Share

บทที่ 3 ทำข้อตกลง

last update publish date: 2026-01-26 12:33:45

“ข้ายังพูดไม่จบ...” เยว่จื่อรุ่ยเอ่ยเสียงเย็น หลังจากเก็บตั๋วเงินไว้ในอกเสื้อเรียบร้อยแล้วก็ค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองไปยังคงทั้งสอง

“ข้าต้องการเวลาอีกหกเดือน และในช่วงหกเดือนนี้ ข้ายังต้องการเงินเลี้ยงดูอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทอง”

 “หกเดือน ยังต้องจ่ายเงินเลี้ยงดูให้เจ้าอีกเดือนละหนึ่งร้อยตำลึงทองคำ  เสิ่นหลี่รุ่ยเจ้ามันสตรีโลภมาก” จี้ม่านม่านได้ยินคำของหญิงสาวตรงหน้าก็เบิกตากว้างด้วยความโมโห ชี้หน้าโต้กลับในทันที หากแต่เมื่อเหลือบไปเห็นสายตาสงสัยของจิ้งเจิ้นเหยาก็รีบปรับท่าทีกลับมาเป็นสตรีอ่อนแอ บอบบาง 

เป็นตายนางก็ต้องคว้าตำแหน่งฮูหยินเท่าเทียมตระกูลจิ้งเอาไว้ให้ได้  เพราะแท้จริงแล้วจี้ม่านม่านเป็นบุตรีที่เกิดจากอนุ แม้ภายนอกผู้คนจะเรียกขานนางว่าคุณหนูรอง แต่ลับสายตาของผู้อื่นนางก็มักถูกจี้หว่านหว่าน พี่สาวคนโตที่เกิดจากฮูหยินใหญ่รังแกและดูแคลนอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าครั้งนี้ต้องแลกด้วยอะไร นางก็จะไม่ยอมรับสถานะฮูหยินรอง หรือ อนุเด็ดขาด

“รุ่ยรุ่ย ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาหลายปี เจ้าเป็นคนเช่นไรข้าย่อมรู้ดี หากวันนี้เจ้าต้องการเงิน ข้ายินดีจ่ายเพิ่มให้เจ้าเดี๋ยวนี้เลย ขอเพียงเจ้ายอม...”

เยว่จื่อรุ่ยมองท่าทางเสแสร้งของหญิงสาวตรงหน้าแล้วก็อดที่จะเบ้ปากยิ้มเยาะไม่ได้ ยิ่งเห็นดวงตากลมใสของอีกฝ่ายเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำ จ้องมองอย่างเว้าวอนไปทางจิ้งเจิ้นเหยา ท้องไส้เของนางก็คล้ายเกิดคลื่นลมตีมวนอยากจะอาเจียนขึ้นมา 

“จี้ม่านม่านเจ้าแสดงให้น้อยหน่อย ข้าเห็นแล้วคลื่นไส้นัก"

"รุ่ยรุ่ย นี่เจ้า..." จี้ม่านม่านพูดยังไม่ทันจบประโยค เยว่จื่อรุ่ยก็ยกมือขึ้นเป็นสัญญาณห้ามแล้วรีบโต้กลับเสียก่อน

"วันนี้ต่อให้เจ้าเพิ่มเงินให้ข้าเป็นหกพันตำลึงทองคำ ข้าก็ยังลงนามให้เจ้าไม่ได้ หรือต่อให้ข้ายินดีลง ท่านพี่ก็คงไม่ยินดีรับ”

“เสิ่นหลี่รุ่ย! นี่เจ้าคิดจะเล่นแง่หรือ!” จิ้งเจิ้นเหยาแผดเสียงขู่ “เจ้าอย่าลืมนะว่าญาติของม่านม่านเป็นผู้คุมการเนรเทศ หากเจ้าไม่ลงนามตอนนี้ ข้าจะให้ม่านม่านส่งจดหมายไป บอกให้คนของนางจัดการบิดาที่แก่ชรากับพี่ชายรองที่บาดเจ็บของเจ้าทันที!”

เยว่จื่อรุ่ยถูกข่มขู่ซึ่งหน้าก็กำหมัดแน่น แม้ในชาติก่อนนางจะมีความสามารถในการต่อสู้ชนิดที่ล้มบุรุษร้อยคนได้ด้วยมือเปล่าเพียงคนเดียว แต่ร่างกายของเสิ่นหลี่รุ่ยผู้นี้อ่อนแอเกินไป  อีกทั้งก่อนหน้านี้ยังถูกจิ้งเจิ้นเหยาทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส ตอนนี้แค่ทรงตัวนั่งให้มั่นคงก็รู้สึกว่าใช้กำลังทั้งชีวิตไปแล้ว ดังนั้นจึงทำได้เพียงอดกลั้นยอมปล่อยชายโฉดหญิงชั่วผู้นี้ไปก่อน

“ท่านพี่ ท่านแน่ใจหรือ... ว่าจะให้ข้าลงนามเดี๋ยวนี้”

เยว่จื่อรุ่ยพูดพลางชูหนังสือที่จิ้งเจิ้นเหยาเตรียมไว้ขึ้นมา แววตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นไหวของเขา

“ข้าแน่ใจ! รีบลงนามเสียให้สิ้นเรื่อง ก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน แล้วให้ม่านม่านส่งจดหมายออกไป!” เมื่อจับจุดอ่อนของอีกฝ่ายได้ จิ้งเจิ้นเหยาก็วางท่าข่มขู่ กดดันเป็นทบทวี

“ได้... ในเมื่อท่านบีบคั้นข้าถึงเพียงนี้ ข้าก็จะจัดการให้” เยว่จื่อรุ่ยคว้าพู่กันขึ้นมาจุ่มหมึก ดวงตาของจิ้งเจิ้นเหยาและจี้ม่านม่านเปล่งประกายด้วยความยินดี ในที่สุดสิ่งที่เขาสองคนปรารถนาก็เป็นจริงสักที ทว่าในจังหวะที่พู่กันจรดลงบนกระดาษนางกลับไม่ได้ลงนามเช่นที่ชายหญิงตรงหน้ารั้งรอ แต่กลับตวัดพู่กันขีดฆ่าตัวอักษรทั้งหมดทิ้งต่อหน้าต่อตาพวกเขา

“เสิ่นหลี่รุ่ย! นี่เจ้าทำอะไรของเจ้า!” จิ้งเจิ้นเหยาและจี้ม่านม่านร้องเสียงหลง

เยว่จื่อรุ่ยหยิบกระดาษเปล่าใบใหม่ขึ้นมา แล้วเขียนด้วยลายเส้นมั่นคง พริบตาหนังสือฉบับใหม่ก็ถูกประทับตาส่งไปเบื้องหน้าพวกเขา

“สิ่งที่ข้าจะลงนาม... ไม่ใช่หนังสือยอมรับเมียน้อยหน้าหนาอย่างนางมาเป็นภรรยาเท่าเทียม แต่เป็นหนังสือหย่า! หากท่านพี่ต้องการก็นำไปยื่นยังที่ว่าการได้เลย แต่หากไม่ต้องการก็รั้งรออีกหกเดือนข้าจะกลับมาลงนามในหนังสือหย่าเหอหลีให้”

หนังสือหย่าเหอหลี คือการหย่าโดยสันติและยินยอมพร้อมใจทั้งสองฝ่าย แน่นอนว่าการหย่าเช่นนี้ย่อมไม่ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของจิ้งเจิ้นเหยา อีกทั้งยังถูกใจจี้ม่านม่านที่ต้องการขึ้นเป็นฮูหยินใหญ่แต่เพียงผู้เดียว

“ตกลง เพียงแต่เจ้าต้องทำหนังสือสัญญาให้ชัดเจน วันหน้าจะได้ไม่เล่นแง่อีก” จี้ม่านม่านพูดพลางหยิบกระดาษออกมาเขียนข้อตกลงสัญญาหย่าเหอหลีในอีกหกเดือน แน่นอนว่าเยว่จื่อรุ่ยย่อมลงนามประทับตราอย่างไม่ลังเล เพราะนี่คือสิ่งที่ตัวนางเองก็ต้องการเช่นกัน

ครั้งนี้นางยอมแบกสถานะฮูหยินที่น่าสะอิดสะเอียนของจิ้งเจิ้นเหยาเอาไว้ก็เพราะตัวนางเพิ่งเกิดใหม่ ต่างที่ต่างแคว้น และอาจต่างเวลา จำเป็นต้องปรับตัวและมีที่พึ่งเอาไว้แอบอ้างบารมี ดั่งคำโบราณที่กล่าวว่า

แม้จะเป็นไม้ผุหากยังไม่หักก็ใช้เกาะได้

.............................................................

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษสุดท้าย (จบ)

    สามวันต่อมา ข่าวคราวการทลายเครือข่ายทุจริตเสบียงทหารชายแดนเหนือก็ถูกประกาศแจ้งให้ทราบไปทั่วทั้งแผ่นดินต้าเป่ย ขุนนางและแม่ทัพที่ฉ้อฉลกว่าสามสิบชีวิตถูกกวาดล้างจับกุม ทรัพย์สินมหาศาลที่ได้จากการยักยอกถูกริบเข้าสู่คลังหลวงจนหมดสิ้น ครอบครัวของเหล่าทหารกล้าที่ต้องสังเวยชีวิตเพราะอาวุธและเครื่องกันหนาวไม่ได้มาตรฐาน ล้วนได้รับเงินเยียวยาชดเชยอย่างสมเกียรติ อีกทั้งช่างหลอมและคนงานที่ถูกข่มขู่บังคับให้ร่วมขบวนการ ยังได้รับการพิจารณาละเว้นโทษทัณฑ์ส่วนเสิ่นหลี่หนิง ได้รับการล้างมลทินประกาศเกียรติคุณว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ และเป็นผู้มีความดีความชอบใหญ่หลวงในการเสี่ยงตายเปิดโปงคดีกบฏ ซ่งกู้เฉิงออกพระราชโองการคืนสถานะบุตรีตระกูลเสิ่นให้นางอย่างสมเกียรติ พร้อมทั้งพระราชทานป้ายทองคำอาญาสิทธิ์ เพื่อให้กิจการร้านค้าทุกแห่งในความดูแลของนาง สามารถค้าขายแลกเปลี่ยนกับราชสำนักได้โดยตรงอย่างไร้ข้อจำกัดทว่าหลังจากเรื่องราววุ่นวายทุกอย่างยุติลง เสิ่นหลี่หนิงกลับลงมือเก็บกวาดสัมภาระ เตรียมตัวเดินทางออกจากตำหนักอวี้หลัน“คุณหนู ท่านจะกลับจวนเสิ่นจริงๆ หรือเจ้าคะ” เสี่ยวจูเอ่ยถาม พลางพับอาภรณ์เก็บลงหีบอย่างอ้อยอิ

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษที่ 40 กบฏอ๋องอัน

    ข่าวลือเรื่องฮ่องเต้ถูกลอบปลงพระชนม์แพร่สะพัดไปทั่วทุกหย่อมหญ้าของเมืองหลวงต้าเป่ยภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ต่างตื่นตระหนก เร่งเดินทางเข้าวังเพื่อขอทราบพระอาการ ทว่าบานประตูวังหลวงทุกด้านกลับถูกปิดตายสนิท ไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้ผ่านล่วงเข้าไปได้แม้แต่คนเดียวจวบจนล่วงเข้าสู่ยามโหย่ว กองกำลังรักษาเมืองหลวงจำนวนนับพันนาย ภายใต้ธงสัญลักษณ์ของอ๋องอัน ก็ควบม้าฝุ่นตลบมาหยุดตั้งทัพอยู่เบื้องหน้าประตูเสวียนอู่อ๋องอัน ซ่งกู้หมิง สวมชุดเกราะอ่อนเต็มยศ นั่งตระหง่านอยู่บนหลังอาชาศึกสีดำสนิท ใบหน้าวัยกลางคนแสร้งฉาบไว้ด้วยความร้อนรนและจงรักภักดีเปี่ยมล้น รอบตัวเขายังมีขุนนางอีกหลายสิบคนเข้าร่วมสนับสนุน“ฝ่าบาทถูกคนร้ายลอบปลงพระชนม์! เปิ่นหวางได้รับรายงานว่ามีผู้ก่อกบฏซุกซ่อนตัวอยู่ภายในวังหลวง เร่งเปิดประตูเดี๋ยวนี้! เปิ่นหวางจะนำกำลังทหารเข้าไปอารักขาฝ่าบาทด้วยตนเอง!”แม่ทัพองครักษ์ผู้รักษาประตูเมืองมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก“ทูลท่านอ๋อง ฝ่าบาททรงมีพระราชบัญชาเด็ดขาดให้ปิดประตูวัง ห้ามมิให้ผู้ใดผ่านเข้าออกโดยพลการพ่ะย่ะค่ะ”“ฝ่าบาททรงประชวรหนักจนหมดสติไปแล้ว จะทรงออกพระร

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษที่ 39 ความจริงที่ซ่อนเร้น (3)

    “เช่นนั้นระหว่างข้ากับจดหมายพวกนี้ สิ่งไหนสำคัญต่อเจ้ามากกว่ากัน”พวงแก้มของเสิ่นหลี่หนิงพลันร้อนผ่าว ไม่เจอกันหกปีเล่ห์เหลี่ยมของฮ่องเต้น้อยช่างพัฒนาไปได้ดีเสียจริงๆ“ฝ่าบาทอย่าทรงล้อหม่อมฉันเล่นเลยเพคะ” นางดึงมือกลับก่อนจะหยิบรีบยื่นเอกสารปึกหนึ่งส่งให้เขาเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย“นี่คือสมุดบัญชีซื้อขายเหล็กกล้าที่ถูกลักลอบส่งออกนอกแคว้นต้าเป่ย และรายชื่อคหบดีที่รับซื้ออาวุธเถื่อนของกองทัพเพคะ ส่วนตราประทับชิ้นนี้ คือตราคำสั่งลับส่วนตัวของอ๋องอัน หม่อมฉันได้รับมาจากอดีตผู้ดูแลคลังยุทโธปกรณ์ ก่อนที่เขาจะถูกลอบสังหาร”ซ่งกู้เฉิงรับตราทองแดงมาพลิกตรวจสอบ ตรงกลางของตราประทับมีรอยบากลึกซึ่งคงมีไว้เพื่อตรวจสอบกับตราที่อ๋องอัน“เช่นนั้นหลักฐานชี้ตัวที่เจ้าต้องการก็คือ... ตราประทับอีกครึ่งหนึ่งของอ๋องอันใช่หรือไม่”“เพคะ”“แต่ต่อให้มีหลักฐานพวกนี้ หากขาดพยานเกรงว่าอ๋องอันคงไม่ยอมรับง่าย”“หม่อมฉันยังมีพยานบุคคลอีกคนเพคะ”“ผู้ใดกัน”“รองแม่ทัพฉู่เหวินเฉิงเพคะ ยามนี้เขากำลังคุมตัวช่างหลอมอาวุธและอดีตนายกองขนส่งเดินทางเข้ามายังเมืองหลวง หากไม่มีสิ่งใดผิดพลาดภายในสามวันน่าจะมาถึงเมืองหลวงเพคะ

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษที่ 38 ความจริงที่ซ่อนเร้น (2)

    “ข้าหวังว่าเรื่องที่เจ้ารายงานจะสำคัญมากพอที่จะรักษาชีวิตของเจ้า” ซ่งกู้เฉิงเค้นเสียงข่มขู่คนที่กล้าเข้ามาขัดจังหวะเขา“ขอฝ่าบาทเมตตาด้วย เมื่อครู่ทางหน่วยสอบสวนเข้ามาแจ้งว่าตรวจพบรอยสักรูปเหยี่ยวสามกรงเล็กที่บริเวณแผ่นหลังของมือสังหารพ่ะย่ะค่ะ”ดวงตาของซ่งกู้เฉิงหรี่แคบลง “เหยี่ยวสามกรงเล็บ...”“นี่เป็นตราสัญลักษณ์ของหน่วยองครักษ์ลับแห่งจวนอ๋องอันไม่ใช่หรือเพคะ” เสิ่นหลี่หนิงพึมพำแผ่วเบา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาบรรยากาศภายในห้องทรงอักษรพลันเย็นเยียบลงในพริบตา ‘อ๋องอัน ซ่งกู้หมิง’ เป็นพระปิตุลาลำดับที่ห้าของซ่งกู้เฉิง ในอดีตเคยนำทัพออกศึกปราบชนเผ่าเร่ร่อนทางเหนือจนสร้างชื่อเสียงเกรียงไกร ได้รับการแต่งตั้งให้กุมอำนาจควบคุมการจัดซื้ออาวุธและเสบียงของกองทัพชายแดนเหนือมานานนับสิบปี แม้ภายหลังซ่งกู้เฉิงจะเสด็จขึ้นครองราชย์ อำนาจในมือของอ๋องอันก็ไม่เคยถูกลิดรอน ตรงกันข้าม เขายังได้รับการยกย่องเทิดทูนว่าเป็นแม่ทัพผู้จงรักภักดีและเป็นดั่งเสาหลักของราชสำนัก“ที่ผ่านมา... เจ้าเคลือบแคลงสงสัยอ๋องอันมาโดยตลอดหรือ” ซ่งกู้เฉิงเอ่ยถามหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกายเสิ่นหลี่หนิงพยักหน้ารับ “เพคะ อาวุธที่

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษที่ 37 ความจริงที่ซ่อนเร้น (1)

    ภายในห้องทรงอักษรตกอยู่ในความเงียบงันอันหนักอึ้ง มีเพียงเสียงหมอเถียนที่ถอนลมหายใจด้วยความเคร่งเครียดดังขึ้นเป็นระยะซ่งกู้เฉิงนอนราบอยู่บนเตียงเล็กหลังฉากกั้น ใบหน้าคมซีดเผือด ริมฝีปากเริ่มเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ หยาดเหงื่อเย็นผุดพรายขึ้นตามกรอบหน้า ทว่าโอรสสวรรค์กลับไร้ซึ่งท่าทีหวาดหวั่น นัยน์ตาคมกริบยังคงจดจ้องอยู่ที่ร่างบอบบางซึ่งยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว ราวกับต้องการยืนยันให้แน่ใจว่าเสิ่นหลี่หนิงไม่ได้รับบาดเจ็บตรงที่ใดจริงๆ“ฝ่าบาท โปรดอย่าขยับพระวรกายพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมจะทำการถอนเข็มพิษออกเดี๋ยวนี้” หมอเถียนกราบทูล พลางใช้กรรไกรตัดฉลองพระองค์บริเวณหัวไหล่ให้เปิดกว้างขึ้น ก่อนจะใช้เหล็กคีบเข็มเงินสีดำออกมาอย่างระมัดระวังและทันทีที่ปลายเข็มหลุดพ้นจากผิวเนื้อ โลหิตสีดำข้นก็ไหลทะลักตามออกมา กลิ่นคาวเลือดปะปนกับกลิ่นคล้ายสมุนไพรไหม้คละคลุ้ง ทำเอาหมอชราถึงกับขมวดคิ้วมุ่น“พิษชนิดนี้...” หมอเถียนพึมพำเสียงเครียด“ท่านหมอเถียน ท่านรู้จักพิษชนิดนี้หรือไม่ รักษาฝ่าบาทได้หรือเปล่า” เสิ่นหลี่หนิงรีบเอ่ยถามด้วยความร้อยรน จนน้ำเสียงสั่นเครืออย่างไม่อาจควบคุมหมอเถียนใช้นิ้วแตะหยาดโลหิตเพียงเ

  • สตรีเช่นข้าไม่ขอเป็นหมากของผู้ใด   บทพิเศษที่ 36 ไหน้ำส้มของฮ่องเต้ช่างใหญ่นัก (3)

    “หยุดก่อน!” เสิ่นหลี่หนิงเอ่ยค้านเมื่อคนตรงหน้ากำลังจะเดินเข้ามาใกล้ ทว่าขันทีปลอมผู้นั้นกลับมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็วยิ่งกว่า เขาออกแรงสะบัดพลิกถาดน้ำชาในมือ ถ้วยกระเบื้องเคลือบปลิวว่อนแตกกระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับเข็มเงินอาบยาพิษสีดำสนิทสามเล่ม ที่ถูกซัดออกจากใต้แขนเสื้อพุ่งตรงมาหานางซ่งกู้เฉิงถลันกายเข้ามาขวางการโจมตีของมือสังหารโดยไร้ซึ่งความลังเล แม้เข็มเงินสองเล่มจะถูกปราณกระบี่จากแขนเสื้อของเขาปัดกระเด็นออกไป ทว่าเข็มเงินเล่มสุดท้ายกลับพุ่งเจาะทะลุฝังลึกเข้าที่บริเวณหัวไหล่หนา“ฝ่าบาท!” เสิ่นหลี่หนิงร้องเรียกเขาเสียงหลงซ่งกู้เฉิงขบกรามแน่นข่มความเจ็บปวด มือข้างหนึ่งรั้งเอวบางดึงนางให้หลบซ่อนอยู่เบื้องหลังแผ่นหลังกว้าง ขณะที่มืออีกข้างเอื้อมตวัดชักกระบี่คู่กายที่วางตั้งอยู่ข้างโต๊ะทรงงานออกจากฝักขันทีปลอมเมื่อเห็นว่าการลอบสังหารล้มเหลว จึงพุ่งทะยานเข้าจู่โจมซึ่งหน้า คมกระบี่สีเงินตวัดวาดฟาดฟันแหวกอากาศฉึก! ปลายกระบี่อันคมกริบของซ่งกู้เฉิง แทงทะลุหัวไหล่ของคนร้ายอย่างแม่นยำ ก่อนที่เขาจะตวัดกระบี่พลิกข้อศอก กดร่างของมือสังหารให้ล้มคว่ำกระแทกพื้นอย่างแรงเสียงฝีเท้าของกององค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status