홈 / วาย / สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด / ตอนที่ 3/1: ผู้ช่วยบริหารจำเป็น

공유

ตอนที่ 3/1: ผู้ช่วยบริหารจำเป็น

last update 게시일: 2026-11-19 13:43:31

เสียงเครื่องยนต์ยุโรปคันหรูที่แล่นเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ บ่งบอกเวลาพลบค่ำที่เจ้าของบ้านเดินทางกลับจากการทำงาน ‘น้ำเหนือ’ รีบผุดลุกขึ้นจากโซฟาในห้องนั่งเล่น มือเรียวกระชับแฟ้มเอกสารปกสีน้ำเงินที่ตนเองนั่งง่วนอยู่กับมันมาตลอดช่วงบ่ายเอาไว้แน่น ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกความมั่นใจ ขณะมองร่างสูงโปร่งของ ‘คุณกรณ์’ ก้าวพ้นกรอบประตูเข้ามา

วันนี้ท่านประธานหนุ่มยังคงดูเนี้ยบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ทว่าร่องรอยความเหนื่อยล้ากลับฉายชัดอยู่บนใบหน้าหล่อเหลา มือหนายกขึ้นคลายปมเนคไทสีเข้มให้หลวมออก พลางส่งเสื้อสูทตัวนอกให้ป้าใจที่เดินมารับอย่างรู้หน้าที่ นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปรอบโถงบ้าน ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของพี่เลี้ยงคนใหม่ที่ยืนรออยู่ไม่ไกลนัก

“หลานฉันล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยถามเรียบๆ

“น้องอิ่มทานข้าวเย็นและอาบน้ำเตรียมเข้านอนแล้วครับ ตอนนี้คุณพิมพ์กำลังเล่านิทานให้อยู่บนห้อง” น้ำเหนือตอบฉะฉาน น้ำเสียงนุ่มนวลและชัดเจน ไม่มีอาการตะกุกตะกักเหมือนเมื่อเช้า

“อืม” กรณ์รับคำสั้นๆ ทำท่าจะเดินเลี่ยงขึ้นบันไดไปพักผ่อน แต่น้ำเหนือกลับก้าวออกมายืนขวางทางไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวครับคุณกรณ์”

คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย นัยน์ตาสีรัตติกาลหลุบมองคนตัวเล็กกว่าที่ใจกล้ามาเดินตัดหน้าเขา น้ำเหนือเม้มปากนิดๆ ก่อนจะยื่นแฟ้มสีน้ำเงินสองสามเล่มในมือส่งให้

“นี่คือสรุปยอดค่าใช้จ่ายและรายงานการประชุมของฝ่ายบริหารที่คุณพิมพ์ฝากให้ผมจัดการเมื่อบ่ายครับ ผมทำสรุปแยกเป็นตารางและไฮไลต์จุดที่มีตัวเลขไม่ตรงกันไว้ให้แล้ว คุณกรณ์ลองตรวจดูก่อนได้นะครับ เผื่อมีตรงไหนที่ผมต้องแก้ไข ผมจะได้รีบนำไปปรับปรุงให้ทันพรุ่งนี้เช้าครับ”

กรณ์ชะงักไปชั่วครู่ เขามองแฟ้มในมือสลับกับใบหน้าหวานที่กำลังช้อนตามองเขาอย่างรอคอยคำวิจารณ์ ลึกๆ แล้วท่านประธานหนุ่มไม่ได้คาดหวังอะไรกับผลงานของเด็กจบใหม่ที่มาสมัครเป็นแค่พี่เลี้ยงเด็ก เขาคิดว่าอย่างดีน้ำเหนือก็คงแค่พิมพ์ตัวเลขลงตารางแบบลวกๆ หรือเรียงหน้ากระดาษให้เป็นระเบียบเท่านั้น

มือใหญ่รับแฟ้มนั้นมาเปิดดูอย่างเสียไม่ได้ ทว่าเพียงแค่กวาดสายตามองหน้าแรก นัยน์ตาคมที่เคยมองอย่างปรามาสก็ต้องเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย

กระดาษทุกแผ่นถูกจัดเรียงใหม่อย่างเป็นหมวดหมู่ มีอินเด็กซ์สีแปะแยกหัวข้อชัดเจน ไม่ใช่แค่การลอกตัวเลขจากบิลลงในคอมพิวเตอร์ แต่น้ำเหนือจัดการทำตารางเปรียบเทียบยอดเบิกจ่ายของแต่ละแผนก ยอดไหนที่เกินงบประมาณก็ถูกไฮไลต์ด้วยสีเหลืองพร้อมแนบกระดาษโน้ตแผ่นเล็กๆ อธิบายสาเหตุเอาไว้ด้านข้างด้วยลายมือที่เป็นระเบียบเรียบร้อย อ่านง่าย และเข้าใจได้ภายในปราดเดียว

“ตรงบิลค่าใช้จ่ายของแผนกมาร์เก็ตติ้งเดือนที่แล้ว มีใบเสร็จสามใบที่ตัวเลขคลาดเคลื่อนกับยอดสรุปรวมไปสองพันบาทครับ ผมเลยแยกบิลตัวจริงหนีบไว้ด้านหลังสุดให้คุณกรณ์ตรวจสอบอีกที” น้ำเหนืออธิบายเสริมเมื่อเห็นอีกฝ่ายเอาแต่จ้องหน้ากระดาษนิ่งๆ

ความเงียบโรยตัวลงมาครู่หนึ่ง กรณ์ไล่สายตาอ่านรายงานนั้นอย่างละเอียด ไม่มีจุดไหนผิดพลาดเลยแม้แต่จุดเดียว การจัดการข้อมูลที่ซับซ้อนให้กลายเป็นเรื่องง่ายแบบนี้คือทักษะของคนที่ผ่านงานธุรการมาอย่างโชกโชน ไม่ใช่สิ่งที่เด็กฝึกงานทั่วไปจะทำได้ในเวลาแค่ครึ่งค่อนวัน

ซีอีโอหนุ่มปิดแฟ้มลงดังพั่บ เขากระแอมในลำคอเบาๆ เพื่อซ่อนความประทับใจที่เผลอแสดงออกไปทางสีหน้า “ก็... ใช้ได้ สำหรับวันแรก ถือว่าไม่เลว”

แม้จะเป็นเพียงคำชมสั้นๆ ที่ฟังดูห้วนจัด แต่มันก็ทำให้น้ำเหนือลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานจนตาหยี เป็นรอยยิ้มที่สดใสเสียจนคนมองเผลอชะงักไปชั่ววินาที

“ขอบคุณครับคุณกรณ์ ผมจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุดครับ”

“พรุ่งนี้เอาไปวางไว้ที่โต๊ะทำงานพี่พิมพ์ก็แล้วกัน” กรณ์ตัดบท รีบเบือนหน้าหนีจากรอยยิ้มนั้นแล้วหมุนตัวเดินขึ้นบันไดไป ร่างสูงพยายามไม่ใส่ใจกับจังหวะการเต้นของหัวใจที่มันแปลกไปจากเดิมเล็กน้อย เขาบอกตัวเองว่าก็แค่เจอพนักงานที่ทำงานได้เรื่องขึ้นมาคนหนึ่งเท่านั้น ไม่เห็นมีอะไรน่าตื่นเต้นสักนิด

...

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งสัปดาห์ น้ำเหนือสามารถปรับตัวเข้ากับจังหวะชีวิตในคฤหาสน์หลังใหญ่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขาทำหน้าที่ดูแลน้องอิ่มได้อย่างไร้ที่ติ เด็กน้อยติดพี่หมอเหนือแจจนแทบไม่ยอมให้ใครป้อนข้าวหรือกล่อมนอนแทน ในขณะเดียวกัน งานผู้ช่วยบริหารที่คุณพิมพ์มอบหมายให้ก็สำเร็จลุล่วงอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ จนคุณพิมพ์ถึงกับออกปากชมเชยไม่เว้นแต่ละวัน

“เหนือ พี่โชคดีจริงๆ ที่ได้เรามาช่วยงาน ตั้งแต่มีเรา พี่มีเวลาไปโฟกัสเรื่องกลยุทธ์บริษัทได้เยอะเลย” คุณพิมพ์เอ่ยชมขณะนั่งจิบชาในสวนยามบ่าย

“คุณพิมพ์ชมผมเกินไปแล้วครับ ผมแค่จัดเอกสารนิดหน่อยเอง” น้ำเหนือตอบอย่างถ่อมตัว พลางใช้กระดาษทิชชูซับเหงื่อที่หน้าผากให้น้องอิ่มที่กำลังวิ่งเล่นจับผีเสื้ออยู่ใกล้ๆ

กรณ์ที่เพิ่งเดินกลับมาจากสโมสรหมู่บ้านในชุดออกกำลังกาย บังเอิญได้ยินบทสนทนานั้นพอดี ร่างสูงหยุดยืนพิงกรอบประตูกระจก ทอดสายตามองภาพกามเทพตัวจิ๋วที่กำลังหัวเราะร่วนอยู่ในอ้อมกอดของพี่เลี้ยงคนเก่ง แสงแดดอ่อนๆ ที่ตกกระทบเสี้ยวหน้าของน้ำเหนือ ทำให้ดูอ่อนโยนและนุ่มนวลอย่างประหลาด

ประธานหนุ่มยอมรับกับตัวเองเงียบๆ ว่ากำแพงอคติที่เขาสร้างไว้ในวันแรกเริ่มพังทลายลงทีละน้อย เด็กคนนี้ไม่ใช่พวกเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่ออย่างที่เขาเคยคิดสบประมาท น้ำเหนือสู้ชีวิต ฉลาด และรู้ความ เจียมเนื้อเจียมตัวแต่ก็ไม่อ่อนแอจนให้ใครมากดขี่ ซึ่งมันเป็นเสน่ห์ที่ทำให้กรณ์เริ่มเผลอมองตามแผ่นหลังบางนั้นบ่อยขึ้นโดยไม่รู้ตัว

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/2: บังเอิญพบเจอ

    นัยน์ตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตากลมโตที่กำลังสั่นระริก แววตาของกรณ์ไม่ได้มีเพียงแค่ความหิวกระหายจากฤทธิ์ยา แต่มันเจือปนไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและความโหยหาที่ถูกกักเก็บไว้มาเนิ่นนาน“ทำไมต้องผลักไสฉัน... รังเกียจฉันมากนักหรือไงน้ำเหนือ” ปลายนิ้วสากไล้ไปตามโครงหน้าหวานอย่างหลงใหล สัมผัสที่เต็มไปด้วยความหนักหน่วงและเว้าวอน “อยากให้ฉันไปหาผู้หญิงคนอื่นมากนักใช่ไหม... หึ แต่เสียใจด้วยนะ เพราะคนที่ฉันต้องการ... มีแค่เธอคนเดียว”ประโยคสารภาพที่พรั่งพรูออกมาทำเอากำแพงในใจของน้ำเหนือพังทลายลงจนไม่เหลือเศษซาก หยาดน้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างไม่อาจอดกลั้น เขาจะไปรังเกียจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร ในเมื่อหัวใจทั้งดวงมันตกเป็นของท่านประธานมาตั้งแต่วันที่อีกฝ่ายก้มลงต่อเลโก้ให้หลานชายแล้ว สิ่งที่เขาทำลงไปทั้งหมด ก็แค่พยายามปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้บอบช้ำจากความแตกต่างทางสังคมเท่านั้น“ผมไม่ได้รังเกียจ...” น้ำเหนือสะอื้น ส่ายหน้าไปมาจนเส้นผมสีอ่อนกระจายเต็มพรม “แต่เราต่างกันเกินไป... ฮึก... พรุ่งนี้เช้า ถ้าคุณกรณ์ตื่นมา คุณกรณ์อาจจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับผม”“ช่างหัวความแตกต่างสิ!” กรณ์คำรามเสียงต่ำ สติเส้นสุดท้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 9/1: บังเอิญพบเจอ

    ปัง!เสียงบานประตูไม้สักสลักลายถูกเตะปิดลงอย่างแรงจนผนังห้องแทบสั่นสะเทือน ตามมาด้วยเสียงกดล็อกอัตโนมัติที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคนถูกอุ้ม น้ำเหนือเบิกตากว้าง หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วราวกับกลองรบเมื่อแผ่นหลังบางถูกวางลงบนเตียงคิงไซซ์หนานุ่มกลางห้องนอนกว้างขวางที่เขาไม่เคยย่างกรายเข้ามาเลยสักครั้งแสงไฟจากโคมไฟหัวเตียงสลัวราง ส่องให้เห็นใบหน้าคมคายของท่านประธานหนุ่มที่กำลังยืนหอบหายใจอยู่ปลายเตียง สภาพของกรณ์ในเวลานี้ช่างห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ เนคไทถูกกระชากทิ้งไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อ แผงอกกว้างกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนักหน่วงตามจังหวะการสูดอากาศเข้าปอดน้ำเหนือรีบขยับตัวถอยกรูดไปจนชิดหัวเตียง สัญชาตญาณเอาตัวรอดร้องเตือนให้เขาวิ่งหนี ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้สองขาไร้เรี่ยวแรงเขาเพิ่งจะลงไปดื่มน้ำเย็นๆ ในครัวเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เพียงเพื่อจะดับความร้อนรุ่มในใจจากภาพข่าวงานสังคมบ้าๆ นั่น เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าการบังเอิญพบเจอเจ้านายกลางดึกในสภาพควบคุมตัวเองไม่อยู่ จะพลิกผันสถานการณ์ให้กลายมาเป็นความสุ่มเสี

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/3: สติที่ขาดผึง

    คำแก้ตัวถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากหยักร้อนระอุฉกวูบลงมาบดขยี้กลีบปากบางอย่างดุดันและเอาแต่ใจ สัมผัสที่ไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยนเจือปนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความกระหายหิวและการลงทัณฑ์คนดื้อรั้นที่บังอาจผลักไสเขาไปให้คนอื่นรสชาติของแชมเปญชั้นเลิศที่หลงเหลืออยู่บนปลายลิ้นของกรณ์ ผสมผสานกับความฝาดเฝื่อนของแรงอารมณ์ คุกคามเข้ามาในโพรงปากหวานอย่างจาบจ้วง ฝ่ามือใหญ่ล็อคท้ายทอยของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น บังคับให้รับจูบที่หนักหน่วงจนน้ำเหนือแทบจะขาดใจ“อื้อ... อ่อยยย (ปล่อย) ...”น้ำเหนือประท้วงในลำคอ สองมือทุบตีลงบนบ่ากว้างอย่างสะเปะสะปะ น้ำตาแห่งความหวาดกลัวและความสับสนไหลรินลงมาอาบแก้ม ทว่ายิ่งดิ้นรน กรณ์ก็ยิ่งบดเบียดริมฝีปากลงมาแนบแน่นขึ้น ฟันคมขบเม้มลงบนกลีบปากล่างจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ บังคับให้อีกฝ่ายเผยอปากออกเพื่อเรียกร้องหาอากาศหายใจ ซึ่งนั่นก็เป็นการเปิดทางให้ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดต้อนความหอมหวานภายในได้อย่างง่ายดายเรียวลิ้นเกี่ยวกระหวัดดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสที่ปลุกเร้าอย่างรุนแรงทำเอาเรี่ยวแรงในการต่อต้านของน้ำเหนือค่อยๆ มลายหายไป ร่างบางอ่อนระทวยลงราวกับขี้

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/2: สติที่ขาดผึง

    “ใครน่ะ! ขโมยเหรอ!” น้ำเหนือตะโกนถามเสียงสั่น พยายามทำใจดีสู้เสือทว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงกรอบประตูห้องครัว กลับทำให้ไม้กวาดในมือของน้ำเหนือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังแกรก“คะ... คุณกรณ์!”ร่างสูงใหญ่ของประธานบริษัทกำลังยืนโอนเอน มือข้างหนึ่งยันกรอบประตูเอาไว้เพื่อพยุงตัว สภาพของกรณ์ในตอนนี้ทำเอาน้ำเหนือแทบหยุดหายใจ เสื้อเชิ้ตสีขาวหลุดลุ่ยเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบลู่ไปกับมัดกล้ามเนื้อหน้าอก ลำคอแกร่งและใบหน้าแดงจัดราวกับคนจับไข้สูง นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาอย่างเย็นชา บัดนี้กลับฉ่ำปรือและเต็มไปด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาที่ปิดไม่มิด“คุณกรณ์! เป็นอะไรครับ ทำไมสภาพเป็นแบบนี้!” น้ำเหนือทิ้งความห่างเหินที่เพียรสร้างมาตลอดสามวันไปจนหมดสิ้น ร่างโปร่งถลันตัวเข้าไปประคองร่างหนาที่กำลังจะทรุดลงกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีดทันทีที่ฝ่ามือบางสัมผัสลงบนท่อนแขนแกร่ง ความเย็นจากปลายนิ้วของน้ำเหนือก็ส่งผ่านเข้าสู่ผิวเนื้อที่ร้อนผ่าวของกรณ์ราวกับหยดน้ำทิพย์ที่ชโลมลงบนผืนทรายแห้งผาก กรณ์ครางฮือในลำคออย่างพึงพอใจ สติสัมปชัญญะเส้นสุดท้ายขาดผึงลงในวินาทีนั้นเองกลิ่นหอมสะอาดคล้ายแป้งเด็กผสมสบู่เหลวอันเป็นเอกลักษณ

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 8/1: สติที่ขาดผึง

    รถยุโรปคันหรูพุ่งทะยานเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์ตระกูลดังด้วยความเร็วที่มากกว่าปกติ เสียงยางรถเสียดสีกับพื้นถนนหินกรวดดังลั่นฝ่าความเงียบงันของยามวิกาล ทันทีที่รถจอดสนิท ธนารีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงมา หวังจะอ้อมไปเปิดประตูหลังเพื่อพยุงร่างของเจ้านายที่กำลังตกอยู่ในสภาวะวิกฤตทว่ายังไม่ทันที่เลขาหนุ่มจะเอื้อมมือไปแตะที่จับ ประตูรถฝั่งผู้โดยสารก็ถูกผลักออกอย่างแรงเสียก่อนร่างสูงใหญ่ของประธานกรณ์ก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงของซีอีโอมาดเนี้ยบ เสื้อสูททักซิโด้ราคาแพงถูกถอดทิ้งไว้บนเบาะ เนคไทสีน้ำเงินเข้มที่เขาแสนเกลียดชังถูกกระชากออกจนยับยู่ยี่ กระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวถูกปลดออกลึกจนถึงกลางอก เผยให้เห็นแผงอกแกร่งที่กำลังหอบกระเพื่อมอย่างหนักหน่วง หยาดเหงื่อเม็ดโตผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองทุกสิ่งอย่างเยือกเย็น บัดนี้กลับแดงก่ำและสั่นระริกไปด้วยแรงอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกระตุ้นด้วยฤทธิ์ยา“บอสครับ! ให้ผมช่วยพยุงเข้าไปเถอะครับ บอสเดินแทบจะไม่ไหวแล้วนะครับ!” ธนาถลาเข้าไปกางแขนเตรียมรับร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน“ไม่ต้อง!”เสียงทุ้มตวาดลั่น แหบพร่าแล

  • สถานะลับของพี่เลี้ยงคนโปรด   ตอนที่ 7/4: งานกาล่าไฮโซ

    “พะ... พี่กรณ์! ทำไมต้องรุนแรงด้วยคะ มีนแค่หวังดี” ชลิตาแสร้งทำหน้าตกใจ แต่ในตาขัดขืนความดุดันของชายหนุ่มไม่ได้ หล่อนพยายามจะพุ่งเข้าไปประคองอีกครั้ง “พี่กรณ์เดินไม่ไหวแล้วนะคะ ไปพักที่ห้องสวีทชั้นบนเถอะค่ะ มีนเปิดห้องเตรียมไว้แล้ว เดี๋ยวมีนจะ ‘ดูแล’ พี่กรณ์เองนะคะ”คำพูดหน้าไม่อายนั้นทำเอากรรไกรกรามของกรณ์ขบแน่นจนแทบแหลก เขาโกรธจนเลือดขึ้นหน้า แต่ร่างกายกลับทรยศ ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ที่ปะทุขึ้นจนแทบควบคุมไม่อยู่“ออกไปให้พ้นหน้าฉัน... ก่อนที่ฉันจะสั่งยุบโปรเจกต์ร่วมทุนทั้งหมดของพ่อเธอ!” กรณ์เค้นเสียงลอดไรฟัน นัยน์ตาสีรัตติกาลวาวโรจน์ราวกับมัจจุราชที่พร้อมจะฉีกทึ้งทุกคนที่ขวางหน้าคำขู่นั้นทำเอาชลิตาหน้าซีดเผือด ชะงักค้างอยู่กับที่ด้วยความหวาดกลัว หล่อนรู้ดีว่ากรณ์ไม่ได้ขู่เล่น อิทธิพลของตระกูลเขามากพอที่จะบดขยี้บริษัทของหล่อนให้ล้มละลายได้ในพริบตา“บอส! เกิดอะไรขึ้นครับ!” ธนาที่เพิ่งเดินกลับมาจากห้องน้ำ รีบวิ่งแหวกวงล้อมคนมุงเข้ามาประคองร่างเจ้านายที่ยืนโงนเงน “บอส ตัวร้อนจี๋เลย เป็นอะไรครับเนี่ย”“ไอ้ธนา... พาฉันออกไปจากที่นี่... เดี๋ยวนี้!” กรณ์ออกคำสั่งด้วยน้ำเส

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status