผากตัวเอง “ใช่ ๆ ๆ ข้าควรไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าอาภรณ์ก่อน เจ้ารีบไปเตรียมผ้าห่อตัวเถอะ!”พูดจบก็ไม่รอให้นางกำนัลได้ทันตั้งตัว หันตัวเดินไปทางห้องอาบน้ำที่อยู่ในตำหนักข้างทันทีภายในตำหนักข้างมีสระน้ำขนาดใหญ่ เดิมทีแล้วเป็นของอู่จ้าวโดยเฉพาะ แต่ตอนนี้ฉู่หนิงไม่มีเวลามาสนใจมากขนาดนั้น เขาคิดเพียงอยากรีบชำระล้างกายให้สะอาดแล้วไปดูอู่จ้าวกับลูกใช้เวลาเพียงหนึ่งถ้วยชา ฉู่หนิงก็อาบน้ำเสร็จ เขาเปลี่

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1008

    “ตายเสียเถอะ!”ถังกังร้องคำรามพร้อมกับพุ่งเข้าใส่ซูเฉิงแต่กลับพบว่าซูเฉิงมีสีหน้าเย็นเยียบ ไม่ได้รับมือตรง ๆ แต่เลือกถอยไปหลบในค่ายทหารแทนถังกังที่โมโหเดือดดาลไล่ตามไปอย่างคลุ้มคลั่ง แม้จะสังหารทหารต้าโจวได้หลายนาย แต่ทหารรอบตัวเขาก็น้อยลงเรื่อย ๆเพียงชั่วครู่ ข้างกายถังกังก็ไม่เหลือผู้ใดอีกตัวเขาถูกกองทัพต้าโจวล้อมไว้อย่างแน่นหนาในยามนั้นเอง ซูเฉิงถึงค่อยแสยะยิ้มแกว่งดาบยาวเข้าใส่!“หึ!”ถังกังแค่นเสียงเย็นและแทงทวนยาวในมือออกไป หมายจะใช้ชีวิตแลกชีวิต!วิธีการอันเหี้ยมเกรียมเช่นนี้ทำให้ซูเฉิงเย็นสะท้านในใจ หมุนตัวหลบไปด้านข้างกลางอากาศแต่แล้วในตอนนี้เอง ถังกังกลับหัวเราะคลุ้มคลั่ง “ไปตายเสีย!”เขาเหวี่ยงหอกยาว และเป้าหมายก็คือฉู่หนิง!“ฉู่อ๋องระวัง!”เซวียหวยเต๋อที่อยู่ข้างฉู่หนิงมาโดยตลอดเห็นดังนี้ก็ตกใจหน้าซีด สองขาหนีบสีข้างม้าก่อนจะทะยานขึ้นกลางอากาศ ใช้ทวนวงเดือนปัดทวนยาวของถังกังให้กระเด็นออกไปซูเฉิงที่เพิ่งร่อนตัวลงพื้นเห็นดังนี้ก็โมโห “เจ้าสมควรตาย!”เขากระทืบสองเท้าลงกับพื้น เงาร่างพุ่งทะยานออกไป ตวัดดาบยาวลงอย่างสุดกำลังถังกังที่เพิ่งร่อนลงพื้นไม่อาจห

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1007

    “อะไรนะ ท่านอ๋องสั่งให้ข้าปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิง?”หร่านหมิงที่กำลังนำทัพไล่ตามพร้อมกับจินตนาการว่าจะจับกุมเยี่ยนอวี้เฉิงอย่างไรถึงกับตะลึงงันไปทันที“เจ้าแน่ใจหรือว่านี่เป็นคำสั่งของท่านอ๋อง?” หร่านหมิงมองทหารส่งสารอย่างไม่เชื่อหูหากไม่ใช่เพราะรู้จักอีกฝ่าย เขาคงคิดจริง ๆ ว่านี่เป็นสายลับที่เยี่ยนอวี้เฉิงส่งมา“ท่านแม่ทัพ แน่ใจขอรับ นี่เป็นคำสั่งที่ท่านอ๋องบอกกับข้าด้วยตัวเอง”“ข้ารู้แล้ว เจ้ากลับไปบอกท่านอ๋องว่าข้าจะทำตามคำสั่ง”แม้จะไม่เข้าใจ แต่หร่านหมิงไม่กล้าขัดคำสั่งของฉู่หนิง เขาว่าจบแล้วนำคนไปไล่ตามต่อกองทัพแคว้นเยี่ยนแตกพ่าย ส่วนกองทัพต้าโจวก็ไล่ตามอย่างบ้าคลั่งแม้จะมีถังกังนำทหารไปรั้งท้าย แต่หร่านหมิงก็นำทหารอ้อมจากทางปีกข้าง หลบเลี่ยงทหารที่อยู่รั้งท้ายตัวหร่านหมิงในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเทพสังหาร ควบอาชาพุ่งทะยาน สังหารกองทัพแคว้นเยี่ยนให้ร้องระงมในเมื่อต้องปล่อยเยี่ยนอวี้เฉิงไป หร่านหมิงก็ทำได้เพียงระบายอารมณ์กับกองทัพแคว้นเยี่ยนเขานำทัพอาชาไล่ตาม ฆ่าฟันจนกองทัพแคว้นเยี่ยนร้องโหยหวนไม่หยุด ไม่อาจล่าถอยได้อย่างเป็นขบวนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เสียรูปขบวนนี้พ่ายแพ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1006

    เยี่ยนอวี้เฉิงสั่งให้ทหารบุกทะลวงซ้ายขวา แต่ใช้เวลาอยู่หนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ ก็ยังไม่อาจเข้าถึงตัวซูเฉิงได้ภาพนี้ทำให้เยี่ยนอวี้เฉิงเดือดดาลแทบสิ้นสติ “ไม่ได้เรื่อง พวกเจ้ามันไม่ได้เรื่อง แค่ทหารสองหมื่นนายก็ยังเอาชนะไม่ได้!”ทั้งที่มีกำลังทหารเท่ากัน แต่กองทัพแคว้นเยี่ยนของพวกเขากลับไม่อาจมีชัยเหนือทัพกบฏ หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิตคงป่นปี้ไม่เหลือ!กองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่โดยรอบดูจะเข้าใจในจุดนี้เช่นกัน พวกเขาโกรธจัด บุกสังหารออกไปอย่างบ้าคลั่งพริบตานั้น กองกำลังทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกัน กลายเป็นการต่อสู้ระยะประชิดที่ดุเดือดพวกเขาไม่มีแบบแผนอะไรทั้งนั้น เป็นการต่อสู้ด้วยความฮึกเหิมล้วน ๆ!ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อผลงาน ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อรักษาชื่อเสียงตัวเอง ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างมืดฟ้ามัวดินทว่า การต่อสู้ไม่ได้เกิดขึ้นแค่ที่นี่เท่านั้นขณะที่ทั้งสองฝ่ายกำลังปะทะกัน ฉู่หนิงที่อยู่นอกค่ายก็ได้นำทหารฝ่าแนวป้องกันของถังกัง บุกสังหารอย่างต่อเนื่องการมาของทัพเสริมทำให้กองทัพต้าโจวฮึกเหิมมากกว่าเดิม พวกเขาทำลายขวัญกำลังใจของกองทัพแคว้นเยี่ยนที่อยู่ในค่ายไปโดยสิ้นเช

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 1005

    “แม่ทัพซู พวกเรา…โจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนหรือ?”คำสั่งของซูเฉิงทำให้ผู้บังคับการทั้งหมดสับสน ต้องใช้เวลาสักพักหนึ่งกว่าจะได้สติ“ก็ต้องโจมตีกองทัพแคว้นเยี่ยนอยู่แล้ว!”ซูเฉิงแสยะยิ้ม “พวกเราเป็นชาวต้าโจว จะช่วยศัตรูโจมตีคนฝั่งเดียวกันได้อย่างไร?”“บัดนี้ทั้งสองฝ่ายไม่อาจตัดสินผลแพ้ชนะ เพียงแค่พวกเราเปลี่ยนทิศทางก็จะเจาะกระบวนทัพของกองทัพแคว้นเยี่ยนได้อย่างแน่นอน ทำให้พวกเขาตั้งตัวไม่ทัน”“เยี่ยนอวี้เฉิงคิดว่าข้ายอมจำนนตามแผนการของเขา คิดว่าคืนนี้จะล่อทหารในเมืองออกมาได้ หารู้ไม่ว่าทั้งหมดนี่เป็นหลุมพรางที่ฉู่อ๋องวางไว้ให้เขา”“ทุกท่านไม่ต้องห่วง นี่เป็นแผนการอันชาญฉลาดของฉู่อ๋อง มีเป้าหมายเพื่อหลอกให้เยี่ยนอวี้เฉิงเชื่อใจพวกเรา เปิดโอกาสให้พวกเราได้บุกเข้าสู่กองบัญชาการกลาง!”ทุกคนได้ฟังดังนี้ก็เข้าใจ ที่แท้พวกเขาต่างหากที่เป็นกองกำลังจู่โจมฉับพลัน!บรรดาผู้บังคับการได้รู้ดังนี้ก็มีท่าทีฮึกเหิมโดยพลัน นำกำลังทหารบุกเข้าใส่กองทัพแคว้นเยี่ยนกองทัพแคว้นเยี่ยนที่เดิมทีสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับพวกเขาไม่ทันตั้งตัว ถูกสังหารจนล้มระเนระนาดกองทัพแคว้นเยี่ยนยังไม่ทันจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 279

    ภายในค่ายใหญ่ในกองทัพแคว้นจ้าว ไฟลุกโชติช่วง ส่องสว่างไปทั่วทั้งค่ายบนที่นั่งหลักซึ่งเดิมทีควรจะเป็นของแม่ทัพใหญ่ แต่ในเวลานี้กลับเป็นรองแม่ทัพมู่หรงจู๋นั่งอยู่“แม่ทัพทั้งหลาย เหตุการณ์ในวันนี้พวกท่านก็ได้เห็นกันแล้ว เดิมทีข้าคิดจะฉวยโอกาสตอนที่ทหารข้าศึกจัดงานเลี้ยงฉลองชัยเพื่อเข้าโจมตีเมือง แต

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 275

    มู่หรงจู๋ชะงักกองกำลังของต้าจ้าวเองก็ชะงักแม้แต่เหล่าแม่ทัพและทหารแห่งแคว้นต้าฉู่ก็ยังนิ่งงันฉู่หนิงจะทำอะไร?เอาศพกลับไปด้วย จะทำพิธีกรรมอะไรงั้นหรือ?“เผิงไหลจวิ้นอ๋องหมายความว่าอย่างไร?”มู่หรงจู๋หน้าบึ้งตึง กล่าวเสียงเยือกเย็น “หรือว่าเจ้าไม่อยากให้พวกข้านำศพของแม่ทัพใหญ่กลับไปแบบนี้?”

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 265

    ฝุ่นดินลอยฟุ้งตลบ สายลมฤดูใบไม้ร่วงพัดหวิวกองทัพแคว้นจ้าวแผดเสียงกึกก้อง พวกเขามาเพื่อล้างแค้น!เมื่อทอดสายตามองไปแล้ว กองทัพแคว้นจ้าวหลายหมื่นนายตั้งแถวแน่นขนัด ให้ความรู้สึกยิ่งใหญ่จนไม่กล้ามองตรงๆบุรุษผู้เป็นหัวหน้าสวมชุดเกราะ แต่ด้านนอกกลับถูกทับด้วยชุดไว้ทุกข์สีขาว เขาก็คือแม่ทัพใหญ่ทั่วป๋

  • ศึกยอดมังกรครองบัลลังก์ แผ่นดินนี้ข้าไม่เอา   บทที่ 263

    กระบี่ที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างฉับพลัน เจือไว้ซึ่งจิตสังหารรุนแรง หมายมั่นจะปลิดชีพฉู่หนิงในคราเดียว!แต่ว่า ชั่วพริบตาที่คมกระบี่จะแทงถูกฉู่หนิง หอกยาวเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้าง!“แกร๊ง!”หอกและกระบี่ปะทะเข้าด้วยกันจนสั่นอย่างแรง ฉางหงป๋อต้านแรงไว้ไม่ไหว ถูกผลักถอยไปหลายก้าวทหารของทั้งสองฝ่า

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status