บทที่ 1 คนในความลับ (02)

“อื้อ...คุณโปรด”

          นลิษาบิดกายดิ้นพล่าน เธอมักแพ้ให้กับผู้ชายคนนี้ เพราะเขารู้จุดอ่อนของเธอดี แล้วจูบตอบกลับไปบ้าง  มือสากออกแรงมากขึ้นจนเริ่มสัมผัสได้ถึงความฉ่ำแฉะพร้อมด้วยแรงปรารถนาที่โหมกระพือ สะโพกผายเริ่มขยับไปมาเพื่อโยกตัว  ลมหายใจนั้นหอบถี่รุนแรง     

          ด้านปรมะก็ไม่ยั้งมือและยังล็อกท้ายทอยเล็กให้รับจูบเช่นเดิม

          “อะ...”

          เสียงขัดใจดังแผ่วจากปากนุ่มเมื่อเธอกำลังจะสุขสม แต่เขากลับหยุดชะงัก แบบนี้มันแกล้งกันชัดๆ แล้วเผลอมองปรมะอย่างไม่พึงพอใจ

          ชายหนุ่มมองกลับ ก่อนจะเลื่อนลงต่ำเล็กน้อย เขากำลังทวงสิ่งที่ควรได้ ก่อนต้องย้ำเมื่อเด็กดียังนิ่ง

          “มันคิดถึงปากนุ่มๆ จะแย่แล้ว”

          นลิษาส่งค้อนให้คนที่ไม่คิดเสียผลประโยชน์พร้อมขบปากใส่เขาไปหนึ่งหน ลำตัวเลื่อนลงไปไล่สายตามองร่างกายของปรมะ จากลำคอ หัวไหล่ มายังหน้าอกที่มีรอยแผลเป็น มือนุ่มยกขึ้นไปลูบเบาๆ ก่อนจะมองต่ำไปยังหน้าท้องที่มีกล้ามเป็นมัด ตบท้ายด้วยตัวตนของเขาที่อยู่ใต้กางเกงสแล็ก

          นิ้วเรียวปลดกระดุมกางเกงพร้อมดึงร่นมันให้ไปอยู่ปลายเท้า ตามด้วยบ็อกเซอร์สีขาวยี่ห้อดัง

          เพียงอึดใจเดียวสิ่งร้อนจัดก็เผยสู่สายตา เธอผินหน้าหนีนิดๆ แม้จะเห็นมานานแล้วแต่ก็ยังไม่ชินสักที

          ปรมะเห็นท่าทางนั้นกลั้วยิ้มใส่เด็กขี้เขิน แล้วทำให้ตัวเองกลายเป็นคนใจร้อนด้วยการดึงอุ้งมือเล็กมากำเนื้อร้อน แถมยังขยับมือชักนำให้นลิษารู้จังหวะที่ต้องการ

          เวลานี้เขาไม่ต้องการความอืดอาด เชื่องช้า

          หญิงสาวรีบปฏิบัติตาม เธอรู้วิธีเอาใจเขา แล้วยื่นปากเล็กไปครอบครองตัวตนของปรมะ ทำให้ชายหนุ่มมีความสุขอย่างที่ปรารถนา

          “อื้อ”    

          ปรมะเกร็งใบหน้าพร้อมส่งเสียงครางต่ำแสนพึงพอใจ หลับตาลงซึมซับกับสัมผัสที่ชื่นชอบ ปากเล็กนุ่มนั้นดีที่สุด ก่อนจะเลื่อนมือไปกดศีรษะทุยสวยลงให้ล้วงลึกมากกว่าเดิม

          เจ้าของร่างกลมกลึงยังคงปรนเปรอเอาใจคนตัวโตไม่หยุด ได้ยินเสียงคำรามจากเขาอยู่ตลอด ครู่หนึ่งเขาก็คลายมือออกให้เธอเดินเกมในแบบฉบับของตัวเอง

          หญิงสาวขยับใบหน้าออกห่างเล็กน้อยแล้วใช้ปลายลิ้นตวัดเลีย แม้จะเขินอาย แต่ก็ยินดีตามใจคนที่ดูแลเธอเป็นอย่างดี เซ็กซ์คือเรื่องธรรมชาติ หากเต็มใจทั้งคู่ก็ไม่แปลกถ้าจะลองรสชาติใหม่ๆ กันบ้าง

          “อื้อ”

          ปรมะเกร็งไปทั้งตัว เขาชอบปากเล็กๆ นั่น และยิ่งชอบที่คนตัวเล็กกล้าตามใจ มือหนายื่นไปดึงลำตัวของนลิษาขึ้นมาแล้วมองจ้องอีกครั้ง

          หญิงสาวรู้ความหมายดี เวลานี้ปรมะต้องการสิ่งที่นุ่มกว่านั้น

          นลิษาถูกพลิกตัวให้นอนราบลงบนเตียง มือหนายกขึ้นมาลูบผมนุ่มสลวยแล้วลากไล้ปลายนิ้วมาจับแก้มนุ่ม นัยน์ตาฉายแววเอ็นดูแฝงไปด้วยความเร่าร้อน ก่อนจะจับขาเรียวสวยแยกออก แล้วค่อยๆ ขยับตัวไปแนบชิดอย่างนุ่มนวล ทะนุถนอม

          “อื้อ”

          นลิษาครางเมื่อความปรารถนาค่อยๆ ถูกเติมเต็ม ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวยามสะโพกสอบเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าและนุ่มนวลเพื่อให้เธอได้ปรับตัวก่อน จากนั้นก็เริ่มกลายเป็นคนเอาแต่ใจตามแบบฉบับปรมะ

          ชายหนุ่มดันสะโพกเข้าล้วงลึกเพื่อพานลิษาไปพบกับดวงดาวที่พราวแสง มือหนาเลื่อนไปคลึงเคล้ากับทรวงคู่สวยพร้อมโน้มใบหน้าไปหยอกเย้าด้วยปลายลิ้น

          ส่วนหญิงสาวเองก็ยกมือเล็กขึ้นไปจับเอวสอบแล้วลูบไล้สะเปะสะปะเมื่อคลื่นอารมณ์ร้อนๆ วิ่งพล่านไปทั่วกาย ปรมะรู้ว่าเธอชอบแบบใด เขาไม่เคยมีความสุขเพียงคนเดียวมักนำพาไปด้วยกันเสมอ

          ไม่นานนักนลิษาก็ต้องเกร็งตัวแล้วกรีดร้องออกมาด้วยความสุขสม ปรมะทิ้งตัวลงมาแนบชิดจากด้านหลังแล้วพาไปดื่มด่ำกับความสุขอีกระลอก ปากได้รูปขบเม้มแผ่นหลังเนียนสวย จากนั้นลากขึ้นมาจูบประทับที่คอระหง บำรุงบำเรออย่างเอาใจก่อนจะพลิกตัวเธอให้ตั้งตรง เรือนกายกำยำก็ขยับขึ้นมาเช่นกัน

          หญิงสาวรู้ว่าชายหนุ่มอยากถูกตามใจบ้าง จึงออกแรงเป็นฝ่ายคุมเกมด้วยการขยับสะโพกขึ้นลง พลันยื่นปากไปมอบจุมพิตหวานๆ

          คนตัวโตเปิดปากรับอย่างเต็มใจ บดเบียดกลีบปากเล็กอย่างโหยหา ช่วงหลายสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาค่อนข้างยุ่งกับธุรกิจใหม่จนแทบจะไม่ได้กลับมาที่นี่ ทำให้โหยหาคนตรงหน้ายิ่งนัก มือหนายกขึ้นไปช่วยบีบคลึงและประคองก้นงอนงาม

          “อื้อ”

          เสียงครางเบาๆ หลุดออกจากปากอิ่ม ขณะที่ชายหนุ่มทิ้งตัวไปพิงกับหัวเตียง เฝ้ามองท่วงท่าของนลิษาอย่างหลงใหล เคลิบเคลิ้ม

          เขาชอบเด็กคนนี้ ทว่ามีหนึ่งสิ่งที่ไม่ถูกใจ

          “เธอช้าไป”